Thrash (2026)

De film was geweldig!!!! Zwaar overdreven, dat dan weer wel, maar spannend tot het eind!

Wow, haaien. Zo origineel

Was wel een goede film verder,maar het einde hadden ze niet zo moeten uitmelken,net alsof het toen niet meer wisten hoe ze het verder moesten

Zijn dochter? Niet goed gekeken dus,was zijn nichtje..

Als Djimon Hounsou de meest klinkende naam van de cast is moet je je als kijker zorgen gaan maken. En dat terwijl regisseur Tommy Wirkola toch heel wat fatsoenlijke films op zijn resumé heeft staan. Deze tweederangs rampen/ haaienfilm bungelt daar helaas ergens onderaan. Wirkola zorgt aanvankelijk voor leuk visueel spektakel, maar halverwege wordt alles wel erg anoniem en onwaarschijnlijk, zelfs voor een film binnen dit genre. En wat voor functie heeft die witte haai binnen de plot? Wie het weet mag het zeggen. Nee, dan is een vergelijkbaar werkje als Crawl toch een stuk beter.

Een film die we al eerder hebben gezien, maar dan minder goed. Niets verrassends, behoorlijk voorspelbaar en daardoor weinig spanning. De storm en overstroming zien er prima uit, maar met alleen de effecten red je deze film niet. Waar ik in de tijd van Gladiator Djimon Hounsou een goede acteur vond, acteert hij in deze film zwaar ondermaats; hij is het verleerd.

Daarnaast vond ik bepaalde scènes behoorlijk vergezocht en snapte ik de insteek niet. Denk aan de terugkeer van de oom zonder hand en met een hap uit zijn bil. Het voegde weinig tot niets toe, en maakte het ook niet spannend(er). Al met al kon de film net door de beugel, maar verdwijnt deze vermoedelijk heel snel in de zogenoemde "budgetbak" met vergeten films.

Je hebt gelijk, excuses.

Prima vermaakt en dat is ook belangrijk.

Slecht.

Film van het kaliber B of C, zo je wil. Het acteerwerk is over de ganse lijn een schabouwelijke vertoning en ik mis ambitie, maar dat is voor dit soort films wellicht te veel gevraagd. Een goeie rampenfilm toont vaak de omvang van de ramp; Thrash blijft voornamelijk op dezelfde locatie hangen. Niet dat er veel meer in zat. Het kiezen tussen ecodrama dan wel haaienfilm blijkt een te moeilijke keuze. Het levert een stompzinnige actieprent op met als grootste pluspunt de beperkte speelduur.

1

Slechte film!

Wanneer je in een rampen film kennis moet maken met een hoog zwangere vrouw, weet je dat dit tot grote ergernis gaat leiden en dat het onrealistisch wordt.

De hele film zal gaan draaien om de zwangere vrouw te helpen, terwijl je weet dat ze het toch wel gaat halen, want geen regisseur laat een baby opvreten door haaien.

Ook volgen er een handje vol aan situaties die het niveau doen laten zakken tot het nulpunt:

De weg naar het bevrijden van de zwangere vrouw uit de auto, lag vol obstakels, maar de terugweg werdt niet gefilmd, ze stonden ineens binnen.
Die zelfde vrouw zat tot haar nek aan toe in het water, maar kan even later wel haar telefoon gebruiken voor muziek.
De pleegvader die al half aangevreten was kwam plotseling in de keuken boven water, daar waar geen enkele ingang was, heel apart.
Een grote witte haai zwemt voor de kust en komt het dorpje binnen in slechts een paar meter water?
Ik dacht altijd dat je erg voorzichtig moest zijn met staven dynamiet?

En ook de 3 jonge kinderen hadden geen enkele toevoegingen. Als je deze zou weg laten was de film exact hetzelfde en was er waarschijnlijk meer tijd en ruimte om een beter verhaal neer te zetten.

Spanning: matig
Actie: matig en niet echt in beeld gebracht
Special effects: redelijk
Verhaal: slecht
Acteerprestaties: slecht

Al kijkende benieuwd naar het verloop, maar de film bracht niet wat je gehoopt had en dat wist je eigenlijk al vanaf de eerste minuten.

Dik onvoldoende
3 - 4
1* voor de moeite

Je haalt er een paar scènes uit en je krijgt een uitstekend voorlichtingsfilmpje:
Hoe te handelen bij een bevalling, tijdens een watersnoodramp.

Eindelijk eens een keer een redelijke film van Netflix want meestal is het niet veel.

De film kijkt lekker weg maar je moet wel een beetje fantasie hebben met name de witte haai op het laatst.

Dat slecht weer een vraatzuchtig monster in een ongewoon habitat deponeert, komt vaker voor in een horrorfilm. In films als Crawl (2019) en Bait (2012) zijn het respectievelijk krokodillen en haaien die mensen belagen op plekken waar ze normaal gesproken niets te zoeken hebben. In Thrash zijn het stierhaaien die een ondergelopen stadje onveilig maken. Het is duidelijk dat Thrash met zijn plotlijn niet uitblinkt in originaliteit. Ook op andere vlakken liggen de ambities op een laag niveau.

