Out of Africa (1985)

Typisch Oscar vehicel: het ziet er mooi uit, de cast is prima, de muziek is in orde... maar echt boeiend? Nou nee...

2,5*.

Zo zeg, dat viel nog niet mee om hier doorheen te komen. Ik heb de film in 2 etappes gezien, vanmiddag de eerste helft en zojuist de rest, maar dan nog vond ik het best een lange zit.

Het waren vooral de 7 Oscars die deze film gewonnen heeft, die mij hebben aangezet tot het kijken van de film. Echter van alle films die ooit een Oscar wonnen is dit toch wel een van de slechtste.

Het begint allemaal nog wel aardig met de kennismaking van de personages en het kennismaken met Afrika. Na een tijdje zakt de film echter in en die inzinking komt de film eigenlijk nooit meer te boven. De film liet mij achter met een enorme leegte, in de zin van dat het hele verhaal op een gegeven moment eigenlijk nauwelijks meer boeide.

Redford en Streep zijn best goede acteurs, spelen op zich niet eens zo slecht, maar de gebeurtenissen die ze meemaken zijn veelal niet interessant. Het hele verhaal is sowieso erg matig en het enige echt goede van de film zijn de soms erg mooie plaatjes van Afrika die voorbij komen en die duidelijk tonen dat ook dit continent zeker wel zijn charme heeft.

Meer dan een reclame voor Afrika is deze film echter niet. Ik vond het een erg lange zit en heb regelmatig op de klok zitten kijken, wat altijd een erg slecht teken is voor een film, zo ook hier dus.

1,5*

Een diepe zucht moet ik laten ontsnappen als ik op de pagina van deze film kom. 'I had a farm in Africa. I had a farm in Africa. I had-'

Pff.

Dat is één minpunt. Ik werd dat gezeur van dat mens af en toe echt meer dan zat, inclusief dat haar. Natuurlijk, het was een andere tijd, en daar moet je niet op letten als je een film kijkt, maar haar kapsel bleef me storen.

Dit wordt allemaal wel weer gecompenseerd door de prachtige beelden van Afrika, de landschappen en de stammen, die waren heel mooi in kaart gezet. Die 7 oscars waren in mijn ogen overdreven, maar een voldoende is deze film wel waard.

Het verhaal is behoorlijk langdradig. Dat moet ik toegeven. Maar het acteerwerk van Merryl Streep is behoorlijk indrukwekkend. Daarnaast word je getracteerd op prachtige beelden van het mooie Afrika en hangt er de gehele film een prettige sfeer dus wat mij betreft is dit wel een aanrader om te kijken.

De film duurt vrij lang en er gebeurt niet erg veel, waardoor ik hem ook in 2 etappes heb gekeken. Vond het acteerwerk en de sfeer tijdens de film wel goed. De beelden van de natuur, de dieren en de landschappen van Afrika waren schitterend!

Vond het geen vervelende film om naar te kijken, maar er gebeurde niet genoeg om mij te boeien, dus ik vond het tegenvallen.

Goeie film over een Deense vrouw die een verstandshuwelijk aangaat en verhuisd naar Afrika om een nieuw leven op te bouwen. Een redelijk eenvoudig, romantisch verhaal dat iets te lang gerekt wordt. Ondanks het uitstekende acteerwerk van Meryl Streep en Robert Redford springen de vonken niet van het scherm. Waar de film wel in uitblinkt zijn de prachtige opnames van de flora en fauna van Afrika, begeleid door de bijna evenzo prachtige en meevoerende muziek van John Barry.

Poeh, niet echt een denderend epos. Out of Africa beschrijft een aantal jaren uit het leven van een naar Kenia geëmigreerde Deense. Ik denk niet dat het aan Streep ligt, maar deze rol is erg sloom en ietwat zeurderig neergezet. Het verhaal zelf vond ik ook niet altijd zo boeiend. Blijft over dat de plaatjes van Kenia en het opsnuiven van wat cultuur nog best oke om te zien is.

I had a farm in Africa once.

