Sixteen Candles (1984)

Niet zo leuk als The Breakfast Club (is ook moeilijk om daar tegenop te boksen), maar toch wel uiterst vermakelijk. Grappig, een frisse cast (leuk om een erg jonge John Cusack te zien; later bleek Joan Cusack er ook in te zitten, maar die had ik niet herkend) een heerlijke campy-muziek.

3,5*

Lekkere tienerkomedie uit de jaren tachtig (zo worden ze nu helaas niet meer gemaakt) met een ietwat simpel en ongeloofwaardig uitgangspunt en verhaal. Dit wordt de film door de uitstekende, frisse cast en de grote portie komische situaties en personages echter snel vergeven.

Sixteen Candles : een voorspelbare maar wel erg vermakelijke Hughes-komedie. Over dat voorspelbaar : dat was gewoon zo, het einde zag ik al aankomen toen de film bijna 15 minuten op gang was. Het mocht de pret niet drukken, er zitten namenlijk genoeg grappige en leuke scenes in waaronder dat Chinese mannetje , die scene met de auto en de bezopen bruid.

3,0*

Als ik toch de ultieme tienerfilm uit de jaren 80 voor me haal dan is dat toch wel deze. Ik vond het vroeger een heerlijk zwijmelverhaal waar ik me helemaal in kon meeleven. Maar voor zo'n superzwijmelfilm zit er toch nog hele leuke humor in. Ik kon wel lachen om de bijdehande Michael C Hall die als een hondje achter Ringwald aanloopt, Of die bezopen chinees. Het einde is natuurlijk voorspelbaar maar wel heel romantisch.

Afgelopen nacht deze film eens opgezet.
Had zin in een simpele vermakelijke film zonder al teveel poespas, en das precies wat je krijgt bij Sixteen Candles.
Het einde was erg zoetsappig en cliché maar voor de rest heb ik me hiermee prima weten te vermaken


Kortom: vermakelijk, simpel maar doeltreffend.
3*

Sixteen Candles is een soort van Breakfast Club en Fast Times at Ridgemont High light.

Nergens overstijgt het die films, maar nergens wordt het ook slecht. Daarnaast heb ik een voorliefde voor deze tijdsperiode, heerlijk hoe al die stereotypes door die Amerikaanse scholen en feestjes heen wandelen.

Ringwald is ook een schattig meisje en Michael Hall is ook ideaal als de nerd. Erg leuke rol.

Verder een hoop ongein, een onnatuurlijke romance die helaas de film moet vullen en veel puberale onzin en overdreven bezopen tieners(waarvan vraag je je soms wel is af )

John Hughes weet gelukkig waar ik van houd en maakt dus ook leuke films.

I like it

3*

Ik ben helemaal gek op The Breakfast Club, dus deze moest ook een keer aan de pas komen. Hij viel helaas ernstig tegen. Op een gegeven moment werd het nogal saai en verloor ik mijn aandacht nogal. Toch zaten er wel leuke stukken in, vooral op dat feest en in het begin wanneer iedereen haar verjaardag is vergeten.

Die Chinese gast vond ik echt bloedirritant en aan Anthony Michael Hall moet ik nog altijd wennen.

Toch nog een extra puntje erbij voor John Cusack die helaas weinig screentime had, maar hij was heel schattig hierin.

*2

Leuke film weer van Hughes, die toch wel bijzonder amusante films maakte in the eighties. Deze is echt niet veel minder dan een erkende klassieker als the Breakfast Club, maar heeft misschien een iets minder sterk scenario. Anthony Michael Hall is op zijn best als zijn rol vooral komisch is, hij is hier veel leuker dan in zojuist genoemde film. Hughes slaat nergens door in zijn sympathie voor tieners die zich onbegrepen voelen (wat dat betreft is ie zelfs wat beter dan BC), met een hoop dramatisch gedoe. Het blijft vooral komisch en erg vermakelijk.

Hughes is wat mij betreft ook een filmmaker die binnen wat ie deed ook best visie heeft. Goed voorbeeld is de naaktscene. Functioneler kan het niet. Het was nodig om dat mooie lichaam te laten zien, zodat je je de onzekerheid van Molly Ringwald goed kunt voorstellen. Het feit dat dit de enige naaktscene (volgens mij uit zijn hele oeuvre) is, maakt duidelijk dat het geen doel ala American Pie op zich was, maar gewoonweg even nodig. Aangezien Sixteen Candles overall gezien wel iets minder is dan tBC of Ferris Bueller, krijgt ie een dikke 3,5 sterren. Jammer dat ie op een gegeven moment komedies voor volwassenen ging maken en later helemaal van het pad af raakte.

