Paranormal Activity: The Ghost Dimension (2015)

"What if someone conspired for us to be in this house?"

Naar verluidt moet dit vervolg het afsluitende deel zijn. Nu maar hopen dat Jason Blum zijn woord houdt.

Dit deel belooft om alle antwoorden te geven die in de vorige films zijn gerezen. Op zich een aardige opzet, omdat er nogal wat onduidelijkheid omtrent Toby is ontstaan. Helaas blijf je met meer vragen achter. Des te meer vanwege het feit dat men je als kijker wederom een uitgekauwd concept voorschotelt waar geen eer aan valt te behalen.

De link met Paranormal Activity 3 (2011) is leuk; de videobanden en de camera. Toch is het jammer dat hier niets noemenswaardig mee wordt gedaan. In de oude videocamera schuilt weliswaar enige potentie, maar dit wordt al gauw om zeep geholpen. Doordat je nu het paranormale kan zien, is elke vorm van spanning vrijwel verdwenen. Bovendien voegt een 3D CGI geest - of iets wat daarop moet lijken - helemaal niets toe.

Qua verloop volgt 'Paranormal Activity: The Ghost Dimension' dan ook hetzelfde stramien als de voorgaande delen. Je kunt het inmiddels wel dromen. Het is een opeenstapeling van clichés, eendimensionale personages en voorspelbaarheid. Wat dat betreft zie je de jump scares al ruim van tevoren aankomen. Alleen enkele spaarzame momenten zijn nog enigszins oké om je niet in te laten dutten.

Al met al een te verwaarlozen afsluitend deel in een reeks dat ooit nog zo veelbelovend begon.

1,5 Sterren.

Gisteren gezien, maar vond hem tegenvallen. De film op zich is qua 3D effecten goed, en er zitten genoeg schrikmomenten in. Maar in de lijn van het verhaal vind ik hem tegenvallen. Het 'enge' is er af omdat de entiteit zichtbaar is, en ik vraag me daarom af of de makers de goede richting op zijn gegaan. Waar de andere delen je een ongemakkelijk gevoel gaven omdat je niks zag, valt deze film in de categorie 12 in een dozijn. Ook het einde viel tegen, ik had er meer van verwacht. Ik had liever nog meer delen zoals 'The marked ones' gezien, dan deze onthulling in 'The ghost dimension'.

Moedig dat het paranormale probleempje van de reeks nu een gezicht mee heeft gekregen. En ''spijtig'' dat dit nu het laatste (officiële) PA deel is. Mag hopen dat er nog wat opvolgers komen die het iets slimmer aanpakken dan Plotkin dat nu doet. Als je de 'demon' een gezicht meegeeft, behandel hem dan ook als een fysieke aanwezigheid. Alle scares zijn nu weer plotselinge bewegingen vlak voor de camera langs, vergezeld door een oorverdovend geluid. Dat had je ook zonder zwabberende CGI kunnen bewerkstelligen. Aparte opvatting van horror houden ze er in deze reeks op na, maar toch betrap ik me op een soort getrainde positiviteit. Ik heb de lol van de serie in kunnen zien. Wat onschuldig begon, is inmiddels een hele foute, jaarlijkse gewoonte geworden. Daar dragen de wanstaltige prestaties van de cast en nogal late 90's ogende CGI alleen maar aan bij.

Degelijk, maar niet meer dan dat.

Van echte less is more is al een tijdje geen sprake meer, op zich niet zo erg want die aanpak loonde nu niet bepaald in de eerste delen, daarbij is dat ook niet echt iets wat je kan volhouden als je vijf delen van eenzelfde verhaal maakt.

Deze PA gaat dan ook redelijk snel van start. De ghost photography camera is een leuke toevoeging. Eenvoudig, met wat simpele CG toetsen, wordt al snel een aardig sfeertje gecreëerd. Allicht wat lastiger te slikken voor fans van de eerdere delen, maar ik zie liever CG geesten/spirituele pus dan een wapperend dekbed.

Wat wel tekort schiet zijn de wat flauwe en getelefoneerde jump scares, ook de lollige toon van het tweetal is niet altijd even geslaagd, al was dat net iets moeilijk in te schatten vanwege de randdebielen die verder in de zaal zaten. De bioscoop is eigenlijk geen beste plaats voor een filmpje als dit, of je moet al ergens op een maandagochtend gaat.

Ondertussen is de PA een aardige Halloween traditie geworden die wat mij betreft nog niet echt op hoeft te houden. Er zit nog genoeg materiaal in voor een paar volgende film en hoewel de verschillende delen nooit echt goed zijn is de reeks eigenlijk net iets beter dan de kwaliteit van de afzonderlijke delen.

Redelijk vermaakt met andere woorden, meer niet.

