Magnolia (1999)

"Een prachtige film!" is denk ik de beste omschrijving die ik voor deze film kan verzinnen. Ik denk dat ik er verder ook geen hele lap tekst aan hoef te wijden.

Het enigste dat ik wel even zal vermelden is dat je er goed voor moet gaan zitten, want hij is inderdaad misschien iets aan de lange kant.

4,5*

Ik snap niet waar het verhaal om draait. Ik zie hier mensen praaten over symboliek en dergelijke maar kan iemand mij wat nadere verklaringen geven daarvoor?

Verder vind ik de sfeer in de film erg goed maar dat is dna ook het enige pluspunt. ow ja en de geniale rol van tom cruise :s wat een mafkees een 3

Helaas kon deze film mijn hoge verwachtingen niet helemaal waarmaken: de veelom geprezen symboliek in de film vond ik te 'gezocht'; het kwam niet spontaan over. Ook waren de individuele verhaallijnen en personages voor mij niet interessant genoeg om 3 uur te kunnen boeien (sommige karaktereigenschappen werden door herhaling teveel naar voren geschoven), ondanks dat ik meestal wel het geduld op kan brengen om een langere film te volgen.

Visueel ziet het er allemaal goed uit maar de echte emotie zoals ik die in Amores Perros en 21 Grams terug vond was hier ver te zoeken (een geforceerde huilbui van Cruise noem ik geen echte emotie). Voorlopig zwaaien Iñárritu en Arriaga nog de scepter in dit genre...

Ondanks de verwachtingen die niet helemaal ingelosd zijn een mooie film: 3.5 *

Had hem al lang in m'n bezit maar net eindelijk bekeken. Echt een schitterende film!

De verhaallijnen zijn stuk voor stuk boeiend om naar te kijken en ze bleven allen m'n aandacht stevig vast houden. Daarbij waren de acteerprestaties ongelofelijk goed, van de gehele cast! Ik heb me ook echt ingeleefd in bepaalde personen en situaties.

Het einde viel een beetje tegen maar al met al een topper. 4.5*

alleen deze film was juist geschreven rond die liedjes van Aimee Mann (de soundtrack)! - dus zonder die soundtrack was dan deze film ook nooit gemaakt

Pfff... Deze overtrof dus al m'n verwachtingen. Ik had verwacht dat ie 't niet zou halen bij Babel/Amores Perros/21 grams, maar wat mij betreft overtrof deze film alle anderen in dat rijtje. Prachtige soundtrack en cinematografie, uitmuntende acteerprestaties, integere verhaallijntjes maar wat deze film van bovengenoemde onderscheidt is dat deze film zo veel meer is dan de som van de verhaallijnen. Waar het in een film als "Amores Perros" voornamelijk om de verhaallijnen zelf draait, wordt hier prachtige achterliggende thematiek aangesneden, zoals berouw, zonden, vergiffenis, de zin van het leven en uiteraard het 'toeval/lot' (dat laatste komt uiteraard ook terug in de andere films)

Wat een mooi moment ook dat die politie agent aan het einde zegt dat z'n werk zo moeilijk is omdat ie continu de keuze moet maken of iets te vergeven valt of iemand naar de gevangenis moet. De film laat zien dat we allemaal die keuzes moeten maken en die grens voor het nog KUNNEN vergeven voor iedereen zal verschillen. Die vrouw die van haar stervende man hoort dat hij is vreemd gegaan en ze hem vergeeft maar daarna krijgt te horen dat hij hun dochter heeft misbruikt ... Magnolia laat op prachtige wijze dit soort persoonlijke grenzen van vergiffenis zien.... En wat een prachtige symboliek met die regenbui van kikkers na de vergiffenis ...

En dat Tom Cruise aan het sterfbed van z'n pa zit.. Hun hele leven hebben ze de kans gehad om te praten en als ze het uiteindelijk beiden willen, overlijdt z'n vader zonder ook maar een woord uitgebracht te kunnen hebben ... De ironie van het leven zo prachtig in 1 scene neergezet dat het me kippenvel bezorgde...

In eerste instantie dikke 4.5* maar ik voel al een verhoging naar 5* opkomen. Briljante film in alle opzichten

Leuke film, maar meer ook niet. Heb wel betere verhalen van dit soort gezien. 4.5 sterren.

Ja, eigenlijk wel. Eigenlijk was ik een beetje hard voor deze prent. Tuurlijk, het is niet perfect, maar dat verwacht je ook niet van een film. Hoewel, ik verwacht dat eigenlijk wel. Ik merk dat ik mijzelf aan het tegenspreken ben. Hmm... Vervelend... Waar het op neerkomt is dit: de film verdient 4 en een halve ster, omdat ie echt goed was op filmgebied, maar persoonlijk vond ik het niet zo fijn. Misschien is dat nog te onduidelijk voor jou... Luister: de film was goed, maar in mijn ogen niet goed genoeg. En daarom krijgt de film 4.5 in plaats van 5 sterren.

