Dark Star (1974)

Inderdaad een vrij vage film, die over de hele lijn eigenlijk niet om aan te zien is. Naar verluid was dit een goedbedoeld studentenproject van Carpenter dat naderhand werd uitgebreid tot een feature, maar helaas is dat eraan te merken ook. De film zit vol met veel té lange scènes die nergens over gaan en waarvan je duidelijk merkt dat ze eigenlijk niet in het verhaal horen.

Ook de special-effects (van een beginnende Dan O'Bannon) zijn ronduit slecht, maar toch ook weer bewonderenswaardig als je ziet met hoe weinig middelen hij moest werken. Het enige lichtpuntje in deze suffe bedoening is het ronduit fantastische einde, waarbij een van de astronauten Bomb 20 ervan probeert te overtuigen om niet te ontploffen. Maar in plaats van gewoon de pin eruit te trekken, probeert hij de bom met een existentiële uiteenzetting in de val te lokken. Hilarisch gewoon, maar helaas niet voldoende om de film nog te redden.

1,5 sterren

Erg droog inderdaad en zeer goed debuut van John Carpenter. Deze man (en uiteraard ook O'Bannon) was een groot talent en dat heeft ie bevestigd met latere meesterwerken. Zijn typische sfeerzetting, die mij ontzettend trekt in zijn films, is ook hier aanwezig, vooral de soundtrack, die weer fantastisch is. Fascinerend hoe Dark Star in elkaar is gezet met bijna geen budget. 4*

Enorm gedateerde film met enorm slechte special effects, maar toch net niet vervelend.

Als dit studentikoos is, wat is dan nog amateuristisch ?

De effecten konden gewoon écht niet. Zelf in komische zin compleet goedkoop en misplaatst. Verder gaat de film werkelijk nergens over en wordt dat beetje verhaal (de climax - laatste 20 minuten ofzo) eindeloos gerekt. De meeste scenes leiden wel naar de climax toe, maar wijden oeverloos uit.

Vond het niet bepaald komisch, daarvoor is de humor echt te banaal en zit de timing vaak compleet verkeerd. Wat ik wél grappig vond was dat men dit gewoon heeft durven filmen en uitbrengen als film. Als aanslag op de goede smaak is het wel erg geslaagd.

Einde vond ik ook niet speciaal (de dialoog met de bom) en heb ik al veel beter gezien. Weliswaar in latere films en series, maar ik geloof niet dat Carpenter hier origineel mee was.

Rest enkel de verwondering over de complete stompzinnigheid en banaliteit die deze film is. Slechte muziek (en slechte keuze ook), slechte acteurs en hilarisch crappy effecten.

Gelukkig duurt het amper 80 minuten, daarom kan er nog net 1* af.

Verder vond ik het eigenlijk om geen enkel moment een film die je zou kunnen toeschrijven aan Carpenter.

Deze sciencefictionkomedie van John Carpenter kon me niet heel erg boeien. Dat het allemaal low-budget is, neem ik voor lief - die strandbalalien was hilarisch - alleen er wordt voor mijn gevoel te weinig spanning opgewekt. Tegen het einde werd het er wel wat beter op, maar al met al is Dark Star een saaie bedoeling. Wel knap dat Carpenter met een laag budget dit heeft kunnen realiseren.

3/5

Een debuutfilm legt meestal meteen de voornaamste dada’s van een regisseur bloot. John Carpenter concentreert zich bij voorkeur op een selecte groep mensen die compleet afgescheiden is van de buitenwereld. Bij één van hen is een spreekwoordelijke vijs los en doorgaans komt er ook de nodige dosis machismo aan te pas. In Dark Star is het machogehalte vrijwel nihil en dat levert een bijwijlen heerlijk ludieke, nonsensicale en absurde ruimtekomedie op. Het is weliswaar niet de meest kenmerkende en herkenbare prent van Carpenter, maar de ‘simpele’ special effects, de strandbalalien met luipaardmotief en de muzikale keuzes kunnen meer dan eens op sympathie rekenen.

