Knock at the Cabin (2023)

Beetje vage film die wel sfeervol gemaakt is en je als kijker wel constant in verwachting laat waar deze nu precies heen gaat, maar nooit echt weet te imponeren en mij als kijker nooit echt voor me wist te winnen. Dit is echt een film van uitersten. Enerzijds is de pacing prima en wilde ik de uitkomst weten, anderzijds vond ik de film enorm slepen omdat het lange tijd allemaal wat te vaag was waar ik niet echt in mee kon gaan. Pas richting het einde wordt dat iets beter. Acteerwerk is wisselend. Bautista is perfect gecast en zijn compagnons zijn behoorlijk, die twee partners vond ik een heel pak minder. Ik moet men hen allicht meeleven maar ze boeiden me weinig. Naar boven afgerond 3,0*.

"Will you make a choice?"

Met M. Night Shyamalan kan het alle kanten opgaan, maar deze film is dan weer een meevaller.

Met 'Knock at the Cabin' presenteert Shyamalan het einde der tijden. Dit wordt gedaan in de vorm van vier onuitgenodigde gasten die de vakantie van Wen en haar twee vaders ruw verstoren. Om te voorkomen dat de wereld vergaat, moet het gezin namelijk onderling bepalen wie er doodgaat. De grote vraag is of dit nu daadwerkelijk de waarheid is of zijn de vier niet goed bij hun hoofd.

De spanning zit er gelijk goed in en als kijker bleef ik mij afvragen waar het allemaal naartoe zou gaan. Er wordt een intrigerend spelletje gespeeld met de kracht van overtuiging; in hoeverre kun je zoiets absurds als de waarheid aannemen? Dit wordt versterkt door de acties van de vier indringers die er geen doekjes om winden.

Het acteerwerk is in orde, waarbij het vooral fijn is om Dave Bautista eens in zo een serieuze rol te zien. De kleinschaligheid zou als een minpunt gezien kunnen worden, echter zet Shyamalan dat uitstekend naar zijn hand. Dit zorgt voor een aantal opmerkelijke scènes. Ik miste alleen wel de typische plottwist à la Shyamalan, maar dat is op zich niet erg.

Al met al een aardige thriller die wat mij betreft iets rauwer had gemogen, maar desondanks best de moeite waard is.

3,0 Sterren.

De films van regisseur M. Night Shyamalan zijn zeker niet allemaal goed. Er worden soms zeer teleurstellende verhalen en idiote plottwisten uit zijn hoge hoed getrokken. Oftewel een M. Night Shyamalan film is heel erg goed, of het is ellende. Het laatste is helaas het geval bij "Knock at the Cabin" (gebaseerd op het boek "The Cabin at the End of the World" van auteur Paul Tremblay), dat een volstrekt absurd uitgangspunt heeft, dat de grenzen van het geloofwaardige tot het uiterste tart én zelfs overschrijdt.

Tijdens een vakantie in een afgelegen blokhut in een bos, worden de zevenjarige Wen (Kristen Cui) en haar beide vaders, te weten Eric (Jonathan Groff) en Andrew (Ben Aldridge), gegijzeld door vier gewapende vreemdelingen onder leiding van de zekere Leonard (Dave Bautista), die het einde van de wereld aankondigen en eisen dat het gezin een ondenkbare keuze moet maken om om dit te voorkomen. Met beperkte toegang tot de buitenwereld, moet het gezin beslissen waarin ze geloven voordat alles verloren is.

Eric en Andrew zijn samen met hun geadopteerde dochter Wen op vakantie en hebben ergens diep in de bossen een blokhut gehuurd. Hun vredige vakantie wordt echter bruut verstoord als er een grote vreemde man, te weten schoolleraar Leonard, op Wen afkomt, die buiten sprinkhanen aan het vangen is. De man praat vriendelijk met Wen en helpt haar ook met vangen van sprinkhanen, maar geeft ook aan dat hij het jammer vindt dat hij iets ergs moet gaan doen. Als er dan nog drie vreemden, te weten Redmond (Rupert Grint), kokkin Adriane (Abby Quinn) en verpleegster Sabrina (Nikki Amuka-Bird), aan komen lopen met wapens in hun hand, raakt Wen in paniek en rent ze snel het huis in voor hulp. De vreemden weten toch binnen te dringen en beweren dat ze visioenen hebben gezien over het einde van de wereld. De enige manier om de apocalyps te stoppen is als Eric, Andrew en Wen één van hen vrijwillig opoffert. Een moeilijke keuze, want kies je voor je eigen geluk of voor het voortbestaan van de mensheid?