Is goed hoor, ik snap het wel, maar een 4 is ook al een hoog cijfer. Wanneer ik de film erg sterk in elkaar vind zitten, maar hij mij eigelijk helemaal niet zo ligt geef ik dus liever een 4, of zelfs een 3,5. Een 4,5 is echt een erg hoog cijfer wat ik liever gebruik als de film ontzettend goed is en ik heb genoten of dat de film mij ontzettend geboeid heeft.

Maareh, iedereen heeft natuurlijk zijn eigen manier van stemmen

Je hebt gelijk Ik heb mijn stem verandert in een 4.

Was het toevallig dat er meerdere malen gezegd werd: "It's raining cats and dogs"? Daar moest ik na de kikkerregen opeens aan terug denken.

Lijkt me niet!

Waarom zenden ze deze film zo laat uit? van half 1 tot half 4 . Mijn ouders twijfelen of ik hem wel mag kijken als hij zo laat uitgezonden wordt.

Kinderbescherming inschakelen. Dit soort films hoort bij je opvoeding.

Een van de beste films die ooit zijn gemaakt. Ik vind het prachtig als er in een film meerdere verhaallijnen door elkaar lopen en dat deze dan toch nog goed worden uitgewerkt. Er zijn verschillende films die hierin de plank volledig misslaan. Bij deze film is het duidelijk geslaagd. Ook het acteerwerk is heel sterk gedaan. Ook zitten er een aantal zeer sterke dialogen in verwerkt. Een film met een duidelijke boodschap na de maatschappij en de wereld toe. 4,5 sterren

ik haal hem vandaag wel bij de videotheek

Deze film is echt geweldig...ontroerend, schokkend, grappig..het heeft echt alles. En dit is de enige film film die ik ken waar Tom Cruise niet irritant is...nou ja dat is hij wel maar dan op een goede manier. Ik ben vrij nuchter qua films maar ik zat wel te schelden op de vader van het kind (ben even zijn naam kwijt) die mee moet doen met de tv quiz. Het trieste is dat er echt zulke ouders zijn...Ook de regie is magistraal, alle verhaallijnen lopen (schijnbaar) dwars door elkaar maar het wordt nergens nodeloos ingewikkeld.

Jammer dat ik maar 5* kan geven !

Kikkers vallen met bakken uit de hemel, wat een bizare idee. Ik begrijp nog steeds niet wat de regisseur hiermee wil vertellen. Maar een aardig film voor filosofisch ingesteld mensen, vooral als je over een deterministisch denkwijze beschikt is het aanrader, 3,5

Goed zo.

Gebeurt me niet vaak. Vond de film erg boeiend, maar desondanks toch erg onbevredigend. De verschillende verhaallijnen en personages waren waarschijnlijk toch nét niet.

Misschien dat ik de verlichtende (zwarte) humor van films als Happiness en American Beauty hier wel miste (ondanks dat er wel wat te lachen viel).

Een meesterwerk. Een film over hoe toevalligheden je levensloop kunnen bepalen en hoe je je eigen leven kan beïnvloeden door de juiste keuzes te maken óf door ze niet te maken. De film laat zien dat het nooit te laat is om de beslissing te nemen fouten uit je verleden recht te zetten of in ieder geval dat te proberen.

De cast bestaat voor een groot deel uit persoonlijke favorieten namenlijk Julianne Moore, Philip Seymore Hoffman, John C. Reilly, William H. Macy en Tom Cruise speelt in mijn ogen de rol van zijn leven. Paar prachtige nummers zijn in de film verwerkt waaronder het schitterende, voor een Oscar genomineerde, Save Me van Aimee Mann. Erg toepasselijk vond ik ook de stukjes met Dreams van Gabrielle.

Hoewel de film ruim 3 uur duurt verveelt hij geen moment, sterker nog heb de gehele duur geboeid zitten kijken. Met als hoogtepunt natuurlijk de kikkerregen.

5* en een plekje in mijn top 10.

Ken iemand mij misschien vertellen waar deze film in godsnaam over draait?? Sommige scenes zijn zo kinderachtig, Bijvoorbeeld dat die agent met dat meisje date!!

Helemaal DIEP doen alleen omdat hij zijn pistool is kwijtgeraakt nou bedankt BBC2 3 uurtjes valse hoop geven terwijl ik veel goede dingen over deze film hoor..

En waar slaat die Kikkers op het einde op dan, en wie draait nou door om een beugel...Iemand leg me uit, want ik vond het toch wel een frisse blik de hele film

Lees het spoilertopic over deze film:

http://www.moviemeter.nl/forum/3/221

Films die een half uur duren en tegelijkertijd de klok 2,5 vooruit zetten mogen lichtjes magisch genoemd worden. Magnolia is er één van.

