Diarios de Motocicleta (2004)

Laat ik voorop stellen dat de persoon Che Guevera voor mij totaal betekenisloos is. Ik weet erg weinig af van wat hij allemaal gedaan heeft. Sterker nog, niemand die ik erover vraag lijkt het te weten. Noem zijn naam aan een willekeurig persoon en iedereen wordt enthuosiast, maar niemand weet meer nuttigs te zeggen dan dat hij op een t-shirt staat. Van mannen die op t-shirts staan raak ik niet onder de indruk. Noe blijkt het dus een revolutionair te zijn. Blijft nog steeds te vaag, maar we weten meer. Na het zien van deze film is Che voor mij nog steeds erg betekenisloos. Hij deed me hier vrij weinig en ik vond hem zelfs wat saai.

De film op zich is mooi gemaakt. De landschapsbeelden zijn schitterend en dat kan ik zeer waarderen. Het verhaal echter wist mij nauwelijks te boeien. Er zaten zeker mooie en grappige scénes in, maar ook weer geen echt bijzondere. De scénes vond ik ook wat onsamenhangend af en toe. Ik miste een lijn, een verhaal. Op het einde kwam ie wel, maar juist toen werd het saai. Zo'n reis vind ik interessant, maar hij mocht wel wat interessanter uitgewerkt worden. Zo bijzonder vond ik de karakters niet. Daarbij komt de boodschap op mij af en toe net iets te geforceert over.

Het is op zich geen slechte film, maar het doet mij allemaal te weinig om echt indruk te maken en om te begrijpen waar de hele hype rond deze film en Che Guevera om draait.

3 sterren

Ook ik heb niet zoveel met Ché Guevera in die zin dat hij geen persoonlijke held is of dat ik mij laat leiden door zijn ideaalen of filosofieën. Dat was voor mij ook niet de reden om deze film te gaan bekijken. Wat dan wel? Ben deze zomer samen met een vriend 3 weken door Spanje getrokken en die begon tijdens het reizen nogal regelmatig scenes uit deze film aan te halen. Na de vakantie ben ik deze film dus maar meteen bij de videotheek gaan halen.

Na de film gezien te hebben schaar ik me hierbij dan ook in het kamp van diegene die hier vooral een geweldige roadmovie in zien.

En als roadmovie vond ik hem zeer geslaagd. De prachtige landschappen, de geweldige nieuwe ervaringen die je opdoet, kleurrijke mensen onderweg, de vriendschap maar ook de soms flinke tegenslagen. Dat maakt reizen tot een schitterend avontuur. Maar wat ik vooral erg goed vond is dat deze film laat zien dat een mens door te reizen, door andere ervaringen op te doen, echt kan veranderen. Dat de persoon aan het begin van de reis niet meer dezelfde persoon is als aan het eind van de reis. En dat vind ik de echte essentie van reizen en dus ook van een roadmovie.

De film heeft ook wel wat kleine minpuntjes. Zo vond ik, zoals wel eerder is opgemerkt, dat het sociaal bewust worden van Ché zo nu en dan er wel erg dik boven opligt. De film komt mij vooral in het begin een beetje te gehaast over en af en toe zitten er wat slordige overgangen in.

Maar ik zie het allemaal door de vingers want het belangrijkste is wel dat ik een prettig gevoel had na het zien van de film. 4* krijgt deze dan ook van mij.

O, ja de muziek is trouwens ook super. Die brengt het geheel echt precies op de juiste zuidamerikaanse smaak.

mooie leuk road movie, met leuke landschappen van in Zuid-Amerika. Is nog es de moeite. Met ondertussen ook nog een tof verhaal.

Best wel een mooie en goede film.

Een minpuntje vind ik dat het soms wat schematisch overkwam.

Alsof er een soort schaakspel gespeeld werd om over te brengen dat Ernesto later El Che zou worden.

Hierdoor kwam het soms een beetje geforceerd over, dat ook weer oppervlakkigheid met zich meebrengt.

Een voorbeeld: Alberto leg zich eerder neer bij onrechtvaardigheid, terwijl El Che altijd de barmhartige samaritaan uithangt.

