menu

Tenshi no Tamago (1985)

Alternatieve titels: Angel's Egg | Egg of God | Mystical Egg of the Angels | 天使のたまご

mijn stem
3,64 (249)
249 stemmen

Japan
Animatie / Fantasy
71 minuten

geregisseerd door Mamoru Oshii
met de stemmen van Keiichi Noda, Mako Hyôdô en Jinpachi Nezu

Animatiefilm van Oshii (Ghost in the shell). Een meisje leeft alleen in een post-apocalyptische wereld, met als enige bezit een enorm ei. Op een gegeven moment komt ze een strijder tegen, die wil weten wat er in het ei zit, maar het meisje wil dat niet prijsgeven.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=r04X-ImELzc

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van kos
3,0
kos
Die beeld-muziek compositie op het einde is echt briljant.

Verder toch wat te abstract voor mij vrees ik. Als de hele film zo was geweest als de eveneens abstracte laatste 10 minuten, had dat niet uitgemaakt. Maar ik was nu toch bezig tevergeefs enige logica te vinden, en dat viel erg tegen.

Ik wist vooraf wel dat dialogen en verhaal ondergeschikt waren, dus ik verheugde me op een visueel feest, maar met uitzondering van het einde viel dat toch wat tegen.

avatar van starbright boy
4,0
starbright boy (moderator)
Ook ik begrijp het lang niet helemaal, maar dat doet er niet toe. Sommige films zijn er niet om helemaal begrepen te worden. Zerkalo blijft bijvoorbeeld ook deels een mysterie en dat doet voor mij niks af aan die film.

Om te beginnen echt geniaal mooie muziek. Groots, donker en ongrijpbaar en bij vlagen erg knap gecombineerd met wat er te zien is. De belangrijkste rode draad die ik er ook uithaalde was inderdaad een anti-religieuze. Een beetje zoals Goodfella al opmerkte: Ga uit van jezelf en zet je hoop niet op een ongrijpbaar iets.. Maar er zitten vast oneindig veel lagen in de film. Er al teveel een interlectuele puzzel van maken komt de film niet ten goede.

Ook mijn tweede animé vond ik erg mooi. Ik ben me ervan bewust dat hoogstwaarschijnlijk lang niet elke animé-film me aan zal spreken, maar ik weet ook dat er ook voor mij wel wat te halen valt.

4.0*

avatar van Phoenix
5,0
Woah. Wat een sfeer. Ongelofelijke desolate uitstraling en muziek die samen een afschuwelijk gevoel van vervreemding opwekken. Stilte was nog nooit zo oorverdovend. En dan opeens zo'n krijs erdoorheen... Kippenvel.

5*, snel nog eens kijken onder ideale omstandigheden voor misschien een plaats in mn top 10.

avatar van Prudh
2,0
Vreemde beelden, angstaanjagende muziek. Verbijsterd maar nieuwsgierig volg ik de opeenvolging van onverklaarbaarheden. Het zijn uiteindelijk de vreselijk depressieve sfeerschetsen, de ongrijpbaarheid en het tempo die de film voor mij de das om deden.

Angst en eenzaamheid: nare emoties roept deze film op. Een leegte wordt tentoongespreid die opgevuld wordt met surrealisme en bijpassende klanken. Die klanken vind ik overigens wel goed aan de film. Yoshiro Kanno levert hier een puik stuk muziek af dat uiteindelijk mijn enige kijkmotivatie werd.

Aanvankelijk had ik geen voorkennis en dus weinig verwachting bij Angel's Egg. Wat een heerlijk uitgangspunt om je te laten verrrassen. Gelukkig ook een goed uitgangspunt om grote teleurstelling te voorkomen.

Twee sterren voor de muzikale begeleiding: 2*

avatar van maxcomthrilla
4,0
Ikzelf maak het volgende op uit deze film:

Er is gekozen voor een klein meisje als ei bewaardster omdat dat associaties oproept als onschuldig en kwetsbaar. Het meisje zorgt goed voor het ei getuigen haar opmerkingen dat ze het ei warm wil houden en dat ze de man op het hart drukt dat hij niets met het ei moet uitspoken .

Ik had niet het gevoel dat het geloof hier slecht wordt neergezet. Eerder de mensheid die verantwoordelijk is voor haar eigen daden. De mens wordt hier egoïstisch geportretteerd.

Verleiding wordt afgeschilderd als iets slechts. Op de wereld is genoeg te ontdekken. En toch zijn we nooit tevreden. Daar waar Eva al een verboden appel at, lijkt de mensheid nog niet veel geleerd te hebben van de geschiedenis. De strijder heeft het er op een moment over dat god alles heeft geschapen en dat hij ook alles vernietigd. Hij lijkt dondersgoed te weten dat dit het geval zal zijn als hij het ei kapot maakt . Ondanks dat houdt hij geen rekening met anderen maar handelt hij uit eigenbelang.

Zelfs een enorm sterke hechting tussen het kleine meisje en het ei is niet afdoende om het te beschermen tegen kwade invloeden .

Wel blijkt dat het geloof niets kan doen tegen dit soort praktijken. Het lijkt gewoon een illusie te zijn. Want waar het meisje ook gaat en staat, ze blijft in het zicht van de strijder . Je zou er zelfs een sneer in kunnen zien naar niet gelovigen. De film strijdt hier tegen een soort van nieuwsgierigheid. Die nieuwsgierigheid staat recht tegenover een van de 10 geboden dat je trouw blijft aan je religie. Het sluit ook bij het gebod aan, dat je jezelf niet mag verbeelden hoe god eruit ziet. het ei lijkt god te symboliseren .