3.5*

Vermakelijke debuutfilm van Carpenter.

Hoewel het zeker geen toppertje is, kan ik toch wel waardering voor dit filmpje opbrengen. Het doet mij namelijk ook een beetje denken aan het debuut van Peter Jackson. Want hoewel de films natuurlijk totaal verschillend zijn, zie je bij beiden dat de liefde voor films ervan af spat. Daarnaast hebben ze beiden lak aan allerlei regeltjes, en komen ze met een frisse, originele debuutfilm.

Want origineel is Dark Star zeker. Dat ruimtehuisdier is bijvoorbeeld op sommige momenten best grappig verzonnen. De effecten zijn af en toe wel redelijk lachwekkend, vooral het beeld van het schip in de ruimte, maar aan de andere kant, heeft dat ook wel weer een beetje zijn charme. Af en toe oogt de film ook van onsamenhangend en heeft de film ook zeker zijn mindere momenten. Het acteerwerk en de cast zelf is ook niet altijd even sterk. Gelukkig maakt de humor in deze film veel goed. Daarnaast is de begin en eindmuziek van deze film best fijn en ook bij deze film reeds door Carpenter zelf gemaakt.

Ja best een aardig debuut, waarbij Carpenter er goed aan heeft gedaan een komedie te maken, want een serieuze sci-fi film had waarschijnlijk wel gefaald.

3,0*

Herzien op Blu-ray. Deze prettig gestoorde debuutfilm van John Carpenter ziet er na ruim veertig jaar nog steeds crappy uit, ook in high-definition, maar dat neemt niet weg dat er desondanks veel te genieten valt. Het is een soort stoner-versie van 2001: A Space Odyssey, en tevens één van de eerste (zo niet DE eerste) films die de zogenaamde 'used future' laat zien, later zo effectief gebruikt in de Alien-films. Alien heeft sowieso veel te danken aan deze Dark Star, net als bijvoorbeeld Star Wars. Niet geheel toevallig heeft scriptschrijver Dan O'Bannon, die hier tevens één van de hilarische hoofdrollen speelt, meegewerkt aan zowel Star Wars als Alien.

Redelijk flauwe film en ook wel echt verspilling van je tijd. Wellicht leuk om te zien dat er andere sciencefiction films hierdoor enigszins door beïnvloed zijn maar dat is dan ook het enige positieve aspect. Het acteerwerk is behoorlijk matig en de soundeffecten zijn ook echt waardeloos, al heeft dat hier en daar ook wel zijn charme en is het een beetje grappig.

Ik denk dat de film vooral grappig is omdat de film gemaakt is met serieuze ambities. Carpenter heeft zelfs de filmschool verlaten omdat hij deze film aan het maken en daar al zijn tijd aan wilde wijden en dat heeft gezien zijn oeuvre toch wel goed uitgepakt.

De film zelf heeft wel enkele leuke scenes met als hoogtepunt het existentiële/filosofische gesprek met de bom. De film heeft zo'n soort standaard aanpak waarbij je in het begin van de film een country liedje hoort dat op het einde weer terugkomt. Een van de personages op de het schip spreekt over surfen en hoe erg hij dat wel niet mist en op het einde van de film gaat hij ook daadwerkelijk surfen. De cirkel is weer rond. Dat irriteerde mij wel moet ik zeggen. Het is te opzichtig.

De meest vreselijke scenes zijn die met de alien; een strandbal met kippenpoten en dat hele avontuur in de schaft van die lift. Dat duurde ontzettend lang en is compleet onrealistisch en het slaat ook nergens op.

Voornamelijk een ontzettende tegenvaller en misschien leuk om te zien wat je kan bewerkstelligen met een klein budget.

Matige film over een groep mannen op een ruimtemissie om onstabiele planeten te vernietigen. Het lage budget van deze sci-fi film is duidelijk zichtbaar en dit is tot op zekere hoogte wel charmant (de alien als toppunt). De humor is wel erg droog. Bijzonder dat dit regiedebuut van John Carpenter eerder is uitgebracht dan Star Wars.