Het probleem van "Knock at the Cabin" is vooral het uitermate zwakke rechttoe rechtaan verhaal, dat nauwelijks weet te boeien of spannend is. "Knock at the Cabin" roept veel interessante vragen op over de echte intenties van de vier vreemdelingen (oftewel de vier ruiters van de Apocalyps) of over hun onderlinge relaties. Hoe hebben ze elkaar leren kennen? Kennen ze Andrew en Eric en manipuleren ze het koppel? Is er echt een apocalyps op komst? De setting en het idee zijn zeker interessant, maar de uitwerking laat helaas te wensen over. Echte antwoorden krijgen we niet altijd en waar we deze niet krijgen, wordt dit ook niet ondervangen door een bevredigende mysterieuze suggestie.

De film wordt helaas ook nergens spannend. Eigenlijk zou je continue van de spanning op het puntje van je stoel moeten zitten, maar de gebeurtenissen boeien eigenlijk maar weinig en de film bevat ook totaal geen verrassingen of wendingen (zelfs het einde is flauw). Op een televisie (de enige toegang met de buitenwereld) zie je wel dat er rampen (o.a. een tsunami, een epidemie, vliegtuigen die uit de lucht vallen en een storm het heftige bliksem) plaatsvinden, maar de daadwerkelijke impact is op geen enkel moment voelbaar.

In plaats van je als kijker bezig te laten houden met de vraag of er nu echt een apocalyps gaande is of niet, wordt er vooral veel gediscussieerd tussen het gezin en de vreemdelingen, waarbij de vreemdelingen steeds één van hun opofferen als het gezin geen keuze maakt op de vier momenten waarbij men moet kiezen. Er zit geen nuance in het verhaal. Hier en daar wordt er wel wat informatie gegeven, maar niets helpt de opbouw van de wereld en het verhaal.

Er zit ook bizar weinig horror in deze horrorfilm. Bij de momenten dat de vreemdelingen iemand van henzelf moeten op offeren (Redmond als eerste en Leonard als laatste) valt er niets te zien en ook bij de rampen valt er nauwelijks iets te zien te zien, hoewel het uit de lucht vallen van de vliegtuigen wel nog enigszins fraai in beeld werd gebracht. Niet dat er perse meer gorigheid in had gehoeven (het is namelijk ook een bioscoopfilm en daarin valt tegenwoordig nauwelijks meer goor te zien). Het mist echter die spanning. Geen enkel moment doet je geloven dat er ook maar iets op het spel staat. In plaats van ons te laten zien waarom de vreemdelingen gedreven worden om verschrikkelijke dingen te doen, komt er anticlimax na anticlimax.

Regisseur M. Night Shyamalan (die natuurlijk zelf ook eventjes te zien is in de film en wel op de televisie tijdens een reclame) brengt ook elementen (zoals de haat tegen homo's met o.a. Redmond die mogelijk is verbonden met een homofobe aanval op Andrew in een bar met een fles, de ouders van Andrew die het maar vreselijk vinden dat hij verliefd is op een man en de manier waarop ze Wen, die een hazenlip heeft, hebben geadopteerd) in het verhaal die via zogenaamde flashbacks te zien zijn en die daarna vrijwel niet meer van belang zijn, behalve dat het af en toe nog eens benoemd wordt. Halve ideeën worden dus de film in geslingerd zonder dat het daadwerkelijk wordt uitgewerkt.

Het hele verhaal speelt zich ook alleen af in de sfeerloze blokhut en het acteerwerk is ook bijzonder mager. Op Dave Bautista, Kristen Cui (ze maakt een lief acteerdebuut) en Abby Quinn na, is vrijwel iedereen naar de school van overacting geweest. Hun reacties zijn gewoon niet geloofwaardig. Dave Bautista laat echter zien dat hij juist wel op weg is om een prima acteur te worden die meer kan dan steeds dezelfde rollen spelen, wat hij ook niet meer wilt. Hij is als Leonard dan wel enorm, maar in feite is hij een teddybeer (hij doet niemand kwaad), die de emotie en gevoeligheid goed overbrengt. Dat is opzicht al een hele prestatie en vooral omdat de rest van de cast vooral naar elkaar schreeuwt en hyperventileert.

