Dark Star (1974)

Waar haal je deze vage films toch vandaan (hmm het is wel een Carpenter, dus zo vaag is ie nou ook weer niet).

Inderdaad een vrij vage film, die over de hele lijn eigenlijk niet om aan te zien is. Naar verluid was dit een goedbedoeld studentenproject van Carpenter dat naderhand werd uitgebreid tot een feature, maar helaas is dat eraan te merken ook. De film zit vol met veel té lange scènes die nergens over gaan en waarvan je duidelijk merkt dat ze eigenlijk niet in het verhaal horen.

Ook de special-effects (van een beginnende Dan O'Bannon) zijn ronduit slecht, maar toch ook weer bewonderenswaardig als je ziet met hoe weinig middelen hij moest werken. Het enige lichtpuntje in deze suffe bedoening is het ronduit fantastische einde, waarbij een van de astronauten Bomb 20 ervan probeert te overtuigen om niet te ontploffen. Maar in plaats van gewoon de pin eruit te trekken, probeert hij de bom met een existentiële uiteenzetting in de val te lokken. Hilarisch gewoon, maar helaas niet voldoende om de film nog te redden.

1,5 sterren

Brilliante droogkomische SF film. Dit debut van Carpenter en Dan Obannon (Alien, Total recall) is een vrolijke satiere op 2001 en laat op kaart komische wijze aan hoe zeer verveelt je kan raken als je al 20 jaar met z'n drieen in een klein ruimteschip zit.

Geluidseffecten en het ruimtehuisdier zijn hilarisch evenals het verzoek om extra wc rollen en de prive opnames van Sgt. Pinback.

4,5*

Erg droog inderdaad en zeer goed debuut van John Carpenter. Deze man (en uiteraard ook O'Bannon) was een groot talent en dat heeft ie bevestigd met latere meesterwerken. Zijn typische sfeerzetting, die mij ontzettend trekt in zijn films, is ook hier aanwezig, vooral de soundtrack, die weer fantastisch is. Fascinerend hoe Dark Star in elkaar is gezet met bijna geen budget. 4*

Dat beestje met die voetjes Vermakelijk debuut van Carpenter

Vond deze film verrassend leuk. de hele scene met de lift, de droge dialogen (het videodagboek - ok is technisch gezien een monoloog) de strandbal... geef m een 3,5.

Grappige voorloper van Alien. Erg low budget maar wel creatief opgelost. Het camerawerk zag er toen al tiptop uit. Soms zelfs spannend, dialog met de bomb was geniaal 3.5

Iedereen die van échte cult-films houdt, moet deze film een keer hebben gezien, hij is een beetje in de trend van Basket Case en The increddible melting man, even goedkoop gemaakt en even saaie nergens op uitdraaiende dialogen.... ook dat stuk met de 'strandbal' was bijna hilarisch te noemen.....

Enorm gedateerde film met enorm slechte special effects, maar toch net niet vervelend.

Deze film wil ik wel erg erg graag zien!

Ik heb de film dan eindelijk zelf in bezit, en net gekeken. Ik heb bij sommige scene's erg hard moeten lachen, bijv: de scene's met die strandbal alien, ook de dode astronaut en de bom die voet bij stuk houd waren bijzonder grappig. De film is gedateerd, maar omdat hij grappig is stoor ik me daar niet zo aan. Leuke soundtrack ook!

3,5*

Wat begint als een dodelijk saaie, uitgekauwde en amateuristische (op een vervelende manier) film weet op het laatste moment toch nog redelijk leuk/apart uit de hoek te komen.

Direct moest ik denken aan Red Dwarf, de Britse ruimte-komedie, die me soms toch echt wel kan bekoren in al zijn droog- en flauwheid. Daar kan Dark Star niet tegenop, vond de humor zelfs van een zéér bedenkelijk niveau.
De discussie met de bom daarentegen wist me nog enigszins te boeien en de laatste scènes hadden een vreemd soort nihilistisch optimisme in zich wat me wel wat deed. Voor de rest een verschrikkelijke film..

Als dit studentikoos is, wat is dan nog amateuristisch ?

De effecten konden gewoon écht niet. Zelf in komische zin compleet goedkoop en misplaatst. Verder gaat de film werkelijk nergens over en wordt dat beetje verhaal (de climax - laatste 20 minuten ofzo) eindeloos gerekt. De meeste scenes leiden wel naar de climax toe, maar wijden oeverloos uit.

Vond het niet bepaald komisch, daarvoor is de humor echt te banaal en zit de timing vaak compleet verkeerd. Wat ik wél grappig vond was dat men dit gewoon heeft durven filmen en uitbrengen als film. Als aanslag op de goede smaak is het wel erg geslaagd.