Neem de personages. Die zijn zo karakterloos ingevuld dat hun lot totaal oninteressant is. In Thrash is het zelfs teveel gevraagd om de personages van een minimum aan ronding te voorzien om tenminste een snufje empathie bij de kijker los te weken. De personages zijn niet meer dan wegwerpmateriaal dat slechts fungeert als potentieel aas voor de vraatzuchtige stierhaaien. Zelfs een zwangere vrouw die dreigt te worden verslonden, maakte bij mij niet meer los dan de verontwaardigde gedachte: “Kan dat niet wat sneller”?

Ook zonder vette karakterschetsen had een film als Thrash kunnen vermaken. Door er humor in te gooien bijvoorbeeld. Verlaat het serieuze pad en steek de draak met personages en gebeurtenissen. Het had van mij gemogen. Humor bezit de film echter niet. Een andere mogelijkheid was geweest om in te zetten op veel en op spannende actiescènes. De actiescènes zijn namelijk niet erg indrukwekkend.

En dat terwijl regisseur en schrijver Tommy Wirkola in films als Violent Night (2022), I Onde Dager (2021) en What Happened to Monday (2017) zowel op het humoristische als op het spannende vlak laat zien veel meer in zijn mars te hebben dan wat hij in Thrash laat zien. Het is derhalve des te teleurstellender om te moeten constateren dat Thrash niet meer is dan een saaie en vervelende film.

Ja pfff..wat moet ik zeggen Thrash maar dan met de eerste H minder...

Als ik een lagere score kon geven, dan zou ik dat met passie en overgave doen. Mensen kinderen, wat een afgrijselijk stuk stront is dit! Parodie? Knipoog? Daarvoor moet het slim en gevat zijn, en dat is deze absolute bagger dus absoluut nergens! De lotgevallen van de personages boeien me niet en ik erger me groen en geel aan hoe alles ons wordt voorgekauwd.

Meer weten? Lees dan hier mijn recensie.

Visueel zeer goed, maar ik moet toch echt een punt eraf trekken vanwege die zwangere vrouw.

Normaliter stoor ik mij niet zo snel aan zaken die niet kunnen of makkelijke keuzes in het verhaal, maar allemachtig hier waren er wel heel erg veel! Wanneer de spanning goed is kijk ik er wel overheen maar eigenlijk werd het nergens écht spannend. En zoals door anderen hier benoemd werden de karakters totaal niet uitgewerkt.
Die tocht van het huis naar de auto waar de zwangere vrouw in vast zat was er een vol uitdagingen en gevaren. Maar de terugweg? Die aloeg de regisseur even over. Een hoogzwangere vrouw was ineens bij het huis aangekomen. en later deed zij het nog eens dunnetjes over door letterijk tijdens het bevallennaar buiten te zwemmen.. nee sorry dit ging te ver.

Nog niet gezien? Kijk Crawl (Film, 2019) - MovieMeter.nl, identiek verhaal en een stuk vermakelijker dan dit.

Prima haaienfilm die misschien dan wel een behoorlijk aantal onwaarschijnlijkheden kent, maar uiteindelijk wel behoorlijk weet te vermaken. Ook het acteerwerk was wat mij betreft ruim voldoende.

3.5*

Niets nieuws en vaak sterk bij de haren getrokken.

Toch is het een vlot lopende haaienfilm met genoeg gebeuren en hier en daar wat kleine gore.

Goed voor een keertje.

2,5*

De perfecte titel voor een challenge als dit. Ondanks de negatieve reviews had ik toch verwacht dat het allemaal wel ging meevallen, persoonlijk heb ik Tommy Wirkola behoorlijk hoog zitten. De man heeft met films als 'Dead Snow' 1 en 2, 'Violent Night' en het geweldige 'The Trip' ruimschoots genoeg laten zien om te tonen dat hij als geen ander weet hoe je onzinnige fun in beeld moet brengen. Het mag hier allemaal niet baten, deze 'Trash' is één mislukte puinhoop dat overal zijn doel mist. Het verhaaltje lijkt geschreven door een kind van 12 jaar, de personages zijn irritant en nemen de stomste beslissingen, acteurs staan te spelen alsof ze niet weten wat ze staan te doen en na hun vinnen zien de haaien zelf er ook niet al te fris uit. Hopelijk zit Tommy Wirkola slechts eventjes in een dipje, we zullen het hier maar bij laten.

Prima haaienfilm. Het ziet er allemaal erg goed uit. Lekker tempo. Prima geacteerd. Goede effecten. Het kon allemaal wel iets origineler qua verhaal. Ook was niet ieder verhaal even boeiend. De enorme onvoldoendes snap ik niet zo goed. Gewoon kijken! (al doet iedereen dat blijkbaar al, aangezien het al meer dan een maand in de top 10 staat op NETFLIX)

Vanwege een naderende orkaan (categorie 5) dienen alle inwoners van Annieville hun huis te verlaten, maar niet iedereen doet dat. Een koppige, agressieve vader [Tyler Coppin] dwingt zijn kinderen om de orkaan thuis uit te zitten; een vrouw [Phoebe Dynevor] die op het punt staat te bevallen, vindt geen hulp bij het plaatselijke hospitaal; een tiener [Whitney Peak] die rouwt om de dood van haar moeder sluit zich op in haar kamer; haar oom [Djimon Hounsou] volgt een zwangere grote, witte haai die door de overstroming rondwaart in het dorp. Wirkola laat zich niet verleiden om de haai tot hoofdrolspeler te bombarderen. Door de aandacht consequent te vestigen op de personages en hun relaties, is dit een prima popcornfilm van nog geen 90 minuten. En dat is precies de goede lengte!