Lost in Translation (2003)

Mijn mening? Het voorzichtige ritme en de dromerige, zweverige sfeer roepen een nostalgisch gevoel op.

Laat wel een onuitwisbare indruk na.4.

Deze film liet me met een heerlijk gevoel achter.

Kvond het een beetje een nutteloze film.

Was geen slechte film maar had er meer van verwacht na de hoge score en de lovende reacties.

De sfeer is top en de acteerprestaties zijn schitterend maar het verhaal was slap. Het concept was goed. Maar het draaide uit tot niets. 2'5*

Tja dit is een geweldig mooie en goeie film,

meer kan je er niet van zeggen,de acteerprestaties zijn uitmuntend te

noemen.

Er is véél meer over te zeggen, maar dat hoeft natuurlijk niet altijd.

Gisteravond nog even het laatste halfuur zitten bekijken en het begon bij mij weer te kriebelen. Vooral wanneer ze samen op bed liggen en Bob Charlotte haar hand spelend vasthoud.

Dit zal wel overkomen als een zeurderige 'deze poster is leuker', maar ik vind http://www.publispain.com/posters/lost_in_translation.jpg veel meer de sfeer van de film uitademen.

Gewoon indienen via wijzigingen. Vind die poster van Murray ook veel beter passen.

Ach, beide posters weergeven het gevoel van Bob en Charlotte (voor hun ontmoeting).

Vind de huidige poster mooier..

Deze week voor de 4e keer gezien.....en steeds zie je weer nieuwe dingen en steeds wordt die mooier.

Geweldige regie van Sofia Coppola.........en Bill Murray en Scarlett Johansson zijn echt fantastisch!!

Prachtige tragikomedie.

Mijn verwachtingen waren de eerst niet zo hoog, aangezien ik Sofia Coppola had zien 'acteren' in Godfather III. Die rol had ze zonder twijfel door vriendjespolitiek gekregen. Maar hier bewijst ze dat ze zeker wel kan schrijven én regisseren. Hele goede personages, je kunt heel goed identificeren met de twee hoofdrolspelers, gewéldig vertolkt door Scarlett Johansson en (vooral) Bill Murray. Het verhaal stelt niet veel voor, maar daarom wel heel realistisch en door de goede dialogen en personages is het zeker niet saai, en de film blijft het heel onderhoudend. Die andere personages waren ook erg scherp, zoals het blondje Kelly (leuk gespeeld door Anna Faris, die je normaal alleen in die slappe Scary Movie-onzin ziet) en al die rare Japanners natuurlijk. Er is ook nog enorm veel humor; Natuurlijk is Bill Murray's hoofd al hilarisch genoeg, maar er waren ook een aantal hilarische scenes zoals "Lip my stockings!" of "Make it Suntory Time". Kortom, fijne film om naar te kijken, goede regie/script/cast, een aanrader dus!

4*

Briljante film waarin de eenvoud en complexiteit van het leven centraal staan. Scarlett Johansson laat wederom zien dat ze meer is dan alleen bloedmooi. Bill Murray speelt ook geweldig, en zorgt er met zijn stoïcijnse kop voor dat de korte anderhalf uur van deze film nog sneller voorbij vliegen. Geregisseerd door de dochter van, maar laat bij deze gelijk zien dat ze potentie heeft om net zo groot te worden als papa Coppola.

Sometimes you have to go halfway around the world to come full circle

Ik had van Sofia Coppola redelijk grote verwachtingen vooral omdat ze dochter van is. De eerste van haar drie films die ik in handen kreeg was Marie Antoinette maar die sloeg zo verschrikkelijk hard tegen dat ik maar heb gewacht tot er nog eens één van haar films op tv kwam in plaats van er een te kopen. Toen kwam Lost in Translation en maakt ze eindelijk de verwachtingen waar.