Gister gekeken samen met mijn vriendin die zelf 3 maanden in Kenia is geweest voor ontwikkelingswerk. De laatste 3 weken zelf ook dit prachtige land mogen ontdekken. Zodoende bij de film Out of Africa gekomen.

Wat volgde was een traag en (net iets te) langdurend liefdesverhaal. Hierin draaien de twee hoordrolspeler constant om elkaar heen, maar waar Streep (die er best mocht zijn destijds) en Redford (die de vader van Brad Pit kon zijn) perfect invulling aan geven. De film wordt getoond met geweldige muziek en vooral prachtige beelden van Kenia en laat verder zien dat de Deense veel goede dingen heeft gedaan destijds. Niet voor niets is er jaren later dan ook in de buurt van Nairobi een dorp naar haar vernoemd (Karen).

Al met al scoort de film net een voldoende (3*), maar gezien mijn bezoek aan Kenia deed het me allemaal net iets meer en bekroon ik de film met 3,5*!

Er gebeurt helaas niet denderend veel in dit epos, dat wat mij betreft wat grootser gemaakt had kunnen worden. Ook proef je niet echt heel veel diepgang in de film. De gebeurtenissen volgen elkaar echter wel in rap tempo op, waardoor je die 2,5 uur uiteindelijk wel makkelijk uit zit. Net zei ik al dat er niet denderend veel gebeurt in de film, dat is dus ook niet zo.

Wat je dus allemaal ziet blijft allemaal vlakjes op de oppervlakte borrelen en zijn nou niet van dat avontuurlijke niveau dat je erin mee gezogen wordt.

Het grootste probleem zijn de personages, ondanks dat iedereen hun rol goed vervuld leef je ook amper met ze mee. Ook hier komt de oppervlakkigheid wel redelijk naar boven. Meryl Streep wordt ziek? Er komt een voice-over tevoorschijn waarin ze even naar Denemarken reist en een cut later loopt ze weer gezond en wel in Kenia rond. Dit soort dingen zorgen wel dat Karen Blixen's imponerende karakter haar kracht verliest.

Af en toe komt het goed naar voren, maar Pollack lijkt in Out of Africa toch het meeste oog tehebben om Kenia goed eruit te laten komen. Hij tovert af en toe prachtige shots van de imponerende landschappen op het scherm en die geven je toch een bepaald melancholisch gevoel van verlangen naar een avontuur.

Al met al geen klassieker, daarvoor schort er teveel aan de film. Maar ondanks de lange speelduur heb ik me wel met de film vermaakt. Je moet alleen niet te veel diepgang verwachten.

3,0*

Saai!

Mooi geschoten dat wel.

Het komt vooral doordat van Meryl Streep, waar het allemaal om draait maar weinig uitgaat (een beetje een schaap toch wel), en er helemaal geen chemie is tussen haar en Robert Redford, oké hij is homo, maar misschien is hij dat wel geworden door de interactie hier met Streep...

Het is ook niet mijn favoriete actrice, ik erger me vaak aan haar, zo ook in deze film.

Een erg lange zit.

Out of Africa won 7 op 11 Oscarnominaties. Niet dat prijzen op zich veel zeggen, maar het is alvast een mooi palmares om neer te leggen. Bovendien heeft het met Robert Redford, Meryl Streep en Klaus Maria Brandauer toch geen onbekende namen in huis. Regie van Syndey Pollack, muziek van John Barry, ... Alle ingrediënten zijn er en toch lukt het gerecht niet echt. De vraag is vooral waarom Karen Blixen in hemelsnaam een biografie heeft geschreven die boeiend genoeg is om te verfilmen. Op zich is de tijdsgeest wel belangrijk. Afrika rond WO I kende evengoed veel beroering als in andere delen van de wereld. Afrika was vooral nog een groep van kolonies van westerse landen. Die hadden naast de oorlog in Europa te maken met het losbreken van Afrika.

Helaas focust de film zich daar niet helemaal op, maar is het eerder een kapstok die de rest toch nog wat boeiend maakt. Het is op de eerste plaats een romantisch verhaaltje, maar zo braaf dat er weinig passie overblijft. De film zal vooral herinnerd blijven door de mooie beelden van Afrika. Maar of dit dan de beste manier is om met het continent kennis te maken, is het antwoord helaas negatief.