Aardige film over een tienermeisje, haar school, familie en vrienden. Een leuke highschool-comedie en tevens het debuut van John Hughes. Oprechte momenten worden afgewisseld met wat flauwe komische momenten, en die mix werkt niet altijd even goed hier. Desalniettemin zeker vermakelijk en de jonge cast doet het zeker leuk. Ruim 3.0 sterren.

Overtrokken problemen van een zestienjarig meisje, dat is waar het allemaal omdraait in Sixteen Candles. Molly Ringwald was in The Breakfast Club al suf en vond ik hier ook niet al te best, vooral zeurderig. Dus die High School-sores van haar konden me weinig boeien. Het verloop van de film is eigenlijk ook direct voorspelbaar. Verder opvallend dat deze comedy een misplaatst Aziatisch karakter heeft. Dat stereotiepe kan eigenlijk niet meer.

"What's happenin', hot stuff?"

Aardige comedy van John Hughes, vooral omdat het zo lekker 80s is, maar toch wel stukken minder als Ferris Bueller's Day Off.

Het acteerwerk kon er wel mee door al waren sommige acteurs een beetje flauw. De problemen van een tienermeisje spreken mij niet zo aan en deze film laat eens mooi zien hoe ontzettend nutteloos dat gepieker is. Heel realistisch is de film ook niet (het is immers een comedy), welke ouder vergeet nou de verjaardag van z'n eigen kind? Maar anderzijds vond ik dat er toch een aantal erg vermakelijke capriolen inzaten. Die Aziaat was misschien een beetje stereotype maar ik vond hem geniaal.

Het hoogtepunt voor mij was de typische jaren '80 muziek. Niet alleen heeft de film een mooie soundtrack van Ira Newborn maar ook nummers van o.a. Madness, The Stray Cats, David Bowie, Billy Idol, Wham!, The Vapors, Kajagoogoo, Paul Young, AC/DC en zoals Hughes wel vaker doet wat filmmuziek, hier van The Godfather, Peter Gun en Twilight Zone: The Movie. De muziek zorgt voor een aantal erg grappige momenten.

Het is niet helemaal mijn cup-of-tea maar 80s-filmpjes kan ik altijd wel waarderen. Trouwens, is 16 niet wat oud voor een tweedejaars? Ik ben 15 en ga naar de 4e.

Een voldoende.

“That's why they call them crushes. If they were easy, they'd call 'em something else.”

Een echte John Hughes film. Een heerlijke jaren 80 sfeer, de strubbelingen van tieners, wat humor, drama en uiteraard Molly Ringwald. Samantha (Ringwald) is 16 geworden en iedereen binnen haar familie vergeet haar verjaardag.

Ze is verliefd Jake, die ook een oogje op haar heeft. Maar uiteraard lopen ze de gehele film om elkaar heen te dansen. Naast Ringwald is ook Michael Hall uitstekend. Ik miste wat diepgang en sommige karakters waren wel erg stereotype, maar Sixteen Candles heeft ontegenzeggelijk zijn charme.

Matige jaren 80-meuk. Qua acteren en visueel enorm gedateerd waar ik daardoor er al moeilijk in mee kan komen. Zo'n film je al tig keer gezien hebt, met steeds net wat andere nuances. Anderzijds is het wel geinig hoezeer het high school leven in de jaren 80 lijkt dat van tegenwoordig (althans in ieder geval op film). Dat zal tussen de 80s en 50s toch wel anders zijn geweest? Maar echt boeien deed de film me nergens, daarvoor interesseerden de personages en gebeurtenissen me niet voldoende. De acteurs zelf zijn best oké. Sympathiek zelfs. Zelfs dat kneusje van de school haalt niet het bloed onder je nagels vandaan. 1,5*.

Iedereen is de zestiende verjaardag van Sam(antha) vergeten en daardoor voelt ze zich ellendig. Bovendien heeft ze een oogje op de mooie jongen van de klas, die reeds een vriendinnetje heeft. Hughes brengt zoals gewoonlijk een humoristische maar ook tedere kijk op de groeipijnen van jongvolwassenen. Soms werd het behoorlijk flauw en worden seksueel gekruide toespelingen afgevuurd maar het wordt zeker niet grof. Ferris Bueller's Day Off blijft absoluut de betere van Hughes maar Molly Ringwald blijft een ongelooflijk jaren 80 tienericoon voor haar lolita types.

