Hauru no Ugoku Shiro (2004)

Bij herziening gaat het matige plot in de tweede helft toch wel wat meer tegenstaan. De eerste helft is Miyazaki op zijn best, in de tweede helft zitten er teveel ontwikkelingen om nog leuk te blijven. De emotionele band met de personages ontbreekt ook hier. Maar het blijft er fantastisch uizien.

Ik verlaag een halve ster.

Mijn derde Miyazaki, en net als Spirited Away is deze film zeer de moeite waard. Schitterend vormgegeven en ontzettend fantasierijk. Leuke personages, vooral de vlam Calcifer.

Naar het einde toe vond ik het verhaal iets minder worden, maar al met al een goede film.

Geweldig hoe men erin slaagt om van vuur een echt, volwaardig personage te maken!

Wel heb ik nog een vraag bij het verhaal: Hoe komt het dat Sophie naarmate het verhaal vordert, terug jonger wordt? Maar dat ze bij momenten toch plots weer oud is?

Een echte parel.

Ik en mijn hele gezin hebben ons hart aan deze film verloren.

Dit duurde langer dan ik wenste mijn vrouw dacht dat elke anime een actie film was.

Maar sinds ze deze heeft gezien kan ze geen genoeg van anime krijgen.

Ik kan niet eens omschrijven hoe mooi deze film is.Mijn dochter van 5 heeft hem ondertussen al zeker 100 keer gezien.

Nu zwijgen we hem dood anders zou ze hem zo weer willen kijken.

Wat ik zo heerlijk vind aan de films van Miyazaki, is dat ze zowat hét toonbeeld zijn van fantasie en creativiteit. In elk van zijn films zitten er meerdere originele ideeën, het één met nog meer fantasie dan het ander. Bij Howl's Moving Castle vond ik vooral het idee van de deur die uitgeeft op verschillende werelden echt geniaal bedacht. Maar hiernaast blijft het ook genieten van de schitterende creaturen die Miyazaki uit zijn brein tovert, en de heerlijke totale sprookjeswereld.

Wat ik net iets minder vond, was het verhaal an sich. Het is me net iets te verwarrend en iets te chaotisch. Soms werkt dat, en tijdens het bekijken van de film was ik misschien meer bezig met verwonderd te kijken dan echt op het verhaal te letten, maar af en toe ergerde ik me toch aan bepaalde zaken. Een film hoeft voor mij absoluut geen focus op narratie te leggen, maar als je duidelijk merkt dat er een verhaal in zit, wil ik wel dat het mooi verteld wordt. En hier ging het soms toch wel met horten en stoten, met af en toe een kleine leemte tussendoor.

Ook vond ik de animatiestijl iets "gladder" ivm films als Castle in the Sky of Princess Mononoke, films die qua stijl warmer aanvoelen. Gelukkig zorgen de prachtige omgevingen en fantasierijke vondsten er voor dat dit euvel (als je het al een euvel kan noemen) tot een minimum herleid wordt.

Een schitterende fantasierijke film die iedereen doet wegdromen. Alleen jammer van de nogal slordige vertelling. Een mooie 3,5*

3,5*

"Howl's Moving Castle is een kleurrijk, meeslepend sprookje over opoffering en hebzucht, liefde en heldenmoed, de geïndustrialiseerde stad en het vredige platteland, en over de blijmoedige jeugd en destructieve volwassenen", las ik in een recensie. Helemaal mee eens: de regisseur biedt een avontuurlijk mooie wereld tussen realiteit en fantasie, een verhaal over goed en kwaad, oorlog en ongerepte natuur, verantwoordelijkheid en liefde. Hij speelt met je vooringenomenheid: bijvoorbeeld jong wordt oud en kwaad wordt plotseling goed. De film is duidelijk met liefde en oog voor detail gemaakt. Het is alleen wat vreemd om (witte) figuren in een (voor mij) Engelse wereld, Japans te horen praten.