Pollack richt zich dan ook vooral op de beelden van Afrika. Het verhaal zelf is niet echt boeiend, te braaf als romantiek, te weinig drama voor de setting van WO I. En er is weinig interactie tussen de acteurs. Door namen als John Barry en Robert Redford is de schade nog beperkt, maar zakt het evengoed onder het gemiddelde. Een zeer overroepen film, die misschien bij liefhebbers van mierzoete stadsromannetjes nog wel een publiek zal vinden.

Out of Africa vond ik een erg langdradige film. Ik vond het verhaal totaal niet interessant en de film vond ik op momenten erg saai.

Deze film is gebaseerd op het leven Karen Blixen. Maar waarom de filmmakers het nodig vonden om een film te maken over haar leven, is mij een compleet raadsel. Zo een interessante persoonlijkheid is Karen Blixen niet. Sterker nog, ik vond haar in de film maar wat arrogant en onaardig overkomen. En haar levensverhaal is ook niet bijster interessant. Oké. Ik denk dat niet veel mensen kunnen zeggen dat ze een farm in Afrika hadden. Maar dit terzijde gelaten. Ik vind haar levensverhaal totaal niet interessant. Karen is getrouwd met Bror Blixen, maar er is nu niet sprake van waren liefde tussen die twee. Karens ware liefde ligt bij een ene Denys. Maar het gaat tussen die twee ook niet al te soepel. Ze draaien in de film voor een groot deel om elkaar heen. Nergens word hun relatie echt interessant. Wat dan weer wel een goed gegeven had kunnen zijn is dat Karen de lokale bevolking laat onderwijzen. Alleen word met dit aspect weinig gedaan. Nee de film gaat voor een groot deel over Karen en haar saaie, niet boeiende liefdesleven. Dat hierover een film van ruim 2 en een half uur gemaakt moest worden vind ik onbegrijpelijk. Ik vond de film dan ook een hele zit. De film was langdradig en bij momenten erg saai.

Maar de film heeft een heel groot voordeel. En dit voordeel is dat de film afspeelt in Afrika. We krijgen veel mooie shots te zien van Afrika en zijn dieren. De film is prachtig gefilmd. De Oscar voor het beste camera werk is terecht. Helaas krijgen we niet de hele film door mooie natuuropnames te zien. Maar op momenten dat we mooie natuuropnames zien is het genieten geblazen voor mij. En we krijgen nog best wel veel mooie natuuropnames te zien. De natuuropnames waren voor mij tussen het saaie verhaal van Karen een welkome afwisseling.

De muziek in deze film is van John Barry. Hij levert heel goed werk af voor deze film. Voor hem een terechte Oscar. Je mag met recht spreken van een hoogtepunt van John Barry,s carrière op muziekaal vlak. Zijn thema voor deze film is fantastisch. Een van de eerste scènes van de film is dat je een trein ziet rijden door het prachtige landschap van Afrika. Daaronder hoor je de grootse muziek van John Barry. Een kippenvel moment. John Barry weet ook voor kippenvel te zorgen als Karen en Denys voor het eerst gaan vliegen. Prachtige scene. Vanuit de die grote hoogte zie je de prachtige natuur van Afrika en dan die grootse muziek van John Barry eronder. Werkelijk schitterend.

Het acteerwerk is eigenlijk ook erg goed in deze film. Meryl Streep en Robert Redford acteren goed. En ook over de rest van de cast hoor je mij niet klagen.

Al met al moet ik zeggen dat veel aspecten bij deze film erg goed zijn. Het is alleen het verhaal wat werkelijk waar zo ontzettend oninteressant is, dat het volgens mij ook niet mogelijk is om hiervan een goede film te maken.

2 sterren voor deze film.

