Michael (2026)

De casting kon niet beter, ik moest af en toe echt 3x kijken voordat ik doorhad dat we niet naar archiefbeelden van de echte Michael Jackson zaten te kijken, met het meest verrassende gedeelte de opnames van Thriller. Echt bizar goed gedaan. Een hele mooie biopic over iemand die een groot gedeelde van mijn jeugd heel belangrijk voor mij was. Helaas was de CGI met Bubbles en de andere dieren vrij beroerd. Ik denk nog even na over mijn cijfer.

Voor veel MJ fans, waaronder ik me vooral in de 80's zeker schaarde, is het moeilijk te accepteren dat hun muzikale held een echt mens was die misschien wel hele foute dingen heeft gedaan. Dat de beschuldiging van misbruik niet in deze film zit vind ik minder relevant. Wat we wel zien hoe beschadigd deze man was. Je ziet min of meer de aanloop naar een periode waar men van de ene in de andere verbazing viel over zijn leven. Zijn uiterlijk, de beschuldigingen van seksueel misbruik, bizarre interviews, zijn kind die hij over het balkon liet bungelen....hij was bijna dagelijks in het nieuws. De hierboven genoemde vergelijkingen met Elvis en Taylor Swift kun je alleen maken over de enorme hoeveelheid fans die ze hadden (of hebben). Qua muziek vind ik MJ duidelijk het meeste talent hebben. Over hoe ze hun leven invullen heb ik bij alle drie een mening en die zijn bij geen van allen erg positief. Neemt niet weg dat de film me even terugbracht naar die mooie jaren uit mijn leven waar ik samen met mijn vriendinnetje bij dat onvergetelijke concert van MJ in de Kuip was. We hebben het er soms nog steeds over.

In plaats van hier mensen te beschuldigen dat ze geen muzieksmaak hebben kun je beter op MusicMeter.nl bij een album van Michael Jackson motioveren waarom jij vindt dat dit het label muziek niet zou mogen dragen. Daar is die website voor. Deze gaat over films.

Niet frusterender dan mensen die niet goed lezen. Ik heb de film wel degelijk gezien en laat dat weten door te zeggen dat de film me weer terugbracht naar de mooie jaren '80 waarin ik erg genoot van de fantastische muziek van Michael Jackson. Ik kocht zijn platen en bezocht zijn concerten. Ik heb zelfs nog een recensie geschreven. De discussie wordt m.i. meer vervuild die hun persoonlijke muzieksmaak erdoorheen willen rammen terwijl dit een filmsite is. Ik heb (nog) geen cijfer aan de film gegeven omdat ik er moeite mee heb om deze film te waarderen. Ik moet zeggen dat ik erg heb genoten van de beelden en de muziek. Tegelijkertijd vind ik een aantal kritieken op de film best wel terecht. Het voelt toch aan als een onvolledige biopic als je ineens halverwege stopt, en waarin bijvoorbeeld geen enkele aandacht is voor zijn favoriete zusje Janet, die geen seconde in de film voorkomt, omdat ze blijkbaar heeft aangegeven niet aan deze film mee te willen werken. Ze bestaat gewoon niet in deze film. Het mysterie rond MJ gaat verder. De mysterieuze artiest die hij graag wilde zijn komt jaren na zijn dood weer tot leven op het grote scherm, en wat moeten we wel en wat moeten we niet geloven? Dat maakt deze film voor mij, als een enorme liefhebber van zijn muziek, toch wat problematisch. Daarom, geen cijfer, maar wel degelijk gezien.

Ook voor Taylor Swift kun je op MusicMeter terecht. Jouw mening over Taylor Swift vindt niemand hier boeiend op een filmsite bij een film over Michael Jackson.

Biopics worden vaak geromantiseerd en er zijn er weinig die de volledige waarheid weergeven. Ze zijn vaak positiever dan het echte verhaal. Dat Jackson mentaal flink beschadigd was, bestaat volgens mij geen twijfel over. Dat hij een aap als huisdier had vinden wij natuurlijk heel raar maar als je het in de context ziet: Jackson gaf aan dat hij nooit echte vriendjes had als kind ("ze maken alleen maar foto's van mij") en in de VS is het meer dan hier genormaliseerd (en legaal) om exotische dieren als huisdier te houden. (zie Joe Exotic die ook zeer problematisch gedrag had na een problematische jeugd).

Ondanks dat MJ in onze ogen inderdaad behoorlijk "wacko" was, laat deze film wel redelijk goed zien wat hiervoor de aanleiding was. Je ziet min of meer de aanloop naar een periode waar hij steeds excentrieker werd. Een vervolg op deze film zou daarom zeer welkom zijn zodat we het hele plaatje zien. Je kunt zeker wel fan van iemand zijn ondanks dat deze persoon zeer vreemd gedrag vertoont. Wat jij "goedpraten" noemt, is in jouw geval veroordelen van iemand op basis van zijn gedrag (zonder de context waarom hij zich zo gedraagt), en op basis van verdenkingen. Dat is begrijpelijk en je goed recht, net als anderen nog steeds fan zijn van hem, wat ik ook begrijpelijk vind. Op het voetstuk waar ik hem in de jaren '80 had staan, staat hij bij mij ook al lang niet meer. Ondanks dat heb ik wel genoten van deze film en vooral van de muziek, met een ongemakkelijk dubbel gevoel, dat dan weer wel.

