Witchfinder General (1968)

Ontzettend spannende en erg sfeervolle horrorfilm met een angstaanjagende acteerprestatie van Vincent Price als Matthew Hopkins. Verbazingwekkend dat niet meer mensen hem gezien hebben. Al vanaf het eerste begin is het boeiend en naarmate we meer inzicht krijgen in de werkmethodes van Hopkins ("How many witches are there? Three? Then bring me the youngest, she needs the most attention.") groeit de afschuw voor zijn werk en het onbegrip voor de goedgelovigheid van de dorpelingen. Je hoefde alleen maar een keertje hard te niezen of je kon al beschuldigd worden van hekserij. Vooral de schokkende willekeur van dit soort praktijken wordt erg goed naar voren gebracht. En natuurlijk leest Hopkins voor het slapengaan de Malleus Maleficarum.

Qua sfeer deed Matthew Hopkins: Witchfinder General me een beetje denken aan The Wicker Man, allebei de films hebben dezelfde mengelmoes van machtsmisbruik en idioot boerenbijgeloof. En de schitterende settings en de goede muziek maken het geheel alleen maar authentieker.

Het valt inderdaad wel erg op dat de voorheen gecensureerde scènes er een beetje achteloos zijn tussengeplakt. Vooral de beeldkwaliteit van die scènes is erg belabberd. Gelukkig doet dat niks af van de impact van deze toch wel heel angstaanjagende thriller.

4 sterren.

Vrij opvallende horrorfilm gezien de niet vaak voorkomende laat-Middeleeuwse setting en ditto verhaallijn. Het doet een beetje aan Bava's barokke sfeerschepping denken en nu en dan oogt het ook, net als Bava, nogal log, traag en zwaar. Het is ook moeilijk te zeggen wat The Witchfinder General zo goed maakt, laten we het dan maar gemakkelijkheidshalve een combinatie van factoren noemen.

Ondanks de droge inhoud en de houterige storytelling slaagt de regisseur er in je mee te trekken in het verhaal en je zelfs te onderwerpen aan een zekere suspens die je probleemloos naar de ontknoping voert. Het aloude bijbelse oog om oog, tand om tand wraakverhaaltje, in dit geval de rode draad in de film, is iets wat iedereen bezighoudt omdat het zo herkenbaar is. Daarom zit je als kijker constant aan het scherm gekluisterd; want je wil immers weten of de "goede" slaagt in zijn wraakoperatie jegens de "slechte". De excessen van dit bijbelse principe zorgen vanzelfsprekend voor schokkend materiaal en dat is ook aan deze film te merken. Het verbazingwekkend agressieve slot, rekeninghoudend met het tijdskader weliswaar, is hier het perfecte voorbeeld van. De hele mikmak wat betreft censuur in het achterhoofd houdende maakt het er alleen maar interessanter op. Echt voer voor de doorwinterde horrorfanaat.

Overtuigende horrorfilm over de heksenvervolging. Price is hier weer helemaal op zijn plaats.

Goed.

Verschrikkelijke tegenvaller. Ik heb werkelijk niets met deze setting, maar Reeves doet er ook alles aan om het niet tot zijn volle recht te laten komen. Wat is Witchfinder General een audiovisueel misbaksel. De editing is slecht getimed, het geluid niet om aan te horen en het camerawerk verricht door iemand die denkt met een paar snelle zoom-ins bijzonder camerawerk af te kunnen leveren. De film duurt gelukkig niet te lang en Vincent Price is altijd een genot om naar te kijken, maar verder heeft dit niets te bieden. De tagline op de poster is trouwens zo misplaatst als wat. Ik kan me niet voorstellen dat iemand hier ooit wakker van heeft gelegen.

1,5*

Heerlijke cult-klassieker met een fantastische rol van Vincent Price als de bijbelteksten quotende griezel in de hoofdrol.

Jezus... wat slechte film. De ergernis was helaas te groot om het lachwekkend te vinden..., maar het onderwerp leende zich er ook niet toe trouwens.

Het acteerwerk was zo slecht, of zo slecht geregisseerd (dat weet ik nooit), dat het af en toe wel een toneelgezelschapje leek; amateurtoneel van het hoogste soort... en maar sjmieren.... gadverdamme.

Klappen niet aan kwamen, wijven die alleen maar gillen, de avond die maar niet donker wilde worden, bloed dat maar niet op kleur kwam, spanning die maar niet ontstond, paardrijden het bos uit - scene later -, terug naar hetzelfde bos, pfff, low budget ok, maar dit wordt me al te gortig.