Inderdaad overrated ster vehikel, dat 30 jaar geleden in de bios kon boeien vanwege de mooie plaatjes, versterkt door de muziek van 007 composer John Barry. Ofschoon een zekere drakerigheid de film niet vreemd is, met name de scene van saampjes aan boord van een vliegtuigje over de savannes. Streep overtuigt wel, Redford als Denys niet echt. Beetje relatie geneuzel in de bush natuurlijk voordat dit decennia later vooral thema werd van soaps. Het voelt ook aan dat door Sydney Pollack naarstig gezocht is naar eventful events om het boeiend te houden. Wat in de bios zeker nog ging, valt op TV (ietwat) door de mand.

In typische Hollywood-logica worden de laatste stuiptrekkingen van het kolonialisme verbeeld door een tragische liefdesgeschiedenis. Afrika is natuurlijk een exotisch oord vol mooie landschappen en indrukwekkende beesten. Het duidelijk aanwezige racisme van de historische figuur Karen Blixen wordt een beetje verdoezeld door haar hier neer te zetten als een sterke power woman. Toch blijft er een soort vreemde exotisering bestaan waarin het kolonialsme meer als een nostalgische mijmering wordt getoond dan als het kwalijke institutionele racisme dat ermee gepaard ging.

Erger nog dan de foute ondertoon is dat het een wat bloedeloze film blijft. Met twee topacteurs als Meryl Streep en Robert Redford verwacht je toch iets meer vuurwerk dan goedkoop melodrama en tergend wollige dialogen. Ik ben er ook nooit een fan van als er geforceerd aanvaringen met wilde beesten in het verhaal worden geschreven om het 'avontuurlijk' te krijgen. In die zin is het helemaal vervelend dat het weer zo'n epos is dat bijna drie lange uren doorboemelt met een plot dat met een veel kortere speelduur misschien wat minder tegen zou gaan staan.

Vaak voor gewaarschuwd en heel lang tegen aan gehikt, maar wat blijkt: de film is lang zo slecht nog niet. Met ruim 2 1/2 uur is de boel aan de lang(dradige) kant en de dik aangezette score had wel een tikkeltje minder overheersend mogen zijn, maar de prettig voortkabbelende plot en de sympathieke personages maken veel goed. Redford speelt weer eens de zoveelste versie van zichzelf, maar Meryl Streep is hier uitstekend. Het duurt even voor de boel op gang komt, maar dan valt er genoeg te genieten, niet in de laatste plaats door de prachtige natuuropnamen.

Een bewonderenswaardige Meryl Streep als de romantische, karaktersterke Karen Blixen in deze poëtische film met mooie afrikaanse zichten en gevatte dialogen.

Het einde is iets te lang uitgesponnen en mocht iets minder sentimenteel.

Mooie natuurbeelden en mooie muziek van John Barry, maar vooral de muziek van mogelijks mijn favoriete klassieke componist Mozart is echt genieten geblazen!

Voor de rest een nogal saai verhaal, ideaal om de slaap te vatten. Met acteur als Klaus Maria Brandauer en Robert Redford zit je al snel te gapen, alleen de klasse actrice Meryl Streep brengt wat hoop maar ook zij kan deze druilerige film niet redden.

Dit is inderdaad een film die ik in de cinema nog wel kon appreciëren, maar bij herziening op het kleine scherm is het vooral vechten tegen de slaap.

“You've ruined it for me, you know.”

“Ruined what?”

“Being alone.”

Aardige klassieker. Out of Africa is veel te lang en er gebeurd eigenlijk niet zo heel veel, maar de muziek van John Barry en de schitterende beelden van het Afrikaanse landschap maken veel goed. Het grootste probleem dat ik met de film heb is waarom hij überhaupt gemaakt is. Wat maakt het verhaal van Karen Blixen zo bijzonder? Na het zien van de film ben ik er nog steeds niet achter. Streep doet ook weer aan overacting, en door dat verschrikkelijke accent wilde ik bijna het geluid uitzetten. Gelukkig raakte ik er aan gewend, want ik had de schitterende muziek van John Barry niet willen missen. En Redford is weer eens uitstekend.

Een klassieker de al heel lang op mijn 'nog zien' lijstje stond, maar die mij toch wat afschrikte door het lange speelduur. Genoeg lange films die ik erg goed vind, maar het vergt logischerwijs toch altijd wat meer dan wanneer het een film van anderhalf uur betreft. Uiteindelijk hier dus maar niet teveel bij stilgestaan en me alsnog eens gewaagd aan deze in 1985 bejubelde film.

