The Jungle Book (1967)

Vroeger toch wel mijn favoriete Disney-film. De Nederlandse versie dan uiteraard. Leuke liedjes en Baloo, Bagheera en Kaa zorgen voor een geweldige Disney-film.

4*

Behoorlijk onrealistische film. Alsof alle dieren engels kunnen praten.

Goh...

Dit was vroeger echt mijn lievelingsfilm. Ik had 'm zo vaak gekeken. En ik ken nog steeds de meeste liedejes uit m'n hoofd. Ik verbaas me er nog steeds over dat ie al zo oud is.

Echt een leuke film.

Puur jeugdsentiment.

Nooit in z'n geheel gezien, alleen maar kleine stukjes. De liedjes waren wel deels bekend. Ik wist alleen niet dat ie al zou oud was!

De film op zich is erg vermakelijk, leuk verhaal. Alleen vind ik het wel jammer dat deze films zo kort zijn, de tijd vliegt voorbij! Leuke bij karakters zoals de gieren zorgen ervoor dat de film voor mijn gevoel helemaal 'af' is.

4*

Weer eens gekeken na ruim 10 jaar.

Ik vind het lastig om hem te beoordelen, want ik vond hem wel vrij leuk (jeugdsentiment of herinnering?) maar erg goed is hij niet.

Vooral de animatie laat nogal te wensen over. Ik ben nogal verbaasd dat sommigen hier het juist goed getekend vinden. Ik had dan misschien wel een niet al te goede versie, maar alsnog, de karakters zijn erg schetserig, op het storende af, en de jungleachtergronden zijn wel erg simpel. Flets en saai zou ik het zelfs willen noemen.

De eerste helft heeft wat leuke dingen, het begin is sterk, Bagheera met de kleine Mowgli, de olifanten, de kennismaking met Baloo en King Louie. Maar daarna zakt de film enorm in, wat betreft tempo, dialogen en verhaal.

De muziek is overigens wel een erg groot pluspunt. De openings- en achtergrondmuziek scheppen meteen de Jungle Book sfeer, en ook alle liedjes zijn prima geslaagd.

Ik vind overigens, hoewel het een hele tijd geleden is dat ik hem heb gezien, de Nederlandse stemmen wel een stukje leuker en karakteristieker dan deze originele versie.

Al met al nog wel 3,5* waard.

Leuke vrolijke film.

De animatie ziet er leuk uit en de liedjes zijn tijdloos. Ook de personages zijn leuk gedaan. Baloe, Bagheera en koning Louie zijn ontzettend leuk uitgedacht.

3*

Blijft wel een favoriete Disney. Het rafelige en het losse vind ik leuk, evenals de afwisseling van dieren die achtereenvolgens scènes hebben. Kaa blijft mijn favoriet, maar bij de olifanten is ook altijd wel weer wat te ontdekken. Die beer is eigenlijk het vervelendste.

Voor mij niet de beste disney film, maar zeker ook niet slecht.

Mijn dochtertje zingt echter zo alle liedjes mee en krijgt geen genoeg van deze film. (terwijl ik hem wel snel beu ben) Ik ben het er wel mee eens dat de animatie vrij simpel is maar ik kan niet zeggen dat ik me daaraan stoor. leuke film dus maar niet de beste

Vroeger was 'k eigenlijk niet zo wild van deze film, geen idee waarom eigenlijk, maar nu eens herbekeken. Hij is me nu wel erg bevallen. Vooral de erg leuke muziek maakt dit echt een toffe film. Denk maar aan de olifantenparade en natuurlijk Bare Necessities (toch een totaal andere vertaling van het liedje in het Nederlands) of het liedje van Koning Louie.

De jungle zag er ook erg kleurrijk uit en 'k had direct zin om er naar toe te gaan

Een animatiefilm voor jong en oud.

Wat blijft dit een klassieker. Ik weet nog dat ik vroeger deze film in de bios heb gezien. Toen was ik een jaar of 8. De film veel indruk op mij gemaakt. Ik vond de slang en tijger zeer spannend. Nu heb ik de film weer eens bekeken, maar hij verveeld totaal niet. Zeker de moeite waard.

Herzien en gelukkig beviel het wederom best goed. De film begint erg lekker met de introductie van de hoofdrolspelers. Zeker Baloo is een erg leuke aanvulling op de film. De olifantenkolonne en koning Louie zijn ook de moeite. Baloo zijn bekende liedje is nog steeds aanstekelijk leuk. Wel jammer dat het tweede gedeelte van de film erg rommelig is. Het voelt een beetje als het achter elkaar plakken van een stel scenes zonder echt doel. Jammer, want op basis van de eerste helft van de film had The Jungle Book veel hoger gescoord.