Leuk voor de status.

Weinig stemmen op MM, maar Sixteen Candles krijgt duidelijk veel verwijzingen vanuit andere films. Toen ik zag dat deze bijna van Netflix af ging dacht ik dat het niet al te veel kwaad kon om deze klassieker van enkel 93 minuten maar even op te zetten. Het is een film die herkenbaar in de stijl van Hughes valt.

Nu heb ik nog niet al te veel gezien van Hughes, vooral zijn high-schoolkant eigenlijk. In dat opzicht lijkt deze film heel erg op de andere high-schoolfilms van Hughes. Dat is helaas niet echt een compliment. De high-schoolfilms van Hughes zijn bekend, maar ook knullig en regelmatig ongemakkelijk. Deze ook.

De humor is flauw en droog, en wordt ook duidelijk zo bedoeld. Toch is het allemaal maar van het ongemakkelijke niveau, en dat is wederom geen compliment. De humor lijkt namelijk vaak anders bedoelt te zijn, maar komt klunzig en gemaakt over. Het voelt aan alsof improvisatie in geen enkele manier was toegestaan terwijl deze film het toch duidelijk meer van het plezier moet hebben.

Visueel niet zo bijzonder. Het high-schoolgevoel heerst wel, maar voor de rest is het nogal leeg en makkelijk ingevuld. Het is wel voldoende, maar ook binnen de lijntjes en veilig. Acteerwerk is niet al te best. Een paar bekende acteurs zijn te spotten in jonge rollen, maar enkel Hall vond ik er een beetje bovenuit steken ondanks zijn zeer flauwe rol.

Ondanks dat de film kort is kan ik niet zeggen dat het gemakkelijk was om alle 93 minuten uit te zitten zonder op de klok te kijken. Het voornaamste probleem is dat het allemaal niet op stoom wil komen en klungelig aanvoelt. De grappen slaan niet aan en het gedrag van de kinders en tieners is te gescript. Wel luchtig en een memorabel gevoeltje heerst, maar daar eindigt het dan ook weer. Ik waardeer het nog een beetje extra voor de status en inspanning van de jonge cast.

Vooral in de VS is dit met de andere films van Hughes wel klassieke popcultuur uit de 80's waar nog weleens naar verwezen wordt, maar de tand des tijds is hier heel wat minder aardig voor geweest dan voor de broertjes van deze film. Ferris Buellers Day Off is een stuk grappiger en frisser. Het wat serieuzere The Breakfast Club is onder meer een stuk beter in spelen met high school archetypen.

Bepaalde elementen zijn best aardig. Zoals het halen van grappen uit de 80's soundtrack (vol met jeugdsentiment, in de tijd van deze film was ik 9 en woonde zowat in de radio). En Ringwald die goed is. Daar tegenover staan veel grappen die leftovers lijken te zijn van een slechte sitcom (verwarring en persoonsverwisselingen vooral) en Long Duk Dong is wel héél fout stereotype. Nog net niet zo erg als mister Yunioshi in Breakfast at Tiffany's maar veel beter is het ook niet. Ondanks dat we 23 jaar later zijn.

Dit viel niet mee.

Oei. Nog geen schim van Pretty in Pink (wat eigenlijk een sterk verbeterde, gelukte versie is van deze film) of The Breakfast Club. Nu vind ik John Hughes niet altijd een topper op het gebied van humor, Ferris Bueller is ook al vrij flauw, maar films als Trains, Plains and Automobiles of Uncle Buck kunnen nog best geinig zijn en bezitten nog een bepaalde warmte. Zijn leukste script vind ik dat van Some Kind Of Wonderful die veel scherpe dialogen kent. Die ontbreken hier volledig. Hij gooit het op een heel andere boeg, die van Porky's pikante pretpark. Maar dan zonder de pret, hoewel het net zo plat is.

Hier worden we vooral getracteerd op een chagrijnige Molly Ringwald die enkel aandacht krijgt van iemand van wie ze het niet wil hebben, de geek (een ondankbare rol voor Anthony Michael Hall). Samantha is zo'n saai en verveeld kind dat Ringwald er ook niks mee kan. En dan is er nog een sportschool stud die om onverklaarbare redenen iets ziet in Molly.