Nou, ja zo denk ik erover.

De film is trouwens erg mooi geanimeerd. De manier waarop de camera speelt met invalshoeken zijn innovatief. De vele fraaie spiegelingen in het water van verschillende bomen zijn magisch en mysterieus. Er hangt een heerlijke sfeer in deze film. Ik zou hem graag een keer in de bioscoop willen zien. Voor nu een 4*

De muziek die in het compilatiefilmpje op Youtube zat kwam immers niet terug in de film. Jammer.

avatar van Chainsaw
3,5
Chainsaw (moderator)
Had hoogstwaarschijnlijk ietwat te hoge verwachtigen, maar flink tegenvallen deed Tenshi no Tamago gelukkig ook niet. Prachtige beelden en schitterende muziek, twee elementen die meteen opvallen en waar de film dan ook voornamelijk z'n kracht uit put. Ondanks de niet altijd even boeiende vertelling had de film een interessant uitgangspunt, een lekker mysterieus sfeertje en zat al met al goed in elkaar. Kon me ook stukken beter boeien dan Ghost in a Shell van Oshii.

3,5 sterren.

avatar van Goldenskull
1,0
Poeh. Voor mensen met slaapproblemen: ga Tenshi no Tamago kijken.

Ik hield gisteren maar op na 35 minuten. Het bleek niet aan mij te liggen, maar aan de film, want zonet ging het niet veel beter. Saaier dan saai. Een film die ik snel vergeten zal zijn, dat is zeker. Ik zoek geen logica in films, maar hierin was alles zoek. Postapocalyptische films vind ik vaak goed, maar het blijkt dat ook in dat genre mindere films gemaakt worden. Een film zonder actie is niet per definitie saai, daar lag het dan ook niet aan. Waar het wel aan lag: animatie zag er soms houterig uit, beelden boeiden totaal niet en de soundtrack is voor het grootste deel echt rommel.

1.0* voor het eindshot.

avatar van glimlicht
3,5
Echt een prachtige film waar de combinatie tussen beeld en muziek perfect is afgesteld. Op zoek gaan naar een verhaal is niet nodig, gewoon jezelf weg laten glijden van het aardse en genieten van de prachtige wereld van Angels Egg.

Maar hoe goed de sfeer ook was. Ik had de indruk dat de film nog wat abstracter had gekund, de scene met de schaduwvissen was bijv. echt adembenemend. Ook de dood van het meisje was prachtig in beeld gebracht. Dit soort "wauw" momenten vond ik helaas niet meer terug in de film.

*3,5

avatar van ®Tc
3,0
Na de eerste minuten had ik het gevoel dat Tenshi no Tamago niets voor mij zou worden en achteraf bleek het ook niet echt mijn type film a l hou ik enorm van symboliek in films. Maar als de regisseur zelf de symboliek niet kan uitleggen ( ) heb ik al weinig zin/moed om het allemaal nog eens te gaan uitklaren.

Maar ik ga de film er niet voor straffen. Grootste pluspunt is de muziek erin, die een enorme meerwaarde geeft aan het hele gebeuren. En het hele gebeuren was mooi en erg sfeervol. Van traag tempo had ik geen enkel probleem.

***

avatar van Halcyon
Fikse teleurstelling...
Ook al zat er dan enorm veel potentieel in. Ik vind het niet gemakkelijk om Angel's Egg te beoordelen, namelijk omdat de film enorm sterke stukken heeft, maar spijtig genoeg ook ontiegelijk saaie en lelijk geschoten stukken. Vooral de eerste 45 minuten zijn gewoonweg slecht. Enorm traag, gebrek aan dialoog en gebrek aan verhaal. Ik ben een voorstander van zweverige, voortkabbelende cinema, maar zorg er dan alstublieft voor dat het gebrek aan verhaal wordt opgevangen door mooie beelden. Zo zitten de eerste 45 minuten vol simplistische animaties, fletse kleuren en spuuglelijke decors. De vreemde wereld waarin het verhaal zich afspeelt is een wereld die mij écht zou kunnen boeien, ware het niet dat hij zo pover is uitgewerkt. Met momenten werd het zelfs zo saai dat ik de film even heb uitgezet en wat anders ben gaan doen (slapen).

Met dat gedoe rond de Ark van Noah komt gelukkig de grote ommezwaai; in woord, geluid en beeld had ik de indruk. Ook al heb ik het meestal niet zo begrepen op films die citeren uit de bijbel, voor Angel's Egg betekende het een meer dan welgekomen kentering. De unheimische muziek is iets meer nadrukkelijk aanwezig en Oshii serveert enkele mooie plaatjes. Spijtig genoeg is het allemaal van korte duur, want voor je het weet is de film afgelopen.

avatar van Montorsi
4,0
Magisch.

Geen film waar je 4 alinea's vol over kan schrijven, wel eentje die je moet beleven en ondergaan. Magische animaties, magische beelden, magische muziek, magische dialogen, magische sfeer en een magisch 'verhaal'. Erg dromerig en moeilijk, en een onderlaag die ik er in ieder geval niet uit kan halen.

Als Tarkovski nog eens een animatiefilm had mogen maken had het ongetwijfeld zoiets geweest.