"Knock at a Cabin" had best een goede film kunnen zijn, maar het hele idee van "Knock at a Cabin" gaat verloren in M. Night Shyamalan's handen en laat als enige resultaat een film achter met een absurd aantal close-ups. Dat is jammer, want het concept is erg interessant. De uitvoering is echter een stuk minder dan verwacht en gehoopt.

Hier kan je anno 2023 echt niet meer mee aankomen. Apocalypsefilms zijn er al heel, heel veel en als je dat concept zo nodig nog eens op het scherm moet brengen, kom dan op zijn minst met een enigszins acceptabel plot op de proppen.

Na een aardig begin volgt een extreem voorspelbare film waardoor de spanning volledig ontbreekt. Al heel snel is precies uit te stippelen wat er gaat gebeuren, en dat gebeurt ook. Je verwacht ergens een plottwist, ook door de flashbacks, maar die blijken geen functie te hebben en de twist komt niet. Je zou denken dat de flashbacks in het leven van Andrew en Eric iets duidelijk maken over waarom juist zij de pineut zijn, maar nee, dat blijft onduidelijk.

Acteerwerk houdt niet over, Bautista overtuigt nog het meest. De wijze waarop de rampen, zoals de tsunami en de vallende vliegtuigen, in beeld worden gebracht, is ronduit lachwekkend.

Hier had best wat van gemaakt kunnen worden en de eerste 10 minuten waren veelbelovend, maar helaas bleef het daarbij. Een zwak uitgewerkt 'alleen jij kunt de wereld redden'-verhaaltje met kraak noch smaak.

Als regisseur vind ik hem echt enorm matig en toen ik

''Screenplay by M.Night Shyamalan '' voorbij zag komen in de opening credits wist ik meteen; dit gaat niet goed worden. De dialogen, geforceerd acteerwerk, één van de grootste zwaktes van hem. Het haalt je totaal uit de spanning van de film. Rare introducties van de antagonisten, wat totaal niet belangrijk was voor de rest van de plot. Al dat prul ik werd er niet goed van. De protagonisten, heb je nauwelijks binding mee. Kleine meisje ook niet. Paar flashbacks is gewoon zwak. Natuurlijk wil je de vaart erin houden, maar dan hadden ze makkelijk de film kunnen beginnen net 15 min personage ontwikkeling dan had je de meeste flashbacks niet hoeven doen. De film voelde leeg aan en had zoveel beter kunnen zijn met een andere regisseur. Bijvoorbeeld een John Hyams een regisseur waar niemand over praat. Zijn werk met de camera met constante spanning, realistische menselijke personages. Met hem in de regie stoel en screenplay door een ervaren iemand in dit sub genre, dan was Knock at he Cabin vast een uitstekende film geweest.

Shyamalan is een regisseur die ik steeds in de gaten hou. Soms een hit, geregeld ook eens een miss, zeker de afgelopen jaren. Met deze Knock at the cabin, niet te verwarren met The Cabin in the Woods (Film, 2011), heeft hij opnieuw een intrigerende film gemaakt. Zijn films zijn steeds mysterieus en hebben een bepaald idee, alleen liet de uitwerking soms te wensen over. Hier slaagt hij er opnieuw in al deze elementen samen te brengen. Dit is nog niet het niveau van zijn eerste werken, maar dit heb ik zeker gesmaakt.

Onheilsprofeten en doemdenkers, je kan ze met de social media niet meer wegdenken uit de samenleving. En in de Verenigde Staten leeft dit item nog veel meer. Een prima uitgangspunt dus voor een film. Shyamalan draait de zaken om en vertrekt vanuit de premisse dat ze gelijk hebben. Prima uitdieping van het homokoppel ook met die flashbacks en de vooroordelen waarmee ze geregeld te maken hadden. Daarnaast komt de onvoorwaardelijke liefde en puurheid van hun relatie voor hun gezinnetje naar boven.