En dat viel niet bepaald mee. Het speelduur tikt nog niet eens de drie uur aan, maar het voelt alsof de film daar ruimschoots overheen gaat. Ik zeg volgens mij niet gauw dat ik een film gedateerd vind, maar als ik Out of Africa in één woord moet omschrijven, kom ik ongetwijfeld toch bij 'gedateerd' uit. Na een schitterende opening komt het tempo heel laag te liggen en na een half uur begon ik te knikkebollen (iets dat me zelden of nooit overkomt). De film krabbelt dan ook weer even terug met onder meer de introductie van Denys, de jacht scène en de opbloeiende liefde tussen Denys en Karen. Dat zijn stukken die wisten te boeien, maar het duurt niet lang eer de film weer terugvalt in een slepend drama. De film wordt gered door drie factoren, die hierboven ook al worden beschreven. De eerste factor is het goede spel van Robert Redford en Meryl Streep. Daarnaast bevat de film erg mooie opnames en de muziek van John Barry valt ook in positieve zin op.

Out of Africa heeft zo zijn momenten en het is qua productie best groots opgezet, waardoor je eigenlijk nooit het gevoel hebt naar een slechte film te zitten kijken. Het probleem is gewoon dat het allemaal te weinig weet te boeien en daardoor ook totaal niet weet te beklijven. Bij vlagen is de film de moeite waard, maar het grootste deel ben je weer heel gauw vergeten. Leuk om dit eindelijk eens gezien te hebben, maar ik vrees wel dat het bij deze ene keer zal blijven.

2,5*

Het is zeker geen verkeerde film. Maar de film duurt m.i. veel te lang. En maakt ook mijn verwachtingen niet bepaald waar. Wat de film wel fijner maakt om naar te kijken zijn (de mooie beelden van) de natuur in Afrika. Robert Redford acteert hier naar mijn mening niet op zijn best. Meryl Streep speelt dan nog het beste. Al met al niet de film die ik verwachtte.

Zeven Oscars, dat lijkt toch niet mis. Maar dat dat geen garantie voor een leuke flim is, bewijst Out of Africa wel weer. Tja, Streep en Redford kunnen natuurlijk wel acteren (al is het Scandinavische nep-accentje van Streep vrij storend), en die natuurplaatjes waren misschien voor de begin jaren '80 indrukwekkend, maar daar zijn de positieve punten wel mee genoemd. Hoewel niet eens zo oud, is de film echt pijnlijk oubollig en vooral dodelijk saai. Een film lang gebeurt niets noemenswaardigs, het lot van de karakters interesseerde me vrij weinig, de sentimentaliteit druipt van de film af (en van de muziek) en dan duurt het ook nog eens een belachelijke 2 uur 40 minuten. Een Hollywood-epos in de slechtste zin van het woord.

Met frisse tegenzin aan begonnen, want een film zonder al te aansprekende acteurs, in een setting die me ook al weinig doet en dat dan bijna 3 uur lang, dat is niet echt iets om naar uit te kijken. Maar ja, ik heb me nou eenmaal voorgenomen alle Oscarwinnaars te bekijken. Meryl Streep -hier ook weer met een mal accent- doet het best OK hoor, maar ik blijf het apart vinden dat ze zo vaak gelauwerd is als actrice- zo bijzonder is het toch allemaal niet wat ze doet. Moet wel zeggen dat ze er als brunette beter uitziet dan als vaalblonde. Redford speelt een beetje laconiek als altijd, en om nou te zeggen dat de romance van het scherm spatte, nou nee.

