Magnolia (1999)

Wat suggereer je hier nu weer mee? Dat de film een grote grap is en wij erin zijn getrapt? Schei toch uit.

Ga eerst even alles goed lezen Apster, voordat je dingen als ''schei toch uit'' gaat roepen. Misschien hoef jij je dan ook niet meer af te vragen wat er hier gesuggereert wordt, lijkt me wel handig.

vol met fouten? Ben ik toch benieuwd wat je daar mee bedoelt?

Ik geloof niet dat jij deze film helemaal begrepen hebt.

Ik heb blijkbaar de film ook " niet helemaal begrepen "......

Het begon goed, maar kakte al snel in en bepaalde stukken waren simpelweg saai.

Had hier veel van verwacht gezien de rating.

Er word zeker wel sterk acteer werk geleverd, en er zitten soms zeer leuke stukjes in maar in verhouding tot de totale lengte van de film kan ik aan het einde niet hoger komen dan 2.5 ster.

Je vind de film saai en het is onzin. Ik mis nog wel argumenten in je verhaal, maar prima als jij dat vindt. Maar dan slaat dat ene zinnetje nog steeds nergens op.

Als je inderdaad vindt dat de film vol fouten zit, moet je ze ook benoemen.

De boodschap in deze film is een absolute afknapper. Wees eerlijk in je leven en heb spijt als je foute dingen heb gedaan. Dat is oud nieuws. Daar hoef ik geen drie uur naar te kijken.

Gelukkig is de vorm waarin deze film gegoten is een stuk interessanter. Mooie verhalen die ook heel mooi emotioneel synchroon lopen. En er wordt verder uitstekend geacteerd. En daarmee is de film z'n drie uur best makkelijk mee uit te kijken. Maar volgende keer wel graag een interessantere moraal als het kan. Of wek dan op z'n minst niet de pretentie dat je ook nog een diepere laag wil brengen.

Ik denk niet eens dat de film een boodschap wil brengen. Het is niet de stijl van Anderson om z'n vingertje omhoog te steken.

Natuurlijk wil hij dat niet. Waarom zou hij ook? Dit zijn gewoon enkele ingenieus in elkaar gevlochten verhaallijnen, hele mooie beelden en prachtige muziek. Deze film verveelt geen seconde.

Ben het voor een x wel met Nosepicker eens.

Vond het een vage film, met nogal wat lacunes in de samenhang tussen de verschillende verhalen.

Bekijk hem over een paar jaar nog eens. Magnolia is geen gemakkelijke film.

De samenhang tussen de verschillende verhalen is juist fenomenaal. Daarnaast is dit audiovisueel een film om je vingers bij af te likken.

Wat insinueer je daarmee? Dat hij te jong zou zijn? Zijn mening is dat het een vage film is en jij veronderstelt dat je de film snapt. Daar heb ik mijn twijfels over. Deze film is gebombardeerd als een film die alleen de elitairen onder ons zouden kunnen begrijpen. Ik vind het een abstracte flutfilm die, doordat hij zo vaag is door iedereen kan worden verklaard.

Kortom, de pseudo intellectuelen willen allemaal geassocieerd worden met deze film in hun top 10.

Zo moeilijk en vaag is deze film toch helemaal niet? Er zit zeker symboliek in maar abstract kan ik Magnolia toch niet echt noemen.

Anderson slaagd erin om tranen uit mijn ogen te laten komen. Zelfs bij herzienning.
Deze film is sterk en straalt zijn kracht zeer goed uit, die 3 uren zijn echt niks van mocht er zelfs nog 2 uren bij zijn. Het blijft gewoon van begin tot einde intressant. Vanaf de intro had ik al meteen zeer goede hoop, een film over toeval moet wel leuk zijn. En bij de aftiteling wist ik één ding: this is one of the best movies ever!

Er zijn zeer veel dingen die mij heel hard bijblijven, zoals de muziek van Aimee Mann. Erg goede zangeres en de muziek is zeer mooi gebruikt in dit meesterwerk. Het gaf een extra sfeertje, en dan die Wise Up scéne: Prachtig

Dan blijft het verhaal mij bij, zoals ik daarjuist al vermelde straalt dat kracht uit. Het blijft intressant en met de zeer goede acteerprastaties is het bijna perfect te noemen.
Ik was wel zeer verwonderd over Tom Cruise die hier zijn beste rol ooit speelt, hij ging er wel echt in op vooral die scéne dat hij langst zijn vader's sterfbed staat.