3* (was 3,5*)

Weet iemand door wie de stem van het meisje aan het eind van de film werd ingesproken (in de Nederlndse versie) ?? Het is 1 van mijn lievelings Disney films

Een leuke Disney film, die ik talloze malen gezien heb en inmiddels wel kan dromen.

Het verhaaltje is niet zo heel bijzonder, maar de personages zijn veelal wel leuk. Baloo is een grappig personage, dat voor redelijk wat humor weet te zorgen. Jungle Book wordt verder gekenmerkt door veel gezongen onderbrekingen. Dat had iets minder gekund, maar daarbij moet wel gezegd worden dat er een paar erg aanstekelijke liedjes tussen zitten. Qua overige personages zijn vooral Bagheera en de gieren een leuke aanvulling. Apenkoning Louie is echter wat vervelend en niet bijster grappig.

Qua animatie is The Jungle Book niet de mooiste Disney. De personages en dieren zijn mooi getekend, maar de achtergronden en alles daaromheen, lijkt er soms wat verloren bij te hangen. Verder is er qua verhaal weinig samenhang en lijkt het geheel soms te bestaan uit losstaande scènes, die elkaar opvolgen. Een paar andere Disney’s, zoals Sleeping Beauty, hebben daar ook lichtelijk last van.

Maar al met al winnen de pluspunten het hier toch van de minpunten. De leuke personages overheersen en ook de muziek is een mooie toegevoegde waarde. Hier en daar is het wat achterhaald, maar ondanks dat gegeven blijft The Jungle Book overeind staan

3,0*

Mijn eerste film ooit in de bios. Ik vroeg mijn ouders zelfs of de dieren niet uit het scherm konden komen.

Blijft een speciale film voor mij, ook al ben ik totaal niet van de Disney films. Ik denk dat dit soort films het ook eerder moeten hebben van nostalgie. Uiteindelijk haalt de tijd zo'n film in en ga je toch wel inzien dat het allemaal wat traag gaat zonder al te veel diepte (visueel dan).

Het verhaal blijft gelukkig nog steeds geweldig en wie kent de nummers van baloo de beer niet? Mijn 4 sterren zijn denk ik niet helemaal objectief en meer uit jeugdsentiment maar wie kan het verrekken. Gewoon 4 sterren omdat deze film mij zo veel plezier heeft gegeven als klein kind.

Die gieren stellen The Beatles voor!

Ze wilden ook dat de Beatles de beesten zouden inspreken, maar dat toen Lennon het niet zag zitten, deden ze het maar niet.

Ook is Koning Lowie geïnspireerd op Louis Armstrong. Ook waren de plannen dat hij 'm zou inspreken, maar het zou problemen op kunnen leveren als een zwarte man een aap zou inspreken dus ook deze vlieger ging niet op.

Trouwens bij de eerste Nederlandse nasynchronisatie zong Baloe: 'Ik ben Baloe, de bruine beer...' in plaats van 'Wat je van beren leren kan...'

Een onvergetelijk avontuur.

De allerlaatste film waar Walt Disney nog bij de productie meewerkte heeft ongeveer alle factoren van een klassieker. Het verschil met 'The Sword in the Stone' is qua opzet minder verschillend dan qua uitwerking. Want waar de opstapeling van avonturen en komedie niet werkt bij Arthur en zijn vrienden, vult het Mowgli's verhaal perfect aan. 'The Jungle Book' is een reis door de Indiaanse jungle met iconische karakters, swingende muziek en een heleboel humor.

Het verhaal begint al razendsnel, met Bagheera die een baby vindt in het midden van de jungle en hem naar de wolven brengt. Het plot gaat niet zo diep dat we te weten komen hoe Mowgli daar gekomen is (of wat er met de opvarende van het bootje gebeurt is) en ook niet hoe Mowgli afscheid nam van de groep wolven waar hij tien jaar verbleef. Maar die diepgang is eigenlijk ook nergens voor nodig. In twee scènes is al duidelijk dat Mowgli thuis was bij de wolvenfamilie en dat hij nu weg moet. Het plot mag dan nergens echt gecompliceerd worden, het werkt voortreffelijk. De snelle vertelstructuur introduceert nieuwe personages doordat Mowgli ze net zo plotseling ontmoet als de kijker, wat de film tot een grote achtbaan maakt. Voor kinderen voelen de scènes namelijk veel langer aan en het was een verrassing om te zien dat Mowgli eigenlijk maar twee scènes met Baloo heeft, voordat hij ontvoerd wordt. Want twijfelen aan hun vriendschap doet niemand.