In 1968 was het misschien een eyeopener en choquerend om dergelijke perversiteiten van een religie aan de kaak te stellen, maar tegenwoordig kan dit niet meer... en hoeft het niet meer...; ik begrijp de hoge score dan ook niet.

Sterker, ik raad deze film af. Tenzij je ziek bent/ het regent/ de Dag des Heeren is/ je van pulp houdt...\

Een ielige 0.5 *

Cathedral is overigens niet de enige band die zich liet inspireren door deze film: zie Witchfinder General van Saxon.

De film is voor tegenwoordige begrippen zelfs nog wat aan de sadistische en vooral vrouwonvriendelijke kant. Zo haalt Matthew Hopkins de meest belachelijke redenen aan om zich tegoed te doen aan de vrouwelijke slachtoffers van zijn werk (Bring me the youngest, they are the most stubborn)

Price overtuigt weer als een man die duidelijk van zijn machtsrol lijkt te genieten en in de loop van de film steeds sadistischer lijkt te worden. De overige castleden doen het ook nog best redelijk. Zo vind ik dat Hilary Dwyer het ook niet slecht doet in haar onschuldige rol van Sara (waarschijnlijk met opzet zo genoemd door de makers). Ook het bijzonder schofterige hulpje van Hopkins zorgt voor het nodige "vermaak" met zijn halfdronken gebral over "het werk van God".

De "ondervragingsmethoden" die toegepast worden zijn hard en bloederig en doen daardoor ook wat denken aan de gelijksoortige film Mark of the Devil.

Daarnaast past de muziek van Paul Ferris bijzonder goed bij de stijl en setting van deze film en doen de kostuums er niet onder voor een Hammer productie uit dezelfde periode. Visueel gezien ziet het er wat dat betreft allemaal wel mooi uit.

Een best sterke heksenjagers-film die naar mijn mening onderschat word. Een aanrader, vooral voor de liefhebbers van Price z'n werk.

Weer een Vincent Price, ditmaal als de boosaardige inquisiteur Matthew Hopkins. De film heeft weg van een avonturenfilm ala de musketiers. Maar gaandeweg blijkt het een zeer harde en vrouwonvriendelijke film te zijn, waar vooral vrouwen het slachtoffer zijn van misbruik, afranselingen en martelingen. Deze dagen zullen ze misschien allemaal explicieter in beeld brengen, maar voor een film van 47 jaar oude film is het zeer hard. Een sterke heksenjagers-film die zich tot één van mijn favoriete Price films mag rekenen. Ook de filmposter is fantastisch!

"You're forgetting our powers... he could be a witch..."

Witchfinder General was een van de klassiekers die hoog op het lijstje stond voor deze challenge, sterk aangeraden door o.a. Woland en te vinden op menig lijstje, zoals The 100 Best British Films. Total Film verkoos hem zelfs tot 15e beste horrorfilm ooit. Maar maakt hij die status ook waar? Voor mij niét helemaal.

Het fenomeen heksenvervolging is een onderwerp dat me altijd ontzettend heeft geïnteresseerd. Er zijn weinig dingen zo eng als een massa bijgelovige simpele zielen die door iemand met kwaadaardige bedoelingen tegen een individu wordt opgezet. Helemaal wanneer je uitspreken tegen dat soort waanzin levensgevaarlijk is, want dan ben je (natuurlijk) al snel óók een heks en sta je zelf bovenop de brandstapel, of bungel je, al dan niet onder luid gejuich, onderaan een touw. In zo'n klimaat speelt Witchfinder General.

Vincent Price is redelijk geboren voor dit soort rollen, en veel aspecten van de gruwelijkheden in deze film zijn tijdloos, en de film zelf in zekere zin dus ook. Toch werd hij voor mij tijdens deze eerste kijkbeurt nét teveel geplaagd door minpuntjes uit de tijd waarin hij werd gemaakt, zoals dialogen die klinken alsof ze het script voorlezen, plotseling in- en uitzoomen en onnatuurlijk rood ketchupbloed. Natuurlijk kunnen zulke zaken tot op zekere hoogte onderdeel van de charme van oudere horrorfilms zijn, maar juist bij een in principe historische film (al wordt de historische nauwkeurigheid nogal in twijfel getrokken), haalt dat soort hammyness me er soms toch net iets teveel uit voor die 4* of hoger waardering.