De kikkerregen is ook nog zo'n scéne die mij bij blijft, het gad zoeits apparts aan het einde, en zeker met al die drama's die er dan gebeuren. Best wel treurig!

Wel ik kan blijven goed praten over deze film, daarom staat ook in men top 10. En daar blijft die staan! Al 2 keer gezien en heb weer zin om hem te zien. 3 uur puut genieten. Goud waard. 5*

Goede recensie , niki

Danku Sem

Blijft altijd op 5* staan, dat is wel duidelijk na herziening.

Gisteren had ik (drie uur!) tijd, en vooral zin in 'Magnolia', een meesterwerk van Paul Thomas Anderson, moet dringend ook eens voor zijn ander werk tijd maken.

Bij mijn eerste kijkbeurt was alles eigenlijk al vrij vlot tot mij doorgedrongen, maar om er mijn mening over te geven moet ie toch even fris in het geheugen zitten.

De levens van verschillende mensen die allemaal samenhangen, dit leidt tot een rollercoaster vol emoties:

De persoon die centraal staat, of 'de knop' in bloemtermen, is Earl Partridge, de man met hersen- en longkanker, is baas van een soort van televisiemaatschappij, in die televisiemaatschappij heb je de presentator Jimmy Gator, die ooit vragen stelde aan former Wizkid Donnie Smith, en nu nog altijd zijn job doet door vragen te stellen aan Stanley. De man zijn dochter is de aan drugsverslaafde Claudia, die door haar eigen interactie (muziek die erg luid stond), en ook gewoon toeval dat officer Jim Kurring net in dienst was. Eén voorbeeld van hoe mensen samenkomen door de speling van het lot en de menselijke interactie, ik kan niet alles opsommen, want bijna alles wat gebeurd ontstaat zo.

Langs de andere kant zijn er de mensen die met de zieke Earl verbonden zijn via zijn privéleven: zijn vrouw, zijn verloren zoon en tevens nachtmerrie van vele vrouwen: Frank TJ Mackey, een personage die zo ontzettend goed vertolkt is door Cruise, ik ga er later op in.
De verpleger die hem verzorgt en alles doet om de verloren zoon te vinden.

Dit helpt wel om wat structuur te krijgen hoop ik. Ik vond ieder personage echt ongelooflijk interessant en nog veel meer hoe hun paden kruisen. Doorheen dit verhaal maak je kennis met veel emoties, die telkens gebracht zijn door goede acteurs en die emoties raken je zeker wel.

Via spoiler een overzicht van hoe ik elk personage ervaar:

Earl Partride: de man met kanker, een laffaard die nu spijt heeft dat hij zijn zoon voor zijn lot overliet bij zien toen doodzieke vrouw, ik hoopte dat de doodzieke man vergeven zou worden. Zo makkelijk gaat het dus blijkbaar allemaal niet. 'The fucking regret.'

Frank TJ Mackey: éen van de interessantste personages, charismatisch, zelfzeker en vooral met een stevig standpunt tegenover vrouwen en het verleiden ervan. Een interessant stuk is toen hij geïnterviewd werd door de zwarte vrouw, blijft lang met een lach op zijn gezicht zitten terwijl je toch merkt dat hij op het randje van instorten staat. "I'm quietly judging you." zegt hij op een gegeven moment tegen de journaliste, als kijker merk je dat de tranen niet ver weg zijn. Waarom reageert hij zo? Zijn hele historie, die hij probeerde te verbergen, werd blootgelegd door de journaliste die duidelijk héél wat research deed. Zijn extreme standpunt tegenover vrouwen (en eigenlijk gedrag in het algemeen) is er dan ook door zijn moeilijke jeugd.

Linda Partridge: Heeft veel zorgen met haar doodzieke man Earl, de scène waar ze achter medicijnen gaat en gecontroleerd en veroordeelt wordt is een hoogtepunt. Daar krijg je toch wel de tranen in je ogen. Verder deed het me niet zoveel als ze zelfmoord probeerde te plegen.

Phil Pharma: De verpleger van Earl, heeft nergens een interessante scène maar is overal goed vertolkt door Philip Seymour Hoffman.

Jimmy Gator: Waar vele mensen dit waarschijnlijk niet één van de meest hartverscheurende personages vinden, had ik erg veel medelijden met de man. Heeft duidelijk fouten begaan maar zit vol met spijt, heeft bovendien ook nog eens kanker en als zijn dochter hem buitengooide, nja, kreeg het toch even moeilijk!
Wat interessant is aan de man is dat hij beide generaties wonderkinderen meegemaakt heeft: Donnie én Stanley.

