Thrash (2026)

Het serieuze broertje van Sharknado (2013). En ook al zag het er beter uit, de verhaallijnen zijn bijna minstens net zo ongeloofwaardig. Toch kijkt het lekker weg en zijn de SFX meer dan goed gelukt. Niet genoeg om het op te krikken naar een voldoende. *2,5

Aardige film waarin een stadje wordt opgeschrikt door een tsunami vanwege een hevige storm. Een vrij standaard opbouw voor deze rampenfilm waarbij de haai een prima aanvulling is. Het ziet er allemaal best goed uit, maar water blijft toch lastig voor cgi. Een gemakkelijke wegkijker die zeker niet te lang duurt en soms lekker lomp uit de hoek komt, maar veel meer dan dat ook niet.

Deze film is begonnen met als titel The rising, toen in 2024 ging hij Beneath the storm heten, in 2025 Shiver, en dan heeft in 2026 Netflix de rechten maar gekocht en noemde hem terecht Thrash. The Guardian geeft nog minder en zegt "cursed shark Thriller sinks like a stone" en the streamer often acts as a home for the unwanted goods of others, hiermee ben ik het volkomen eens.

Dit is een zeer slechte vervelende ongeloofwaardige film met vreselijke CGI, naar het niveau van veel de laatste tijs op Netflix...

Geeneens een slechte film.

De film wil te veel zijn en met de beperkte speelduur is dat allemaal halfbakken. Een rampenfilm, een drama, een pamflet over klimaatverandering (aan het eind moest ik zelfs even denken aan het superieure Beasts of the Southern Wild). Dat werkt niet. Thema's hangen er te veel bij en visueel karig en de cgi is heel matig. Ook hangt de dramatiek in clichés. Niettemin, wel lekker kort met een goed tempo dus heel vervelend is de film ook weer niet. 2,0*.

Crawl, maar dan met haaien.

Wat gezeur over klimaatverandering, een boze witte man die een slechte stiefvader is voor drie kinderen (een jongen en twee meisjes? Of was dat ook een jongen?), een zwanger meisje en een zwarte held en zijn dochter in de hoofdrol.

Een stuk minder spannend dan Crawl.

Nadat een orkaan van categorie 5 het land heeft bereikt, zit een vrouw vast in een huis dat stilaan overstroomd wordt en krijgt ze onaangename gezelschap...deze plot-omschrijving komt niet van deze film maar van Crawl (2019) Enfin beter goed gejat dan slecht bedacht zullen we maar denken...maar een beetje onwerkelijk dat Sony Pictures dit wel als bioscooprelease zag en er aardige zak geld aan uitgaf...Het was enkel clichématig...Een orkaan goh...zal er een overstroming komen? Vrouw met agorafobie met een oom die haaienexpert is, er is oceanograaf die geen enkele rol van betekenis speelt, een zwangere vrouw die niet op tijd kan evacueren. Drie kinderen en hun gemene pleegouders...en tadada....ze krijgen alle te maken met hongerige stier-haaien. En dat zou spannend moeten zijn? Het aantal doden is zelfs schokkend laag,...Tommy Wirkola leek met zijn Filmografie de juiste regisseur maar wat een zooitje...middenin actiescenes zappen van de ene personage naar het andere...waarom? Vermoed ook dat dit precies de reden is wat Sony ertoe heeft bewogen de film om aan Netflix te verkopen. Mijn verwachtingen zijn niet hoog bij een "haaienfilm" en visueel is deze nog oké maar heel goed was het allemaal niet!

Aangenaam verrast door deze haaien film.

Niet origineel maar beoordeelt op entertainment waarde is dit echt een goede film, met spannende momenten en echt goed acteer spel van de cast.

Ook de Cgi van de haaien ziet er goed uit.

Ook deze film, kan een classic beroemde hit film als Jaws niet evenaren.

Maar deze haaien film, is echt goed.

Er zitten ongeloofwaardige momenten in, maar beoordeelt op entertainment en spanning en acteer spel van de cast, is deze film, meer dan de moeite waard.

Het is een middelmatig werkje, maar kudo's voor de makers om toch weer iets te bedenken waar haaien aan te pas komen, kan ik altijd wel waarderen. Het komt niet in de buurt van de echt goede haaienfilms, zoals 47 Meters Down (Film, 2017) of The Shallows (Film, 2016) om over het meesterwerk Jaws maar te zwijgen, dat niveau zal wel nooit meer gehaald worden. Maargoed, de premisse van een vloedstorm en daarbij de intocht van enkele vleeseters met vinnen is aardig en levert zo nu en dan vermakelijke momenten op.

Je hebt weliswaar gelijk, maar het aantal gevallen van haaien (o.a. Witte haai, Tijgerhaai en Stierhaai) op mensen is zeer gering (ong. 20 per jaar).