Nu voor de tweede keer gezien en prachtige film weer van Miyazaki! Direct na Spirited Away heb ik deze film gekocht omdat ik meer wilde zien. En vond deze film eigenlijk veel mooier dan Spirited Away. Het verhaal sprak me meer aan en mijn dochter was gek op het liefdes verhaal (en ik stiekem ook wel).
Deze film was ook een stuk minder vaag (geen droomwereld). Lees hier veel over dat het een ingewikkeld verhaal is maar vond Spirited Away eigenlijk veel ingewikkelder.
Wat me vooral blijft aanspreken in beide films is dat het niet zozeer om goed en kwaad draait. Ieder personage heeft haast wel een goede en kwade kant in zich.

Spirited Away moet ik nog met een tweede kijkbeurt verblijden maar bij de herziening van deze film zag ik prachtige details die ik de eerste keer toch gemist had. Zo zag ik nu pas goed dat Howl zijn kasteel verplaatst en het hetzelfde huis is als waar Sophie woonde voor ze een oude dame werd, ik wist wel dat het in dezelfde stad was maar niet hetzelfde huis. Howl's slaapkamer zag ik ineens een aantal bewegende ogen in (in de deur en een piramide vormig object), waar ik me meteen afvraag wat daar de betekenis van is? De film doet je ook nadenken over onherroepelijke zaken zoals over ouder worden. Is het zo erg om een oude dame te zijn? Is het zo erg om lelijk te zijn (hoewel niemand echt lelijk lijkt in deze prachtige animatie!), is iemand door en door slecht?

Zeer vermakelijke film, de personages zijn heerlijk luchtig en vrolijk eigenlijk. Niet de Disney vrolijkheid maar echte vrolijkheid met soms een bitter randje.

Vermakelijk filmpje en erg mooi getekend.
Het eerste deel vond ik op zich nog wel interessant, alleen het tweede deel was toch iets minder. Ik snapte ook niet echt waar die hele oorlog over ging en uiteindelijk wordt het zo raar opgelost als Howl zijn hart weer terug krijgt en de koningin ineens besluit om te gaan overleggen met de andere partijen...
De rol van de heks die een oogje heeft op Howl en Sophie dus betovert was ook ietwat vaag te noemen.

Nipt 3,5 sterren.

deze en spirited away zijn eigenlijk de enige Ghibli films die ik kan waarderen. de achtergronden, het kasteel en de bijrollen en zo zijn echt mooi maar wat mij over het algemeen altijd stoort in anime, is de manier waarop Howl is getekend. De vorm van het hoofd en de haren en ogen, altijd hetzelfde alleen andere kleur. Terwijl Japanners standaard zwart haar hebben en donkere ogen(Tokyo godfathers, meer accuraat). Hier zal ik me nooit overheen kunnen zetten dus zal ik ook nooit een anime liefhebber worden. Maar het kasteel is echt te gek!

De animatie was wel dik in orde, het zag er heel mooi uit.

Alleen kon 'k niet zo meeleven met de personages en vond 'k dat iets minder en soms een wat rare film.

Het bekijken waard, maar Spirited Away vond 'k beter.

Fantasie van de bovenste plank

wat mooi gemaakt... het blijft me altijd weer verbazen zoiets..

veel fantasie, en een heel appart verhaal..

maar toch... echt goed,..

4**

De magie van Miyazaki duurt voort! Ook Howl’s Moving Castle is een ijzersterke anime. Ik zag deze op vakantie in Vietnam toen in ik in de trein zat van Hué naar Hanoi. Een meisje heeft nog meegekeken.Ze zal er niks van begrepen hebben, maar ze vond het (eveneens) fantastisch. Dat was ook erg leuk om mee te maken.