4*

avatar van Spetie
3,0
Een erg abstracte animatiefilm waar ik vooraf niet echt hoge verwachtingen van had, maar die achteraf behoorlijk meeviel. De animatie op zich is niet zo geweldig, maar de beelden in combinatie met de soms erg mooie muziek, zorgden er toch voor dat de film bij vlagen best boeiend is. Het tempo is verder traag en aan het verhaal is voor mij weinig touw aan vast te knopen, maar echt verveeld heb ik mij niet zeker niet, ondanks dat de film ook zeker wel mindere momenten bevat . De film straalde soms ook iets engs en ongrijpbaars uit. Makkelijke voldoende toch wel wat mij betreft voor deze eerste Oshii die ik gezien heb.

3,0*

avatar van Black Math
5,0
En weer herzien tijdens een avondje film kijken, waar ook Ghost in the Shell voorbijkwam.
Een aantal overeenkomsten tussen beide films sprongen in het oog, zoals het vele water, fossiel(en), dwarrelende veren, de stamboom in het museum in GitS tegen de boom in de grot hier. Kusanagi en de man in deze film die beiden hun eigen bestaan betwijfelen. Wellicht kan je tussen elke twee films dergelijke overeenkomsten vinden, maar het trof me wel.

Dit blijft een unieke film, die de eerste keer dat ik hem zag me in schok bracht en me meteen aansprak vanwege het surrealisme, de symboliek en vooral de muziek van Kanno. In mijn ogen zelfs beter dan de soundtracks van Kawai die zonder film wat minder goed overeind blijven. De muziek bij de vissers doet enigszins aan Le Sacre du Printemps van Strawinsky denken. De beelden worden dusdanig door de muziek versterkt dat er een ongekende sfeer wordt geschapen. Je voelt je echt door God verlaten, en wellicht omdat ik zelf ooit het geloof ben kwijtgeraakt dat deze film me extra aanspreekt.

De beelden zijn prachtig: de luchten, het meisje dat door de lichtval uit een Rembrandt schilderij lijkt te komen, hoe haar haren wapperen als ze aan de man probeert te ontkomen, het ruimteschip, het turquoise licht van de lantaarnpalen, de glas-in-lood ruit, hoe het meisje verdrinkt.
Allemaal echt schitterend. Twee scenes geven me echt de rillingen: in de eerste zie je het fossiel van de engel, het geeft het gevoel alsof God dood is. De tweede scene is de schreeuw van het meisje nadat ze het gebroken ei heeft gevonden. Zo ontzettend sterk om eerst beelden te laten zien hoe haar stem stokt om dan vervolgens als ze uit beeld is de schreeuw te laten horen. Snijdt door merg en been. Het shot van boven van het meisje met de scherven van het ei die alle kanten op gevlogen zijn, kwam ontzettend dramatisch op me over.
Visueel toch een paar minpuntjes: de luchten staan soms ineens stil, zeker als er op de voorgrond het een en ander gebeurt. Verder veel shots waar echt niets beweegt en ook geregeld herhaling, zij het redelijk subtiel. Desondanks is de prestatie ongekend, gezien het lage budget.

Wat het allemaal betekent blijft voor mij ook ongrijpbaar. Wel geloof ik er geen snars van dat Oshii het zelf ook niet begrijpt. Dat is precies zo'n praatje van een kunstenaar die wil dat zijn publiek vrij naar zijn kunstwerk kan kijken. Derhalve voel ik me vrij om er ook op los te speculeren, al heb ik niet het idee dat ik veel toe te voegen heb aan wat er al eerder hier geschreven is.

Het ei lijkt mij ook voor zaken als het geloof of hoop te staan. De opmerking van het meisje dat ze het ei heeft gevonden bij het fossiel van de engel laat zelfs de mogelijkheid open dat God in het ei zit. Past in principe mooi bij dat ze met het ei onder haar kleren eruitziet als een zwangere Maria. De titel van de film is multi-interpretabel. Slaat "engel" nu op het fossiel of toch op het meisje? Het laatste is niet helemaal gek, ze verliest direct na de aantiteling een paar veren.
Vissen vormen binnen het christendom een belangrijk symbool voor God. De vissers in de film lijken mensen die achter God aangaan te symboliseren, terwijl ze niet doorhebben dat hij ongrijpbaar is. Wellicht bestaat hij ook niet, we zien enkel schaduwen en geen echte vissen, Het meisje merkt ook zoiets op, maar is niet veel beter, gezien dat het ei leeg blijkt te zijn. Als de man met zijn stigmata en zijn kruisvormig geweer inderdaad een Jezus-figuur moet voorstellen, is wellicht zijn boodschap dat de wetenschap in tegenstelling tot religie de enige hoop op verlossing is.
Aan de andere kant wordt de suggestie dat de man het meisje voorstelt nadat ze het geloof heeft verloren gevoed door de beginbeelden waarbij haar handen transformeren in zijn handen om vervolgens een denkbeeldig ei te verbrijzelen.
Ik heb overigens niet het idee dat het één het ander hoeft uit te sluiten.

Ik neig er erg naar te zeggen dat de film anti-religie is, al valt er voor het tegendeel ook het een en ander te zeggen. Het meisje lijkt als een martelares te sterven, haar adem verandert in nieuwe eieren. Door haar dood lijkt ze religie letterlijk nieuw leven in te blazen en ze lijkt als heilige opgenomen te worden in het heiligenpantheon als we op het einde haar beeld zien. Het ruimteschip doet me erg denken aan een oog en als het vanuit de zee opstijgt lijkt het ook nog eens te huilen. Symboliseert het God die treurt om de dood van het meisje? Anderzijds doet het eindshot waarbij er uitgezoomd wordt mij erg denken aan de Ark van Noach die is gekapseisd. Mocht God al bestaan, dan lijkt hij werkelijk niet om de mens te geven gezien dat beeld. Dat laatste wordt versterkt door het citaat van de man over de Ark dat verschilt met de Bijbel in de zin dat de Ark in het citaat door God verlaten lijkt te zijn. Wellicht is God zelf ook wel verdronken tijdens de zondvloed, gezien het fossiel van de engel. In ieder geval heeft God in de Bijbel beloofd dat er nooit meer een zondvloed komt, terwijl deze post-apocalyptische wereld op het einde voor de tweede keer overspoeld lijkt te worden (wederom het huilende oog), terwijl de schaduwvissen suggereren dat de wereld nog steeds onder het water van de eerste zondvloed staat.