In deze film wordt in 24 uur tijd dit aantal al bijna gehaald. Dus sterk overdreven. Maar dat hoort in zo!n film.

Overigens correct is dat Stierhaaien in sociale groepen leven en jagen. Dat laat de film wel zien.

Helaas, driewerf helaas. De film heeft zijn naam niet gestolen! De hoofdrolspelers die u in de eerste 10 minuten voorgeschoteld krijgt , zijn een voor een al met een ja of neen aan te duiden als de overlevers van deze , redelijk belachelijke film. Zonde van mijn tijd..

Matige thriller. Het verhaal is eenvoudig en niet altijd even logisch. De uitwerking is verre van verrassend. Na een korte opbouw en introductie van de vele hoofdrolspelers volgt al snel de ramp en de inmenging van de haaien. Het ziet er best aardig uit en iedereen doet zijn of haar best om er wat van te maken. Maar helaas lukt het niet om de kijker te overtuigen. Het wordt nooit echt spannend omdat alles zo voorspelbaar is en ongeloofwaardig. Gelukkig is de speelduur kort waardoor het nog wel uit te zitten is. Niet heel slecht, maar ook geen voldoende. 2.5

Als Djimon Hounsou de meest klinkende naam van de cast is moet je je als kijker zorgen gaan maken. En dat terwijl regisseur Tommy Wirkola toch heel wat fatsoenlijke films op zijn resumé heeft staan. Deze tweederangs rampen/ haaienfilm bungelt daar helaas ergens onderaan. Wirkola zorgt aanvankelijk voor leuk visueel spektakel, maar halverwege wordt alles wel erg anoniem en onwaarschijnlijk, zelfs voor een film binnen dit genre. En wat voor functie heeft die witte haai binnen de plot? Wie het weet mag het zeggen. Nee, dan is een vergelijkbaar werkje als Crawl toch een stuk beter.

Een film die we al eerder hebben gezien, maar dan minder goed. Niets verrassends, behoorlijk voorspelbaar en daardoor weinig spanning. De storm en overstroming zien er prima uit, maar met alleen de effecten red je deze film niet. Waar ik in de tijd van Gladiator Djimon Hounsou een goede acteur vond, acteert hij in deze film zwaar ondermaats; hij is het verleerd.

Daarnaast vond ik bepaalde scènes behoorlijk vergezocht en snapte ik de insteek niet. Denk aan de terugkeer van de oom zonder hand en met een hap uit zijn bil. Het voegde weinig tot niets toe, en maakte het ook niet spannend(er). Al met al kon de film net door de beugel, maar verdwijnt deze vermoedelijk heel snel in de zogenoemde "budgetbak" met vergeten films.

Slecht.

Film van het kaliber B of C, zo je wil. Het acteerwerk is over de ganse lijn een schabouwelijke vertoning en ik mis ambitie, maar dat is voor dit soort films wellicht te veel gevraagd. Een goeie rampenfilm toont vaak de omvang van de ramp; Thrash blijft voornamelijk op dezelfde locatie hangen. Niet dat er veel meer in zat. Het kiezen tussen ecodrama dan wel haaienfilm blijkt een te moeilijke keuze. Het levert een stompzinnige actieprent op met als grootste pluspunt de beperkte speelduur.

1

Slechte film!

Wanneer je in een rampen film kennis moet maken met een hoog zwangere vrouw, weet je dat dit tot grote ergernis gaat leiden en dat het onrealistisch wordt.

De hele film zal gaan draaien om de zwangere vrouw te helpen, terwijl je weet dat ze het toch wel gaat halen, want geen regisseur laat een baby opvreten door haaien.

Ook volgen er een handje vol aan situaties die het niveau doen laten zakken tot het nulpunt:

De weg naar het bevrijden van de zwangere vrouw uit de auto, lag vol obstakels, maar de terugweg werdt niet gefilmd, ze stonden ineens binnen.
Die zelfde vrouw zat tot haar nek aan toe in het water, maar kan even later wel haar telefoon gebruiken voor muziek.
De pleegvader die al half aangevreten was kwam plotseling in de keuken boven water, daar waar geen enkele ingang was, heel apart.
Een grote witte haai zwemt voor de kust en komt het dorpje binnen in slechts een paar meter water?
Ik dacht altijd dat je erg voorzichtig moest zijn met staven dynamiet?

En ook de 3 jonge kinderen hadden geen enkele toevoegingen. Als je deze zou weg laten was de film exact hetzelfde en was er waarschijnlijk meer tijd en ruimte om een beter verhaal neer te zetten.

Spanning: matig
Actie: matig en niet echt in beeld gebracht
Special effects: redelijk
Verhaal: slecht
Acteerprestaties: slecht

Al kijkende benieuwd naar het verloop, maar de film bracht niet wat je gehoopt had en dat wist je eigenlijk al vanaf de eerste minuten.