Bij verschijnen werd de film door veel critici als onnodig sadistisch beschouwd, maar het was een box office succes dat zijn bescheiden budget van £83.000 meer dan tienvoudig terugverdiende. Voor moderne ogen valt veel van het geweld in het post torture porn tijdperk behoorlijk mee, maar sommige scènes zijn ook nu nog intens naar, met name als je een angst voor levend verbranden hebt. De slechts 25-jarige regisseur Michael Reeves stierf 9 maanden na de release van de film aan een overdosis, wat de cult status van de film nog verder vergrootte.

Een vooral qua onderwerpkeuze interessante film dus, met een fijne rol van Price, die voor mij vooralsnog net iets teveel mankementjes heeft om tot de Canon van de echt grote horrorfilms door te dringen. Verder was het wel een erg mooie companion piece voor The VVitch: A New-England Folktale (2015).

3,5* met ruimte voor ophoging bij herziening.

Witchfinder General is een op ware geschiedenis gebaseerd historisch drama over Matthew Hopkins, een zelfbenoemde Heksenjager ten tijden van de Britse Burgeroorlog. Hoewel het een Britse film is wisten ze niemand minder als Vincent Price voor de rol te strikken. Waardoor er in de marketing gedaan werd alsof het ging om de Poe-verfilming The Conqueror Worm, terwijl het in werkelijkheid een verfilming van Ronald Bassett's boek is.

De film oogt vrij goedkoop door de fel gekleurde kostuums en vlakke belichting. Ook niet heel erg spectaculair opgenomen en niet zo sfeervol als de films van Hammer of Roger Corman. Toch was het tijdsbeeld wel aardig neergezet en wist het nogal simpele verhaal prima te vermaken. Er zaten zelfs best wel sterke momenten in met goed acteerwerk. Al waren de effecten mager (bloed is rode verf). Price schittert weer in een rol waar hij voor geboren is. Paul Ferris maakt een mooie heroïsche orkestrale soundtrack.

Vermakelijke film over historische heksenvervolging. Bizar eigenlijk dat eerst de Inquisitie heksen en ketters vervolgde en later deze Puritein-gekkies heksen en 'idolisten' gingen vervolgen op precies dezelfde manier.

Zeker geen onaardige film deze film over heksenjacht. Wel af en toe erg hard. Die martelscènes en die scène van die vrouw die geketend aan een hekwerk naar de brandstapel getrokken werd logen er trouwens niet om. Best wel realistisch denk ik want men ging in die tijd niet bepaald vrouwvriendelijk te werk. Ik moest bij deze film - meer avonturenfilm dan horror vind ik - wel denken aan die andere film "The VVitch: A New-England Folktale" die zich ongeveer in dezelfde tijd afspeelde. Ik vond ze beiden trouwens even goed. Dat nepbloed viel trouwens wel erg op. Volgens mij was het gewoon rode verf. Dat zie je wel meer trouwens bij horrorfilms die in de jaren zestig en zeventig gemaakt zijn.

3.5*

Ruig.

Nou nou, ik stond toch wel even te kijken dat deze film uit 1968 kwam, want dit is zelfs nu nog best ruig, lomp en inderdaad zeer vrouwonvriendelijk, maar het punt komt ermee dus wel overduidelijk over en dat is wel iets bijzonders.

Price steelt de show met weer een lekkere rol, vooral omdat hij zo kil overkomt en lekker veel tekst heeft in zijn personage blijft het een genot om tegenaan te kijken en het hulpeloze gevoel dat hij je laat krijgen bij de executies is volop aanwezig.

Maar de executies zelf zijn dan ook verrassend zware en ruige scenes, ik stond toch wel er even van te kijken, maar de scenes werken wel en zijn zeer krachtig. Sterke rollen, al vond ik de held niet echt heel overtuigend. Dat komische hulpje dat ook niet perse gehoeven.

Het wraak verhaal kon me ook iets minder boeien, het feit dat deze film behoorlijk veel durft en daarmee nog eens slaagt ook is best indrukwekkend. Het is allemaal wat saai gefilmd, met weinige visueel interessante dingen, maar ja het blijft een low budget horror film uit 1968.

Sterke film, positief verrast.

Eigenlijk had ik deze film nog wel wat pittiger verwacht op gebied van folteringen en naakt. De rol van Vincent Price als Matthew Hopkins is perfect gecast. Echt iets voor hem om deze rol te spelen en doet dat ook met verve. Ok, het bloed ziet er soms onnatuurlijk uit, maar voor de rest vind ik deze film qua beelden en ruwheid tegenover de medemens echt goed gebracht. Het aspect rond het misbruik van de inquisitie en heksenjacht tegenover vrouwen en andere onschuldigen wordt op een realistische benadering aan de kijker gebracht. Ik had graag nog wel wat meer gezien, daarom vond ik het slot wat te simplistisch en snel uitgewerkt. Bijzonder is ook de opvallende aanwezige muziek die hier een surplus vormt voor de nodige sfeer. 7,5/10

Tegenvallende productie over de heksenvervolging in Europa, Engeland in dit geval. Het verhaal is op zich wel interessant, maar de uitvoering laat nogal te wensen over. Vooral door het script en wat krakkemikkig acteerwerk.

