The Butterfly Effect (2004)

Iedere mongool had kunnen spelen zoals die Kutcher het deed, de script is ijzersterk, hij heeft gewoon alles perfect uitgevoerd wat de crew van hem vroeg.

De rest van de acteurs speelden wel goed, denk dat ze nog het hardst met Kutcher aant werk zijn gegaan om de film op tijd klaar te krijgen.

Als comedy acteur vind ik hem ook niet echt leuk hoor, The 70's Show is toch geen ruk aan. Volgens mij een kopie van Happy Days.

Het verhaal is super, de uitvoering is ook goed, maar in de periode dat de film uitkwam had je wel meer van zulk soort produkties, The Sixth Sense, Unbreakable, etc.

Mijn fout is geweest door al die films te gaan kijken en ben nu (tijdelijk) afgestompt van zulk soort films, nu even niet!

Een 3,5

Haha, ik bedoel net het tegenovergestelde. Ik vind het nogal een dramatische film (emotioneel, pakkend), daarom dat ik het einde zo mooi vond.. Simpel, maar mooi.

Ja zelfs 3 heb ik ooit eens gelezen...

Ik weet niet goed wat ik met deze film aanmoet. Zowel de criticasters als de liefhebbers van deze film hebben argumenten om de film af te breken/ op te hemelen. Ik vond het een goede film, helemaal niet ingewikkeld trouwens, gewoon rustig je hoofd er bij houden. Ik ben toch eerder geneigd de kant van de liefhebbers te kiezen Ik ga er een nachtje over slapen, ik houd het voorlopig bij een 4.

Lol, wat is deze film hier zwaar overrated. Zeker niet slecht, maar plaats 79 is er wel over.

Poster trekt op niks,

ben wél nieuwsgierig naar de film.

Eén van de bewijzen dat Ashton ook een beetje serieus kan acteren?

Zeker weten

Al verwacht je soms wel dat hij iets compleet belachelijks gaat doen

Slechts één minpunt: de film is oerlelijk. Verder niks dan goeds.

4,5*

Die moet je even uitleggen.

Ik vond dit werkelijk waar een prachtfilm!
Het feit dat 1 kleine gebeurtenis veranderen, zo'n groot effect zou hebben op het hele leven, laat je echt nadenken.

Ookal heb ik nog wel 1 klein foutje gevonden in de film.
namelijk in de gevangenis, en hij teruggaat om gaten in zijn handen te slaan. Ik denk eigenlijk dat nadat hij zoiets gedaan heeft, het wel een grotere impact op zijn leven had moeten hebben.

Daarnaast heb ik eigenlijk niks slechts over deze film te melden.

*5!

Het is vooral een beetje dat het steeds verder in de soep loopt, en dat je jezelf aan het einde van de rit niet meer zou herkennen als jezelf, wat ik heel sterk over gebracht vind van deze film. Je leven is normaal gesproken wat het is, je laat gebeurtenissen op je af komen, je probeert ze enigzins te beinvloeden, maar vaak ben je toch een slachtoffer van de eindeloze causaliteit van onze wereld. Voor de jongen met een moeilijke jeugd, met een cruciale gebeurtenis die het leven voor hem en zijn vrienden voorgoed heeft bepaald, is het compleet voorstelbaar dat hij gebruik maakt van een gegeven kans om de loop der gebeurtenissen te veranderen.

Hier komt het enge van deze film kijken. Alles wat je verandert heeft niet slechts dat ene gevolg dat je hoopt dat er uit komt. Ik ben geen groot wiskundige, maar ik ben ooit eens geintroduceerd met een begrip van de chaos theorie tijdens een wiskunde les. Een op het oog normaal uitziende formule, maar zodra je hem invult en de x steeds een klein beetje verandert zie je dat de uitkomsten zo ontzettend fluctueren dat er geen enkel logisch systeem meer in te ontdekken is. Dit was slechts een formule met drie x'en die elkaar beinvloedden. De wiskundige formule van het universum is zo eindeloos veel groter dat het me duizelig maakt.

Als je eenmaal één factor aanpast in deze enorme wiskunde formule, met de ijdele hoop dat je daarmee gemakkelijk uitkomt op het punt dat jij wenst, is de ketting van gebeurtenissen die je in gang zet enorm en niet te voorzien. Dat is precies waar deze film over gaat en dat is het enge er van. Mochten we ooit zover komen dat tijdreizen een mogelijkheid is, dan stel ik voor dat de aankomende tijdreizigers eerst eens Butterfly Effect voorgeschoteld krijgen.