Het zijn de gebruikelijke Ghibli ingrediënten die het feest compleet maken. Het tekenwerk is weer subliem. Er zijn duidelijk computers gebruikt, maar dat mag de pret niet drukken. De CGI is heel behoorlijk. Daarnaast zitten er weer een aantal leuke karakters in en is het verhaal heerlijk. Toch knap dat een animatiefilm twee uur probleemloos weet te boeien. Er zijn namelijk maar weinig westerse tegenhangers daar met slechts zeventig tot negentig minuten in slagen. Howl’s Moving Castle is kleurrijk, divers en spectaculair. Miyazaki heeft zich weer volop laten inspireren door westerse (en ongetwijfeld ook Aziatische) folklore. Toch kan hier niet gezegd worden dat dit lijkt op iets dat eerder gedaan is. Het is alleen net zo’n spektaculaire achtbaanrit als andere Ghibli’s en daarmee op een prettige manier erg sprookjesachtig. Een diepgaand verhaal dat voor kinderen te moeilijk is, maar dat is alleen maar gunstig voor de houdbaarheidsdatum. Ik denk dat ik zelf ook nog een aantal nieuwe dingen zal ontdekken wanneer ik deze film opnieuw ga bekijken. Klein puntje van kritiek is dat het verhaal wel iets vloeiender mag lopen. Men wil eigenlijk iets teveel vertellen. Verder ongelooflijk zonde dat de meeste films van Miyazaki nog steeds zo slecht verkrijgbaar zijn. Tot nu toe heb ik iedere film als een voltreffer ervaren.

Er zijn weinig films die zo speciaal zijn. Geweldige film! En wat een leuke karakters, echt net zoals Spirited Away voelt deze film als een droom aan.

Mooie film!

Mooie fantasierijke vertelling alleen is het verhaal nogal rommelig. Ook is het einde een vervelende onzinnige sing along. wel dikke 3,5/4*

Goede film, maar kan niet tippen aan Sen to Chihiro no Kamikakushi (Spirited Away, De Reis van Chihiro, 2001)

Absoluut niet mijn favoriete Gibli, ik vond deze nogal rommelig, onlogisch (ook binnen het kader van deze fantasiewereld) en daardoor kwam ik er niet echt in. Verder had deze op zich wel de pluspunten die alle Gibli's in het algemeen toch wel kenmerken.

Zeer creatieve en mooi geanimeerde film, het einde had beter gekund het begin was pakkender. Hele leuke personages en voor de rest een top film.

Ik vind deze samen met TENKÛ NO SHIRO RAPYUTA de beste animatie films die ik tot nu toe heb gezien. Beide fantastische avonturen met een mooie oude tekenstijl.

Zo, weer even wat lager in DE LIJST. Nummer 176. Dat kasteel ziet eruit alsof hij geïnspireerd is op Ayreon’s Into The Electric Castle (leuke cd). Of ben ik nu gek?

Deze film heeft een fijne ouderwetse tekenstijl. Uiteraard wel met de vertrouwde grote ogen zoals we dat van die Japanners gewend zijn. Het helpt prima om dit sprookje tot leven te wekken. Ook zit er veel detail in de tekeningen. Bijvoorbeeld in de kamers binnen het kasteel. Aan dit alles lijkt gedacht te zijn. Blijkbaar vonden ze het nodig om van Howl een metroseksueel te maken. Die lopen daar wel meer rond in Japan, dus ach. Zijn gezeur dat het leven zonder knap te zijn geen zin had was wel grappig.
Het verhaal duurt twee uur, maar was voorbij voor ik er erg in had. Blijkbaar had dit sprookje voldoende inhoud om er bijna in sneltreinvaart doorheen te razen. Zonder dat er scènes op rare momenten werden afgebroken of er andere dingen storen.
Bovendien is hij als volwassene prima bekijkbaar. Calcifer zou je kinderachtig kunnen noemen. Maar dat fikkie was juist zo schattig. Hoe hij steeds om zijn hout heen kroop of zich eraan vastklampte. Het zal vast eens eerder zijn gedaan, maar het is leuk gedaan. En hoe Markl om de haverklap Sofi roept is heel irritant maar eigenlijk ook te schattig voor woorden. Dat hondje was ook wel een accessoire voor de kinderen onder ons. Daar worden keuzes voor gemaakt die in een film puur voor volwassenen niet zouden passen.
Verder is liefde natuurlijk voor alle leeftijden en dat en de warmte van deze film is denk ik wel voor velen voelbaar.

België zond hem gelukkig in de originele versie uit. De stemmencast klonk lief en leuk. Behalve Markl weinig mis mee.

3,5*

Miyazaki op de automatische piloot.