Het zijn uiteindelijk slechts onsamenhangende gedachten, echt de vinger erop krijgen lijkt onmogelijk en uiteindelijk valt bij elke film wel zo'n verhaal op te schrijven. Dan nog zijn er dingen waar ik echt nauwelijks iets van lijk te begrijpen, zoals de lange sporen van veren op het einde en de bomen met daarin grote eieren gevuld door duidelijk zichtbare vogel-embryo's.

Een ongekend poëtische cocktail van prachtige muziek, mooie beelden en diepe filosofische vragen. Op zich niet uitzonderlijk voor een film van Oshii, maar vanwege de abstractie ben ik er hier nog meer door onder de indruk.

avatar van Baggerman
4,0
Tja, een ontzettend mooie en vooral sfeervolle animatiefilm. Op één of andere manier gaf de combinatie van beelden, muziek en klanken me een ontzettend goed gevoel tijdens het kijken van de film.

Van het plot begrijp ik niet veel, al geeft Blackmath's stukje en visie hieronder wel een beetje weer wat ik er ongeveer van dacht te begrijpen. Geeft me een wat dubbel gevoel, zo'n vaag plot. Aan één kant trekt dat me wel weer aan en aan de andere kant erger ik me daar ook wel weer aan.

Ongelofelijk overigens dat deze film niet op dvd te verkrijgen is?

Versterkt nog maar eens het gelijk van de liefhebbers van Calvé!

avatar van misterwhite
Tenshi no Tamago

Ik heb deze net gezien en ben nog nooit zo onder de indruk geweest van een animé. Zo een perfect kunstwerk heb ik werkelijk nog nooit gezien. Jammer genoeg is deze alleen in Japan uitgebracht dus de dvd kan ik zo ie zo vergeten dus laat ik hier maar een bootleg van maken. Want deze moet ik nog eens zien dan kan ik pas mijn ogen geloven. Oshii heeft hier volgens mij echt zijn hart en ziel ingestoken en dat merk je, de prachtige muziek en beelden geven echt emotie!

De eerste minuten zogen mij echt in de film, ik was in een trance en ik wilde gewoon niet gestoord meer worden tot het einde van de film. De kunstzinnige beelden zijn gewoon niet te beschrijven van pracht en die vormen ook het verhaal. De personages zeggen bijna geen woord dus verwacht je maar aan een film die de beelden laten spreken. Dus nadenken moet je ook een beetje.

Ik kan alleen maar positief spreken over deze film en er schieten woorden tekort. Ik kan alleen maar 5* geven en deze een top 10 plaats geven.

De perfecte animatiefilm

avatar van HarmJanStegenga
3,5
Mijn 3e Oshii, deze Tenshi no Tamago en ja... drie keer is scheepsrecht. De vorige twee films van deze regisseur konden me absoluut niet bekoren, deze gelukkig (!) wel.

Ik heb genoten van deze surrealistische trip; magisch, ongrijpbaar, schitterende (duistere) animaties, een beklemmende sfeer, prachtige muziek en twee mysterieuze hoofdpersonen in een intrigerende reis door een post-apocalypstische wereld.

Favoriete scénes zijn; het kapotte ei, de schreeuw en het fossiel (mét vleugels). Prachtig. Veel symboliek, heb er niet veel van begrepen, maar dat hoeft ook niet. Dikke voldoende.

avatar van Inland Rabbit
5,0
Na een nachtje slapen weet ik nog steeds niet wat ik hier moet neerzetten. Dat ik het geweldig vind, is een feit.

Veel sfeer en vervreemding. Een beetje hetzelfde gevoel dat ik had als de 1e keer dat ik Eraserhead zag, terwijl het me op animatie gebied met de sfeer en vervreemding heel in de verte wat doet denken aan Dali's onafgemaakte Destino beelden.
Hoewel ik nu zelf ongeveer een 'verhaal' heb gemaakt, word de film nergens zo concreet dat er maar mogelijkheid is tot 1 invalshoek.

Toch zeggen muziek en beelden meer dan wat dan ook. Vooral de muziek/het sounddesign voorziet de film van een sterk emotionele lading. Veel is veel te sterk aanwezig, veel te bombastisch, maar hier werkt het. Mooi ook hoe er dynamiek wordt opgezocht tussen hard en zacht. Momenten waar je een speld kan horen vallen, worden afgewisseld met bombast en/of goed gekozen geluidseffecten, zeer effectief.
Visueel valt vooral het kleurgebruik op. Veel blauw, rood, grijs en een soort van bleke waas over bepaalde scenes, erg mooi. Het character design zelf geeft het duidelijkst aan dat diit een oudere film is, vooral de jongen vind ik er niet al te fraai uitzien, maargoed, kleinigheidje.

