The Man Who Wasn't There (2001)

Serieus?

Zo vreemd vind ik het niet. Ed Crane toont een hoop onmenselijk gedrag en dan die dialoog over het haar met zijn zwager. Is verder weinig duidelijkheid over.

Man die niet van praten houdt, lult toch zomaar een hele film aan elkaar. Deze film nooit willen huren vanwege de hoofdpersoon. Toch maar geprobeerd. leuke noir vertelling met een geinig moraal. geen hoogtepunt. Mooi gefilmd.

Ed Crane is nou juist een van de leukste personages ooit!

Ik snap iets niet. Op een gegeven moment als die private detective aan het oplezen is wat hij allemaal gevonden heeft over Big Dave, wordt er een propje papier naar riedenschneidder gegooid. Pas bij de derde kijkbeurt viel mij dit op. Iemand een verklaring?

Leuke misdaad film!

Erg sterk geacteerd en orgineel bedacht.

Maar toch heeft deze film ookwel minpunten.. het verhaal had wat beter uitgewerkt mogen worden.. en de saaie stukken hadden wat minder gemogen.. de eerste helft van de film is best boeiend 2de helft iets minder.. daarin tegen wel weer een erg mooi einde!

3,5 sterren.

Goede film van begin tot eind. Mooie film-noir sfeer, schaduwen, licht-donker effecten enzo. Creepy scène dat Ann bij Ed aan de deur komt. Die wind door de bomen vanuit de surroundspeakers, erg gaaf. Perfecte kop en stem ook van Thornton. Prima vermaak.

3.5 sterren

Bij vlagen briljante zwarte komedie. Met name de eerste drie-kwart van de film is zeer goed. Na de crash met de bijna pijpende Scarlett Johansson zakt de film wat in. Het einde vind ik ook niet passen.
Jammer, want tot het genoemde punt was het werkelijk geweldig. Mooie stijlvolle shots en een geweldige hoofdpersoon, Daaroverheen een vet slome voice over, en die kop van Billy Bob. Echt droog.

Heerlijke film van de Coens. Sfeervol gefilmd en met een van de meest sneue anti-helden uit de filmgeschiedenis.

Mooi vormgegeven film, maar ik wiste toch iets, iets ongrijpbaars. Ik vond het niet leuk genoeg, alhoewel er zeker komische momenten waren, om me echt als komedie te verrassen, vond het verhaal te weinig bieden om me daar op te richten en zo kan ik even doorgaan. Niet dat ik speciaal in hokjes denk, maar voor mij bood The Man Who Wasn't There in elk opzicht net niet dat beetje extra's dat veel andere Coen-films mij wel doen.

Super verhaal, super acteerwerk en echt prachtig gefilmd. Een van mijn favoriete Coen Brothers film!

echt hele leuke film
maar waarom die ufo nou op het laatst kwam?
vind ik jammer van de film en haalt een hoop geloofwaardigheid weg.
had anders allemaal wel echt gebeurd kunnen zijn.

Een van mijn favoriete films dit. Ik heb 'm eigenlijk nooit als een komedie beschouwd en ik vind het eigenlijk verbazend dat de film hier zo ingedeeld wordt.

De film is misschien soms wat traag, zoals wel vaker bij de Coen's, maar het verhaal is weer fantastisch bedacht. Niet dat het verhaal nou zo ingenieus is, eigenlijk heel simpel, maar de uitwerking en het einde waarin alles op z'n plaats valt is ijzersterk iedereen heeft wel wat op zijn kerfstok zo blijkt.De cast is goed op dreef en Thornton is bovendien 'geknipt' voor deze rol.

Voor mij de 2e ziening van The Man Who Wasn't There.

De eerste was in de bios.

Billy Bob doet helemaal niets en is toch fantastisch.

Een prachtig gestileerde film met diepe betekenis. Ten minste, dat denk ik bijna zeker te weten. Alleen, ik heb 'm nog niet helemaal door .

Een schets van hoe absurd het leven kan lopen... En de wanhoop van een leven niet juist geleefd.

Het belangrijkste: de kwaliteit druipt van deze film af. Een traktatie.

(er schiet me nog te binnen: fijne absurde humor! Film is prima gemonteerd, er valt een hoop te gniffelen.)

Vermakelijke film.

Het is niet hilarisch grappig, maar de film bevat een soort van cynische humor. Erg droog. Niet altijd even leuk, maar meerendeels wel.