Net als bij Spirited Away en Castle in the Sky creëert Miyazaki een vreemde fantasiewereld, zonder enige logica, ook in de context van die wereld. Vliegende oorlogsschepen, levende vogelverschrikkers, niet zo heel erg slechte heksen en tovenaars met borderline. Het ziet er mooi uit, maar het slaat allemaal als een tang op een varken. Het plot is matig en de karakters zijn vlak.

De film moet het dus volledig van de visuele aspecten hebben en dat staat me tegen. Liever heb ik films als My Neighbor Totoro of Princess Mononoke, waar de realiteit de fantasiewereld raakt, maar waar de laatste uiteindelijk mysterieus blijft. Dan is er meer ruimte voor karakterontwikkeling en verhaal. Op hol geslagen fantasie is mooi, maar levert geen complete film.

Voldoende, meer niet. 3***

Vreemde film in vergelijking met Spirited Away (dit is nog maar m'n 2de film in de Ghibli-reeks). De magie is er nog (moving castle, gekleurde deur, malcifer, de betovering, de vogelverschrikker, ...) maar het verhaal is complexer, of slordiger zo je wil. De beelden lijken ook vluchtiger te zien.

Misschien dat een extra kijkbeurt verheldering kan brengen, maar voorlopig zet ik 'm toch paar trapjes lager als het pareltje van Chihiro... 3.5*

Wervelend fantasiespektakel

De Animatie film. Een genre waar ik weinig ervaring mee heb de laatste jaren, maar zo nu en dan tracht ik nog wel eens om er een te proberen. Ook Anime trekt mij aan, en ik heb het idee dat er wel een aantal verborgen pareltjes te vinden zijn. Of deze film onder de categorie van ´´typische anime´´ valt weet ik niet, maar een verborgen parel is het sowieso niet te noemen.

Zoals ik helemaal bovenaan al vermeld is Howl's Moving Castle wel wervelend, maar soms iets te wervelend. Het kan erg chaotisch zijn allemaal, en het verhaal springt van hot naar her. Hoewel het verhaal wel goed te volgen is, voelt het ergens toch te druk aan en ontbreekt er een bepaalde rust om een sprookje zoals dit voor te dragen. De animatie vond ik wel mooi, maar ergens had ik hier wel meer van verwacht. Dit kan zijn omdat de stijl mij wellicht minder aansprak of omdat ik animatie in zijn algemeenheid wat ontgroeid ben, maar het viel me allemaal toch wat tegen. Ook het Japanse eigenzinnige stijltje is nooit helemaal mijn ding geweest, en ook niet in deze titel. Ik heb nog weinig animatie films uit het land van de rijzende zon geprobeerd, maar ik had het idee dat het allemaal wel wat toegankelijker en minder rommelig had gemogen. Ook ontbrak er een spanningsboog in mijn optiek, waardoor het verhaal mij nooit helemaal mee wist te slepen. Diepgang had het verhaal absoluut wel, en er waren ook de nodige creative vondsten/personages in het verhaal gewerkt, maar in zijn geheel gezien lijkt de film geen compleet product af te kunnen leveren.

Hierdoor vind ik Howl's Moving Castle wel enigszins overrated. Misschien zoek ik een andere, wat meer volwassener en minder eigenzinnig stijltje maar binnen de Japanse markt vind ik zowel deze titel, als de animatie serie Knights of Sidonia, die ik onlangs ook een kans heb proberen te geven, niet binnen mijn straatje passen. Veel andere animatie heb ik de afgelopen jaren op dit gebied niet geprobeerd, maar ik begin nu wel het idee te krijgen dat dit wellicht mijn ding niet helemaal is. Een animatie titel zoals Batman: Under the Red hood, die ook een van de weinige animatie producties is die ik de afgelopen jaren gezien heb, beviel mij dan weer een stuk beter, maar toch is dit weer bijna een volledig ander genre te noemen vanwege de sfeer en benadering van het verhaal. Toch een wat meer volwassen en meer toegankelijke stijl dan de Japanse producties. Overigens zijn dat soort films natuurlijk ook meer actie gericht.