De film staat en valt bij de kracht van overtuiging. In dat opzicht zou je de film spannend kunnen noemen. Ikzelf had als kijker toch steeds het gevoel dat de vier vreemdelingen oprecht en eerlijk waren. Geen heuse plottwists deze keer. De CGI liet hier wel wat te wensen over met de branden en de vliegtuigen, maar dat is ondergeschikt. Belangrijker vond ik het introduceren van het Apocalyps verhaal met de Four Horsemen. Boeiend!

Ik vind single location films en home invasion wel een top thema in films, maar dat blijkt dit dus niet helemaal te zijn. Wat dat betreft is het ergens origineel, maar eigenlijk ook wel behoorlijk ver gezocht. Geen idee waarom een Dave Bautista in een film als dit meespeelt. Goed voor hem natuurlijk dat hij ook voor zulke projecten gevraagd wordt natuurlijk. Niet enkel als krachtpatser wordt gekarakteriseerd.

Shyamalan is een regisseur die altijd wel met iets origineels komt en tegenwoordig zijn zijn scripts iets minder "buitenaards" qua dialogen. Vroeger vond ik ze vaak niet vloeiend overgaan. Geen slechte film maar hij heeft er al leukere gemaakt.

Regisseur M. Night Shyamalan maakt al jaren van dit soort mysterie-thrillers, soms met een vleugje Sf of horror, en ze zijn altijd wel op een of andere manier prettig te bekijken (als er actie in zijn films zit daarentegen...Oef) Voor deze baseerde hij zich op het boek “The Cabin at the End of the World” van Paul Tremblay. Een wat atypische home invasion-film. Vier alledaags uitziende mensen met zelfgefabriceerde wapens staan voor de deur met de boodschap: het vakantievierende regenbooggezin moet een offer brengen, een van hen moet sterven. Ze mogen zelf de keuze maken wie dat gaat zijn. Doen ze dat niet, dan breekt de Apocalyps uit. Zijn dit werkelijk de ruiters van de apocalyps of domweg vier wappie-mafkezen? Het resultaat is verrassend en dat is natuurlijk wel zo leuk. Vanaf de eerste minuten is het ook spannend. Het bevat wat wreedheden maar deze worden alle veilig uit beeld gedaan. Verder wel weer een prima filmpje!

Bij een film van Shyamalan kun je het verloop wel zo'n beetje van te voren inschatten: 95% van de tijd geen idee waar het over gaat, in de overige 5% een soort van uitleg en na afloop zoiets van 'waar heb ik nu eigenlijk naar zitten kijken?'. In vergelijk met deze vond ik The Village (2004) toch een van zijn betere. Shyamalan waant zichzelf een beetje de Hitchcock van de mysteriefilm aangezien hij ook in deze film weer even zijn gezicht moet laten zien; deze keer als presentator in het TV-programma aan het begin van de film. Twee scenes waren voor mij maar de moeite waard: de tsunamigolf en de vallende vliegtuigen. Voor de rest vond ik het maar een matige, af en toe zelfs komische vertoning met een niet al te beste cast. Gezien de aandacht die voorafging aan het verschijnen van deze film had ik er veel meer van verwacht.

Had hier toch beduidend meer van verwacht, ook omdat ie elders (oa op IMDb) het horror-label krijgt en dat is het totaal niet, het is indd veel meer een 'red de mensheid' film, waarbij de rampen zelf naar de achtergrond geduwd worden en er soort van "mysterieus" gedoe heerst tussen de "indringers" en het homokoppel met hun adoptiekind met her en der de flashbacks (niet echt positief bedoeld). Het is allemaal zo voorspelbaar, het bracht echt té weinig spanning en mysterie met zich mee, dat het bij deze ook de genres thriller en mysterie niet goed weet te integreren en je vooral achterbijft met een wat lauw en teleurgesteld gevoel. M. Night Shyamalan heeft zeker al toppers afgeleverd in dit genre, maar eveneens ook pak minder werk. Deze is niet zo slecht, maar gewoon te minnetjes, daarom iets tussen een 4 en een 5je.