Ja, dan is alles wel gezegd denk ik. Een film die nu nog steeds uniek is, door de sfeer, het audiovisuele en de manier waarop het met (zijn weinige) verhaal omgaat. Als ik de film nog eens zie, dan vallen me vast weer andere dingen op. Ik ben hier nog lang niet klaar mee dus. Geweldig!

avatar van Boogeyman
4,5
Zuivere mist. Brandend kaarslicht.

Belachelijk. mooi. bizar. magistraal vervreemd anime werkje. Verder kan ik hier weinig over zeggen. vaar mee met deze visuele, door kaars verlichte tocht. Laat je bespelen als een viool door de prachtige muziek, lik op het visueel schoon, en smullen zul je.

avatar van Shinobi
3,5
Interessant filmpje om eens gezien te hebben met name ook vanwege de symboliek die erin zit, na de recensie van Black Math gelezen te hebben begrijp ik er wel meer van.
Maar desondanks wel een rustgevende film om te zien, zelfs zo rustgevend dat ik halverwege in slaap viel voor tien minuten of zo.

3,5 Sterren, misschien nog maar eens een keer herzien.

avatar van Lennert
5,0
Een van de engste films die ik ooit gezien heb... en dat is een compliment.

Heerlijk die films waarbij je in het diepe gegooid wordt en vervolgens ondergaat om vervolgens van alles bij te kunnen verzinnen.Tenshi no Tamago legt niets uit, maar vertelt tegelijkertijd zoveel dat het allemaal alsnog duidelijk is. En aan de andere kant ook weer compleet niet. Religieuze symboliek en het proberen te behouden van hoop, maar ook het verlies van geloof staan centraal, maar worden nergens in woorden expliciet gemaakt, waardoor de beelden zelf zovele malen sterker over komen. De enige dialogen die er in zitten draaien om existentie en identiteit en verklaren niets, maar zijn tegelijkertijd zo ongelooflijk mooi dat het allemaal niets uit maakt.

Bij Innocense was er al wat kritiek van velen dat Oshii een slecht script leverde door zijn hoofdpersonen alleen maar filosofen en geleerden te laten quoten, voor hen zal deze film eveneens een grote hel zijn. Gelukkig zijn daar de beelden van desolate steden en gebouwen, met het jonge meisje als moederziel alleen zijnde personage. Met haar ei als enige kompaan zien we haar door een verlaten woestenij trekken, terwijl we ons afvragen wat ze daar aan het doen is, waarom ze als enige leeft en wat dit ei voor significantie heeft. Tot de man in beeld komt was de film voor mij doodeng. Visueel heb ik nog nooit zo krachtig eenzaamheid weergegeven zien worden en de fantastische muziek en koorzang voedt dit gevoel zo ongelooflijk sterk.

Met de komst van een tweede personage en de mensen die achter de schimmen van vissen/God aanzitten nam het angstige gevoel in eerste instantie wat af, tot de metafoor van het najagen van iets ongrijpbaars/de onmogelijkheid van het vinden van de waarheid tot me doordrong en de film alleen maar treuriger en depressiever werd. Met de man komt er wel eindelijk wat dialoog in de film, maar zoals eerder gezegd worden we hier niet heel veel meer wijzer van. In het begin dacht ik nog dat hij stond voor Satan, waar het meisje dan weer zou staan voor Christus/Maria, maar de theorie dat hij staat voor de latere Oshii vind ik eigenlijk veel beter. Dit maakt de film echter wel extra angstaanjagend, omdat de komst van de geboren ongelovige de wereld niet beter maakt en haar zelfs haar hoop ontneemt. Dit zijn zaken waar ik in het dagelijks leven als overtuigd agnost absoluut veel over nadenk, maar ik kleur mijn eigen leven verder in zoals ik het wil, en deze film heeft al een kleur meegekregen die zeer angstaanjagend over komt.

Tegen het einde als de man het ei kapot slaat en het meisje hier achter komt, gingen de haren recht overeind staan bij de gil van het arme kind. Een geluidsloze schreeuw voor de camera, maar het geluid wat we ineens wel horen op het moment dat we een shot van een verlaten kamer te zien krijgen, is zo angstaanjagend en realistisch, dat ik me er echt heel erg vervelend bij voelde. De vraag is ook meteen wat voor recht de man had haar ei kapot te slaan en haar zo alle hoop die zij in de woestenij had te ontnemen. Is leven zonder geloof en hoop wel zo goed? Is het genoodzaakt de valse hoop te laten varen?

Het absolute einde kan ik nog steeds niet begrijpen, behalve dat het me naar de strot greep en me de komende dagen niet los zal laten. Is het nu een happy end? Een open einde? Een overduidelijk noodlottige en deprimerende afsluiting? Wat een film. Wat een beelden. Wat een muziek! Zelfs de miniscule hoeveelheid aan dialogen zijn weergaloos. Ik begrijp er niks van en tegelijkertijd denk ik er zo veel van. Zo zijn de betere filmervaringen over het algemeen! Op deze manier leer ik te midden van mijn liefde voor lompe actiefilms de echte parels als deze zoveel beter waarderen.

Na Avalon, Ghost In The Shell en Innocense heeft Oshii me alweer aangenaam verrast en me doen inzien wat een uitstekend verhalenverteller hij is zonder ook maar enige vorm van een grote lijst aan indrukwekkende dialogen nodig te hebben. Kan iemand me hier vertellen welke van zijn andere films ook de moeite waard zijn? Beter dan dit zal het voor mij waarschijnlijk niet worden, maar als er iets tussen zit wat net iets minder angstaanjagend en mooi als deze film is, dan ben ik daar ook heel erg blij mee. Wow, gewoon... wow.

avatar van maxo922
3,0
Kort en redelijk krachtig.