Ik kan momenteel niet veel anders concluderen dat MJ een uiterst triest leven heeft gehad. Mishandelingen, vernederingen, struggles met zijn uiterlijk (onzekerheid over zijn "dikke" neus, huidziekte, en een verbrande hoofdhuid) hebben ongetwijfeld zo' n trauma veroorzaakt dat er ergens iets geknapt is in die bovenkamer.

Dat je om je punt te maken een bewezen oorlogsmisdadiger erbij moet halen is wel geruststellend voor de fans van Michael Jackson.

Hij mag dan 'wacko' zijn, maar dat is gelukkig geen misdaad. Seksueel misbruik is dat wel, maar de beschuldigingen blijken toch behoorlijk onsamenhangend en juist door zijn controversiële en excentrieke gedrag is hij ook wel een heel makkelijke prooi om te beschuldigen. Daarmee zeg ik niet dat ik de slachtoffers niet geloof (normaal gesproken kies ik altijd de kant van de slachtoffers), het is gewoonweg allemaal zo onduidelijk en vaag dat dit op geen enkele manier waarheidsgetrouw in de film verwerkt kan worden. Hoe laat je dit zien zonder een kant te kiezen? Het zou dan heel oppervlakkig moeten zijn en dan kun je er ook voor kiezen het weg te laten.

Dat zijn lievelinggszusje Janet niet in de film voorkomt, vind ik eigenlijk veel kwalijker.

Normale personen zijn maar saai.

MJ stond vanaf zijn 5de op het podium, natuurlijk is dat niet normaal. Als hij normaal was zou hij nooit de wereldster geworden zijn die hij was. Excentriekelingen zijn interessant, en mensen beoordelen om hun uiterlijk is sowieso not done.

Hierin moet ik toch echt Basto gelijk geven. Het is belangrijk om te beseffen dat de meeste verkrachtingen, het meeste misbruik niet wordt veroordeeld vanwege gebrek aan bewijs. Laat staan dat er überhaupt een aangifte komt. Daarom is het ook belangrijk slachtoffers te geloven, of op zijn minst serieus te nemen. Bij Michael Jackson zijn wel degelijk sterke aanwijzingen geweest dat er iets gebeurd moet zijn. Er zijn exacte omschrijvingen van zijn geslachtsdeel, en er zijn precieze locaties genoemd van pornoboekjes die hij samen met de kinderen bekeken zou hebben, die bij een inval ook op die omschreven plekken gevonden zijn.

Aan de andere kant kun je ook niet aannemen dat alle beschuldigingen waar zijn. MJ is een makkelijke prooi. Beroemd, rijk, kinderlijk en excentriek. Logeerpartijtjes met jonge kinderen waar de ouders van de kinderen niet bij zijn worden over het algemeen niet normaal (lees: verdacht) gevonden en kun je al snel verwachten dat mensen daar dingen van gaan denken, ondanks dat er niet per se iets illegaals gebeurd hoeft te zijn.

Samenvattend is bovenstaande discussie zinloos en er zal geen einde aan komen totdat iedereen zich er bij neerlegt dat we het niet zeker kunnen weten, en dat iedereen kan geloven wat hij zij of hen wil. Ik ben dan ook benieuwd naar de recensie van Basto over deze film, die hem daarvoor eerst zou moeten gaan kijken. Zijn mening over MJ kennen we inmiddels wel.

Duidelijk, en logisch

Mooie recensie. Het is duidelijk dat je zijn grote dans- en zangtalent waardeert. Wat ik met die opmerking (die ik niet negatief bedoelde) eigenlijk wilde zeggen is dat meningen over de persoon Michael Jackson hier niet voortdurend besproken hoeven te worden, of ze nou positief of negatief zijn. Net als het vermeende misbruik, wat niet eens in de film zit, niet eindeloos geanalyseerd hoeft te worden. Ik noemde jouw naam, maar hier had iedereen kunnen staan. Iets meer de focus op de film zelf zou denk ik voor de meeste lezers wenselijk zijn.

Dat zou heel goed kunnen. Wat ik al eerder zei was hij een makkelijke prooi en zijn er ongetwijfeld veel dingen (zo niet alles) verzonnen om hem verdacht te maken. Veel beschuldigingen zijn ook al bewezen ontkracht. En nogmaals, niemand van ons kan met zekerheid zeggen wat er wel en niet gebeurd is, dus misschien moeten we er gewoon over ophouden en de film recenseren.