Een typische M. Night Shyamalan film die veel belooft en uiteindelijk niet alles op bevredigende wijze kan inlossen, maar ik moet zeggen dat het concept en de uitwerking ervan me wel bevielen. Dave Bautista doet het goed in de hoofdrol als ogenschijnlijk gestoorde doemdenker die een bizar plan heeft opgevat om de wereld te redden. Met weinig middelen effectief in elkaar gezet, hier en daar geholpen door enkele spectaculaire scenes, toewerkend naar een degelijke, zij het niet helemaal geslaagde finale.

Knock at the Cabin

M. Night Shyamalan films zijn vaak hit or miss en deze kon er mee door, maar was zeker niet zijn beste film. De film werd helaas nergens echt spannend. Voor mij moet een thriller op z'n minst een beetje spanning met zich meedragen. Het verhaal was wel redelijk origineel en vloog voorbij. Je vraagt je gedurende de film steeds af of die 4 'home invaders' de waarheid vertellen of dat ze gewoon gek zijn. Ook had ik wel een twist verwacht, maar die bleef uit. Wel tof dat Dave Bautista als nette en beleefde leraar gepresenteerd werd. Een keer wat wat anders voor de big guy. En hij deed het wat mij betreft uitstekend. Wen, de dochter van het stel, vond ik ook erg sterk overkomen.

3 sterren.

De vakantie van Andrew [Ben Aldridge], Eric [Jonathan Groff] en hun dochter Wen [Kristen Cui] wordt onderbroken door de komst van Leonard [Dave Bautista], Redmond [Rupert Grint]. Sabrina [Nikki Amuka-Bird] en Adriane [Abby Quinn]. Zij zijn ervan overtuigd dat de wereld zal vergaan tenzij Andrew, Eric en Wen onderling kunnen besluiten wie van hen zich gaat opofferen voor de mensheid. SF-mysterie is kolfje naar de hand van Night Shyamalan die zich als regisseur van zijn beste kant laat zien en een hoge mate van suspense weet op te bouwen en vast te houden. Helaas trapt hij ook in de oude valkuil van het alles willen uitleggen.

Ik twijfel tussen 2,5* en 3* voor deze Knock at the Cabin. Het is een mystery maar eigenlijk weet je al bijna alles vanaf het begin, en er komt geen plottwist of nieuwe informatie meer. Het gegeven slaat ook nergens op, waarom moeten de indringers zich één voor één van kant laten maken als het gezin niemand wil kiezen om zich op te offeren en zo de wereld te redden? De acteurs doen het behoorlijk, vooral het kleine meisje is schattig en ook Dave Bautista doet het goed, deze keer niet als booswicht maar als gewone mens. Hoewel je toch Dave Bautista de MMA worstelaar blijft zien, dus voor mij een beetje een miscast voor deze rol.

Ben meestal geen grote fan van de films van Shyamalan. De meeste van zijn films scoren terecht niet erg hoog op imbd. Zijn beste vond ik The Sixth Sense en Split. Deze is zeker niet schitterend, is soms wel spannend maar gaat nergens heen, had er meer van verwacht en aan de reacties van de kenners ben ik blijkbaar niet alleen...

Het basisgegeven van Knock at the cabin is interessant en redelijk origineel. Ongewenste indringers die niet uit zijn op wraak of sadistisch genoegen, maar die zelf angstige slachtoffers zijn en helaas niet anders kunnen. Of spelen ze dat maar? Het slechts handje vol acteurs weet alles best geloofwaardig over te brengen, wat mij vooral bij Bautista verraste. Maar ondanks dat het uitgangspunt interessant is, is het wel vrij weinig om een volledige film aan op te hangen. Knock at the cabin verveeld niet, maar het voelt toch nu en dan als een opgerekte short film. Daarbij heb je al vrij snel in de smiezen hoe het verhaal zich gaat ontvouwen.

Toch wist Shyamalan met de beperkte mogelijkheden die het verhaal biedt, een vrij spannende en over het algemeen boeiende thriller te maken.

Aardige thriller maar geen echte vernuftige Shyamalan. Het verhaal is best aardig maar mist wel een wow/wtf effect. De uitwerking is redelijk. De film kijkt lekker weg ondanks de beperkte setting en blijft ook boeiend tot het eind. Waar normaal gesproken Shyamalan je nog weleens op het verkeerde been zet, is deze film helaas wel wat voorspelbaar en blijft een twist achterwege. Visueel prima en degelijk acteerwerk. 3.0/3.5

“I did that so you wouldn't run away. It's like Triage, this...”