Van de listige, maar klungelige Kaa tot de hilarische gieren die ik tot vandaag de dag nog quote ( "Heb ik net aan jou gevraagd"), de film zit bomvol met fantastische personages. Ze zijn het plot zelf. Was het nuttig voor Mowgli om met de olifanten mee te paraderen? Nee, maar was het leuk? Absoluut. Dit maakt een enorm verschil. De humor is namelijk zelfbewust en nog best gevat. Zelfs de serieuze Bagheera heeft een aantal scherpe opmerkingen. Ook de visuele komedie van Kaa met een kronkel in z'n staart of Baloo die King Louie kietelt werken na tien keer kijken nog prima. De scène waarin Baloo en Bagheera Mowgli afpakken van de apen is toch wel een van de vermakelijkste Disney-momenten ooit. Mowgli's tocht door de jungle is even avontuurlijk als dat het grappig is en dat maakt de film vele malen beter.

Nog een factor die absoluut bijdraagt aan de cultuurstatus van de film zijn de swingende liedjes. 'The Bare Necessities' en 'I Wanna Be Like You' zijn absolute iconische hits die iedereen wel kent en waardeert. Persoonlijk was 'The Bare Necessities' nooit mijn favoriet maar zelfs ik moet meezingen als iemand ergens in een kantine of kroegje het liedje herinnert. Maar ook de fantastische score van George Bruns zorgt voor een heerlijke sfeer en een prachtig opening credits montage.

Toch is niet alles perfect bij de film. De animatie is kleurrijk en de dieren zien er levendig uit. Maar de herhaling van tekeningen (Mowgli die weg loopt, Kaa's harmonica complex of de wolven die Mowgli bespringen zoals de honden dat bij Arthur deden in 'The Sword en the Stone') irriteert me al jaren. Evenals het moment dat Baloo stil blijft. Het raakt enigszins maar zelfs als kind kon ik niet dezelfde emotie opbrengen als bij, bijvoorbeeld, Bambi's moeder. Ik heb sowieso nooit begrepen hoe een beer en een panther, of een groep wolven daarentegen, niet sterker zouden zijn dan een tijger.

'The Jungle Book' is een geweldige rit waar Mowgli samen met de kijker door de jungle navigeert en de meest diverse en memorabele dieren ontmoet. De grappige, leerzame reis mondt uit in een spetterende finale met een ijzersterke twist. Het moment dat Baloo een verliefde Mowgli smeekt om terug te komen, terwijl Bagheera hem aanmoedigt, is een waardige afsluiter voor een onvergetelijke reis. Net als de studio die verder moest gaan toen Walt naar Neverland vertrok, houden Baloo en Bagheera hun kop op en swingen het verhaaltje uit. 'The Jungle Book' is een belevenis die elke keer weer slaagt en die in elke jeugd ervaren moet worden.

Gisteren gezien, en hij is veel beter dan ik me herinnerde! De teksten van Harrie Geelen zijn fantastisch!
(Bijvoorbeeld bij het stukje dat Baloe met Koning Lowie danst.
Baloe: 'Hou jij van bananen?'
Lowie: 'Ik hou van banaan!'
Baloe: 'Nou, blijf dan niet zo staan!' )
De muziek is geweldig. George Bruns is de beste Disneycomponist, en niet Alan Menken zoals ik eerst beweerde. 'The Bear Necessities' (of 'Wat Je Van Beren Leren Kan' zoals ik 'm ken) is overigens bekroond met een Oscar.

Een dikke 5!

Inderdaad geniaal.

George Bruns blijft een van mijn favoriete componisten.

The Hungle Book Score

Mag van mij wel een prachtige Blu-Ray Diamond Edition release krijgen.

@Korbie

Van mij ook Loop er al een tijd op te wachten

Geweldige Disney!!!

Iets aan The Sword in the Stone, The Jungle Book, The Aristocats en Robin Hood is het zelfde. Het zelfde animatie-process, de zelfde tekenstijl maar ook lijken bepaalde scènes of personages identiek. George Bruns eerdere muziek werd ook vaak hergebruikt. Ook zit er in Jungle Book aardig wat gerecyclede animatie, zoals de moeder van Bambi die weer komt opdagen.

Zowel de Originele als Nederlandse versie zijn geweldig! Lex Goudsmit is geweldig als Majoor Olifant En Coen Flink (De Gehoornde Koning) als Baloe

Waar Disney gebruikelijk meestal beter is in animatie en achtergronden dan Europese Studio's is dat hier niet het geval. Films als Kuifje en de Zonnetempel en Kuifje en het Haaienmeer hebben betere achtergronden. De lichte en simpele kleuren deden me denken aan de Belvision-films van begin 60's.

Vol van leuke figuren en goede animatie. Erg leuke liedjes, Goede muziek van George Bruns, Goede Animatie, mooie achtergronden.

Ik meende toen ik De Aristokatten keek, inderdaad stukjes muziek uit Jungle Boek langs te horen komen!

Op de luister L.P. die in Nederland in 1969 uitkwam, werd Baloe gespeeld door Lex Goudsmit.