Verder zijn er wel de nodige mooie plaatjes, vooral vanuit het vliegtuigje, maar Out of Africa blijft toch vooral underwhelmen. Karen wordt als een onafhankelijke vrouw gepresenteerd die Afrikanen menselijker behandelt dan haar tijdgenoten, maar de natives blijven op de achtergrond en dienen vooral om Karen's vooruitstrevendheid te tonen: ze helpt een jongen met zijn been en laat een stam wonen in hun eigen dorp, en een bediende mag haar zowaar bij haar voornaam noemen, maar om nou te zeggen dat haar Afrikaanse beslommeringen een epische film verdienen, nee. Een episode die me nog wel interessant leek, hoe de Eerste Wereldoorlog werd beleefd in koloniaal Afrika, kwam maar zijdelings aan bod.

Zoals sommige anderen deze film ook aangevat om mijn lijstje Oscarwinnaars te reduceren. Echt wild was ik niet vooraf, maar jammer genoeg ook niet achteraf. Out of Africa is een zeer gelikte film die nergens echt van de grond komt.

Degelijke acteerprestaties, dat wel, zeker in de eerste plaats van Meryl Streep. Neem daarbij de mooie natuurbeelden van Africa van zowel op de grond als uit de lucht, maar voor de rest stel het niet te veel voor. Te geromantiseerd, te weinig kritisch, maar dat was wellicht ook de bedoeling. Ook het plot zelf bleef eindeloos, haast 3 uren zonder noemenswaardige gebeurtenissen. De muziek van John Barry was verder één van de weinige hoogtepunten. Voor de rest snel vergeten deze film.

Haha, die Oscars toch.

Ik had hier eerlijk gezegd al niet al te veel van verwacht, wist vooraf trouwens ook niet dat dit zo'n grote Oscar winnaar was. De film leek vanuit de verte al redelijk duf, maar echt een solide idee van wat ik juist mocht verwachten had ik niet.

Streep is echt niet te pruimen in deze film. Met een soort van Allo Allo accentje en weinig subtiel acteerwerk moet ze de film dragen, maar zelfs 160 minuten later kon ze me nog steeds gestolen worden. De houten Redford tegenover haar helpt daar absoluut niet aan mij.

Het is vreselijk melig, uiterest saai, audiovisueel ook een compleet kerkhof (beste cinematografie, serieus?). En dat sleept zich dan eindeloos lang voort. Het enige beetje vreugde is te weten dat ik deze in ieder geval nooit meer hoef te zien, want uiteraard ben ik een half glas vol persoon.

0.5*

Is dit een slechte film? Dat dan ook weer niet. Een redelijk verteld verhaal, met fraaie beelden (met vooral een fijne warme gloed) en dito muziek en de aankleding van de film is ook zeer overtuigend. Maar o zo saai. De camera is enorm statisch en je zit minuten naar oninteressante gesprekken te luisteren van personages die geen moment gaan leven. Streep staat weer te acteren, al irriteert ze nog niet zo erg als in latere jaren. En Redford is gewoon een dooie. En dan duurt dit ding ook nog eens 160 minuten, wat allicht nodig was om het verhaal te vertellen maar wat niet past bij hoe het verteld wordt. 2,0*.

Suf.

Dit geeft geen goede hoop voor de Pollack-films in de toekomst. Tevens is dit een film die 7 oscars won, iets waar ik met stomme verbazing tegenaan kijk. Op enkele gebieden zoals natuurbeelden wil ik het nog wel begrijpen, maar de beste film van 1985? no way.

Out of Africa is overigens wel een typische film om in de prijzen te vallen bij de oscars. Een biografie, een sentimenteel verhaal en een romantisch plot gevestigd in Afrika met alle accurate maatschappijproblemen daarbij inbegrepen. Het is typisch voer om een goud beeldje mee naar huis te nemen. Maar dat garandeert dus niet gelijk een goede score.

Streep speelt slecht, maar ook echt slecht. In andere films komt ze weleens beter terecht, maar dit was echt heel ernstig. Het accent slaat volkomen nergens op, in elk opzicht breekt het Engelse accent door. Redford is ook wel een beetje doods, Brandauer is wel wat beter maar die zijn we maar hooguit 20 minuten dus dat maakt ook weinig verschil.