Einde vond ik ook niet speciaal (de dialoog met de bom) en heb ik al veel beter gezien. Weliswaar in latere films en series, maar ik geloof niet dat Carpenter hier origineel mee was.

Rest enkel de verwondering over de complete stompzinnigheid en banaliteit die deze film is. Slechte muziek (en slechte keuze ook), slechte acteurs en hilarisch crappy effecten.

Gelukkig duurt het amper 80 minuten, daarom kan er nog net 1* af.

Verder vond ik het eigenlijk om geen enkel moment een film die je zou kunnen toeschrijven aan Carpenter.

Nou, alleen Elvis nog te gaan....

Gelukkig ook niet al te moeilijk te vinden, dus die komt er binnenkort wel weer aan. En dan is het Carpenter plaatje eindelijk compleet

Op de (import) DVD box van deze film las ik het volgende commentaar;

"John Carpenter's pulp science fiction classic - this brilliantly clever and funny of Stanley kubrick's 2001: A Space Odyssey ...."

Wat er briljant en grappig was aan deze film heb ik echt niet kunnen ontdekken. Ik moest alle moeite doen om niet in slaap te vallen , zo boring vond ik deze film. Bovendien vond ik hem visueel oerlelijk. Die bemanningsleden zagen er uit alsof ze zo van de "Planet of the Apes" kwamen. En die special effects waren niet om aan te zien. Maar goed, genoeg over deze film. Dit was BAGGER met hoofdletters.

Eerlijkheidshalve moet ik er wel bij zeggen, dat Carpenter wel degelijk talent heeft, want met de opvolger "Assault on Precinct 13" leverde hij een zeer goede film af.

De film is zeer komisch imo. Maar het is een hele droge en absurde vorm van humor, die je makkelijk ontgaat. Maar aan wie wel de humor van de vermiste wc rollen, het videodagboek, de onderlinge irritaties na 20 jaar bij elkaar in ruimteschip, nauwelijks groter dan een bus en de hilarische discussies met de bom wel besteed is. Is hij erg geestig.

En dan vergeet ik haast nog de hilarische geluidseffecten.

't Is vooral grappig omdat het allemaal zo fout is en fout gebracht wordt. De humor is mij niet echt ontgaan, toch vond ik het ook niet erg grappig. Wel een beetje stom dat ze met 2001 vergelijkingen gaan smijten op zo'n covertje. DVDs worden dan wel verkocht, maar je helpt er zo'n film niet echt mee.

Onzin promopraatjes op dvd covers is helaas meer regel dan uitzondering.

In space met LSD, hippyhumor in de ruimte, een zeer flauwe parodie op het geniale 2001. Hoewel er een aantal leuke stukken in zitten, zoals eerder genoemd de discussie met de bom, is het geheel veel te flauw om echt leuk genoemd te worden. Onder invloed zul je misschien hier krom om liggen, meer dan een gniffel kon ik niet opbrengen. Desondanks heb ik hem wel gemakkelijk afgekeken, zo duurt hij niet en blijkbaar was het nét leuk genoeg.

Deze sciencefictionkomedie van John Carpenter kon me niet heel erg boeien. Dat het allemaal low-budget is, neem ik voor lief - die strandbalalien was hilarisch - alleen er wordt voor mijn gevoel te weinig spanning opgewekt. Tegen het einde werd het er wel wat beter op, maar al met al is Dark Star een saaie bedoeling. Wel knap dat Carpenter met een laag budget dit heeft kunnen realiseren.

3/5

Eindelijk heb ik het debuut van John Carpenter gezien, een regisseur die ik dankzij films als "Halloween" en "The Thing" tot één van mijn favorieten reken.
Uiteindelijk blijkt Dark Star niet meteen een film die doet vermoeden waar Carpenter toe in staat is (mooie beeldcomposities die hij dankt aan o.a. het werken met Panavision, iets wat bij deze film nog niet het geval was, efficiënte synthesizersoundtracks, échte spanning opwekken,...). Het mag wel duidelijk zijn dat deze film een studentenproject was dat ietwat geforceerd uitgewerkt werd tot langspeler.

Het verhaal is immers niet al te sterk en de film bevat vaak dode scènes. Bovendien wordt er niet meteen naar iets toegewerkt, terwijl Carpenter bij momenten laat blijken dat dat wel zijn bedoeling is. Het is geen complete nonsensfilm, Carpenter wil iets meer vertellen of zo lijkt het althans.
Tevens zijn de effecten niet meteen erg overtuigend, maar dit is natuurlijk te wijten aan het extreem lage budget waarmee de film gemaakt is. Het feit dat iemand zich met zo'n laag budget durft wagen aan een science fiction-film is wat mij betreft wel bewonderenswaardig en toont aan dat Carpenter lef en visie heeft: echter blijft het uiteindelijke resultaat wel zoals het is, en dat is jammer genoeg ietwat trashy en campy.