Howl's Moving Castle zal veel mensen echter ook heel blij kunnen maken. Het bewegende kasteel ziet er prachtig geanimeerd uit, de personages zijn stuk voor stuk origineel gevonden, en er is goed over de verhaallijn nagedacht. Ik viel zelf echter teveel over bovenstaande punten om hier echt van te kunnen genieten.

2,5*

Magisch!

Howl’s Moving Castle is en blijft toch één van mijn favoriete Miyazaki films! De prachtige beelden en kleuren die we voorgeschoteld krijgen in deze film zijn fenomenaal! Voor mijn gevoel heeft deze anime alles wat je zou kunnen en moeten wensen!

De personages geven je stuk voor stuk wat speciaals en warms mee, ieder op hun eigen manier! Het is allemaal zo goed uitgewerkt van het prachtige wandelende kasteel tot de stadjes die tot in de detail verbluffend zijn! Je kunt niet anders dan een magisch gevoel krijgen wanneer je deze film zit te bewonderen.

Heerlijk!

Howl heeft een leuk slaapkamertje. Idem voor zijn steampunk kasteel. Het zijn dat soort designs die de toch al gave huisstijl van Ghibli naar een hoger plan tillen. Het verhaaltje is vergeleken met Miyazaki's vorige net iets meer in balans. Wat meer ruimte om te ademen, zeg maar. Daar staat tegenover dat het tweede uur niet het wervelende niveau van Spirited Away weet te halen.

Of je het wel of niet kunt volgen, is niet zo relevant. Ik vind het vooral een kwestie van op kunnen gaan in al dat getover en dat gaat me hier wat minder af. De beste momentjes zitten duidelijk daarvoor met de paleiselijke trap als hoogtepunt. Tot in de kleinste details raak, maar ik vind zo'n scène als wanneer de was wordt buiten gehangen ook goud waard.

Sowieso is Miyazaki op z'n sterkst als hij wat rust inbouwt en het sfeertje van z'n animatie laat spreken. Met Sophie en haar worsteling met ouderdom, uiterlijk en Howl heeft deze een kloppend hartje en dat maakt het, ook vanwege enkele andere leuke karaktertjes, wel weer een aangename, vindingrijke film. De vogelverschrikker, Calcifer en zeker het hondje; die is best grappig.

Daarnet voor het eerst gezien. Een snel eerste oordeel:

Porco Rosso meets Kiki's Vliegende Koeriersdienst meets Teddy Ruxpin, maar dan met een dromerig, soms nachtmerrieachtig sausje. De anachronistische fantasiewereld is prachtig en het bewegende kasteel spreekt erg tot de verbeelding. Met een hele stoet aan sidekicks is dit de grappigste Miyazaki die ik tot nu heb gezien: de vogelverschrikker, Calcifer, het hondje, de oude heks. En na een angstaanjagende scène moet Sophie lachen om Howl z'n blote kont.

Over de thematiek moet ik nog even nadenken voor ik er iets zinnigs over kan zeggen. Oud versus jong, techniek versus natuur en de waanzin van de oorlog (vergelijk Porco Rosso).

Minpunten: Ik kon me niet echt inleven in de personages en het einde is - hoewel hartverwarmend - vlak en corny. Misschien kom ik hier nog op terug, want films van Miyazaki moet je echt meermaals zien.

Voorlopig oordeel: Niet de beste Miyazaki, maar toch weer ijzersterk. ****

Na twee herzieningen opgehoogd naar 4,5. Hoe vaker ik hem zie, hoe meer ik hem begrijp.

Het einde is bij nader inzien helemaal niet zo eenduidig happy. Miyazaki gebruikt vliegen als metafoor voor vrijheid. Als Howl voor Sophie en zijn bij elkaar geraapte 'gezin' kiest verliest hij zijn veren. Hij vindt rust, maar is zijn vrijheid kwijt. Zal dat goed gaan? 'Een hart is een zware last', wordt in de slotscène gezegd. En: 'Een onbestendig hart is de enige constante.' Sophie wordt weer jong maar houdt haar grijze haar, wat de mogelijkheid van een slechte afloop niet uitsluit. Heeft Howl niet ook de heks te gronde gericht?

de film is goed maar deze film kan de legendarische Spirited Away niet verslaan al probeert Miyazaki dat wel maar het lukt niet