Je leven heeft waarde op basis van de dingen die je hebt meegemaakt. Je herinneringen, en de wetenschap dat je leven een logisch verloop van begin naar eind heeft, is wat ons de nodige vastigheid geeft om te kunnen berusten in ons bestaan. Zodra je de mogelijkheid krijgt om terug te gaan en de dingen nog eens over te doen. Verliest je leven die elementaire vastigheid. Je bent niet langer wie je bent, want als wie je bent bepaald wordt door wat je hebt beleefd, en wat je beleefd hebt op ieder gewenst moment kan worden aangepast, is het vrij eenvoudig om je eigen identiteit te verliezen. Je bent dan nog veel meer dan ooit tevoren slechts een van die factoren in de eindeloze wiskundige formule die het leven is geworden.

Aan het einde van de film heeft Kutcher zo vaak geprobeerd het verloop van zijn leven te veranderen. Iedere keer als hij de formule probeerde aan te passen, kwamen er bij effecten kijken waardoor er ergens anders weer problemen ontstaan. Door deze problemen te problemen op te lossen ontstaan er weer andere problemen. Uiteindelijk kon hij niets anders doen dan zich over te geven aan de hopeloze situatie waarin hij zichzelf al lang niet meer was. Op zich vond hij nog een redelijk eenvoudige oplossing door te stellen dat hij en het meisje beter nooit vrienden hadden kunnen worden want als je als regisseur een echte mindfuck wil maken, kun je hier ook weer eindeloze gevolgen voor bedenken.

waarschijnlijk doelend op de poster.

dit is niet echt mijn film , de hoofdpersoon ging heel vaak weer terug in de tijd, en dat begon een beetje irritant te worden ik had het na een poosje wel gezien met deze film

het einde vond ik wel goed.

Zo vaak ging hij nou ook weer niet terug hoor.

Het is gewoon een origineel verhaal met een duidelijke boodschap. Op de acteur prestaties zijn misschien wel wat dingen aan te merken, maar over het algemeen is dit gewoon een goede film.

Deze film had ik al heel lang op m'n lijstje staan, maar had steeds geen zin om 'm te kijken, maar hij is echt goed! En wow! Ashton Kutcher kan spelen!

the Sixth sense en Unbreakable zijn uit 1999 en 2000. The Butterfly effect is uit 2004. En je bent nu nog steed tijdelijk uitgekeken op dit soort films? Ik begrijp 'dit soort films' ook niet, het gaat om drie totaal verschillende films. Dus hoe bedoel je dit precies??

Ik vond het trouwens een prima film, boven verwachting goed eigenlijk. En een zeer leuk onderwerp voor een film. Gelukkig had ik daarvoor nooit echt that 70s show gekeken, en al helemaal geen punk'd dus ik had niet heel veel moeite met Aston's acteer spel. Voor mij was hij gewoon 'een acteur'. Toendertijd...

Hmm nee!

vr 26 maart om 22.40 op 2BE

sterk verhaal !!

Daar is alles mee gezegd

Ik had een intelligente en ingewikkelde film verwacht, maar niets van dat. In plaats daarvan kreeg ik een kinderlijk fantasiefilmpje te zien dat zichzelf ook nog eens heel erg serieus neemt.
Er zitten ook heel wat fouten in de film. Elke wijziging in het verleden heeft blijkbaar een grote invloed op de toekomst. Zo wordt het leven van de hoofdpersoon steeds volledig herschreven door een kleine wijziging. Altijd? Neen hoor, enkel als het de regisseur goed uitkomt.
Ik haal een voorbeeld aan van een andere user:

Dit is een zware plothole die niet valt goed te praten.

Ook neemt Evan regelmatig erg domme beslissingen. Als hij terug naar het verleden gaat is hij een klein mannetje, maar dan met de kennis van de volwassen Evan. Dom natuurlijk dat hij dan als een debiel voor een brievenbus gaat staan waarvan hij weet dat die elk moment kan ontploffen.
Verder vind ik ook zowat elk personage kleurloos en irritant. Klein onderdeurtje waar iedereen om één of andere reden bang voor is, een pedofiel, rokende kinderen, een vetklep die de hele dag aan het seksen is,..... Bah, wat een verschrikkelijke personages, en allemaal van die zwakke acteurs. Die Ashton Kutcher probeert er dan wel het beste van te maken, maar ik zie hem toch liever in een komedie. Over de rest van de cast krijg ik geen goed woord uit mijn strot. Ik heb me lopen ergeren aan de tenenkrommende prestaties van zowel de kinderen als de volwassenen.
Het einde slaat ook nergens op, wat een ongelooflijk toeval dat Evan dan toch weer Kayleigh tegenkomt in een mensenmassa. Ook net twee alternatieve eindes bekeken, en die zijn zelfs nog belachelijker.
Neen hoor, The Butterfly Effect vind ik maar een erg zwakke film.

