Lost in Translation (2003)

Und?

Wat er staat. Glashelder, me dunkt.

Jullie hebben helemaal gelijk dat het een wetenschappelijke studie is en je dus veel meer kunt met de filmacademie, maar mijn liefde voor utrecht en de meerdere beroepsperspectieven van mijn basisstudie deden me tot mijn keuze komen. Als ik een tweede leven zou hebben was ik de filmacademie gaan doen

Je kunt altijd nog hierna filmacademie gaan doen toch? Ze vinden het daar ook wel prettig om wat 'ervarener' mensen te hebben, dus geen mensen die linea recta van de middelbare school komen.

Ja, misschien doe ik dat ook nog wel. Student zijn bevalt me zo goed, daar wil ik best nog wel wat jaartjes aan vast plakken!

Dat moet je net tegen mij zeggen (6e jaars).

Maar ik raad het je aan nog door te studeren als je dat wil en de mogelijkhedne ertoe zijn. Er zijn vervelendere levens denkbaar

Nu weer over deze film svp

Evengoed wel een interessant gesprek. Misschien verplaatsen naar het forum?

Ik vond de sfeer van de film erg mooi, en het lage tempo sloot hiet goed bij aan.

Het gegeven van de bijzondere relatie tussen de twee hoofdpersonen die elkaar vinden in eenzaamheid (ik hou het bewust een beetje vaag) vind ik erg mooi, en is volgens mij ook de essentie van de film.

Ook kwa uitwerking (de soms wel erg vreemde omgeving).

Wel een beetje een vrouwenfilm in mijn ogen.

Als je het na zou moeten vertellen, kom je er achter dat er ook eigenlijk niet zo heel veel gebeurd.

Des te knapper dat deze jonge regiseuze het risico aandurfde en er zo in geslaagd is om een boeiende en sfeervolle film te maken.

Ook de subtiele humor kon ik erg waarderen.

4*

Prachtige film!

Ik heb hem gezien toen ik zelf al meer dan 48 uur niet had geslapen en in zo'n rare toestand van half-aanwezig/half-dronken/half-dromend verkeerde... Het maakte de opgeroepen sfeer in de film alleen maar sterker. (en ik heb daarna nog nooit zó lekker geslapen...)

Bill Murray speelde echt super; hij is zo'n beetje de enige acteur die ik ken die zó goed met mimiek kan spelen, en in deze film doet hij dat heel genuanceerd en heel sterk.

En Scarlett Johansson, wauw... Als zij in meer 'vrouwenfilms' (zoals P. de Clown L.i.T. noemt) gaat spelen, en op deze wijze, dan ben ik vanaf nu groot liefhebber van de vrouwenfilm....

4,5 *

Ik vond het persoonlijk allemaal nogal magertjes. Wij (met ons vieren) zaten allemaal te wachten tot het begon. Geen verhaal met geen einde, alleen de grappen over Japan konden mij wel boeien. Een 2.

Je stem was de halfmiljoenste op de site, gefeliciteerd

*edit* sorry flipsen was je nét voor (ook bij deze film bizar genoeg)

Bill Murray overtreft zichzelf en Scarlett Johansson is, zoals in 'Girl with a pearl earring', haar overweldigende zelf.

Sofie Coppola vertelt dit verhaal over vereenzaming op geheel eigen wijze; zo had ik geen seconde de indruk naar een Amerikaanse film te zitten kijken (veel van de eigenzinnige muziek is Japans of Europees, o.a. Roxy Music). Vooral het in beeld brengen vond ik grandioos (bv. Murray komt aan in het hectische Tokio en kijkt zich de ogen uit, golfscène met op de achtergrond de Fujijama-vulkaan). Ook de humor vond ik heel goed.

Volgens mij ontegensprekelijk een 4-sterrenfilm.

Een film om te gaan her-bekijken.

Als Bill Murray fan, en na alle lofzang had ik natuurlijk hoge verwachtingen van deze film en na het bekijken en het even laten bezinken van deze film, kan ik maar tot 1 conclusie komen; dat dit (voor mij) zo'n zeldzaam geval is waar alle verwachtingen waar worden gemaakt....
Want wat een absolute prachtfilm.....

