Threesome (1994)

Erg leuke film. De chemie spat van het tv-scherm, waardoor je echt meeleeft en lacht met de karakters. Ook de dialogen en oneliners krijgen net dat beetje extra wanneer je naar acteurs zit te kijken die het naar hun zin lijken te hebben. De studentenlol is nergens smakeloos en erg grappig. Prettige muziek ook.

3,5*

Voor de tijd waarin deze film uitkwam was dit best een spraakmakend onderwerp. Ikzelf vind het een film die heel goed uitlegd dat je niet alles in hokjes kan duwen en dat je zeker in je studententijd heel expirimenterend en onzeker kan zijn. Ik vond Baldwin erg goed overkomen in deze film. Maar eigenlijk waren Boyle en Charles ook heel sterk. Vooral de onbeantwoorde liefde van Alex naar Eddy toe was heel sterk overgebracht. Het einde was ook niet voorspelbaar of suikerzoet gebracht maar was gewoon heel realistisch.

Had het niet verwacht, maar heb mij ontzettend vermaakt met deze film! Van begin tot eind super. Ben niet zo'n fan van Stephen Baldwin, omdat hij altijd in gare films speelt, maar in deze film stoorde ik mij absoluut niet aan hem en aan zijn personage. Ook de andere twee acteurs zette een goede rol neer.

Uitstekende film waarin een studente door een administratieve fout een kamer moet delen met twee mannelijke studenten. De drie hoofdpersonages en de daaruit vloeiende driehoeksverhouding zijn goed en boeiend neergezet. Na ruim twintig jaar komt de film nog steeds fris en vlot over. De cast doet het bovendien erg leuk.

Amerikaanse romantische dramedie over drie studenten die in een love-triangle verzeild raken.

Cinematografie niet bijzonder, gewoon realistisch. Vooral binnenscѐnes in het appartement, enkele buitenscѐnes op/buiten de campus. Muziek passend bij de film en de tijd. De film wordt louter gedragen door de drie hoofdrolspelers, die hun rollen redelijk spelen, bijrollen zijn van ondergeschikt belang.

Plot: Alex komt per abuis vanwege haar jongensachtig klinkende naam in het appartement bij Eddy en Stuart te wonen. Nadat 'de messen geslepen zijn', leggen ze het bij. Alex raakt gecharmeerd van Eddy, Eddy op zijn beurt ziet Stuart wel zitten en Stuart laat zijn oog vallen op Alex. Dat kan nooit goed gaan! Er ontstaat een bizarre love-triangle met de nodige hilarische situaties.

De film doet wat gedateerd aan, maar was voor 1994 waarschijnlijk best verfrissend. De hoofdrolspelers vind ik ook iets te oud lijken om voor (eeuwige) 'student' door te gaan, daar had ik ietwat jongere spelers voor gecast. Maar toch is de film wel charmant en bracht mij af en toe aan het glimlachen. Er zijn ook nog wat serieuze momenten in de film. Zeer geschikt voor een avondje ouderwets ongecompliceerd feel-good gevoel!

Woensdag bij gebrek aan mijn gamepartner maar even relaxen op de bank met een filmpje en daarbij viel de keuze op deze Threesome die ik qua titel en aandacht nog goed kon herinneren uit de filmprogramma's destijds. Zien deed ik de film nog nooit en toen ik hem tegenkwam bij de kringloop kon ik de film dan ook niet laten liggen.

Het plot is wat dat betreft maar al te simpel waar de titel eigenlijk de hele inhoud al verklapt rond het drietal dat al dan niet toevallig of voorbestemd bij elkaar op de kamer komt en een ervaring voor het leven opdoet. En aanvankelijk gaat dat natuurlijk stroef want de karakters verschillen ontzettend met de seksistische loudmouth Stuart, de belezen en filosofische Eddy en tenslotte de wispelturig en erg vrouwelijke Alex. Een mix die op voorhand nooit zou kunnen werken maar toch op een gegeven moment een bepaalde balans weet te vinden. En zonder dat het hoogstaand wordt blijkt dat nu juist de kneep bij deze Threesome.

Want het is niet bijzonder, het wordt niet bijzonder, want het is geen hoogvlieger, maar toch weten Boyle, Baldwin en Charles een meer dan voelbare en aanstekelijke chemie te tonen en aan te spreken waar de drie langzaam naar elkaar toe groeien. Weliswaar gebeurt dit wel eens wat aan de flauwe of overdrevene kant maar dat is humor waar de film wat dat betreft gewoon mee wegkomt. De scène op de bank in de hal onder de ogen van de twee baliemedewerkers is wat dat betreft toch wel erg sterk qua humor, aanstekelijkheid en een bepaalde ongedwongenheid. Maar natuurlijk zijn er ook problemen in de vorm van boosheid, jaloezie, verlatingsangst, de focus op de persoonlijke karakters en valkuilen, ontwikkelende seksualiteit en aantrekkingskracht. En dan is altijd de vraag als iets zo goed gevoeld heeft, en zo vanzelf ging, of je ooit weer zo'n gevoel terug gaat vinden.

En zo blijkt Threesome toch een meer dan behoorlijk drama over de ervaringen die menig mens opdoet in het leven, een onverwachte klik, een geweldige tijd, het verlangen terug naar dat gevoel, en de niet aflatende zoektocht naar weer zoiets. Ik denk dat iedereen wel zoiets heeft meegemaakt...