Maar wat vooral droog is is de rol van Thorton. Rustig een sigaretje rokend, zich nergens druk over makend... Schitterend.

Verhaal in zijn geheel is erg inventief. Hoe alles mis kan lopen, na een simpel besluit van een doodnormale man. Baas van zijn vrouw dood, zijn vrouw dood, ruzie met zijn zwager, zelf dood...

3,5*.

Verrassing.

Sfeer, muziek, voice-over, humor Mijn aandacht verslapte wel redelijk vaak, door bepaalde niet boeiende aspecten. Toch een hele aangename film, zeker als je bedenkt dat dit pas de tweede voldoende voor de Coens wordt uit 7 films.

3,5*

Prachtig verhaal dat uitstekend verzorgd en geregisseerd is. Paar zeer puike acteerprestaties erbij en je hebt een geweldige film die handelt over (on)schuld, geweten en dood.

Oef... verschrikkelijke tegenvaller.

Vooropgesteld: ik houd wel van de films van de Coen-brothers. Deze zijn over het algemeen altijd (heb NCfOM overigens nog niet gezien) lekker vlot en vermakelijk. The Big Lebowski,O Brother, Where Art Thou? en Burn After Reading zijn stuk voor stuk films die lekker wegkijken en een hoog entertain-gehalte kennen.

In The Man Who Wasn't There besluit kapper Ed Crane (Thornton) in een deal te stappen om zo te proberen rijk te worden. Om aan het startgeld te komen, besluit hij 'Big Dave' te chanteren die een heimelijke affaire heeft met Ed's vrouw. Dit blijkt achteraf een weinig verstandige beslissing.

Het grootste probleem was dat de film niet echt boeiend was. Het ging, in tegenstelling tot andere Coens, allemaal veel te traag. Daarnaast heb ik eigenlijk gewoon te weinig gelachen. Waar ik normaal regelmatig moet gniffelen en soms zelfs schaterlachen om de humor van de Coen-brothers, vond ik dat hier allemaal maar heel erg schamel. Er viel weinig te lachen. De film kabbelt wat voort, en hierdoor mist deze vaak zijn effect.

Positief puntje is de rol van Thornton. Hij zet Crane echt als een heerlijk cynisch, droog mannetje neer. Leuke rol!

De film begon voor mij pas op gang te komen gedurende het laatste kwartier. Dit is echter veel te laat en dat maakt The Man Who Wasn't There een behoorlijke teleurstelling. In mijn ogen Coen's minste die ik tot nu toe gezien heb.

Grappig, vind deze juist samen met NCFOM de enige niet slechte films van de Coens.

Deze film is werkelijk perfect gecast.

Er is maar 1 man op deze aardkloot die de rol van Ed Crane kon spelen en dat was Billy Bob.

Grandioos gedaan!

Deze filmmoet je dan ook niet beoordelen op de manier zoals je dat met het gros van de films doet.

Je moet eigenlijk Ed Crane kunnen waarderen.

Dat is het enige.

Als je dat kan is de film geslaagd voor je.

Toen ik deze film gister voor het eerst zag moest ik gelijk denken aan James M. Cain, de schrijver waarvan boeken als Double Indemnity (1944) en The Postman Always Rings Twice verfilmd zijn. Precies zoals ik me in die boeken voorgesteld had is deze film geregisseerd. Lees ik even later op wikipedia dat Joel Coen inderdaad toegegeven heeft dat de film erg leunt op die verhalen van Cain. Beter goed gejat dan slecht verzonnen. Wou dat ik deze film veel eerder gezien had en ik heb hem vandaag gelijk op dvd besteld. Tip: kijk hem eerst in zwart-wit. Hij komt dan het best tot zijn recht als een echte film noir.

Een van de betere Coens.

Sfeervolle film met een goed script en een excelerende Billy Bob als apathische echtgenoot/kapper/pechvogel. Cinematografisch bij vlagen erg overtuigend, mooie scenes in het celletje met die lichtinval van bovenaf. Verder een hoop leuke gevatte opmerkingen van Thornton in voice-over vorm die goed vielen. Jammer dat het laatste halfuur de fut er wel een tikje uitwas.

3.5*

Knappe film ! De Coen-broers besliste eens een andere weg in te slaan en het werkt.

Het deed me eigenlijk deugd dat z'n films nog gemaakt kunnen worden. De heerlijke, sfeervolle film-noir met veel sigarettenrook. Zelfs in de voice-over kun je Ed horen roken, erg knap gedaan en sfeervol. Volledig gedragen door Billy Bob Thornton die met Ed een prachtig personage neerzet. Met James Gandolfini heb ik me weer goed vermaakt, die man brengt altijd swoeng in zijn karakters.