Deze film is een grote verassing geworden voor mij.
Altijd een angst gehad om deze film te gaan bekijken omdat ik het idee had dat het een standaard roadmovie zou zijn.

Maar ja to the point, wat maakt deze film voor mij zo sterk.
Het is een rustig voortkabbelende film in het begin. Grappige momenten meteen aangereden worden door een bus de eerste bocht , het constant vallen met de motor, het aanrijden van de koe etc. zorgden voor een glimlach tijdens het begin van de film en een zekere band met de personages.
De film blijft lekker rustig voortgaan met zeer mooie beelden van het Amerikaanse landschap. Steeds ontmoeten de 2 hoofdpersonen weer nieuwe mensen met hun eigen problemen, op het lepra"kamp"
na worden de problemen niet echt diep besproken, maar dat hoeft ook niet. Het ging ten slotte om het reizen van de hoofdpersonen en hoe de karakters zelf ontwikkelen.

De laatste grote bestemming van de 2 hoofdpersonen namelijk de leprakolonie is ook de belangrijkste. Ik was bang voor een afscheid van deze mensen dat een beetje overdramatisch was maar dat bleek helemaal niet zo te zijn ( mambo tango . Erg leuk allemaal. De muziek in deze flim past er prima bij en is erg mooi.
Ook de acteerprestaties, van vooral de bijrollen veraste me.

Natuurlijk zijn er ook wat minpunten. Vooral de conclusie van de reis van de ene hoofdpersoon het is onrechtvaardig verdeeld (wat toch wel zijn hoofdconclusie was kwam een beetje over als een clichee voor mij (al past het natuurlijk bij zijn persoon), had ik hem voor de reis ook kunnen vertellen en dat had hem 10.000 km bespaart . Ook is het soms jammer, zoals 93.9 al zei dat de karkaters een beetje voorspelbaar reageren, en wat geforceerd.

Ik wist aan het einde pas dat Alberto El Che werd, en dat kwam voor mij toen ook wat geforceerd over, beide karakters die veel van de reis geleerd hebben en later vechten voor hun idealen. Maar ja, ik lees nu dat heel de film op gebaseerd was op de reisverhalen van El Che dus dat kan ik uiteindeljik geen minpunt noemen .

4 dikke sterren.

Ernesto El Che werd.

Alberto was die dikke vriend van hem, die af en toe wel eens typisch menselijk over de scheef ging kwa moraal.

Als El Che ook eens iets 'fouts' had gedaan, had dit de film wat realistischer gemaakt.

Verder verdient ie natuurlijk nog wel een dikke voldoende.

Het karakter van Alberto vond ik ook veel aansprekender omdat hij inderdaad wat typische zwakheden heeft zoals iedereen. Ik kon me beter in zijn karakter verplaatsen dan in dat van Che.

Persoonlijk vind ik de man ook meer een held. Hij is naar Cuba gegaan en is daar een medische school begonnen terwijl Che zonnodig de wapens moest opppakken en revoluties moest starten. Bovendien staat Che nu bij Ruud (ja die uit Big Brother) op z'n T-shirt, zag ik gisteravond (per ongeluk hoor ) op TV. Een op z'n minst twijfelachtige eer.

Bovendien staat Che nu bij Ruud (ja die uit Big Brother) op z'n T-shirt, zag ik gisteravond (per ongeluk hoor ) op TV. Een op z'n minst twijfelachtige eer.

Ik vind deze zin een op zijn minst twijfelachtige eer...

Uh.. que???

zonder de wapens van che geen school voor alberto !!

Ik heb eens met een vriend een heeeele lange discussie hierover gevoerd op een zomeravond nog niet zo lang geleden en het was al lang weer licht toen we besloten om toch maar eens te gaan slapen. Ben niet van plan die discussie weer te gaan voeren, zou ook niks met deze film te maken hebben trouwens.

Het ging mij er meer om dat veel lui met een afbeelding van Che rondlopen zonder dat ze weten wie hij is en wat hij precies gedaan heeft. Ik vind het iig niet terecht dat hij vaak zonder enige vorm van kritiek zo ontzettend opgehemeld wordt. En daar laat ik het verder maar bij.