Het begint al met haar keuze voor de acteurs. Ik had Bill Murray nooit in dit soort rollen verwacht (ik ken hem dan ook alleen maar van Ghostbusters) maar hier is hij verreweg het beste van wat Lost in Translation heeft te bieden. Hij geeft een perfecte weergave van een uitgebluste en uitgerangeerde acteur die nu zijn tijd vult met het maken van B-reclamefilmpjes. Scarlett Johansson, voor mij één van de mooiste actrices van nu, ziet er wederom goed uit maar acteert eindelijk ook nog eens goed na een paar tegenvallers. De chemie tussen haar en Murray is om duimen en vingers af te likken maar ook de bijrollen zijn goed gevuld. Had geen idee dat Giovanni Ribisi hier ook nog in meespeelde. Het was in ieder geval een aangename verrassing en die was pas helemaal compleet toen Anna Faris er ook nog bij kwam.

Over de weergave van Tokio ben ik dan weer wat minder over te spreken. Visueel ziet het er erg mooi uit en de eerste momenten was ik ook, net zoals Murray wanneer hij aankomt, met open mond aan het kijken.Spijtig genoeg wordt heel Tokio dan weer zeer denigrerend neergezet en de bijhorende grapjes over het verwisselen van de L en de R doen afbreuk aan de film. Daar stond dan wel tegenover dat er hier en daar wel weer goede humor in zat waaronder Murray op het fitness apparaat!

Het verhaal is er één met meerdere lagen waarvoor ik hem toch een tweede keer zal moeten zien maar wat duidelijk is, is dat het niet zomaar vriendschap is tussen Murray en Johansson. Het is juist zoveel meer en het einde zorgt dan ook voor een enorme voldoening. Ik wist niet dat Coppola het verhaal zelf had geschreven maar van mij mag ze dat gerust wat meer doen. Er gebeurt op zich niet echt veel maar door de mooie dialogen blijft het geheel boeien met als hoogtepunt Johansson die naar haar vriendin belt om te vertellen dat ze juist in een tempel was geweest maar toch geen voldoening voelde... Zonder twijfel één van de mooiste scènes uit filmwereld.

Binnenkort toch maar eens achter The Virgin Suicides gaan om echt een compleet beeld van Coppola te krijgen maar Lost in Translation heft sowieso de miskleun van Marie-Antoinette op.

4*

Bill Murray en ook wel Scarlett Johansson . Wat ontzettend gaaf, die minimale dialogen, die sfeer, en Tokyo! Niet teveel woorden aan vuil maken, ga zien dit meesterwerk .

Heerlijke film.

Ik heb genoten van iedere scene, de mooie beelden, het geweldige acteren van Johansson en Murray en de chemie tussen de 2 die daardoor heel goed naar voren komt.

Zelden zo een ontroerende film gezien en toch ook zo humoristisch en realistisch.

Een aanradertje, al moet je wel houden van de droge humor van Bill Murray. Ik lag elke keer dubbel van Murray's gezicht als er weer iets in het Japans aan hem werd gevraagd. Scarlett speelt ook erg goed, en is altijd een genot om naar te kijken.

Toch een prachtige film.

Mijn eerste kijkbeurt (tijd geleden) ontaardde in een ontzettende teleurstelling; geen echt verhaal, vreselijk saai en Bill Murray met z'n duffe kop die zogenaamd grappig probeerde te doen. Was ook niet echt in de stemming voor zo'n film destijds.

Maar een 2e kijkbeurt laatst op Canvas deed mij een heel andere film voorschotelen! Mooie sfeer vooral in het hysterische Tokio, die je goed kunt voelen door de personages heen.

Soms een licht vrolijke noot, soms een ietwat zwartere noot, maar nooit saai of vervelend. Goed spel met als hoogtepunt dat vreselijke irritante Amerikaanse wijf uit die Scary Movie films (naam kwijt). Geweldig! Hoe Amerikaans!

Vond alleen als minpunt dat de Japanners cq. hun cultuur soms iets te belachelijk werd gemaakt. Alsof je bij iedere scene moest denken:' wat is het ook een debiel volkje hè die Japanners'.

Dat vond ik wel wat te nadrukkelijk aanwezig af en toe. Alsof wij, Westerse mensen, volkomen normaal zijn. Wij zijn minstens zo maf als hen.....minstens.