Maar toch... ook de mooie muziek kan er niet veel aan verhelpen dat dit gewoon een goede film is zonder veel meer. Hier en daar verging de aandacht toch een beetje vanwege het trage tempo en de humor mist toch opnieuw. Hier en daar wel eens een glimlachje maar daar blijft het bij.

3,5*

Een van de betere Coens!

leuke film, zeker als je zelf kapper bent, soms kon ik thornton een beetje met mezelf vergelijken

3,5*

Film noir in kleur. En dat op zo'n manier dat het een extra dimensie aan het genre toevoegt. Petje af. De geweldige, ingetogen kleurstellingen zijn zo strak gesteld dat het niks minder is dan een verrijking van en ode aan het originele genre.

Elke scene is zo prachtig gestilleerd dat je de stills zo in lijstjes kan plaatsen. En dan Billy Bob wiens voorkomen ook nog eens geheel in dat straatje past: het lijkt wel of de motoriek van deze man de hele film door in een soort slowmotion mode staat. Prachtig hoe dit zo mooi in het sfeertje past.

Het is al vrij snel duidelijk dat Ed de verstandelijke capaciteiten van een klein kind heeft. Hij gaat in zee met een louche oplichter die ZO doorzichtig fout is dat ie die benaming nog net niet op z'n voorhoofd getatoeerd heeft. Zelfs Ed, met zijn enorm beperkte hersenmassa, gaat op een gegeven moment iets twijfelen aan zijn oprechtheid en vraagt 'you're not gonna screw me on this right", waarna de oplichter een verdediging aanvoert die van een hilarisch klinderlijk slecht niveau is, maar blijkbaar genoeg is om Ed te overtuigen Het grappigste is echter nog wel als Ed later hardop denkt "how could I've been so stupid", daarmee aangevend dat ook elke vorm van zelfreflectie hem vreemd is: hij ziet zelfs nu niet in dat hij gewoon ECHT zo dom IS De kijker wordt in eerste instantie nog op het verkeerde been gezet, omdat Ed met een echt briljant plan op de proppen komt. Het plan pakt ook nog eens onwerkelijk perfect uit: zijn rivaal is dood, zijn valse, criminele, ontrouwe vrouw (die overduidelijk nooit om 'm heeft gegeven) zit in de bak, hij heeft er $10,000 aan overgehouden, zonder dat iemand 'm gezien heeft en als klap op de vuurpijl heeft Ed ook nog eens een zeer aantrekkelijke jonge vrouw ontmoet die hem overduidelijk wel ziet zitten. Echter, zijn grenzeloze stupiditeit komt aan het licht wanneer hij de situatie zelf heel anders inschat: hij heeft in zijn eigen ogen ALLES verkeerd gedaan ! De pogingen van Ed om dit te 'fixen' lopen dan vervolgens uiteraard op een ECHT drama uit

Of dat moment dat Ed Birdie voor het eerst hoort pianospelen. Ze speelt Beethoven, waarna hij zegt "That was beautiful, did you write that yourself" ? Hiermee aangevend dat
A) Hij Beethoven niet eens herkent, implicerend dat ie echt NIKS van klassieke muziek weet en zichzelf dus compleet voor lul zet en
B) het compliment ook nog eens COMPLEET zijn doel mist omdat hij dus niks van muziek weet en dus uberhaupt niet gekwalicifeerd is om een oordeel te geven waar enige waarde aan toegekend kan worden. Hehe, als je er over nadenkt is er maar weinig dat ie had kunnen zeggen dat 'm NOG belachelijker zou hebben gemaakt

Vervolgens gaat de grap nog verder dat HIJ, de muzikale nitwit, maar beslist dat ZIJ een enorm muzikaal talent heeft en dat hier toch echt werk van gemaakt moet worden, terwijl zij ook nog even tussen neus en lippen vermeldt dat muziek haar niet echt interesseert (een muzikaal toptalent dat niet echt ... van muziek houdt, zelfs nu gaat er nog geen belletje rinkelen bij Ed) Nadat haar auditie uiteraard keihard faalt, wil ze hem oraal bevredigen als dank, wat hij echter weigert, implicerend dat het voor hem dus niet allemaal een slechte versierpoging was: het ging hem ECHT niet om sex, hij was er dus gewoon ECHT van overtuigd was dat ze talent had Terwijl ie Beethoven niet eens kent. GE-WEL-DIG

Of het moment dat die zogenaamde TOP advocaat (die HILARISCH slecht blijkt te zijn, terwijl ie in Ed's ogen helemaal geweldig is) Ed voor het eerst tegenkomt en in het kort de checklist met hem doorneemt "did she confess" ? "No of course not !" "Ok, then that's one thing less to worry about", alsof een bekentenis van de verdachte voor hem als TOP advocaat slechts een complicerende factor zou zijn Hoe ver kun je jezelf overschatten ? BRILJANT.

