Kneecap (2024)

Het vrij vertaalde ware verhaal van Kneecap is een heerlijke film geworden. De mannen spelen zichzelf, maar nergens had ik het gevoel naar amateurs te kijken. Het acteerwerk is naturel en oogt geloofwaardig. Rapmuziek is voor deze jonge mensen een manier om hun taal, hun identiteit te uiten én om een middelvinger te maken naar de autoriteiten.

Kneecap heeft een lekkere energiek vaart die, zoals vaker genoemd, enigszins doet denken aan Trainspotting. Geen probleem voor mij, want dat is een persoonlijke favoriet. De vlotte montage, de humor, drugs, het geweld en de pompende muziek zijn er allemaal en maken deze film tot een feestje.

4*

Fantastisch!!

Kneecap is momenteel het gesprek van de dag In Britain met hun statements over Gaza en Israel.

Biografische films over artiesten zijn meestal een terugblik op een carrière. Als tenminste de artiest in kwestie relatieve bekendheid heeft verworven. Echter deze biografische vertelling gaat over het ontstaan van de band Kneecap. Een hiphop-band die bestaat uit Móglaí Bap (ook wel: Naoise), Mo Chara (ook wel: Liam Óg) en Dj Próvai (ook wel: JJ) en die tot voor het uitbrengen van deze film eigenlijk alleen in Noord-Ierland bekendheid bezat.

De film zelf doet eigenlijk veelal hetzelfde als elke andere muziek-biopic. Het is hier het bekende verhaal van de opkomst van een Ierse groep. Twee jongens uit een moeilijke buurt en een muziekleraar vinden elkaar in hiphop mede doordat de Ierse taal onder vuur ligt. Dit anarchistische trio uit Belfast wordt het onwaarschijnlijke boegbeeld van een burgerrechtenbeweging die de moedertaal wil redden. Die culturele strijd, de humor, overmatig drugsgebruik en een energieke montage maken van deze film net wat meer, dan de standaard. Dat en de bereidheid om het visueel iets vreemder te doen (zoals een klei-animatie). Muziek van The Prodigy, Bicep , Fontaines DC Obital en nummers van Kneecap zelf maken de film op smaak. Erg leuk, rebels en onbeschaamd zichzelf!

Kneecap was echt geweldig op Best Kept Secret. Ga dit vooral zien als je wat met deze film en de muziek hebt. Volgens mij komen ze in Paradiso. Ik ben ook zeer blij dat Best Kept Secret heeft gekozen om ze niet te cancellen, maar ze te verplaatsen naar de mainstage.

Kneecap op Best Kept Secret

Zie hier een live concert van afgelopen zaterdag. De laatste 5 minuten geven een mooie weergave.

Ik ben dus helemaal geen rap-kenner of rap-liefhebber.

Indertijd vond ik The Marshall Mathers LP van Eminem heel goed, nog steeds wel, maar het triggerde me nooit om echt meer naar rap te luisteren, zelfs niet om meer naar Eminem te luisteren. Vorig jaar de film van deze gozerts gezien, en die was wel ok. In mijn geheugen zelfs goed, maar ik zie dat ik maar 3 sterren gegeven heb, dus het was niet echt heel goed toen.

Maar nu al een paar keer deze YT van afgelopen zaterdag gedraaid. Heerlijk. Gewoon echt heerlijk. Lekker buiten mijn comfortzone, maar het blijft heerlijk.

Leuk om te lezen Graaf Machine! Ben zelf ook helemaal niet thuis in de rap/hiphop, maar soms zitten er wel wat pareltjes tussen. Qua muziek ben ik ook veel meer van de jaren 60' (bluesrock) en jaren 80 (new wave en Shoegaze), maar af kan ik hiphop ook zeer waarderen. Overigens wel typerend dat ik hiphop het leukste vindt wanneer ik het niet kan verstaan.

De producties van DJ Provai werken ook wel heel aanstekelijk en het charisma (of het tegenovergestelde daarvan) van de twee rappers. Ik ga persoonlijk ook heel goed op hun style, terwijl ik normaal gesproken helemaal niks heb met de fatbike-types.

Komen in November ook nog naar de Afas trouwens! Maar tot zover musicmeter. Nu ik ze in het echt heb gezien beviel de film me nog veel beter, omdat de typetjes vrij realistisch zijn.

Ik ben 57, nou ja morgen wordt ik 57, en ik heb gewoon niet meer genoeg energie om zo'n heel concert live mee te maken. Maar dan op YT het te zien, daar heb ik uiteraard wel genoeg energie voor.

30 jaar geleden was ik zeker in the mood geweest om een kaartje voor een concert van ze te halen. Eigenlijk leven we in een prachtige tijd, dat je zoiets gewoon een paar dagen na de vertoning live kunt bekijken vanaf je laptop.

Geinig.

Kleurrijk rapspektakel. De politieke achtergrond had ik net iets beter mogen kennen, dat had het misschien nog wat leuker gemaakt. Dat gezegd zijnde is Kneecap wel gewoon een toegankelijke tragikomedie over een stel rappers met een achterliggende boodschap. Het taaltje is sappig, de film is vlot verteld en visueel verveel je je geen seconde. Qua verloop had het misschien iets minder voorspelbaar mogen zijn, maar dan boet het aan toegankelijkheid in, natuurlijk.

3