2.5*

We hebben het allemaal wel eens gezien, maar toch was de film best leuk. Opvallend waren de goede acteer prestaties van het kleine kind. Ze speelde echt heel goed. Voor mij had het 3D effect niet veel toevoeging. Aardig goede film uit de uitgemolken reeks.

Echt heel slecht wil ik dit deel niet noemen maar goed is ie ook niet.

Kwa sfeer is de film natuurlijk in diezelfde lijn als de eerdere films maar ik mis ballen en freaky scenes.

De climax valt ook erg tegen als dit het einde moet betekenen (al denk ik dat er wel meerdere gaan komen) en toch vond ik het hier een daar best vermakelijk.....ik hou nog steeds van deze reeks dus van mij mogen er best een paar bij komen.

Ik ben dit jaar fanatieker dan ooit met het kijken van de horrorfilms die dit jaar uitgebracht worden. Zo fanatiek dat ik zelfs weer eens deze filmreeks, waar ik sinds het begin al weinig mee heb gehad, een kans wilde geven. Het gegeven over een speciale camera die entiteiten zichtbaar maakt en een heksen coven die demonen op de wereld willen zetten is nog redelijk origineel bedacht. Helaas is de uitwerking niet geweldig.
De acteerwerk van de onbekende cast is van wisselende kwaliteit. Dan Gill met z'n pornosnor is werkelijk tenenkrommend en de "cameraman" Chris J. Murray heeft ook maar weinig toevoegende waarde. En dat dus terwijl hij de vader moet voorstellen van Leila (verrassend sterk neergezet door de jonge Ivy George), het meisje dat door de heksen uitverkozen is om als middel gebruikt te worden om de demoon "Tobi" op aarde te brengen. Ook Olivia Taylor Dudley lijkt puur toegevoegd te zijn om nog even een "pretty face" erbij te hebben dan dat haar personage echt van meerwaarde is voor de film.
Verder kunnen slechte CGI entiteiten, schaduwen en op het einde de demoon en meisjes met zwarte ogen mij helaas niet angst aanjagen. Alle schrikmomenten gingen dan ook aan me voorbij. Zelfs de toevoeging van harde geluiden had deze keer maar weinig effect.
Dit is nou echt een film waarbij ik van de ene naar de andere teleurstelling ga. Gewoonweg niet mijn ding en ik had deze eigenlijk maar beter kunnen laten voor wat het is.

Please, stop gewoon met deze reeks. De koek is al sinds deel 4 op. De originele ''trilogie'' was nog wel spannend en onderhoudend, maar deel 4, The Marked Ones en deze Ghost Dimension weten het gewoon niet meer. Niet eng, niet spannend, niet origineel, niet leuk. Dat we ditmaal de entiteit fysiek kunnen zien doet daar niks aan af. Ik ben er zo klaar mee om naar die camera's te moeten kijken en iedere film weer hetzelfde patroon volgen. Het enige wat deze reeks wel aardig doet is de delen met elkaar verbinden, al is het na al die films nauwelijks nog meer te volgen. De namen zijn bekend, de verhaallijnen gaan allang nergens meer over. Mocht je nog eens paranormaal willen griezelen, zet dan de allereerste film maar op. Die is nog wel bij vlagen erg creapy. Sla deze Ghost Dimension maar lekker over. Dik en dik onvoldoende.

1*

PS: De CGI effecten Welke stagiair heeft dit in een middagje in elkaar geflanst?

Paranormal Activity: The Ghost Dimension

Ik heb me sinds een korte tijd al heel lang niet meer verveeld met een film die te maken heeft met het genre horror of thriller, ik kan vaak echt erg genieten van deze genres en ben daar ook echt wel fan van. Zo ben ik ook groot fan geweest van de Paranormal Activity films, tot aan Paranormal Activity 4 (2012). Sinds dien vind ik de reeks maar eentoning worden, dat is ook te zien aan mijn cijfers. Oke, ik moet eerlijk zijn, Paranormal Activity 2 (2010) was mij blijkbaar ook heel slecht gevallen maar goed, dat is al even geleden.

Paranormal Activity: The Ghost Dimension is eigenlijk een film dat alles bij elkaar komt, je ziet de kleine kindjes weer en het verhaal gaat eigenlijk zo ze gangetje weer. Maar waar ik me nu echt heel erg aan geërgerd hebt zijn de effecten, laat die geest er lekker uit zoals Oldskool Paranormal Activity.

Het verhaal vond ik echt heel erg saai, ook het concept is gewoon niet leuk meer. Er zijn te veel Paranormal Activity films waardoor Paranormal Activity: The Ghost Dimension erg is gaan vervelen en mij totaal niet heeft vermaakt laat staan, heeft doen schrikken. De acteurs speelden nog redelijk maar ook dat was nou echt niet positief. Nee, deze film is in mijn verkeerde keelgat geschoten en vond hem echt heel erg saai, hopelijk stoppen ze nu eindelijk eens met deze reeks, want beter kan die niet worden als ze zo doorgaan.