Ik vind het geen plothole. Hij komt de gevangenis in en heeft geen stigmata, want op dat moment heeft hij in het verleden zijn handen nog niet doorspiest. Hij leest zijn stukkie tekst uit zijn boek en probeert het eerste te vinden waar hij zijn medegevangene mee kan overtuigen dat hij wel door god gezonden is en kiest hij er dit keer voor om in het verleden zijn handen wel te spiesen met als gevolg dus wel de stigmata in de toekomst. Hij maakt gewoon elke keer andere keuzes in het verleden om de toekomst in zijn voordeel en in dat van zijn vrienden/familie te krijgen.
Doordat hij zijn dagboek weer terug krijgt kan hij eigenlijk elke keer weer beginnen waar hij wil. Elke keer als hij daarna weer terug gaat naar het stuk VOOR het spiesen heeft de gebeurtenis van het spiesen daarna helemaal niet meer plaatsgevonden.

Dat hij Kayleigh toevallig op het einde tegenkomt in zo'n wereldstad is inderdaad belachelijk. En die dikzak die elke keer ligt te krikken is ook vrij irritant en ongeloofwaardig.

Kutcher speelt overigens aardig goed en Smart is gewoon een lekker ding. De overige cast was niet om naar huis te schrijven, maar ik blijf het een goede film vinden.

Als hij in het verleden zijn handen spiest moet toch zijn volledige levensloop worden herschreven.
Zoals Ramon K al zei in het bericht hierboven is een jongetje dat zulke tekeningen maakt en zijn handen spiest op dezelfde dag een prooi voor psychologen en dergelijke. Het is onvermijdelijk dat zijn hele leven er anders uit zal gaan zien.

Flashy tienerfilm, maar Ashton Kutcher zou beter terug naar de toneelschool gaan

Ik heb de film onderschat. Kutcher vertolkt zijn rol fantastisch !

Deze film behoud zijn spanning, alleen verloor ik een klein beetje mijn interesse op het begin, maar dit komt denk ik door de overvloedige reclame.

Normaal, zou ik minder geven voor dit soort films, maar hij was echt steengoed... Dit wordt later een klassieker !

4 - 4,5 *

Ik ben alles behalve een Kutcher fan. Ik weet nu ook waarom: omdat hij meestal de grapjas wil uiyhangen. In deze film verraste hij me dan ook in aangename zin. Ik kon me er zelfs niet aan ergeren. Hij was best te genieten. Aan hem ligt de lage score niet. Ook niet aan het uitgangspunt.
Ik vond het best wel een interessant verhaal maar het einde verpestte de film wel mega.Je zag gewoon waar de producers even de montagekamer zijn binnengelopen en 'hola, dit gaan we even anders doen!' riepen.
Als hij in de psychiatrische instelling eindigt en zijn dagboeken verdwenen blijken, leek me dat een perfecte, logische verklaring van wat we allemaal net gezien hadden. het feit dat de man écht gek bleek, zou de film een veel schrijnender, bijtender en langer-blijven-hangender einde gegeven hebben.
Nu krijg je een werkelijk bij de haren gesleurde scène, met een filmmonitor die handig klaar staat en een onnozel sofaatje die iedereen op afstand houdt. Nog een geluk dat bij de '8 jaar later' scène ze niet alsnog%u2026
Volledig punt eraf.

Bij deze nog eens een goede recente Amerikaanse thriller. Eens je de clou doorhebt, helemaal niet zo intelligent meer als het lijkt, maar dat mag de pret niet bederven! Vooral goed dat de regisseurs nog enkele stukjes miserie in dit mysterie verwerkt hebben: mensen met een handicap, kanker, rehabilitatie, gevangenis... Dat maakte The Butterfly Effect niet alleen spannend, maar ook aangrijpend...

licht het aan mij of..... de film staat op nummer 79 in de top 250 ongelooflijk!!! voor z'on slechte film.allee zo slecht was de film niet maar hij kon me niet bekoren.wel zie ik ashton kutcher graag spelen.

... en geef je een perfecte score aan een film die je niet kan bekoren en die je zelf omschrijft als 'slecht'.

Tja, als je 5* gaat geven aan zo een slechte film, dan gaat die score natuurlijk nooit zakken.