Diarios de Motocicleta (2004)

Heerlijke film, met romantiek, dramatiek, humor, avontuur, overweldigende beelden van natuurschoon en sfeervolle muziek.

Zonder twijfel één van de mooiste films die ik al in de cinema heb gezien. Weidse vlakten, gracieuze gazellen (omfloerste beschrijving van de exotische vrouwen), snedige dialogen, vaak hilarische situaties en als toetje nog een korte geschiedenisles, al was dit voor mij slechts bijzaak. Het was een visueel en intellectueel hoogtepunt. Ik voelde me bij het buitenstappen van de zaal helemaal gezuiverd, wat me veel te weinig overkomt.

Ik hoop ook Bernal en De la Serna nog veel tegen te komen op 't witte toverdoek, en Mia Maestro vind ik ook bijzonder veel "talent" (enigszins omfloerste beschrijving) hebben.

5 fonkelende sterren voor dit stukje kunst.

Helemaal mee eens. Daarbij ook nog eens het prachtig acteerwerk. Wat een fantastisch avontuur met als visuele hoogtepunten de reis naar en aankomst in de Inka schuilpaats Machu Picchu en de aankomst in Valparaíso. 4,5*

Gisteravond gezien in de bios. Wat een juweel van een film. Schitterende plaatjes, prachtige muziek, en sterk geacteerd.

ff een vraagje tussundoor;

klopt het dat de Manic Street Preachers hun nummer ''Motorcycle Emptiness" op deze memoires van Che Guevara hebben gebasseerd?

Zeg is die rodrigo de la serna nou familie van Che(Guevara de la Serna)??? of gewoon toevallig zelfde achternaam?

Heerlijke film, geweldige beelden, goed geacteerd. Een echte sfeerfilm die goed wegkijkt. Aanrader! 4,5 sterren.

Mooie film met genoeg leuke momenten. Alleen dat stuk aan de amazone is wel een enorme heiligverklaring van Che. Dat had best wat minder gemogen en haalde voor mij ook de balans uit de film. Hierom slechts 4 sterren. Na herzien wellicht op te hogen tot 4.5

De scène aan de Amazone vond ik ook veruit de minste van de film.

Wat een heerlijke en enorm sfeervolle film! Het tempo is traag, maar dat maakt absoluut niets uit, gewoon genieten van al dat moois dat voorbij komt. Een prachtig verhaal over twee vrienden die door latijns Amerika trekken en daar ontzettend veel zien en leren over de culturen en de prachtige landschappen, maar ook over de armoede en de ontrechtvaardigheden. Als kijker wordt je hun avontuur ingezogen en je komt er tot de aftiteling niet meer uit. Je ziet erg mooie shots op erg mooie locaties, bijvoorbeeld in de sneeuw in de bergen van Argentinië, in de woestijn van Chili, de inca ruïne in Peru en op een vlot op de Amazone. Iedereen die twijfelt om een reis door Zuid-Amerika te maken moet deze film zien Ik heb er in ieder geval van genoten. 4,5* Puntje van kritiek is overigens dat het eind wat onverwachts kwam...Colombia en Venuzuela lagen immers nog voor de boeg, maar daar zien we helaas weinig van.

The Motorcycle Diaries is een erg onderhoudend film die 'lekker wegkijkt', zoals iemand hiervoor treffend opmerkte. Het is echter opmerkelijk dat een film die zegt over de bewustwording van Che Guevara te gaan zich moet bedienen van nogal obligate gesprekjes met de mindergefortuneerden die de twee kameraden op hun reis ontmoeten om dit punt, dat notabene de kern van de film heet te zijn, over te dragen. Deze scenes komen over als vreemde elementen in een film die voor de rest van de speelduur eigenlijk niets meer (en niets minder) is dan een hele leuke maar verrassend conventionele roadmovie over twee vrienden op reis. 3,5*

Ik sluit me aan bij alle positieve sprekers voor me.

Beetje vreemd om al die films op een grote hoop te noemen, maar als het dan toch moest, zou ik Ônibus 174 nog boven Cidade de Deus zetten.

Ik ben het helemaal eens met poko hierboven. Gewoon een prettig uitziende en vermakelijke roadmovie. Dat het om Che Guevera gaat is verder niet echt belangrijk, het had net zo goed iemand anders kunnen zijn.

Dat dit eigenlijk niet de bedoeling is lijkt de regisseur zich ook te beseffen en hij besluit er wat ideologische inspiratie van Guevara in te verwerken die er af en toe wel met de haren bijgesleept lijkt. Nogal simplistisch, maar als je daar niet op let en de film niet al te serieus neemt valt er genoeg te genieten.

Daar ben ik het wel redelijk mee eens. Film heeft hier een punt teveel, maar als 'roadmovie waarin we een kerel af en toe wat tofs zien doen waardoor-ie op Che lijkt' is het allemaal best goed te kijken. Die Bernal blijft toch een erg leuke acteur en Zuid-Amerika ziet er mooi uit. Vooruit, 3 sterren dan maar

Ik zie deze film niet als een road-movie, maar als een semi-docu over de reis van Che Guevara met Alberdo Granado en hoe de ideeën die Guevara later tot een revolutionair hebben veranderd ontstaan zijn en de film geeft een interessant beeld van waar Zuid-Amerika arm en rijk aan is. De mooie landschappen, de vriendelijke mensen. Maar ook armoede en ziektes.

