Home Alone 2: Lost in New York (1992)

Merry Christmas, you filthy animal.

Net als het eerste deel heb ik deze film meer dan 10 jaar, wellicht zelfs meer dan 15 jaar geleden voor het laatst gezien. Ik herinnerde me er dan ook maar weinig van, behalve dan dat Trump een cameo had, omdat de opnamen in één van zijn hotels plaatsvonden.

Kort samengevat is dit afgezien van de setting een regelrechte kopie van het eerste deel. Precies hetzelfde patroon: jochie raakt familie kwijt, ontmoet een eng persoon, heeft een wijze levensles voor de enge persoon, komt bandieten tegen, verdedigt zich met boobytraps, wordt uiteindelijk door de bandieten gegrepen, maar gered door de enge persoon.. En ook deze film laat een fragment zien van een fictieve film. In de eerste film was dat Angels with Filthy Souls, kennelijk een parodie op Angels with Dirty Faces. De bovenstaande quote komt uit de fictieve film in deze film, Angels with Even Filthier Souls een vervolg op de fictieve film uit het eerste deel. Vanwege de herhalingsoefening het hoogtepunt uit de film, wat natuurlijk niet echt een aanbeveling is. 1*.

Deze kerstfilm is wat kinderachtig maar best leuk. De kerstliederen en de beelden van de lichtjes in de straten en aan de huizen, vooral ook die grote speelgoedwinkel, erg gezellig allemaal.

De situatie van een kind dat met een tas vol geld alleen op hotel verblijft, daar had meer uitgehaald kunnen worden. Tim Curry vind ik trouwens een beetje te cartoonesk overkomen. De ontmoeting met de 'gekke' duivenvrouw en de melige boodschap van vriendschap en jouw hart durven openstellen voor liefde, valt wel te verdragen in deze kerstdagen.

Maar het leukste blijft natuurlijk de jacht van het domme boevenduo op Kevin in het huis van zijn oom. De boobytraps zijn best pijnlijk en het gegeven dat ze er geen blijvende schade aan overhouden en maar blijven jagen op Kevin, doet denken aan de oude Tom & Jerry cartoons.

De film probeert twee keer de bliksem in de fles te vangen en slaagt daar niet helemaal in. Er valt echter wel wat lol te beleven.

Het beste deel van de film is zonder twijfel de score van John Williams. Het is prachtig feestelijk en er zijn nadeloos verschillende kerstliedjes in verwerkt. Het brengt echt de nostalgie van de feestdagen naar boven.

Catherine O'Hara en Joe Pesci waren de reden dat ik een paar keer hardop moest lachen. Hun komische timing is onberispelijk. Vooral wanneer Pesci een Muttley-achtig boos gemompel doet. Dat deed me gniffelen van plezier. Opmerkelijke andere grappige castleden zijn Tim Curry en Rob Schneider. Macauley Culkin is nog steeds schattig.

Mijn grootste probleem met de film is hoe het iconische momenten uit het origineel herhaalt. De boobytrapscènes duurden veel te lang en voelden niet eens nodig. Ook de setting van New York maakte het voor mij moeilijker om in de kerststemming te komen.

Home Alone 2 is een onderhoudend vervolg met een paar leuke grappen en een warme boodschap. Chris Columbus weet wat hij het beste kan: de harten veroveren.

3*

Deze kerst classic film, weer is opnieuw gezien.

Ook al is deze niet meer zo origeel als de eerste, wel weten de makers en cast hetzelfde niveau van kwaliteit te handhaven.

Want ook deze kerst kraker, blijft een uitmuntende kerst feel good familie film te blijven.

Een gezellige en vrolijke sfeervolle film met heerlijke humor.

Ook deze kerst film, verdient gewoon een hoge beoordeling in dit genre.

Blijft genieten.

Eigenlijk is deze beter dan het eerste deel, omdat je bij het origineel de eerste drie kwartier bijna in slaap valt. Pas daarna komt het lekker los en krijgen de boeven er flink van langs. Deze film volgt ongeveer hetzelfde patroon, maar hier krijgt Kevin het eerst ook aan de stok met een irritante hotelklerk, waarmee je het eerste gedeelte van Home Alone 2 doorkomt. (Dat, en de cameo van Donald Trump natuurlijk.)