0.5*

De reeks gaat meer en meer lijken op de Poltergeist-films, wat dus wil zeggen dat we steeds meer zaken te zien krijgen en uiteindelijk vergast worden op een arsenaal aan special effects. Dat is natuurlijk fataal, aangezien de Paranormal Activity-films juist zo effectief zijn door gebruik te maken van langzaam opgebouwde suspense en pure suggestie. Hier wordt dat grotendeels teniet gedaan, al bevat de film hier en daar nog wel wat enge scenes en goed geplaatste schrikmomenten. Het is echter vooral mosterd na de maaltijd, toewerkend naar een hele slappe en veel te expliciet in beeld gebrachte finale.

Ondanks dat dit alweer het 6e deel is in de "Paranormal Activity" reeks en het ook min of meer een herhaling is van zetten, wist ook deze Horror film me weer goed te vermaken en vond ik het zelfs regelmatig spannend.

Deze film is eigenlijk het vervolg op "Paranormal Activity 3 (2011)" (daar begint het verhaal ook mee), maar speelt zich dan af in de tegenwoordige tijd (i.p.v. eindjaren 80) gedurende de kerstperiode. In deze film draait het om het gezin Fleeges, welke bestaat uit vader Ryan (leuk gespeeld door Chris J. Murray), moeder Emily (gespeeld door de mooie Brit Shaw) en dochtertje Leila (goed gespeeld door Ivy George), welke verhuist is naar een nieuwe woning. In dezelfde woning woonde in 1988 ook het gezin welke centraal stond in de film "Paranormal Activity 3". Buiten het gezin Fleeges, komt ook nog de broer van Ryan, te weten Mike (gespeeld door Dan Gill), tijdelijk bij hun inwonnen omdat zijn relatie net is uitgegaan en hetzelfde geldt voor een vriendin van Emily, te weten Skyler (gespeeld door de mooie rondborstige Olivia Taylor Dudley). In de garage van het huis vinden Ryan en Mike in een doos een oude speciale VHS videocamera met videobanden en zodra men de videocamera aanzet, en men begint te filmen, ziet men door de lens van de videocamera paranormale activiteiten die zich rond hun afspelen. En als ze tevens de videobanden beginnen te bekijken zien ze de wederopstanding van de jonge Kristi en Katie uit de film "Paranormal Activity 3". Hun dochtertje Leila begint zich ook vreemd te gedragen en vanwege de vreemde gebeurtenissen in hun huis, besluit men een aantal camera's te plaatsten om alles op te nemen en daar draait het dan weer om in deze film.

Ondanks dat deze film weinig origineel is en het vooral een herhaling van zetten is, wist het verhaal me toch weer te boeien en te vermaken en werd ik ook in het verhaal gezogen (ik zat spreekwoordelijk ook soms op het puntje van mijn stoel) welke regelmatig spannende situaties opleverde (met de nodige schrikeffecten). Ook met de uitvoering (inclusief de sfeer en het tempo) van het verhaal zat het wel goed en visueel zag alles er m.b.t. de paranormale activiteiten fraai uit. De cast in deze film mag misschien wel niet hoogstaand zijn, maar ze deden het wel verdienstelijk en met name Ivy George als het dochtertje Leila, die ook een centrale rol speelt in het verhaal. Het einde van het verhaal is misschien wat belachelijk, maar persoonlijk vond ik het wel aardig.

Het is wel jammer dat deze film niet meer duidelijkheid geeft (het geeft wel meer duidelijkheid wat er met Kristi en Katie is gebeurt uit "Paranormal Activity 3") en tevens blijft men dezelfde stommiteiten begaan zoals niet opblijven gedurende de nacht (zeker omdat dan alle paranormale activiteiten gebeuren) Wel wordt aangegeven waarom het geen nut heeft om het huis te verlaten. Net zoals de andere films uit de "Paranormal Activity" reeks, duurt deze film ook niet al te lang, waardoor hij lekker wegkijkt. Ondanks weinig originaliteit, heb ik me ook met dit 6e deel uit de "Paranormal Activity" reeks weer goed vermaakt en van mij mag er gerust weer een vervolg komen.

Gelukkig niet zo slecht als het gedrocht The Marked Ones, maar deze zoveelste Paranormal Activity komt helaas niet verder dan een voorspelbare herhaling van zetten die me met een déjà vu-gevoel achterliet. Het kan er nipt mee door voor wie niet eerdere afleveringen gezien heeft, maar het heeft totaal niets nieuws te bieden. Een magere 2*. P.A. 3 vind ik vanwege de scares het meest vermakelijke.