Deze film gisteravond maar even aangezet samen met een maat van me, ik was al best wel onder de indruk van de film of misschien beter; nieuwsgierig naar deze film na het zien van de trailer. Ik hou wel van dit soort verhalen en concepten, waar de apocalypse centraal staat. Ook dit moderne verhaal van de “Four Horsemen of the Apocalypse” vond ik toch wel echt interessant om te zien. ‘Shyamalan’ staat bij mij niet bekend als een favoriete regisseur, de beste man kan bij mij altijd twee kanten op en is het altijd even afwachten waar hij mee aan komt zetten. De twee voorgaande films vond ik namelijk al niet heel bijzonder maar, ik merk dat ik deze toch wel echt een stuk beter vind. Ik heb me prima vermaakt, al had ik wellicht iets meer horror verwacht? Dit komt eigenlijk ook merendeels door het adverteren en mensen die ik sprak over deze film. Velen vonden dit een “horrorfilm” maar het is vooral allesbehalve dat.

Het viel me op dat de cast er behoorlijk goed in zat. Iedereen had wel zin in de film, en ik ook als kijker. Wat me vooral opviel (en ik las dat ook al tussen de berichten) is dat ik ‘Dave Bautista’ hier echt wel sterk in vond acteren. Zijn rol was nog best lastig om op je over te laten komen, die serieuze blik en het doen geloven wat hij zegt. Ik vind het overigens sowieso wel een leuke acteur maar, dat komt meer door het verleden waar ik nogal een grote fanboy van de worstelserie ‘WWE’ was. Ook de twee mannen ‘Jonathan’ en ‘Ben’ vond ik prima acteren. Het koppel in de film kwam sterk over, al vond ik Ben het dan wel een stukje beter doen. Voor de rest is het allemaal wel prima, geen hoogstaande acteerprestaties verder. Het enige geinige was om ‘Rupert Grint’ weer te zien. Ik zie hem (na de Harry Potter films) eigenlijk nooit echt in films verschijnen (gezien zijn ‘IMDb’ pagina ook niet heel raar, aangezien hij ook niet in veel films voor komt die ik graag kijk).

Het verhaal vond ik wel leuk. Op zich was het allemaal niet moeilijk, en geen hogere wiskunde. Iets wat ik misschien wel meer had verwacht en had gehoopt in de film. ‘Shyamalan’ speelt heel erg op save, wellicht om zo ook het grotere publiek te bereiken? Enfin, ik vond het wel een prima verhaal en leuk concept. Waar we het koppel ‘Eric’ en ‘Andrew’ tegen komen. Samen met hun dochter (die ze hebben geadopteerd) ‘Wen’ verblijven ze in een boshut ergens in de Verenigde Staten. Wanneer Wen buiten is om sprinkhanen te vangen als Leonard op haar afloopt. De scene lijkt net een pedofiele scene te worden maar, het blijkt al dat hij kennis wou maken met haar, en vervolgens waarschuwt ze haar vaders. Na een korte woordenwisseling en wat meppen worden de vaders vastgebonden en legt Leonard uit wat ze komen doen en wat er verwacht wordt.

Zo doende zijn er vier momenten wat er gebeurt als de twee vaders niet kiezen om één van de geliefden te vermoorden. Het eerste moment zijn dodelijke aardbevingen (van meer dan acht op een schaal van richter) en daarna een tsunami ten gevolg die meerdere mensen dood (dit dankzij Redmond). Daarna komt er een dodelijk virus vrij die gedeeltes van de wereld schade aan brengt (dit komt van Adriane). Daarna vallen de vliegtuigen uit de lucht overal ter wereld (dit door Sabrina) en als laatste veel onweer wat verschillende branden veroorzaakt overal op de wereld (dit door Leonard). Als ze echter één van de drie personen vermoorden voorkomen ze de apocalypse. De keuze is of de dood van één en het redden van de wereld of, de wereld laten sterven maar wel alle drie levend blijven. En dan alles wat eromheen is, is eigenlijk leuk maar niet echt héél bijzonder.