Absoluut niet helemaal volmaakt, mede door het feit dat het niet altijd even vermakelijk is. De beelden zijn natuurlijk interessant en megasfeervol, maar op de een of andere manier blijft het nergens zo spannend als het eerste kwartiertje. Het einde is een perfecte afsluiting voor een aardig filmpje.

* 3,0

avatar van Onderhond
5,0
Landmark.

De eerste échte Oshii en de eerste echte (en enige echte?) volwassen animatiefilm. Tenshi no Tamago blijft een klein wondertje dat zowel audiovisueel als qua thematiek weet te overtuigen. Een echte volbloed arthouse animatie die prachtig is uitgewerkt.

Genieten van het artwork van Amano, genieten van de prachtige soundtrack en tussendoor wat mijmeren over het ei van de hoofdpersonages. Niet alles mag dan duidelijk zijn, met een beetje achtergrond over de problemen waar Oshii mee worstelde tijdens het maken van deze film (vooral dan religie) wordt toch een hoop duidelijk.

Ongelofelijk dat deze film nooit de weg heeft gevonden naar de Westerse markt, want wat mij betreft één van de belangrijkste animatiefilms ooit gemaakt. Staat boven GitS en Akira.

5.0* en een uitgebreide review

avatar van wibro
5,0
Magistraal!

Vanmorgen weer eens herzien en opnieuw werd ik overweldigd door dit emotioneel krachtige animatiekunstwerk. Met de nadruk op kunstwerk. De indrukwekkende animaties en de briljante maar onheilspellende score van Yoshihiro Kanno vormen een absolute eenheid. Zij kunnen niet los van elkaar gezien worden.
Wat de betekenis van dit meesterwerk van Mamoru Oshii is is mij niet helemaal duidelijk, maar het heeft wel duidelijk iets mystieks of spiritueels. Vrolijk word je er in ieder geval niet van want het dramatische einde greep mij behoorlijk naar mijn strot. Ik werd er helemaal stil van.
Bij het horen van de schreeuw van het meisje toen ze ondekte dat het ei gebroken was moest ik onmiddellijk denken aan het schilderij "De Schreeuw" van Edward Munch, voor mij een van de meesterwerken van de expressionisme schilderkunst. En daar kan toegevoegd dit meesterwerk van de expressionistische filmkunst van Mamoru Oshii. Voor mij de beste (animatie)film die ooit gemaakt is en die de hoogste plaats in mijn tien meer dan verdient.

5,0*

btw Andrew Bowcock heeft hier een interessante recensie over geschreven.

avatar van RuudC
5,0
Het enige wat ik van oshii kende, waren beide Ghost in the Shell films. De rest lijkt eigenlijk gewoon nauwelijks verkrijgbaar te zijn. Ergens snap ik het wel, want ze zijn simpelweg niet geschikt voor het grote publiek, maar tot nu toe zijn het keer op keer pareltjes gebleken. Tenshi No Tamago is geen uitzondering. De film is kort, heeft nauwelijks tekst en is erg statisch, maar wat heb ik er van genoten.

Tenshi No Tamago geeft weliswaar een aantal hints, maar voor het overgrote deel is het letterlijk en figuurlijk tasten in het duister waar het nu echt om gaat. Het lege landschap, maar ook de citaten uit Genesis en specifiek het verhaal van Noah en zijn ark, duiden op een zondvloed. Zodoende is het toch een enorm sfeervolle, post-apocalyptische film. De kleine beetjes informatie die je als kijker toebedeeld krijgt, zijn multi-interpretabel. Al met al valt er na zo’n eerste kijksessie slechts enkele puzzelstukjes te plaatsen. Je moet er alleen wel het geduld van hebben. Het is heerlijk om er over te brainstormen. Er zit waarschijnlijk ongelooflijk veel symboliek verborgen in de film. Het nodigt wel makkelijk uit tot een herziening. Tot het moment dat de film een fatsoenlijke release, blijft het helaas bij het kijken op youtube.

Op veel vlakken is Tenshi No Tamago een waar meesterwerk. Het tekenwerk is verbluffend. De muziek doet daar niet veel voor onder. Ik geloof niet dat ik ooit zo’n duistere film gezien. Het is niet persé eng, maar wel verschrikkelijk naargeestig. Dat ervaar je wel wanneer je jezelf gaat afvragen wat bijvoorbeeld de vissers in het verhaal doen. Het eindshot is briljant en vat perfect de deprimerende en hopeloze sfeer van de film samen. Zeer indrukwekkend, maar dat geldt ook voor de rol van het meisje met de ei (die gil!). Anime heeft voor mij inmiddels wel bewezen dat het met de juiste insteek pure kunst is. Hier is voor mij maar een beoordeling mogelijk.

avatar van DVD-T
4,0
Oshii's beste werk tot nu toe.

Oshii is een eigenzinnige regisseur die iets toevoegt aan zijn films waarin je na een eerste kijkbeurt alles moeilijk kunt bevatten. Dit maakt zijn films uitermate geschikt om ze keer op keer te bekijken en bij elke kijkbeurt iets nieuws te ontdekken. Dan ben je als regisseur in mijn ogen al geslaagd. Ook weet hij dat een film niet alleen kan staan op mooie animaties. Nee, Oshii is een echte verteller. Hij weet de beelden en de muziek op een fenomenale manier te vermengen en zo de reis door zijn films nog aantrekkelijker te maken. Oshii maakt duidelijk animatie voor gevordenen en doet dat als geen ander.