Gisteren weer even op mijn gemak gekeken. De 3e keer weliswaar, en ook dit keer was het weer genieten geblazen. Voor mij is dit de ultieme ontspanningsfilm. Heerlijk om een keer onderuitgezakt op een slappe avond te kijken.

Deze film vraagt zo weinig van de kijker, het is geweldig! Geen ingewikkeld verhaal, niks episch, geen plotse plotwendingen, weinig personage's. Sommige mensen zien dit als een minpunt, ik zie dit als een ontzettend pluspunt. Want Lost in Translation is in feite niets meer dan een mooi verhaal over vriendschap en cultuur.

Schitterend geschoten in het adembenemende Tokio. De hectiek van de stad, de rustige tempels, het verschil tussen de culturen, allemaal in hapklare maar erg artistieke manier in beeld gebracht.

En aan het einde van de film laat het je achter met een warm gevoel (en dat komt niet alleen door Scarletts mooie lippen ).

Drie dingen die mij deze 3e keer kijken opvielen:

1. De soundtrack is werkelijk geweldig! Het geeft de film het ontzettend toffe dromerige, relaxte sfeertje. Heerlijke Lounge tracks, met als mijn favoriet, "Alone in Kyoto" door Air speciaal geschreven voor de gelijknamige scene in de film.

2. Het einde is erg tof. Heel erg tof! Blijkbaar had ik voorheen geen hart, want dit keer voor het eerst: een traantje O_O,

3. Het openingsshot is het beste openingsshot uit mijn dvd-collectie! Haha, Scarlett is de mooiste vrouw op aarde.

ik liet me erg meeslepen door de depressieve sfeer.

Mooi neergezet, maar daarna wèl weer The Wizz opgezet...

Vreselijke film.

Zo'n mooie onderbouwing ook...

Vreselijk bericht.

Ben vreselijk benieuwd waarom .__.

Fijne ingetogen komedie.

Met een klein beetje tegenzin ging ik zitten voor Lost in Translation. Ik wilde hem al een tijdje zien, maar tegelijkertijd zag ik er tegen op. Ik dacht dat de film veel te serieus en redelijk saai zou zijn. Maar integendeel, LiT is eerder luchtig dan serieus. Er zitten een paar simpele, maar daarom juist zo leuke scènes in. Bijvoorbeeld die douche van Murray in het begin. Ik kon er wel om lachen. Naast de humor schitteren Murray en Johansson. Wat zijn die twee goed op elkaar ingespeeld, wat een chemie! Twee eenzame mensen ontmoeten elkaar in Tokyo. Die twee bij elkaar in een scène en alles komt goed. Ik ben geen fan van Johansson, maar dit is een van haar betere rollen. Murray acteert imo het beste en heeft ook de meeste komische momenten. Alleen zakt de film soms wat in. Er had wel wat meer humor in gemogen en de film had visueel wat origineler moeten zijn om de hele tijd te boeien.
Samen besluiten ze het nachtleven in Tokyo te ontdekken en langzaam ontstaat er een band tussen hen. Van deze synopsis werd ik warm noch koud, maar het werkt heel goed. Zo goed zelfs dat het einde toch wel indruk op me maakte. Erg ontroerend wanneer zij zo gevoelloos afscheid nemen van elkaar, maar diep van binnen nog jaren bij elkaar willen blijven.

Speciale film waar meer in had gezeten, maar zeker niet teleurstelt. 3,5*.

Ik vind dit meer een tragikomedie. Meer humor had de film verpest. Nu is er een prachtige balans tussen komedie en drama.

Precies!

gewoon een heel mooie film waar best wel een beetje humor in zit.

Wat een supergoede film zeg. De komedie die in deze film schijnt voor te komen is een beetje langs mij heengegaan.( Misschien 3 keer gelachen.) Maar dat neemt niet weg dat deze film een van de beste films is die ik ooit gezien heb. Je leert Japan een beetje kennen, en dat vind ik een van de leuke dingen van deze film. De film was erg mooi en goed geacteerd. Dit is een aanrader voor iedere filmliefhebber.

*5 en een gegarandeerde plaats in mijn top 10.