De film heeft echter wel één groot pluspunt wat mij betreft en dat is de humor. De voorbeelden zijn legio: de alien die eruit ziet als een strandbal, de ingevroren commandant die vraagt hoe het nog met de Dodgers is, de idiote practical jokes die Pinhead uithaalt, het einde van de film waarop Doolittle wegsurft op een stuk schroot van het ruimteschip en natuurlijk de legendarische scène waarin Doolittle en de bom verwikkelt raken in een filosofisch debat. Ik zag de film op een publieke vertoning in het kader van het Brussels Offscreen Festival en de humor miste zeker en vast zijn effect niet.

Dark Star is een film die elke cultliefhebber gezien moet hebben, al is het maar omdat het hier het debuut van John Carpenter betreft. De film heeft zeker en vast zijn gebreken, maar weet dit ietwat goed te maken dankzij de leuke humor die doorheen de film gestrooid wordt.


3*

De boordcomputer is natuurlijk een verwijzing naar HAL uit 2001 maar wat eigenlijk op de cover moest staan is dat de film de blueprint is van Ridley Scott's Alien (oorspronkelijk ook geschreven door Dan O'Bannon).

Ik had ook het gevoel dat de film héél misschien Star Wars op bepaalde punten geïnspireerd zou kunnen hebben. Mits wat fantasie zag je in het Dark Star-ruimteschip met bovenaan de koepel (waar Talby in zit) een voorganger van Luke Skywalker's ruimteschip met bovenaan R2-D2. Ook wanneer de Dark Star moet wegvluchten van de planeet die op ontploffen staat, zag het beeld er uit als een soort van "Lightspeed" die we kennen van de Millenium Falcon uit Star Wars. Al kan je natuurlijk eveneens zeggen dat deze Dark Star-versie de mosterd haalde bij 2001: A Space Odyssey, wanneer er voorbij Jupiter gereisd wordt.

Alle sciencefictionfilms na 1968 zijn beïnvloed door 2001, Friac.

Een debuutfilm legt meestal meteen de voornaamste dada’s van een regisseur bloot. John Carpenter concentreert zich bij voorkeur op een selecte groep mensen die compleet afgescheiden is van de buitenwereld. Bij één van hen is een spreekwoordelijke vijs los en doorgaans komt er ook de nodige dosis machismo aan te pas. In Dark Star is het machogehalte vrijwel nihil en dat levert een bijwijlen heerlijk ludieke, nonsensicale en absurde ruimtekomedie op. Het is weliswaar niet de meest kenmerkende en herkenbare prent van Carpenter, maar de ‘simpele’ special effects, de strandbalalien met luipaardmotief en de muzikale keuzes kunnen meer dan eens op sympathie rekenen.

3.5*

Vermakelijke debuutfilm van Carpenter.

Hoewel het zeker geen toppertje is, kan ik toch wel waardering voor dit filmpje opbrengen. Het doet mij namelijk ook een beetje denken aan het debuut van Peter Jackson. Want hoewel de films natuurlijk totaal verschillend zijn, zie je bij beiden dat de liefde voor films ervan af spat. Daarnaast hebben ze beiden lak aan allerlei regeltjes, en komen ze met een frisse, originele debuutfilm.

Want origineel is Dark Star zeker. Dat ruimtehuisdier is bijvoorbeeld op sommige momenten best grappig verzonnen. De effecten zijn af en toe wel redelijk lachwekkend, vooral het beeld van het schip in de ruimte, maar aan de andere kant, heeft dat ook wel weer een beetje zijn charme. Af en toe oogt de film ook van onsamenhangend en heeft de film ook zeker zijn mindere momenten. Het acteerwerk en de cast zelf is ook niet altijd even sterk. Gelukkig maakt de humor in deze film veel goed. Daarnaast is de begin en eindmuziek van deze film best fijn en ook bij deze film reeds door Carpenter zelf gemaakt.

Ja best een aardig debuut, waarbij Carpenter er goed aan heeft gedaan een komedie te maken, want een serieuze sci-fi film had waarschijnlijk wel gefaald.

3,0*

Ik raad iedereen die deze film gaat zien het geluid lekkker hard te zetten om zo optimaal te genieten van de heerlijke old school geluidseffectjes.

Verwacht geen actie of veel vaart, want 20 jaar lang met dezelfde drie collega's in een ruimteschip zitten is nu niet bepaald enerverend. De verveling druipt er vanaf.