Het zijn ook kunstboeken. Van de honderden pagina's staan daar iets van 2 of 3 pagina's in met naakte kinderen. Boeken afkomstig uit een andere tijd. Die nog altijd legaal te verkrijgen zijn. Ook zo'n verhaal dat altijd verdraait wordt: alsof hij meerdere boeken had dat vol stond van de naakte kinderen. Grappig dat ook dat nooit een heisa werd in de rechtbank? Je kunt het erop napluizen, maar het verhaal wordt ook hier uitvergroot dan wat de realiteit is. Als je per se iets achter de man wil zoeken; helemaal prima, maar daar heb je toch niet verdraaide verhalen voor nodig?

Maar wat Hannibal ook terecht aan gaf, misschien is het beter om niet het welles-nietes spelletje te spelen.

Het gaat er niet om of het legaal is of niet. De vraag die ik mexelf slel is wat voor mensen hebben interesse in dit soort kunst? En het aantal naaktfoto’s weet ik niet (bronnen spreken over vele), maar ook in een playboy zitten maar een paar pagina’s met naaktfoto’s.

Ik snap dat het allemaal te weinig is voor een veroordeling, maar in plasts van alles goed te praten, zil toch tenminste kunnen toegeven dat zijn relatie met jonge kinderen op z’n minst dubieus is.

Nee, maar je kunt de boeken wel omschrijven voor wat ze zijn. De tijd waarin die boeken werden uitgegeven was een compleet andere tijd waarin met een heel andere blik tegen bepaalde zaken aan werd gekeken. Feit blijft ook dat een aantal van deze boeken door 'fans' werden gegeven. Die hadden namelijk inscripties van fans. En dan is wel belangrijk voor context; wat voor boek is het? Is het een boek waarin alleen maar naaktfoto's te vinden zijn? Of is het een boek met tal van plaatjes waarin toevallig een paar naakt zijn (met de lens van 50 jaar geleden)? Zit wel een verschil in.

Ik praat niets goed, maar het is wel logisch om dingen te omschrijven zoals ze zijn. Want anders ga je je eigen verhaal ervan maken, puur omdat zijn relatie met kinderen dubieus is.

En ja; ik vind het dan tegelijk wel boekdelen spreken als deze 'kunst' boeken het enige material is dat werd gevonden, afgezien van verder een paar Playboy magazines, die al helemaal niet dubieus zijn om te hebben als volwassen man. Je zou toch denken dat, in een geval dat ze er ook meer dan 10 hard-drives van zijn adres op hebben nageplozen, er wel meer gevonden zou worden? In vergelijkbare zaken is er vaak tal aan meer bewijs gevonden, zelfs in gevallen van vrijspraak. Dus je zou je kunnen vragen; op basis waarvan werd hij vrijgesproken? Dat ging namelijk óók verder dan enkel 'gebrek aan bewijs' in zijn zaak namelijk.

Het is maar wat je wil zien. Als je alles vanuit zijn dubieuze relatie met kinderen bekijkt wordt alles verdacht, maar het is simpelweg niet zo zwart-wit.

Je zal hier maar komen omdat je meningen over de film wil lezen. Sommigen weten echt van geen ophouden. Nu de discussie gaat over de huidskleur van de penis van Michael Jackson die hij wel of niet in "poepertjes" van kinderen zou hebben gestoken denk ik dat het tijd wordt voor de mods om (opnieuw) in te grijpen. Ik benijd hen niet overigens.

Ik sluit me aan bij wat Hannibal hierboven zegt. Ik probeer wat reviews te lezen om te bepalen of ik wel of niet naar de film zou gaan. Maar het enige wat ik lees zijn deze welles/nietes berichten ivm de beschuldigingen over kindermisbruik. De rechtzaak hierover is 20 jaar geleden al gebeurd en er is ook een uitspraak uit voortgekomen. Dus we kunnen dat nu misschien beter laten rusten en het hier over de film hebben.

Het hoogtepunt van het succes van Michael Jackson was zo'n 40 jaar geleden, en hij staat vandaag met 112 miljoen maandelijkse luisteraars op Spotify nog steeds boven Taylor Swift (102 miljoen). Het aantal streams ligt bij Swift hoger omdat dat over het algemeen een jonger publiek is. De 50+ generatie zal gemiddeld minder streamen. En toch bijft dit een vreemde discussie, het is niet te vergelijken. Ik denk zelf dat de impact op de muziek die MJ destijds teweeg heeft gebracht ongeëvenaard is, en iedereen die beide tijdperken heeft meegemaakt zou dit moeten weten. Zoiets druk je niet in cijfers en al zeker niet twee generaties later.

Oh, ik dacht even dat je in meerdere berichten beweerde dat Taylor Swift een "grotere" artiest is dan MJ vanwege verkoop- en Spotify-cijfers. My bad.

Dat is een kwestie van smaak en irrelevant.

Ik vind Fela Kuti veel beter.

Op verzoek van Janet zelf. Ze vond (na het zien van de ruwe versie) de film manipulatief en het gaf volgens haar een verkeerd beeld van haar familie en wilde er niet aan meewerken.