Ik vond de eerste Paranormal Activity onwijs geslaagd in z'n opzet. Met weinig middelen een film maken die zo eng was, dat ik toch 's avonds nog is extra diep onder de dekens ging liggen. Naarmate de delen vorderden werd 't allemaal een stuk minder eng, met name door het hele 'sekte, demon, rite of passage' verhaal. Toen vloog PA wat mij betreft uit de bocht en dat is in dit deel niet anders.

Ondanks het feit dat ik het acteerwerk op zich goed vond (gelukkig) en het nieuwigheidje met de gevonden camera ook prima is uitgewerkt, miste ik toch die echte PA vibe. Daarom levert deze film net geen voldoende op, maar blijft 'ie op een 5'je steken. Hopelijk was dit écht het laatste deel. Genoeg is genoeg.

2,5*

5/10 (IMDB)

Achja... Weer een deeltje Paranormal Activity... Dat werd weer een avondje griezelen.

Alhoewel, aangezien we inmiddels wel van de hoed en de rand weten, heb ik niet gebibberd van de angst. Het lijkt allemaal afgezaagd, maar de nieuwe elementjes per deel weten toch altijd weer te vermaken. Dit keer volgen we een gezin die in het huis trekt waar Paranormal Activity 3 zich plaatsvond. Welja... Nouja, vreemde videobanden, de fragmenten uit 1988, het dochtertje dat rare verschijnselen begint te vertonen, bewegende meubels... je weet het wel... Nee, dit deel gaat toch weer ietsje verder. Soms haast een beetje de fantasy-kant op... en het einde op zolder was toch wel weer een nagelbijtertje.

Het camerawerk was ook weer prima. Alleen waren de reacties van de ouders op die zwarte schim nog wel ietwat mild.

Al met al toch weer een vermakelijke PA deel. Waarschijnlijk ook de laatste deel... Maar dat kan altijd nog veranderen. Dat zie je maar met Saw.

3,5*

Het beste is gehad.

Ik ben het er wel mee eens dat diegene die de eerdere delen al hebben gezien hier nog meer moeite mee zullen hebben. Ikzelf val daar zelf ook onder, en daardoor heerst het deja vu gehalte eigenlijk behoorlijk. Wel jammer.

Het lijkt wel alsof de meeste dingen wat in herhaling vallen, deze film lijkt ook vooral een herhaling te zijn van eerdere delen. Het enige verschil is dan eigenlijk dat hier de demonen of geesten ook daadwerkelijk in beeld komen. Maar de brakke CGI belemmert dat ook eigenlijk.

Jammer dat de clichés ook zo opvallend moeten zijn. Wederom WEER een kind met haar onzichtbare vriendje. En altijd die rare momenten om iets te gaan filmen dragen ook bij aan een nog ongeloofwaardigere sfeer die al heerst.

Film is nergens heel spannend, een aantal schrikmomenten moeten eigenlijk voor de meeste horror zorgen hier. Maar die schrikmomenten lijken erg veel op elkaar. 9/10 keer is het een gedaante die snel voor de camera langs zooft met een luid geluid.

Film zelf is ook best saai op een gegeven moment. Het is allemaal al eens gedaan, en kan je het meeste al raden eigenlijk. Ik heb wel een paar keer geschrokken van de eerste schrikmomentjes, maar je merkt al snel genoeg dat de zo veel op elkaar lijken dat het effect steeds verder wegebt.

Enige wat wel geslaagd is is de finale. Lekker wat bombastisch horrorspektakel die het allemaal wat spannender maakt. Al blijf je je wel afvragen waarom ze de camera nog vast hebben. Maar hety vermaakt erg en weet qua spanning dan ook een hoogtepunt te bereiken.

Een film die gewoon beter en origineler had moeten zijn. Lijkt ook alleen onder de naam PA te willen cashen.

Ryan [Chris J. Murray] en Emily [Brit Shaw] hebben voor een spotprijs een prachtig huis weten te bemachtigen. Te goed om waar te zijn, want het huis blijkt te zijn gebouwd op de plaats waar Paranormal Activity 3 zich afspeelde. Hoewel dat huis afbrandde in 1992, vindt Ryan in de kelder een doos met videobanden die onthullen dat Katie [Chloe Csengery] en Kristi [Jessica Tyler Brown] na het open einde van Deel 3 in handen kwamen van een sekteleider [Don McManus] die ze onderwerpt aan vreemde experimenten. Ook vindt hij een oude camera die zo is aangepast dat hij de energie van geesten en entiteiten oppikt. Plotkin was editor van de vorige vier films uit de franchise en doet een lovenswaardige poging om er nog iets van te maken. Maar dit verhaal is volstrekt absurd en niet consistent met mythologie. Het zichtbaar maken van ‘Toby’ was net zo’n slecht idee als het gebruik van groteske visuele effecten. Het duurde dan ook zes jaar voordat de franchise een vervolg kreeg met Paranormal Activity: Next Of Kin.