Knullig, flauw en charmant. Uiteraard in de muziek, maar ook in het over de top cartooneske kun je al wel de hand van John Carpenter zien. Ook Dan O’Bannon zie je goed terug in Dark Star; in de eerste plaats omdat hij één van de hoofdrollen speelt - en dat doet hij oprecht leuk - maar ook omdat de film natuurlijk raakvlakken kent met Alien, de film die hij erna maakte. Hoewel qua toon en ongein doet de film veel meer denken aan O’Bannon’s Return of the Living Dead. Ondanks de betrokkenheid van Carpenter en O’Bannon gaat Dark Star niet de geschiedenis in als hoogstaande cinema, want het is voor een groot deel een behoorlijk geklooi. Geklooi dat prima is voor een korte film, maar hier duidelijk is gerekt tot een speelfilm van 80 minuten.

Dark Star lijkt vooral op een parodie op 2001: A Space Odyssey, over drie mannen die elkaar - en het leven - zat lijken te zijn tijdens hun missie in de ruimte. De film is een mix van best interessante ideeën en studentikoze ongein en slapstick, met name rondom een buitenaardse strandbal op pootjes. De effecten zijn enorm kneuterig, maar wel zodanig dat het grappig is. Evenals de heerlijke geluidseffecten en soundtrack. Het grootste probleem is dat deze studentenfilm van 60 minuten voelbaar gerekt is naar een langere speelduur. Ik heb die studentenversie van een uur niet gezien, maar kan me goed voorstellen dat die beter werkt. Zoals vaker bij interessante regisseurs is het leuk om zo’n filmdebuut eens te zien, maar - gelukkig - is Dark Star niet het beste werk van Carpenter of O’Bannon.

3 sterren.

De titel Dark Star verwijst naar een verkenningsschip dat wordt bemand door een kleine bemanning. Een van hun missies is het wegwerken van de planeten die instabiel zijn en een bedreiging kunnen vormen voor kolonisatie. De rest van de tijd bestaat uit extreem pure verveling van langdurige ruimtereizen. Een stel hippies cruisen eindeloos door de ruimte, luisteren naar surfrockmuziek of zitten gewoon in een grote observatiekoepel waar ze naar de passerende sterren kunnen gapen. Een goede film levert niet op! Nu was het ook oorspronkelijk de korte afstudeerfilm van 45 minuten. Waar later dan het grootste deel van het middengedeelte, waar O'Bannon op jacht gaat naar een gekke plastic strandbal met klauwen, werd toegevoegd. Na het zien kan je bijna niet geloven dat John Carpenter en Dan O'Bannon, een paar jaar later Alien en Halloween maakten. De film is oké voor een studentenfilm met aantal ideeën en Visuals, maar het mist de kracht om als film echt te overtuigen. Het slechte acteerwerk en de speciale effecten maken dat deze film uiteindelijk een hele klus was om naar te kijken.

Met verkeerde verwachtingen aan deze film begonnen. Afgaande op de intrigerende titel en de de regisseur had ik toch iets horrorachtig verwacht. Ik was dus niet voorbereid op een alien dat eruit ziet als een strandbal en geluid maakt als een muppet. Wordt blijkbaar gezien als een cultfilm maar het zal misschien helpen als je er iets bij rookt? Want om dit nuchter te bekijken, vond ik het een taaie zit. Het gaat om een soort satire maar de humor was niet altijd even goed om niet te zeggen dikwijls flauw. En bovendien erg traag van tempo. Alleen naar het einde toe werd het beter. Save the best for last. De eindscenes vormen een schitterend orgelpunt op een niet zo schitterend geheel. Surf in space: geweldig! Al met al is het wel een film die een bepaalde charme heeft dankzij enkele scènes die bijblijven. Maar het vraagt wel wat van mijn mildheid.