Dik onvoldoende
3 - 4
1* voor de moeite

Eindelijk eens een keer een redelijke film van Netflix want meestal is het niet veel.

De film kijkt lekker weg maar je moet wel een beetje fantasie hebben met name de witte haai op het laatst.

Dat slecht weer een vraatzuchtig monster in een ongewoon habitat deponeert, komt vaker voor in een horrorfilm. In films als Crawl (2019) en Bait (2012) zijn het respectievelijk krokodillen en haaien die mensen belagen op plekken waar ze normaal gesproken niets te zoeken hebben. In Thrash zijn het stierhaaien die een ondergelopen stadje onveilig maken. Het is duidelijk dat Thrash met zijn plotlijn niet uitblinkt in originaliteit. Ook op andere vlakken liggen de ambities op een laag niveau.

Neem de personages. Die zijn zo karakterloos ingevuld dat hun lot totaal oninteressant is. In Thrash is het zelfs teveel gevraagd om de personages van een minimum aan ronding te voorzien om tenminste een snufje empathie bij de kijker los te weken. De personages zijn niet meer dan wegwerpmateriaal dat slechts fungeert als potentieel aas voor de vraatzuchtige stierhaaien. Zelfs een zwangere vrouw die dreigt te worden verslonden, maakte bij mij niet meer los dan de verontwaardigde gedachte: “Kan dat niet wat sneller”?

Ook zonder vette karakterschetsen had een film als Thrash kunnen vermaken. Door er humor in te gooien bijvoorbeeld. Verlaat het serieuze pad en steek de draak met personages en gebeurtenissen. Het had van mij gemogen. Humor bezit de film echter niet. Een andere mogelijkheid was geweest om in te zetten op veel en op spannende actiescènes. De actiescènes zijn namelijk niet erg indrukwekkend.

En dat terwijl regisseur en schrijver Tommy Wirkola in films als Violent Night (2022), I Onde Dager (2021) en What Happened to Monday (2017) zowel op het humoristische als op het spannende vlak laat zien veel meer in zijn mars te hebben dan wat hij in Thrash laat zien. Het is derhalve des te teleurstellender om te moeten constateren dat Thrash niet meer is dan een saaie en vervelende film.

Als ik een lagere score kon geven, dan zou ik dat met passie en overgave doen. Mensen kinderen, wat een afgrijselijk stuk stront is dit! Parodie? Knipoog? Daarvoor moet het slim en gevat zijn, en dat is deze absolute bagger dus absoluut nergens! De lotgevallen van de personages boeien me niet en ik erger me groen en geel aan hoe alles ons wordt voorgekauwd.

Meer weten? Lees dan hier mijn recensie.

Vanwege een naderende orkaan (categorie 5) dienen alle inwoners van Annieville hun huis te verlaten, maar niet iedereen doet dat. Een koppige, agressieve vader [Tyler Coppin] dwingt zijn kinderen om de orkaan thuis uit te zitten; een vrouw [Phoebe Dynevor] die op het punt staat te bevallen, vindt geen hulp bij het plaatselijke hospitaal; een tiener [Whitney Peak] die rouwt om de dood van haar moeder sluit zich op in haar kamer; haar oom [Djimon Hounsou] volgt een zwangere grote, witte haai die door de overstroming rondwaart in het dorp. Wirkola laat zich niet verleiden om de haai tot hoofdrolspeler te bombarderen. Door de aandacht consequent te vestigen op de personages en hun relaties, is dit een prima popcornfilm van nog geen 90 minuten. En dat is precies de goede lengte!

Tommy Wirkola doet haaien.

En dat levert zonder al te veel moeite de beste, leukste en spannendste haaienfilm ooit op. Jammer dat het genre al zo uitgekauwd is en er dus geen eer meer aan te behalen valt. En ja, het is fijn kijken terwijl de regen in Nederland met bakken van de hemel komt zodat je de haaien al haast door de straat ziet zwemmen, maar als concept is het toch wel een beetje te laf - en al zeker met deze regisseur. Aan de andere kant ook wel van begin tot eind soliede vakwerk, en daar heb ik dan toch ook wel respect voor - alle scares komen op precies het juiste moment, de final girl is bij voorbaat duidelijk.

Jammer dat Wirkola de vonk uit zijn eerdere films niet terug gevonden heeft. Maar aan de andere kant, van hem kan ik er mee leven dat hij ook af en toe iets meat and potato achtigs moet afleveren voor een Netflixje, de rekeningen moeten betaald tenslotte. Triest, maar zo werkt de wereld. Dat hij er dan nog steeds een redelijk filmpje uit weet te persen is daarmee gewoon werk, maar wel fraai werk. Het is tenslotte wel de beste haaienfilm ooit.