En een geimporteerde Aziaat die Long Dong heet en bedoeld is als comic relief...het is allemaal erg flauw en clichematig. Cliche's zijn sowieso wel een zwak punt van Hughes. Zijn typische stokpaardje, het rijkerds vs working class cliche, is hier dan wel minder aanwezig.

Hier en daar wat stukjes geforceerde slapstick. Subtiliteit is sowieso ver te zoeken. Sympathieke karakters ook. Werkelijk niets werkt in deze vermoeiende film.

Een piepjonge John Cusack speelt een klein rolletje als 1 van de dweebs rondom de geek.

Wat een vreemde film Had echt een heel andere film verwacht. Desondanks heb ik me prima vermaakt, de humor was in orde, heb me niet rot gelachen, maar er zaten zeker wel momenten in dat een lach op mijn gezicht toverde. De jaren-80 sfeer vond ik heerlijk en de manier hoe ze naar het einde hebben toegewerkt vond ik goed. Dat ze toch nog eenhappy birthday kreeg.

Grappig om John Cusack nog voorbij te zien komen als jonge knul, had ik niet zien aankomen.

Zo'n film als deze zou hedendaags niet meer gemaakt kunnen worden helaas en alleen om die reden vind ik de film een verademing. Zonder moraaltjes en een boodschappenlijst aan maniertjes om je de les te lezen hoe je je moet gedragen of wat goed is en wat niet zoals ze hedendaags zouden doen bij dit soort films. Gewoon entertainment.

Een prima film voor tussendoor.

Deze coming-of-age tiener comedy na jaren weer herzien, nu op de bluray van Arrow Video met een 4k scan. Hier staat tevens de extended cut op van 94min met een extra scene in de schoolkantine. Regie debuut van John Hughes, die tevens het scenario schreef.

Ik was helemaal vergeten hoe leuk deze film was, vond hem nóg beter dan Weird Science. Wat een heerlijke 80’s vibe straalt deze film uit (de buttons op die spijkerjasjes!!) en wat een gave soundtrack met tientallen nummers en covers. Molly Ringwald die hier een prachtige rol neerzet, en hierna nog terugzien in The Breakfast Club en Pretty in Pink. Anthony Michael Hall in de rol van oversekste puber die achter Molly aan zit. In een aantal scènes vond ik hem wel een beetje vervelend. Michael Schoeffling, de senior student waar Molly een crush op heeft. Leerde uit een interview dat het een verlegen jongen is in real life, hij had tot ‘91 hier en daar een rol in een film, maar stopte met acteren, wilde een ander leven dan “Hollywood”. Dan nog Gedde Watanabe als de rol van Chinese uitwisseling student Long Duk Dong. Een aantal keer als zijn naam werd genoemd of als hij in beeld kwam hoorde je een gong afgaan hahaha. Die guy was helemaal geflipt, gebeurde zoveel rare dingen, hilarische rol. Dit is ook precies waarom ik zo van 80&90’s movies houd, er was nog geen sprake van politieke correctheid, een term waar ik van walg. Alles kon nog in die tijd, en mensen hadden nog gevoel voor humor, wat vandaag de dag ver te zoeken is… noem is één goeie 4/5 sterren comedy van de laatste 10 jaar…. zijn er bijna niet. We zien ook een zeer jonge John Cusack als lid van de geek squad, dit was de tweede film waar die in meespeelde. Tevens zien we zijn oudere zus Joan Cusack, het meisje met de buitenboord beugel. Wie ik ook geweldig vond was grandpa Fred, gespeeld door Max Showalter, ging stuk om die man. Dit was ook zijn laatste filmrol, een mooie afsluiter. Klein rolletje van de Griekse John Kapalos als Rudy the Bohunk, waar de zus mee gaat trouwen. De eerwaarde in de kerk is gespeeld door Brian Doyle-Murray, de oudere broer van Bill Murray.

Viggo Mortensen had auditie gedaan voor Jake. Molly Ringwald hoopte dat hij het zou worden, ze had wel een oogje voor hem.

Met een budget van 6,5mil haalde de film ruim 23,5mil binnen.

Een heerlijke 80’s classic die ik binnenkort zeker nog een keer ga opzetten.