Daarna is het weer ouderwets Kevin versus Harry & Marv en de lijdensweg van de boeven wordt harder, langer en grover. Een nietpistool die afgaat in iemand zijn lul en vier bakstenen op je kop vanaf de derde verdieping: zoiets kon gewoon in de jaren 90. Sommige dingen kun je kinderen echt niet voorschotelen. Inhoudelijk is het verder natuurlijk stompzinnige slapstick maar als film een vreemde inkijk in een tijd die verder achter ons ligt dan we wellicht willen toegeven.

In de twee jaar die tussen beide delen zitten heeft Culkin geen acteerles gehad, want hij levert zijn teksten weer met een tenenkrommende houterigheid. Hij is echt de belichaming van het 'slecht acterende jaren 80/kind', iets wat je vandaag de dag gelukkig steeds minder ziet. Waarom kunnen kinderen nu wel acteren en vroeger niet? Met een beter acterende hoofdpersoon was deze onderbroekenlol zeker 4 sterren waard, nu houd ik het maar op 3, en dan ben ik royaal.

Thats it, another Christmas in the trenches.

En waar je deel 1 kijkt hoort deel 2 te volgen, het is overigens wel het punt waar ik op hou, want 3 en 4 gaan in die zin natuurlijk nergens meer over en bezitten toch zeker niet de nostalgie van de eerste twee. Niet dat ik deel 2 verder ga verheerlijken want zo geweldig is het vervolg nu ook weer niet, het is lastig om herhaling te voorkomen, iets wat ten dele lukt door de andere setting, maar helemaal ontkom je er niet aan.

De McCallisters laten zich in die zin weer van hun slechtste kant zien door Kevin uit te lachen en na een tegenreactie te veroordelen waarop herhaling al snel op de loer ligt, maar alles lijkt in die zin goed te gaan tot het vliegveld waar zoals gebruikelijk die vreselijke irritante drukte van de partij is. Blij dat ik niet onderdeel ben van zo'n familie, buiten dat is het elkaar kwijtraken zo dom mogelijk. En had ik al gezegd dat de über nare Uncle Frank er ook weer is? Maar zo mist de familie ook een lid want waar is de knappe Heather? Niet bereikbaar voor dit deel? Afijn, de familie heeft andermaal een shit vakantie, zal je zo langzamerhand ook van balen lijkt me, terwijl Kevin zich prima vermaakt in de Big Apple.

Uiteraard valt andermaal de vergevorderde gewiekstheid van het jochie op om dingen te regelen en een hotelkamer te reserveren waar het personeel een opvallende rol heeft en best geinig in de vorm van Tim Curry, Rob Schneider en Dana Ivey. Teenkrommend vind ik persoonlijk dan weer de verschijning van Trump. Wel fraai de waanzinnige speelgoedwinkel die natuurlijk echt bestaat, weliswaar onder een andere naam, en waar Tom Hanks ook zijn voetstappen heeft gezet in de film Big. Toch is het slechts allemaal opvulling, net als in de eerste, waar het toch gewoon wachten is tot Kevin de serie aan boobytraps en obstakels klaar maakt in het bouwproject. Het is dan ook een opluchting als de film zover is want net als in de eerste is dit toch waar de film om gaat.

En hoewel we inmiddels het repertoire wel wat kennen met gladde oppervlakken, brandende hoofden, vliegende verfblikken en een brandend touw is het toch allemaal wel weer amusant en kostelijk hoe Harry en Marv er weer vol in vliegen en klap na klap krijgen. Ook hier is weer een scheiding tussen de wat serieuzere dingen en ronduit kattenkwaad maar dat mag andermaal de pret niet drukken waar net als in de eerste een getroubleerde anti-held opstaat to save the day, ook daar geen verrassing dus. Vernieuwend en orgineel is het natuurlijk allang niet meer en is het praktisch onmogelijk om niet in herhaling te vallen, toch hebben we het allemaal al eens gezien daarom wat mij betreft een halve ster minder dan de eerste.