Claudia Gator: Dochter van Jimmy Gator, met deze drugsverslaafde, hysterische had ik weinig medelijden, de persoon met wie ze haar levenspad blijkt te gaan delen is dan ook veel te goed voor haar.

Officer Jim Kurring: Terug een érg interessant personage, niet de beste politieagent, maar een goed mens in hart en nieren. Terug een personage waar je zeker mee meeleeft, doet goed om te zien dat hij zijn geluk vindt, alleen weet je niet of dit zal blijven duren.

Wonderkind Stanley: Bij dit klein ventje verlies je misschien het meest je hart, de jongen is slim. Wordt door zijn vader echter behandelt als een ezel die geld schijt, een bingomachine, alleen hoeft hij er geen geld in te stoppen. Wanneer de jongen moet gaan plassen is natuurlijk pijnlijk, waar ik echt op mijn tanden moest bijten is als de jongen aan zijn vader zei: "you need to be nicer to me, dad." Vergezocht of niet, ik kon het niet laten om bij dit personage even aan Michael Jackson te denken.

Voormalig Wonderkind Donnie: Het verlengde van Stanley. Was ooit slim, is nu dom. Deze man verdient ook wel medelijden, de scène onder het tankstation waar zijn pad het Officer Jim Kurring's pad kruist en hij zegt "I have so much love to give, i just don't know where to put it!"
. Is één van de vele hoogtepunten uit dit meesterwerk.

De kikkerregen, samen met de muziek is één van de mooiste stukjes cinema die ik ooit heb mogen aanschouwen. Ten eerste is het erg bizar en denk je van, wat is hier nou aan de hand? Het bezorgt chaos, maar dit is natuurlijk niet de main reason waarom dit werd ingevoerd. Deze gebeurtenis brengt alle personages samen, begeleid door prachtige muziek. Daarbovenop verwijst deze scène nog eens naar de voorgebeurtenissen zoals die van Sydney Barringer, als die ene kikker op het pistool van Jimmy Gator belandt, net toen hij op het punt stond om zichzelf voor de kop te schieten. Is dus opnieuw een voorbeeld van één van die dingen die gebeuren, toeval of niet. Deze film bevat zoveel dat ik waarschijnlijk veel uit mijn nek lul, of net te weinig, want ik heb waarschijnlijk nog altijd veel over het hoofd gezien. Het is een prestatie van Anderson om een film met zoveel inhoud in drie uur te krijgen.

Magnolia is één van de sterkste films allertijden.

Wat een geweldige ervaring!

Dit is de 2e film die van mij een 5 sterren notering krijgt.

De film raakt mij op allerlei punten, zo goed in elkaar gezet en wat een geweldig verhaal.

Tranen in mijn ogen door deze film alles klopt gewoon. Meer heb ik er ook niet over te zeggen gewoon een meesterwerk.

Ik heb de plank waarschijnlijk helemaal misgeslagen, want ik snapte er niets van. Ondanks dat had deze film een geweldige cast, en werd er goed in geacteerd.

Gelukkig is de plank nog heel... Gewoon later weer kijken misschien zie je dan het 'geheel'.

Deze film lag een aantal jaren op de plank, maar vandaag ben ik er eindelijk aan toegekomen om te kijken. Ik hoopte op een soort van verbeterde versie van Traffic. Wat ik een uitstekende film vond. Misschien door de hoge verwachtingen toch wat teleurgesteld.

De muziek, het camerawerk, de acteurs en de settings waren allemaal prima in orde.

Waar ik meer moeite mee had was het verhaal. Hierboven staat omschreven dat het allemaaal zo 'goed' is omdat het echte mensenlevens zijn, maar dat vind ik juist totaal niet. Een rijtje van zaken die in het normale leven gewoon niet gebeuren:

- een quizkandidaat die in zijn broek plast: normaal zou je gewoon naar de wc mogen of al gaan van tevoren

- een presentator met kanker die live neergaat en vervolgens toch weer doorgaat met de uitzending

- een journalist die in de pauze van een conferentie even voor de camera de psycholoog gaat lopen spelen

- een gesprek in een cafe tussen de oude man en de oude wizz-kid waar echt geen touw aan vast is te knopen (ik hang al 15 jaar in kroegen, maar heb nog nooit zo'n raar gesprek gehad)

- een volwassen man die een beugel wil kopen omdat hij dan denkt dat de barman van hem gaat houden

- een eerste date waarbij de vrouw hysterisch zit te janken waarna er direct wordt gezoend
Het enige wat ik dacht was: wat zou het toch heerlijk zijn als er eens film zijn waar mensen gewoon als mensen reageren en waar dingen gebeuren die normale mensen overkomen. Maar goed, dan valt er waarschijnlijk niks te filmen.