Een prachtige film over hoe levens elkaar kruisen, welke invloed het lot daarop heeft en dat niets tot het toeval behoort. Eigenlijk lijkt de film lange tijd nergens heen te gaan, maar dat blijkt bedrog. Ik heb werkelijk geen idee hoe je ook maar iets tegen de briljante finale van het verhaal kan hebben, het past werkelijk beter dan wat iets anders ook gedaan zou hebben, en heeft honderden betekenissen. Het komt in ieder geval op precies het goede moment en getuigt van de gigantische creativiteit en verhaalvertellende talenten van de makers.

Over acteerwerk hoeft niet gesproken te worden, iedereen ís zijn rol. De muziek is heerlijk en bevat een aantal zeer mooie nummers, wat tot zijn hoogtepunt komt in de scène dat iedereen zachtjes begint mee te zingen. Verder is de film vooral een zeer goed gemaakte doorsnede van veel verschillende mensen, die allemaal invloed op elkaar lijken te hebben, onder andere omdat ze allemaal maar gewoon mens zijn. Het filmisch talent van Anderson komt tot zijn recht in prachtige lange shots en bijvoorbeeld het begin, wat minstens zo ingenieus is als het einde.

Magnolia is een film die je wel honderd keer kan kijken, of die je kunt opzetten als je iets anders aan het doen bent. Zonder happy-end of slecht eind geeft de film je gewoon een beeld van andere mensen, van beslissingen en levens, en van hoe je, gewild of ongewild, altijd met anderen in verbinding bent. Een film over keuzes.

5*

krijg er meteen weer zin in serpico!

Maar ik heb deze film 2 jaar geleden ook op televsie gezien, midden in de nacht. Ik sliep bij mijn vriendin en kon niet slapen vanwege de hitte, dus ging ik maar televisie kijken in de hoop dat er iets leuks op zou zijn, en tot mijn grote verbazing zag ik als eerst Tom Cruise die schreeuwde: ''Respect the cock! and tame that cunt!''

Ik zat echt met grote ogen te kijken en voor dat ik het wist bleef ik nog 2 uur zitten.

briljante film, met een fantastische production diary op de 2 disc editie. Beetje jammer dat er geen audio-commentaar bij zit.

4.5/5

Ik heb in de afgelopen week het begin zo'n 10 keer herbekeken, en me keer op keer verbaasd over de kunst van het aantonen dat toeval niet bestaat op zo'n treffende wijze. Het beste begin dat ik ooit in een film heb gezien. Het vloeit feilloos over in de film zelf met een evenzo flitsende introductie van alle hoofdkarakters. Na 20 minuten heb je het gevoel heb je het gevoel dat je een tel geleden nog op 'play' drukte.

Een film herbekijken, en dus weten hoe het gaat aflopen, is bij sommige films doodsaai en bij sommige films zie je dan alleen maar meer in hoe goed of slecht de film is. De 2e keer Magnolia, opnieuw een 3(!) uur durende ride naar een nog steeds briljante climax, wist wederom zowel grappig als ontroerend te zijn, vlug gemonteerd en tegelijkertijd werd de tijd genomen om dingen goed tot hun recht te laten komen. Zoals Earl Partridge's speech. Ik ken geen enkele andere film die zo snel om is. Zelfs niet een die minder lang duurt. De lange shots en het gebruik van muziek, naast de prachtige score voor de film zelf, van o.a. Supertramp werkte perfect. Erg knap gedaan en verassend hoe vlug ellenlange shots voorbij kunnen zijn.

Wat dit keer opviel was dat de hoofdkarakters in deze 2 dagen van hun leven, misschien toevallig, steeds eerlijk zijn. Goed zijn. Velen biechten iets op of doen beloftes. Het zijn de bijrollen die 'het kwaad' voor een deel vertegenwoordigen. Bijvoorbeeld de vrouw die Tom Cruise interviewt, zijn door hemzelf verdrongen verleden weer naar boven haalt en hem opnieuw zeer verdrietig maakt. Of Stanley's vader, die hem zo onder druk zet, of de apotheek-medewerkers die Linda even subtiel naar haar leven vragen. Iedereen van de hoofdkarakters wil eigenlijk gewoon weer doorgaan met het leven, met een schone lei, maar we may be trough with the past, but the past isn't trough with us.

Tom Cruise had de mooiste rol. Eerst was hij erg grappig (op de poster achter hem staat 'No Pussy Has Nine Lives' ), daarna ontzettend ontroerend. Voor je moeder zorgen als ze kanker heeft op je 14e, auw. Maar ach, iedere rol was mooi, en deed het goed, geen enkele scène maakte het ingewikkeld, net zoals het verhaal nergens onnodig moeilijk werd, en de film doet nergens langdradig aan. De kikkerregen was volgens mij ook een teken van het lot (zoals er daarvan in de intro al veel zitten, er gebeurt iets waardoor een bepaalde persoon lijd, of juist niet) dat Jimmy Gator redde, voor even in ieder geval, en de dood aankondigde van Earl, en bijna ook die van Linda. En daarnaast was het weer een bizarre gebeurtenis waardoor iedereen even stilstond en even nadacht.

Komt in mijn top 10. 5*