Blue in the Face (1995)

Vond het leuke pretentieloze fun. Gesprekken die over niks gaan, leuke maffe scenes en een hoop enthousiasme. Niet constant even leuk en niet zo sterk als Smoke. Maar ruimschoots vaak genoeg. En de warmte van Smoke straalt hier ook vanaf. Fijne optimistische film.

3.5*

Een paar maanden geleden gekocht en gister eindelijk gezien en ik vond deze ietsje beter dan Smoke.

Opnieuw was Harvey Keitel goed en ik miste William Hurt wel een beetje. De openingscene was al leuk en voor de rest zit deze film boordevol humor en sfeer. En soms gebeurde er ook erg leuke dingen op de achtergrond zie: die orkest die voor de tabakswinkel word gehouden of die schoonmaker. Wat ook leuk was is dat er tussendoor ook wat filmpjes kwamen bv in Brooklyn worden er 79999 Belgische wafels per dag gegeten en de vertellingen van sommige bewoners over Brooklyn. Ook vond ik die raper die horloges verkocht erg leuk.

Smoke was iets serieuzer maar in het vervolg zijn ze de grappige kant opgegaan. Wat nou weer wel een afgang was is dat die oeroude Madonna weer moest denken dat ze nog jong was en dat ze weer zonodig met haar reet moest schudden. Man dat mens hoort allang in een berjaardentehuis te zitten.

Ik vond nog meer dingen jammer: de aftiteling. Ik wou meer.

5,0*

Wat een fijne film.

Grappig en leuke conversaties overal niet al te veel boeiende onderwerpen maar vooral geweldig personages.

3.5

k wil ook meer van dit soort film zien iemand nog aanraders?

Onlangs een paar de zelfde personages en de zelfde film locatie staat deze film meer op zich zelf als dat het een vervolg is van Smoke.

Blue in the face draait puur om dialogen en de leuke improvisaties van de acteurs.

Zeker niet voor iedereen weg gelegd, maar ik kan dit soort filmpjes zeker wel waarderen

Leukste stukje is toch wel met Jim Jarmusch, over zijn laatste sigaret

3,5*

Mensen die deze film kunnen waarderen, moeten ook zeker eens Slacker mee pakken.

Net iets minder dan Smoke maar wederom waardeer ik de luchtige omstandigheden in combinatie met lange shots en het naturelle acteerspel. Iedereen is weer zorgvuldig gecast en er lijkt geen camera aanwezig. Opvallend is dat we hier alleen maar bij de winkel blijven en dat er geen echte problemen zijn. Het komt over als improvisatie en een duidelijk plot is niet aanwezig. Zo simpel kan het dus ook, het werkt uitstekend en jammer genoeg zie je het zelden.