Tenshi no Tamago heeft niet iets wat direct tastbaar is qua verhaal. Erg moeilijk om te bevatten allemaal. Toch weet de film je volledig mee te slepen. En dat is ook te danken aan de geweldige sfeer die de film kent. Dit alles door de combinatie van beeld, geluid en muziek. Erg duister en bevremend allemaal. Een imponerend staaltje movie magic. En de film is magisch. Eentje die in de toekomst in waardering kan gaan groeien, want zoals gezegd heeft deze film een hoge herkijkwaarde. En dan ook een wat uitgebreidere review...

avatar van wendyvortex
4,0
Prachtige anime dit, gemaakt door Mamoru Oshii en uit 1985, dus nog een paar jaar dat we via Akira in Europa nog eens achter het bestaan van deze filmvorm wisten.
Vrijwel geen dialoog, slechts twee hoofdpersonen, geen manga-actie en zelfs lange statische shots.
Maar wat een prachtige tekeningen (of beelden).
Wist dat Oshii een grote was: Ghost in the Shell, Patlabor, Avalon zijn ook prachtig, maar zo geweldig en dat in 1985 (toen deden wij het met Back to the Future en The Goonies).
Alle diepere betekenissen zullen we later vanavond nog wel eens even nalezen.

avatar van baspls
3,0
"I've seen a tree like this somewere... When was it? So long ago that I've forgotten... Under a sky where the clouds made sound as they moved. The black horizon swelled and from it grew a huge tree. It sucked the life from the ground... And it's pulsing branches reached up, as if to grasp something..."

Mijn eerste film van Mamoru Oshii.

De film heeft nauwelijks dialoog en dat is ook niet echt nodig om het verhaal te vertellen. Al begreep ik het einde niet helemaal. Ik kan de diepzinnigheid van deze film op zich wel waarderen.

De animatie was in orde al vond ik sommige dingen een beetje raar getekend en waren er een heleboel stilstaande beelden. De achtergronden waren wel best mooi.

Hoewel het maar 71 minuten duurt vond ik het toch best een lange zit. Zeker geen slechte film maar ik ben er toch niet zo heel erg kapot van moet ik bekennen. Denk dat ik deze wel een keer op blue-ray moet gaan herbekijken, mijn kopie had niet zo'n goede kwaliteit.

avatar van The One Ring
4,5
Soms vraag je je af wat een regisseur bezielt om een bepaalde film te maken. Neem Angel's Egg. We zien een lief klein meisje met een ei rondlopen. Een ei dat ze beschermt alsof haar leven er vanaf hangt. We zien dat angst die ze heeft, angst die terecht lijkt, zelfs al weten we niet waar de dreiging vanaf komt. Het is duidelijk een harde wereld, zonder hoop. Maar het meisje gelooft in de waarde van het ei. Het ei lijkt het enige te zijn wat misschien nog iets kan brengen in de toekomst, wat dat ook moge zijn.

En wat doet onze regisseur? Hij introduceert een man die het vertrouwen van het meisje weet te winnen. Om vervolgens dat ei kapot te slaan... Het meisje ziet het gebroken ei en slaakt de meest verschrikkelijke gil van verdriet en wanhoop uit die ik ooit in een film ben tegengekomen. Vervolgens pleegt ze zelfmoord. Werkelijk, wie wil er in vredesnaam een film als dat zien?

Ik weet niet eens in hoeverre ik Angel's Egg wil zien, maar ik ben wel diep onder de indruk. Vanaf het begin werd ik gegrepen door de donkere sfeer en het bleek een stevige greep te zijn. Een greep die constant de luchtwegen dicht lijkt te willen knijpen. Apocalyptische sciencefiction heb ik meer gezien, maar Angel's Egg laat veel van die settings lijken op het Land van Laaf in de Efteling. En dat met minder middelen. We zien niet echt gruwelijkheden of een echt ontheemde samenleving. We zien simpelweg geen samenleving, maar wel restanten ervan. Vreemde schimmen, onverklaarbare gebeurtenissen, soldaten die al dan niet echt leven en achter schaduwvissen aanrennen, sinistere geluiden en vooral een grote leegte. Het voelt aan als een echte nachtmerrie. Het lijkt wel alsof onze regisseur zich tot doel had gesteld om op abstracte wijze een compleet gebrek aan hoop of zelfs zin van het leven te vangen. Hij slaagde daar in.

Nogmaals, geen idee waarom ik zoiets zou willen zien. Angel's Egg liet en laat me niet gemakkelijk los. Een deel van de kracht zit hem er wel in dat het een film is die inhoudelijk moeilijk te duiden is. Wat betekend dit alles? Ik heb er flink over nagedacht, maar kwam niet echt tot iets wat sluitend was. Daarna zocht ik verschillende interpretaties op het internet op, maar geen daarvan vond ik echt bevredigend. Er zit weinig concreet plot in, maar wat er in zit valt makkelijk op meerdere manieren te bekijken. Wat zit er in het ei? Gaat de film uit van geen God, een slechte God of een wijze God? Is de man een held of een schurk? Is het meisje een heilige of naïef en dom?

Ik geloof best dat Mamoru Oshii concrete antwoorden had op al deze vragen tijdens de voorbereiding, maar hij gebruikt toch zijn gebrek aan duidelijkheid in zijn voordeel. Ik was in het verleden niet diep onder de indruk van zijn films, maar ik merkte wel dat ze een goede combinatie hadden van beeld, montage en geluid. Wat het geregeld verpestte waren de dialogen, die nogal veel droge uitleg of technisch gewauwel bevatte. Dit blijft hier achterwege, want er wordt weinig gesproken. In plaats daarvan laat Oshii het beeld en het geluid spreken. Hij bewijst inderdaad een grootmeester te zijn op dat gebied. Nu dialogen hem niet meer in de weg zitten krijgen we iets dat barst van de sfeer en gevoel. Het is een nogal duistere film, extreem pessimistisch als je het mij vraagt (al kunnen interpretaties daarover verschillen), maar niettemin rijk in emoties.