Tamelijk teleurstellende film. Wil nooit echt op gang komen. Billy Bob komt over als een houten klaas, de hele film is houterig, in voortgang, plot, aankleding, acteerprestaties.

Dat de film halverwege zowaar een Lolita-thema krijgt (met Scarlett Johanson) had interessant kunnen worden maar er wordt niets mee gedaan. Zoals eigenlijk met de hele film niets wordt gedaan.

Eerste echte misser van de gebr. Coen, die toch vaak zo heel erg goed kunnen zijn.

Een groot hiaat in de 'Coencollectie' van De Morgen, samen met Blood Simple. Geweldige film met heel veel lagen en doordenkertjes.

Ed Crane is de ultieme antiheld. Zeer herkenbaar.

Goede Coen, met een uistekende Billy Bob Thornton. Ik zie hem sowieso wel graag acteren, en dan vooral in Bad Santa. Mijn 4e Coen, en wederom een goede. Waar ik me prima heb mee vermaakt.

De Coen's leveren weer een mooi stukje cinema af. Er zitten scene's in die een pareltje voor het oog zijn. De term Film-Noir ben ik niet erg bekend mee, maar het beviel me. De grijzige filter stoorden me totaal niet, maar creëerden eerder een soort sfeer.
Billy Bob Thornton hielp ook mee aan het creëren van de sfeer, en hij draagt deze film dan ook. De andere rollen zijn ook leuk, maar Thornton schittert hier. Ook al heeft hij geen uitstraling als een George Clooney toch heeft hij iets.....

De bijrol van Michael Badalucco is leuk, en we zagen hem ook bij "O Brother.....". Scarlett Johansson als jonkie(19) is een welkome verrassing, en speelt hier in haar eerste echt grote film naar mij idee. Met de hele cast zit het eigenlijk wel goed.

Het probleem met het grotere publiek is denk ik het tempo van de film. De meesten zijn dit niet gewend van de Coen's. Maar ik kan heerlijk wegdromen in zijn film. En voor ik het weet is de film voorbij. En de manier waarop het tempo word gebracht is uitstekend.

Het script is ook degelijk, met een aardige plotwending. Deze film had voor mij wel een bevredigender einde als "NCfOM" en "A serious man". Waar ik vrij weinig mee kon. Ik zou deze film alleen niet beschrijven als een komedie. Ik moest wel glimlachen om een aantaal dingen. Maar zoek voor komedie niet bij deze film.

Nogmaals mijn 4e Coen, en van het tijdperk 2000-Nu moet ik alleen nog Burn After Reading zien en The Ladykillers. De 2 grote films van de Coen's moet ik nog zien .

Een ruime 3.5*, mischien vier sterren bij een herziening want ik twijfelde erg.

Mijn laatste Coen die ik nog moest zien en dit behoort gelukkig tot hun betere werk. Heerlijk om te zien dat de Coens een keer voor een film-noir opzet hebben gekozen met de daarbij behorende zwart-wit beelden.

De sfeer is erg sterk met prima, vaak rustige bijpassende muziek en af en toe erg fraai geschoten plaatjes. Billy Bob Thornton is een uistekend acteur en dat bewijst hij ook in deze film als de niet veel zeggende Ed Crane, een ietwas mysterieus maar tevens erg boeiend personage. Ook blijft het om Frances McDormand weer is te zien, al is haar rol hier iets beperkter dan in enkele andere Coen films.

Maar verder niets dan lof. Het verhaal is leuk, interessant en onvoorspelbaar, al zakt de film in de tweede helft een tikkeltje in. Daarnaast heeft de film nog wel een diepere betekenis, die misschien bij een herziening nog wat beter tot zijn recht komt. maar een fijne film dus en oprecht jammer dat ik nu alles van de Coens gezien heb en even niets meer van hen heb om naar uit te kijken.

4,0*