The Motorcycle Diaries *** 1/2

Een anti - Hollywood productie met een mooi verhaal en mooie muziek wordt natuurlijk maar al te graag opgehemeld .... Of de eer die deze film te beurt valt terecht is , is een andere zaak. De acteurs spelen hun rollen met een ongeziene naturel , muziek is prachtig , fotografie is mooi. Maar , het verhaal is eenzijdig , een typische roadmovie met gebeurtenissen die niet steeds nodig zijn , humor kwam steeds op hetzelfde flauw "motor valt uit - we vallen" motief uit en Che wordt simpelweg als een levenslustige junior - versie van pater damiaan voorgesteld die geconfronteerd wordt met de miserie en armoede in de wereld ...... seen that , done that.

Toch is dit een erg sfeervolle film die een mooi beeld geeft van de vriendschap tussen 2 tegenstrijdige persoonlijkheden.

Misschien was dat ook wel de bedoeling?

Ik wilde de film een 3.5 geven, maar heb me toch bedacht. Tijdens de film dacht ik, hmm de film mag best 2 uur langer duren. Dat heb ik niet bij veel films . Tis verder een mooie film, en het zet je aan tot nadenken.

4/5

Een prachtige film over een Ché zoals vele hem nog niet konden. Ik heb hem inmiddels 8 keer gezien en hij blijft waanzinnig!

een dikke 5

Ik vond de film goed maar zoals velen blijf ik toch met vraagtekens zitten over che geuvera.

Ik vind dat ze op het einde van de film toch wel wat stukjes konden laten zien wat hij allemaal heeft gedaan toen hij commandant guevara was!

3.5*

ga toch 4* geven.

Morgenavond ga ik 'm kijken. Benieuwd of het eruit zal zien als een filmische versie van 'De Bende van Wim'. (just kidding)

Heel mooi, sec in beeld gebracht. De minder goeie kanten van Che worden niet belicht (maar het handelt dan ook alleen over de beginperiode waarin hij z'n ideeën vormt).

Van mij krijgt ie ****

Prachtige film! Vond zelf dat deze film toch een goed beeld geeft van hoe Che's idealen zijn ontstaan. Sommige vinden dat het er wat te dik op zat en dat Che's mindere kanten niet belicht werden maar dat heeft mij niet echt gestoord en vind het persoonlijk dat het ook geen echte meerwaarde zou hebben gegeven. Maar goed ieder zijn eigen mening. Komt in ieder geval naast Amores Perros in de kast te staan. ****

Vond alleen de scenes bij de Machu Picchu niet helemaal in het geheel passen. De scenes met de locale bevolking vond ik wat te docu overkomen.

THE MOTORCYCLE DIARIES (Diarios de motocicleta) - (2004)

Deze film heeft wel goede akteur prestaties en indrukwekkend camera werk, en is wel de moeite waard om naar te kijken, maar uitindelijk is het een goed maar niet geweldige film alleen omdat de film makers deze eerste dagboek van Ernesto "Che" Guevara toch op een andere, niet helemaal op de feiten gebaseerde manier naar de witte doek hebben gebracht - Die hele sensationele stuk toen hij zwemmend de rivier overtocht maakte is nergens terug te vinden in het echte verhaal bijvoorbeeld. Guevara is nu natuurlijk een cult hero maar laten we niet vergeten dat de dagboek waar op deze film is gebaseerd tijdens een periode in zijn leven afspeelde voordat hij zelf met politiek zaken ging bezig houden. Het was pas in zijn tweede dagboek van enkele jaren later "Back on the road again" dat hij voor het eerst Fidel Castro ontmoet in Mexico en pas daarna kwam de Cubaanse revolutie in 1958.

Wel een aanrader maar ook de diaries zelf lezen voor een totale beeld.

Vooraf had ik me veel voorgesteld van deze film, het begon allemaal erg goed, vooral toen ze net vertrokken en al bijna strandden. Onderweg verdween het tempo uit de film en betrapte ik mijzelf er op dat ik hem beter op een ander tijdstip verder kon gaan kijken.