Wat ik jammer vind is dat sommige stukjes te weinig uitgewerkt zijn en andere juist te veel. Er had heel wat weggelaten kunnen worden, maar weer andere zaken zouden wat uitgebreider verteld kunnen worden.

4.0*

Toch wel jammer dat er weinig dialoog tussen de twee reisvrienden is. Er is sowieso weinig dialoog in deze film. De mooie beelden maken natuurlijk een groot gedeelte van de charme uit, maar eerlijk is eerlijk: in de gebieden waar deze film zich afspeelt moet je wel een grote oetlul (sorry voor de grofheid) zijn om geen mooie beelden te kunnen schieten. Een keer of vier een uitglijdende motor filmen is natuurlijk niet echt waar men op staat te wachten, ik niet tenminste.
Ook vind ik de gesprekken met de echte armoe maar weinig. Een beetje mijnwerker, een beetje leprapatient...

Eigenlijk is deze film een hele mooie gemiste kans, die na een dag bij mij sterk in waarde gaat dalen. Op naar de 3 sterren!

Ik ben het over het algemeen eens met de prijzingen van de MM-leden over de film. Veel heb ik niet toe te voegen, behalve dat ik dubbel heb gelegen bij de scène waar de kleine 'reisleider' (een figuur die ik nooit zal vergeten) in Perú uitlegt welke muur van de Spanjaarden is. Muro de los incapazes .... geniaal!

Het is hier al eerder gezegd, maar in de laatste drie kwartier wordt Ernesto zó opgehemeld dat je het een beetje zat wordt. Nou vooruit dan maar, 4 sterren.

Heerlijk onderhoudende roadmovie met prachtige natuur en een beetje achtergrond van de socialistische Che. Het klopt, aan het einde ligt dit er te dik op, maar het blijft leuk de verschillen tussen de beide hoofdrolspelers duidelijk te zien worden. Mooie aftitelingsmuziek en vrolijke mambo's.

Het geeft je ook handgrepen meer te weten te willen komen over de boeiende 'held' Che Guevarra. Wie kent zijn afbeelding niet?

Motorcycle Emptiness gaat over de Spaanse burgeroorlog en de verschillen tussen de Socialisten en Nationalisten. Ik weet ook niet of dit met Che's reis te maken heeft. Weet iemand dat?

Mooie film met goede vertolkingen en prachtige landschappen. 3,5*

wat een pracht film!

adembenemende locaties, mooi verhaal.

normaal ben ik meer van de horror-afdeling en de eerlijk gebied me te zeggen dat mijn vriendin me mee heeft gesleurd naar deze film, maar jongens wat een prent!!

Na Abril Despedacado van Salles zou je toch een betere film verwachten. Toch is deze ook wel de moeite waard, was het niet dat de film af en toe wat oppervlakkig is. 3.5 sterren

Fijne film. Alleen jammer dat politieke standpunten niet meer aan bod kwamen.

Heb erg genoten van deze film met prachtige beelden van Zuid-Amerika. Heb nu 2 films gezien van Gael García Bernal, maar ga hem zeker in de gaten houden. Wil deze film binnenkort zeker nog een keer gaan zien.

fucking hell....... dude, ik weet niet wat voor films jij op je relatief jonge leeftijd gewend bent, maar ik krijg het idee dat deze film "oppervlakkig"noemen, neigt naar de opschepperige intellectueel uithangen.

laat ik het anders zeggen: leg eens uit wat jij er zo oppervlakkig aan vind en geef ook eens wat minder oppervlakkige titels behalve de gene waarmee je deze vergeleek?

hahahahaha, ik keek net even bij je persoonlijke top 10.

hahahaha, laat je mening maar zitten, ik ben niet meer geintersseerd vriend

Een beetje minder kan ook wel .

Bovendien is de film ook vrij oppervlakkig. Gewoon een (weliswaar mooie) roadmovie, terwijl je toch een heel intellectuele getinte film over Che Guevara kan maken.

Maar goed, jij vindt dit blijkbaar al te intellectueel..

Als je een indringend psychologisch portret van Che Guivarra verwacht had, is het een oppervlakkige film.

Gelukkig wel want ik ben niet zo geïnteresseerd in Che Guevarra maar wel in een mooie avontuurlijke roadmovie waarin karakters zich ontwikkelen.

Ik weet niet of Neo dat ook zo bedoelt (bovendien heb ik Abril Despedacado niet gezien), maar als jij zijn redelijke milde mening al voor opschepperig intellectueel houdt, dan zul je je nog vaak aan dit soort intellectuelen ergeren. En vice versa.

Een motor, twee mensen, een road movie, ik zie armoede, ik zie een zwakke schetsing van waardoor Che geinspireerd werd.... Vlak. Voor de rest behoorlijk zielige reactie meneer Torrance met je jeugdige en top 10 gezeik.