Van een low budget productie moet je misschien niet te veel verwachten, en sommige zaken worden goed opgelost door gebruik te maken van de setting- Lavenham wil niet voor niets graag op de UNESCO Werelderfgoed lijst terecht komen, het is alsof je zo de Middeleeuwen binnenloopt. Maar als je geen budget hebt, waarom situeer je het verhaal in een oorlog en laat je steeds dezelfde vier soldaten opdraven. Dat ze met drie man en een paardenkop op zoek gaan naar de ontsnapte koning is natuurlijk niet serieus te nemen. En datzelfde handjevol soldaten bevrijdt even later ook nog even hun strijdmakker en diens eega uit de martelkamer.

Ook een storende continuïteitsfout als Hopkins tegen Stearne zegt dat ze naar Lavenham gaan voor een klus. Vervolgens worden ze van elkaar gescheiden en als Stearne daarna op zoek gaat naar Hopkins vertelt iemand hem dat deze in Lavenham is gesignaleerd. "What's he doing in Lavenham?!" Ja duh. Zulke fouten bedek je met de mantel der liefde als ze begaan worden op het schooltoneel, in een film komt het lachwekkend amateuristisch over.

De heksenvervolging had een stevige godsdienstwaanzinnige component die hier nauwelijks benut wordt. het maakt van Hopkins en Stearne nogal eendimensionale figuren, belust op geld en jonge vrouwen. Price is natuurlijk de ster van de film en hij is met zijn lijzige stemgeluid, sarcasme en onbuigzame houding zeker niet slecht, maar ook hij kan de film niet redden. Hilary Dwyer is best charmant maar kan vooral goed een keel opzetten, haar tegenspeler Ian Ogilvy overtuigt totaal niet als op wraak beluste soldaat. De rest van de cast acteert op bedenkelijk niveau.

Nee dit was een teleurstelling. Hij was misschien eerder maar kan zich bij lange na niet meten met verwante films als Kladivo na Carodejnice (1970) of The Devils (1971)

Best een atypische horrorfilm, deze Witchfinder General. Daarmee bedoel ik dat de focus erg hard op drama ligt en de horror nogal op de achtergrond blijft. Echt schokkend - zoals de poster zou beweren - is het nergens maar toch zijn er een aantal scènes die je toch met een vuil gevoel achterlaten. De film heeft best een lekker tempo maar dit wordt wel wat afgeremd door enkele erg uitgebreide shots van mensen op paarden met opzwepende muziek. Gezellig voor een Robin Hood-film. In een horrorfilm? Not so much.

Vincent Price speelt een walgelijk personage en doet dit met verve. Hij is niet voor niets een van de meesters van vroege horror. De rest van de cast loopt er maar wat bij voor spek en bonen want je hangt vooral aan Price zijn lippen. De film verliest zich regelmatig in herhalingen waardoor het nieuwe nogal snel slijt. Dat de intense finale dan zo afgeraffeld wordt doet alleen maar pijn.

Een film die wel impact maakt en je toch wel wat met een onbehaaglijk gevoel achterlaat.

3*

Het verhaal stelt natuurlijk geen donder voor. Man wil vrouw, vrouw wordt belaagd, man vermoordt belager. Hoe simpel wil je het hebben.
Dat vroeg ik me kennelijk vijftien jaar geleden ook af, toen ik de film voor het eerst zag. Daar rolde een povere waardering uit. Die ik nu opkrik.
Want. Ik heb recent mijn bescheiden collectie van twintig Vincent Pricefilms weer bekeken, met deze als laatste - maar bepaald niet zijn minste. Integendeel, hij speelt deze macabere rol geweldig. Star, rechtlijnig, onverzettelijk... wat een contrast met die lafbek van een assistent.
Bovendien vind ik bij nader zien de casting van Ian Ogilvy als charmante vrijersvoetenheld erg geslaagd. Wat een leuke uitstraling heeft die gozer.
Onderhuids geeft de film een waarschijnlijk aardig correcte weergave van de middeleeuwse mores, die zijn lusten eens te meer botvierde zodra morele grenzen vervaagden, zoals hier tegen het decor van de Engelse burgeroorlog.