De film kent enkele mooie natuurbeelden en daar eindigt het eigenlijk weer. Visueel is het allemaal best lelijk in beeld gebracht, klassiek cameragebruik, geen sprankeltje van frisheid te bekennen enzovoort. Bovendien ook erg traag geregisseerd. In de 161 minuten (absurd) dat het duurt heb ik weinig memorabele stukken kunnen ontdekken. Veel gejammer, veel gepraat, maar niks wil echt boeien. Zodra ze weer eens de natuur instappen is het werkelijk een verademing.

Dat het verhaal tot zo'n duur gerekt moet worden snap ik ook niet helemaal. Het is een biografie, jazeker, maar het heeft niet heel veel te vertellen. Had makkelijk 60 minuten afgekund. Het sentimentele wil niet echt aanslaan en de personages komen nergens tot leven. De film wandelt doelloos door een hoop onderwerpen heen zonder er echt eentje uit te kiezen. Ik vond het maar een gemiste kans.

Het komt inderdaad regelmatig in de buurt van saai. Mooie natuurbeelden, en daarmee is alles ook wel gezegd. Niks wil echt interesseren en niks wil echt tot leven komen. Het resultaat is een uitermate trage film met een absurd hoge speelduur. Jammer dat dit dan een oscar moet winnen.

De vervelendste oscarwinnaar beste film na Braveheart is The English Patient. Deze film associeerde ik daar mee en dat klopt niet helemaal. Hij is wat beter, maar ook weer niet zoveel. The English Patient heb ik weleens het opgeblazen niks genoemd. Deze film is minder opgeblazen en lijkt regelmatig vooral een sfeerfilm te willen zijn, alleen daarvoor krijgt het verhaal teveel alle nadruk en om eerlijk te zijn boeit dat maar matig. Karen heeft misschien een aardig boek over haar verblijf in Kenia geschreven, maar deze film wil van haar maar geen boeiend figuur maken. Streep is stijf met een geforceerd accentje. Redford en Brandauer geven ook niet al teveel kleur aan deze suffig ruikende film. Helemaal onverwacht komt dat nou ook weer niet, maar mijn stapeltje oscarwinnaars van deze week leveren vooral onterechte winnaars op.

Duffe, voorspelbare film met een verschrikkelijk domme voice-over. Wel wat leuke plaatjes van de Afrikaanse savanne. Nogal soaperig. En je hoeft van mij echt alleen maar loeizware extreemkritische films over het Europese koloniale verleden te maken maar het wordt hier wel erg lichtzoetig neergezet, maar het is natuurlijk een tijdsbeeld.

Van deze Oscar winnaar had ik geen hoge verwachtingen en dat bleek terecht. Het eerste uur valt nog wel te doen, maar daarna wordt het wel heel erg langdradig. Een boeiend verhaal wordt hier zeker niet verteld en dat terwijl de film meer dan tweeënhalf uur duurt. Een flauw plotje, waarbij aan het koloniale verleden nauwelijks aandacht wordt besteed, maar wel veel tijd wordt gestoken in een niet echt overtuigende romance. Het acteerwerk is niets bijzonders. Redford haalt niet veel uit zijn rol. Streep speelt niet eens zo verkeerd, maar zet ook bepaald geen memorabele rol neer. Het gemaakte accent waarmee zij praat had beter achterwege kunnen blijven. Het ontbreekt sowieso aan boeiende personages, want ondanks de lange speelduur komt geen enkel personage echt uit de verf. Pluspuntjes zijn de zo nu en dan fraaie beelden en de zeer behoorlijke soundtrack, die soms wel iets te sentimenteel is. Al met al echter een ronduit saaie film.

Met Out of Africa aan de slag en daarmee een maar al te bekende titel plus acteursduo. Trekken deed de film me nog nooit, en keek ik er best wel tegenop, vanwege de saaie en oubollig uitstraling die onlosmakelijk aan dit liefdesdrama verbonden is. Desondanks toch maar eens geprobeerd vanwege de grote naam en ik moet zeggen dat de film me toch wel positief verraste.