Er zijn users die gepost hebben dat er te weinig gebeurt in deze film en dat ie zelfs saai zou zijn...Nou kan ik me daar best iets bij voorstellen als moddervette blockbusters hun ding zijn, maar voor mij zat deze film tot de nok toe gevuld met spanning en emotie, en als je oog voor dat soort dingen hebt , zul je merken dat deze film allerminst saai is!
Wie niet geraakt wordt of niet de spanning voelt door de veelzeggende blikken tussen Bill en Scarlett ( met name tijdens bill's more than this performance ) vind ik maar een koude kikker!
Maar goed, dat even terzijde!
Het is al zo'n 215.294 keer gezegd, maar ik kan het niet laten, dus zeg ik het ook nog maar 1 keertje.
De in topvorm verkerende Bill Murray is werkelijk fan-tas-tisch, met zijn perfect ge-timede, heerlijke gortdoge humor.
De mysterieuze Scarlett Johansson (nog nooit van gehoord, maar wauw), is ultra-cute (en ben nou de enigste die haar zelfs sexy vond tijdens haar karaoke-act?), en biedt perfect tegenspel.
Leuke dialogen, enkele hilarische scenes (de tv-show!)en een perfect passend einde (dat Bill iets in Scarlett's oor fluisterd wat je de eerste keer kijken niet mee krijgt vond ik geniaal gevonden).Het mooie camerawerk, en de waanzinnig mooie soundtrack, maken deze film helemaal compleet
4 sterren (voorlopig)

ik snap deze film echt niet. kan iemand de beauty van deze film mij uitleggen ?!! misschien moet ik hem nog eens bekijken want ik kwam er niet echt uit. ik denk dat het door de ondertiteling kwam

Het is zelfs bijna platonisch te noemen...

Hoe komt het dat deze film met meer dan 400 stemmen in de TIP 150 en niet de top 250 staat?

Top 250 films moeten ouder dan 2 jaar zijn.

Ik heb met mijn duizendste stem gewacht tot een (potentieel) waardige film en ik moet zeggen dat deze film het zeker waardig is; de beste rol van Murray met zijn kenmerkende grappige/droge opmerkingen, de erg charmante en uitstekend acterende Johansson, de chemie tussen deze 2, de mooie geschoten scenes en de allerlaatste fluistering tussen de 2 hoofdpersonen maken deze film memorabel; 4,5*....

wat een deprimerende film ik vond er geen moer aan

Is dat zo erg dan, dat hij deprimerend is ?

Ik vind hem absoluut niet deprimerend... Eerder bevrijdend. De personages komen er allemaal goed vanaf.

Ik wil hem graag zien, alleen al omdat Just Like Honey van The Jesus And Mary Chain onder de aftiteling gedraaid wordt...!

Onderhoudende en sfeervolle film met sterk acteerwerk. Heb wel een vraagteken bij de insteek maar die zet ik even in de spoiler * Het romantische deel vond ik perfect uitgewerkt en zo ook de humor. De eenzaamheid van beiden in die prachtige stad was een mooi contrast. De aanwezigheid van de roodharige zangeres vond ik vooral knap omdat het allemaal zo snel ging en duidelijk werd neer gezet als functioneel. Geen sexbeelden en verder als persoon ook nauwelijks in beeld. De in de kranten zoveel beschreven ode aan de Japanse cultuur kwam op mij juist over als het uitlachen van de cultuur en ik vroeg me af of ik iets gemist heb? De tranen biggelden wel van het lachen toen hij het fitness wilde bedwingen dus al met al wel zeer de moeite waard.

Ik vind hem ook totaal niet deprimerend, ik vond hem eerder melancholisch. Toen ik de bios uitliep kon ik tegelijkertijd janken van verdriet en van blijdschap.

Sorry, bij het teruglezen zag ik dat het onderwerp van 'uitlachen' reeds uitgekauwd was en ik heb mijn mening bijgesteld.

Ik zie het nu als een vooropgezette clash tussen culturen waarbij het onbegrip niet voorkomt uit onwil maar eerder uit culturele verschillen.

Gewoon mooi !

Mooi openingsshot.

Ik had zoiets van: Ja, zo gaat het gewoon. That's live. Je moet toch doorgaan, wat er ook gebeurt.

Wat een ontzettend goede film zeg!

echt een voorbeeld van een trage film die zinderd van begin tot het eind.

Eén van de beste films van de afgelopen tien jaar als je het mij vraagt. Heb hem onlangs voor de tweede keer gezien, en daar blijft het niet bij, alleen voor de prachtige beelden al.