De volgende dag begon ik bij scene 5, ik vond hem nou wat boeiender overkomen. De mooie landschappen in de outback en de aanblik van steden als Valparaiso en Machu Pichu vielen nu veel beter te verteren. Geinig ook als hij zijn visie op iemands schrijfkunsten geeft! Het hoogtepunt in de film was voor mij het stuk met de mijnwerkers en natuurlijk het bezoek aan het lepra kamp in San Pablo. De eigenzinnigheid van Chè kwam hier goed tot zijn recht. Mooie scènes, ze gaven blijk van zijn opvattingen m.b.t. gelijkheid tussen mensen en zijn toenadering tot het communisme.

Tel daarbij op, het prachtige acteerwerk van Gael García Bernal. Ik ben benieuwd naar zijn volgende ( hopelijk )Spaanstalige film. Voorlopig 3,5*

Deze film maakte mijn verwachtingen meer dan waar. De manier waarop deze film in beeld wordt gebracht ademt enorm veel rust uit en vanaf de eerste prille minuten leef je helemaal mee. Che Guevara is natuurlijk een icoon in Latijns-Amerika en het was slechts een kwestie van tijd wanneer er over dit personage een noemenswaardige film gemaakt zou worden. Ik vraag me echter wel af of deze film misschien niet iets te politiek correct wordt voorgeschoteld, maar aan de andere kant is dat dan ook weer zo cliché. Ondanks dit kan ik niet ontkennen dat deze film me wel een klein beetje heeft 'gehypnotiseerd'. Ik kijk uit naar die andere verfilming over Che met Del Toro in de hoofdrol. 4*

Natuurlijk was dat de bedoeling , maar is dat daarom een goede bedoeling ?

Een zeer onderhoudende roadmovie waarin je een fraaie blik wordt gegund op het bijzondere Zuid-Amerikaanse landschap (al had ik graag nog wat meer van Patagonië willen zien).

De film begint met de woorden ‘dit is geen heldenepos’ of zoiets dergelijks. Dat klopt, want de twee hoofdpersonen worden niet als heldhaftige strijders uitgebeeld; het gestuntel met hun motor en het gebedel om eten en drinken zijn zelfs nogal komisch.

Toch wordt de jonge Che Guevara hier wel degelijk geïdealiseerd: een mooie jongen waar de vrouwen wel voor vallen, maar tegelijk een gevoelige jongen die geen onrechtvaardigheid kan aanzien. Zwakke plekken of negatieve karaktertrekjes lijkt hij niet te hebben, en dat maakt hem ook een beetje saai. Bovendien: de echte Che ontwikkelde zich later tot guerillastrijder, en daarvoor moet je toch op zijn minst enige aanleg voor agressie bezitten. Dat laatste lijkt onze held vreemd.

Maar goed, toch wel een sympathieke film die zich weinig aantrekt van de Hollywoodse mores. En dat met Robert Redford als ‘executive producer’!

Deze gaan we morgen in het school zien hopelijk is hij zo goed als ik verwacht

PM me je adres, en ik stuur je het boek "Reminiscences of the Cuban Revolutionary War", by Che Guevara.

Om even te lezen als je zin hebt.

Na het lezen is de persoon Che Guevara zeker geen beteknisloos mens meer voor je. Ongeacht of je het met zijn ideeën eens bent of niet.

Goede film, misschien omdat ik wel geïnteresseerd ben in che guevara maar ik vond het toch te veel van hetzelfde altijd de armoede enzo en het begon op het einde toch wel ietsje te lang te worden voor mij.

Bernal maakte ook weer veel goed omdat ik hem zo graag zie spelen en de film was eigenlijk tot het laatste kwartier toch wel heel goed.

3*

Een erg mooie en meeslepende roadmovie. Mooie muziek en erg fraaie beelden van Zuid-Amerika zorgen voor een sfeervol geheel. Bernal en De La Serna acteren goed en vormen een mooi duo. Verder kan ik me wel vinden met de recensie van Bas17.

4*

Leuke film met zowel ontroerende als grappige momenten. De hoofdpersonen acteren goed en de landschappen zijn prachtig. De film heeft echter ook z'n mindere punten zoals dat ie soms te lang aanvoelt.

toch een mooie 3.5*