Dat de verhaallijnen verder 'knap' in elkaar overlopen vind ik helemaal niet. Althans, daar krijgt een film geen extra sterren bij me voor. Zoiets is supereenvoudig te bedenken. Zelfs op het niveau van een romcom als 'Love Actually' wordt precies hetzelfde trucje uitgehaald. Pietje is de bediende van Bertje en Bertje blijkt weer de broer van Truusje te zijn. Vijf minuten brainstormen op een whiteboard en je schuift zo'n verhaaltje in elkaar.

Met de moraal van het verhaal (fouten en vergeven) is inderdaad zo oud als Hollywood zelf en wordt niet vernieuwend uitgewerkt.


De slotscene met kikkers (dat gebeurt inderdaad wel eens, maar niet in die mate) sloeg al helemaal nergens op. Het is niet zo dat als het kikkers zou regen niemand meer kan autorijden en alle auto's overde kop slaan.

Conclusie: op zich heeft de film veel goede punten, maar de irritaties over zoveel ongeloofwaardige zaken en een totaal gebrek aan verhaal kregen bij mij de overhand.

3*

Oh ja, wat ik niet snapte:

Waarom klimt de oude Wizz-Kid het dak op om het geld terug te leggen om vervolgens, een scene later, doodleuk door de voordeur naar binnen te lopen? Hij had toch meer sleutels en er zijn toch meer ingangen?

@ Laars25: Waarom probeer je film vanuit een objectief standpunt te kijken (wat onmogelijk is) en te letten op zo'n zaken?

PS: Een gebrek aan verhaal?

Na een herziening toch echt wel het meesterwerk van Paul Thomas Anderson. Wederom ook één van de betere films ooit gemaakt. Dikke 10! .. Magnifieke cast, geweldige sfeer, prachtig verhaal en een supersterke uitwerking..

Deze moet ik nog steeds eens een keer kijken. Ik weet het, het is schandalig dat ik hem nog steeds niet gezien heb maar om de een of andere reden is het er nooit van gekomen. Ik heb wel de eerste 10 min. gezien en weet nu wel dat ik de hele film ga kijken, en wel vanavond. Ik verwacht er toch wel wat van en niet omdat hij op plek 94 van de top 250 staat want daar trek ik me bijna nooit niks van aan, maar puur om de eerste 10 min. ik zag gelijk dat dit een film is die me wel aanspreekt. zal later nog wel laten weten wat ik er van vond.

Magnolia is nou weer typisch zo'n film die je of goed of helemaal niks vind. Persoonlijk kan ik dit soort films wel waarderen, maar als je een flitsende aktie film wilt zien ben je bij Magnolia verkeerd. Toch heb ik me geen minuut verveeld bij deze film en Tom Cruise vond ik wel heel ijzersterk in zijn rol. De rest van de cast die uit veel bekende acteurs bestaat deden het allemaal vrij goed moet ik zeggen. Wel jammer dat Alfred Molina een vrij kleine rol had want ik mag hem graag zien acteren. En wel grappig dat Luis Guzmán gewoon Luis Guzmán speelde.

Magnolia ga ik beslist weer eens kijken. Een dikke voldoende wat mij betreft 3,5*

Zo'n intens goeie film, geweldig !

Je wordt meegenomen in een ruim 3 uur durende trip door het leven; dramatiek, spanning, humor, en ontroering. Zo geweldig gespeeld, en zo herkenbaar

Geniaal! 5 , 6 verhaallijnen door elkaar, aan elkaar, de 1 nog ontroerender dan de ander

Hoogtepunt; Aimee Mann; ' It's not going to stop until you wise up'. Tranen in je ogen....

(alhoewel, de kikkerregen....)

Gister de Blu-ray gekocht, en vandaag dan maar meteen opgezegd. Het blijft gewoon een dijk van een film die je in een ruk uitkijkt zonder ook maar naar de klok te kijken.