Het verhaal is maar al te duidelijk rond het levensverhaal van deze Deense schrijfster die in het huwelijksbootje stapt en naar Afrika emigreert met grote plannen. Kostelijk is daarna de cultuurbotsing tussen enerzijds Karen die zich alleen maar druk maakt om haar porselein en anderzijds het traag verstrijken van de tijd en andere wereld waar ze in Afrika is beland. Rond Bror is de chemie, het sprookje, snel weg met investering die niet de afspraak was, een man die sowieso liever de hort op is, ontrouw, ziekte, taalbarrière en eenzaamheid. De strijd die erop volgt om te overleven, zich te bewijzen, Bror weer voor zich te winnen, en tevens de sluimerende chemie met Denys is best interessant te zien en gaandeweg ontwikkelt de vrouw, die zich zo druk maakte om haar porselein, zich tot een ware tijger vooral tijdens het konvooi met vooraad dat gedurende de nacht aangevallen wordt door leeuwen. Toch is het lot de dame niet heel gunstig gezind met financiële problemen en Denys die enige inzicht niet ontzegt kan worden omtrent trouwen en relaties maar andermaal een paradijsvogel betreft die niet aan de ketting te leggen is door Karen.

Van de cast is Redford redelijk op de automatische piloot, terwijl streep toch overtuigend de stoere tante acteert. Beste is toch Brandauer die andermaal overtuigend het 'gladje' neerzet dat hij vaak speelt, bah, wat een enge en nare man toch iedere keer weer. Maar het hoogtepunt van de film is toch wel Afrika zelf dat perfect wordt gevangen in de lens in al zijn pracht en praal. Prachtig alle dieren en landschappen net als de beelden vanuit het vliegtuig of het shot waar het vliegtuig in één beeld met de Kilimanjaro gevangen is. In één woord: prachtig! Dan is er de John Barry soundtrack met een hoog You Only Live Twice gehalte dat ik regelmatig zit te zingen gedurende de muziek. Dan zijn ik nog bijna het tijdsbeeld en de vele rumoer in Afrika vergeten tijdens de Eerste Wereldoorlog en daarmee een uitermate interessant tijdsbeeld. En zo weet Out of Africa toch best wel te overtuigen ondanks zijn aanzienlijke lengte in de hoedanigheid van avonturen liefdesdrama, en zou ik in tegenstelling tot El Cid gisteravond, eerder nog een keer weer voor Out of Africa gaan zitten dan de drie uren durende krachttoer van Charlton Heston want dit pakte me stuk meer ook al is het niet geheel mijn genre.

Afijn, weer een 'klassieker', een film van naam afgevinkt en zeker niet de slechtste en absoluut te doen voor een keer. Over het cijfer twijfel ik nog wel want een 3,5 vind ik dit niet waard, eerder een 3.2 hooguit 3,3, afgerond naar beneden dan maar een 3. So be it....

In 1985 was ik 19 jaar. Poeh wat vond ik 'm toen saai zeg. 40 jaar later komt ie uit in 4K. Toch maar besteld. Geen fraai boekwerk of steelbook. Maar een enkelvoudige 4k disk met Engelse subs. Dat laatste is niet erg want de lange film van ruim 2.42 is prima te volgen. Het verhaal is nogal simpel neergezet. Vergeet actie spanning en een boeiend verhaal. Je kijkt meer naar een schitterend beeldend lopend schilderij met fantastische muziek. De landschappen zijn oogverblindend en het beeld is na 40 jaar waanzinnig opgelapt. Geen ruis en zeer mooie kleuren. Muziek klinkt vol en warm. Zag in het begin een vergeten vlekje en misschien nog ergens een maar over het algemeen is het genieten geblazen.

Helaas is het verhaaltje simpel en hoewel je een mooi romantisch verhaal zou zien valt juist dat tegen. In zekere zin zijn Robert en Meryl best nog wel afstandelijk. Miste hartstocht. Misschien kan het te maken hebben met haar syfilis. Dacht trouwens dat je daar vroeger dood aan ging maar zover ik wel wist kun je er onvruchtbaar door worden. Zwartwaterkoorts had ik nog nooit gehoord.

Hoogtepunt is de vliegreis. Echt zo mooi gemaakt. De muziek doet de rest. Jammer van het verhaaltje.

Film 3,5

Beeld 4K 5,0

Geluid 5.0