(Hij zong ook echter niet 'Wat je van beren leren kan', maar 'Ik ben Baloe de bruine beer', terwijl hij toch degelijk grijs is... YouTube - Bare Necessities - Dutch first version

In de Nederlandse versie uit de jaren 80 is hij gepromoveerd tot Kolonel Hathi, en zingt Coen Flink 'Wat je van beren leren kan', wat een tekst is van Harrie Geelen.

(Bron: Jungle Boek (1967) - Wikipedia - nl.wikipedia.org , maar sommige dingen wist ik zelf ook! )

@Ted Kerkjes Grappig Lex Goudsmit als Baloe

Aardige Disneyfilm die ik vroeger toch mooier vond.

Zucht, dit is zo een van die films die ik echt leuk wou vinden, maar na meerdere keren te hebben bekeken valt ie me dik tegen. Het probleem is niet het verhaal, want ik herinner me nog heel goed hoe ik als kind graag naar dit verhaal op grammofoon luisterde. Vooral het liedje van "Ik ben Baloe de bruine beer" oftewel "A bear's necessities" was een van mijn favorieten om te beluisteren. Toen ik dan eindelijk eens de film in mijn tienerjaren uit de videotheek huurde leek ik de beelden niet overeen te komen met het verhaal zoals ik dat op plaat en in prentenboeken had beleefd. Er is zo niets dat me na het zien van deze tekenfilm bijblijft met het verschil dat het meisje uit het mensendorp dan eindelijk een gezicht had gekregen. Het verhaal is een klassieker, maar jammer genoeg bracht de tekenfilm voor mij niet dezelfde charme als de beelden die ik in mijn hoofd had voordat ik de film zag.

Disney brengt nu de dvd uit onder Daimond Edition met remastered beeld en geluid.

Maar volgens mij is deze toch een aantal jaren geleden al door de remastered molen gegaan?

Mijn waardering voor de film is deels wel gebaseerd op jeugdsentiment;

de liedjes zijn classic en nu ik de film eindelijk heb herzien waren er veel “oh jaaaaaaa!” momenten bij herkenning van de diverse karakters. Ik was vergeten dat ik de slang vroeger eng vond maar het kwam bij het zien van die ogen direct weer boven.

Qua tekenstijl vind ik deze Disney minder mooi dan diverse andere oudere Disney’s, maar de charme van het eerder genoemde maakt voor mijn beleving veel goed.

Disney Classic #20

Wie tegenwoordig op de hoogte van animatiefilms wil blijven doet er verstandig aan zich te abonneren op een nieuwsbrief. Pixar, DreamWorks, Blue Sky, Illumination, Ghibli, DisneyToon etc. vuren de ene na de andere titel op ons af. Hoe anders was dat in de jaren '60 waarin de pionier van het genre kon wegkomen met drie films in een decennium! Tegenwoordig haalt Disney dit aantal per jaar samen met zijn zusterbedrijf voor de mindere goden. Des te opvallender als je bedenkt hoe booming de muziekindustrie en jongerencultuur destijds was.

Nu vind ik het nastreven van kwaliteit echter belangrijker maar zelfs in dat opzicht stelde Disney in mijn optiek teleur. 101 Dalmations en The Sword in the Stone kenmerkten zich door een weinig gedetailleerde tekenstijl en straalden niet de allure uit van veel voorgangers. Gelukkig was er in 1967 ineens The Jungle Book die het decennium op een waardige manier afsloot. Spijtig dat Walt Disney dit succes zelf niet meer heeft mogen meemaken.

Bagheera en Baloo boeien vanaf de aftrap, evenals Mowgli, Kaa en de olifanten. De film kenmerkt zich door veel humor, fraaie tekeningen en een aangenaam tempo. Net als bijna twintig jaar geleden vloog de speelduur voorbij. Veel scènes kwamen weer uit het onderbewuste bovendrijven wat aangeeft dat ik mij in de vroege jaren '90 ook al kostelijk heb vermaakt met deze The Jungle Book. Vooral de hypnotiserende Kaa blijft boeiend om naar te kijken.

Behalve de geweldige karakters en leuke gebeurtenissen is ook de muziek een vermelding waard. Op The Lion King na ken ik geen Disney met meer pakkende liedjes dan deze titel. Vooral die dansscene tussen Baloo en de apen was geweldig: stil zitten op dat deuntje is bijna onmogelijk. Sowieso is Baloo voor mij de held van de film. Een gangmaker die nergens vervelend wordt: dat krijgen weinig filmmakers voor elkaar. Ook vormt hij een uitstekend koppel met de wat bedachtzamere Bagheere. Het einde is misschien even onvermijdelijk als cliché maar zeg eerlijk: wat hebben kinderen in een jungle voor gevaar te zoeken?

4,5*