Dat laatste is een sleutelpunt voor mij. Ik vind puur negatieve films geregeld moeilijk te slikken. Als ik dan toch gedeprimeerd moet raken door een film dan moet de inhoud enorm sterk zijn, om dat gevoel te verantwoorden. Ik heb geen behoefte aan regisseurs die zwemmen in simpel, eenduidig negativisme. Toch is dit andere koek. Hoop zag ik er nauwelijks in (misschien het verschijnen van het standbeeld van het meisje aan het einde?), maar ik merkte wel een mix van gevoelens hier. Die zijn echter moeilijk te grijpen. Net als de inhoud van het ei, de geschiedenis van de wereld die we zien en dreiging die er vanaf komt valt niets hier echt te definiëren.

Is het een meesterwerk? Misschien, maar ik ben nog niet klaar met deze.
4,5*

Noot: Voor degenen die mijn vragen rond de inhoud proberen te verklaren met de achtergrond van Mamoru Oshii en zijn val van het christelijke geloof: ik ben er bekend mee. Ik zie het er ook wel in terug, maar het roept net zo veel vragen op als andere interpretaties.

avatar van arno74
2,0
Ondanks de hoge waarderingen en de korte speelduur kwam ik bij de eerste pogingen niet verder dan de eerste 10 minuten. Inmiddels afgekeken en dit is toch zeker geen volmaakte film. Wellicht dat de hoge waardering komt door de naam van de regisseur. De animatie is zeer eenvoudig en duister qua stijl, op zich is dat niet erg maar het 'verhaal', een soort van fabel, is ondanks de korte duur niet vooruit te branden en liet me ook na het vele klokkijken teleurgesteld achter. Het is een animatie dat weinig toegankelijk, karig, sloom, abstract en dromerig is. Tegen de tijd dat het was afgelopen interesseerde het me al lang niet meer wat er nou in dat ei zat, als regisseur doe je dan toch iets niet goed als op den duur het publiek de interesse verliest. Oshii liet duidelijk ziet dat ie wat in z'n mars had, de stijl toont ook schoonheid en kunstzinnigheid, maar een verhaal vertellen gaat hem nog niet zo goed af waardoor het op momenten tergend traag verloopt. Als short was dit vermoed ik beter geslaagd. 2*

avatar van FlorisV
2,5
Van de maker van Ghost In The Shell, met een bijna uitgestorven wereld als setting vond ik de film Intrigerend genoeg om eens te gaan bekijken.

Met de enorme traagheid (afgezien van de belachelijk lange scene waarin het meisje slaapt) had ik niet zo'n probleem, wel met de vaagheid en de overdosis religieuze symboliek. Want daarmee was het toch vooral een cryptische puzzel waar je toch niet helemaal uitkomt. Ik heb na afloop de analyse van Chris Stuckmann bekeken maar moest voor mezelf toch bekennen dat de keizer eigenlijk geen kleren aan had. Er wordt wat gejongleerd met ideeen over de ark van Noach, (het testen van) geloof waaraan wordt getwijfeld, reincarnatie, volwassen worden, het ontstaan van het leven (yggdrasil), futiliteit van het proberen te "vangen" van waarin geloofd wordt, maar eigenlijk is het een zooitje en heeft Oshii toegegeven zelf ook geen uitleg te kunnen geven. Teveel ideetjes, te weinig uitwerking en te weinig interessante vragen om over na te denken.

10 jaar later werd dus Ghost In The Shell gemaakt door deze dezelfde maker, welke ik toch echt veel beter vind, hoewel dit best mooi gefilmd was en aangenaam vreemd, ook door de soundtrack.

avatar van mjk87
3,0
Bijzonder en best fraai geanimeerd, maar inhoudelijk te abstract om er echt van te kunnen genieten. Ergens is er nog en basisplot die drie kwartier de aandacht erbij houdt voor mij, daarna komen de ideeën meer naar voren en kon ik weinig meer met de film. Dat zou niet erg zijn als ik de film zelf nog als genietbaar zou ervaren, maar daarvoor mist de wereld die wordt uitgebeeld te veel een gevoel van geloofwaardigheid. Dat ligt ook aan de duistere sfeer en gebeurtenissen die eerder ideeën uitbeelden dan verhalende elementen. Ik ga er geen onvoldoende voor geven, uiteindelijk heb ik het grootste deel wel geboeid gekeken maar helaas zakte de film op dat gebied steeds verder weg. 3,0*.

avatar van Film Pegasus
3,0
Film Pegasus (moderator)
Ik hou wel van fantasy en anime. De film ziet er ook stijlvol uit, al is de muziek voor mij te bombastisch. En ik ben dan nog wel liefhebber van de zoete Hollywoodfilms uit de Golden Age. Een film met een boodschap waar veel mensen filosofisch over beginnen doen, maar ik ben er niet veel mee. Ik begrijp wel dat hier liefhebbers voor zijn, al lijkt het me eerder een cultfilm. Gewoon mijn ding niet, maar slecht absoluut niet.

Gast
geplaatst: vandaag om 07:17 uur

geplaatst: vandaag om 07:17 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.