Misschien had ik wel wat meer gehoopt om te zien wat de catastrofe was. En wellicht iets meer spanning in de film. De film voelt namelijk niet zo bijzonder aan, en daardoor kon de film me na een gegeven moment wel wat verliezen in het verhaal. Gelukkig herpakt de film zich onwijs goed en vond ik zeker veel moment wel leuk maar, het had misschien wat beter gekund op wat stukker. Of niet, en was de setting daardoor niet zo heel bijzonder.

Ik vond het dus wat leuker dan jou denk ik, John Milton. Alleen had ik er misschien ook wel wat meer van verwacht. Wat meer spanning, wat meer actie. Toch blijft het een leuke film voor tussendoor, die aardig makkelijk weg keek en waar ik me nauwelijks heb verveeld.

Na het erbarmelijke Old twee jaar geleden is dit weer een stapje in de juiste richting voor Shyamalan. Een filmpje van dit niveau zou ik wel kunnen smaken om de paar jaar, want qua gekke en originele premisses blijft Shyamalan natuurlijk wel een interessante regisseur. Het is de reële uitvoering en het schrijfwerk dat bij hem vaak overboord gaat, maar dat valt bij deze Knock at the Cabin dus best wel mee. Dat hij het script voor een keer aan een ander heeft overgelaten zal hier ongetwijfeld wel aan bijdragen. Het concept is natuurlijk wat dom en heeft niet superveel om het lijf, maar je krijgt als kijker niet ontzettend veel tijd om hier bij stil te staan; het tempo gaat meteen vanaf het begin razendsnel, en na een goede anderhalf uur sluit de film zonder enige bedenkingen of reflectie meteen af. Wat mij betreft een pluspunt, leuk! Dat maakt van een filmpje als dit een goed verteerbaar tussendoortje, waar het waarschijnlijk met een langere speelduur richting een onvoldoende zou zakken.

Kleine film ook. Het speelt zich grotendeels af op één locatie, met een klein aantal personages. De rampen komen miniem in beeld; misschien had hier iets meer aandacht aan gegeven mogen worden. Een echte spectaculaire catastrofe ontbreekt nu. De flashbackscènes balanceren op het randje; die hadden er wat mij betreft evengoed uit gelaten mogen worden. Jonathan Groff en Ben Aldridge spelen niettemin best goed, en ook Bautista is overtuigend. Ben benieuwd of hij onder de juiste regisseurs nog meer tot ontwikkeling kan komen, of zijn piek intussen heeft bereikt.

3*.

Dwaas. Ik volg hier vooral de argumenten van de laagstemmers. Apocalyptische films kunnen wel maar dat was een belabberd en zwak exemplaar. Spanning was wat mij betreft ver te zoeken en het blijft allemaal rondjes draaien. De vier indringers willen het homokoppel overtuigen dat ze een keuze moeten maken om de mensheid te redden, het koppel gelooft hen niet, één van de vier valt af... en we doen het nog drie keer over tot het einde. Meer zat hier niet in behalve een paar flashbacks en wat news footage van rampen, die steeds toevallig op het goede moment in beeld kwamen. Weeral een erg matige film van Shyamalan maar dat zijn we inmiddels gewend.

Eindelijk eens een degelijke film van Shyamalan. Zijn derde nog maar, na Sixth Sense en Split. Het verhaal is origineel en goed gebracht. Ik vond Bautista een complete miscast in Army of the Dead, maar eigenaardig genoeg komt hij ergens beter tot zijn recht in een meer ingetogen rol. Hij ziet er nochtans buitenaards uit, maar slaagt er desondanks in om een soort sereniteit uit te stralen. Alle personages zijn eigenlijk best goed gecast, behalve het aziatisch meisje dat vreselijk slecht acteert. Zij deed me denken aan Aubrey Anderson-Emmons die het zo ver bracht dat verderkijken naar Modern Family geen optie meer was.

Fijne en moedige ontknoping ook in deze film.

Een sterke film, van M.Night Shyamalan waarin deze film maker echt uitblinkt,in dit soort genre.

Heeft hij inmiddels zijn sporen verdiend.

Een mysterieuze en best spannende film.

En waarin de cast, echt erg goed speelt.

Een sterk optreden van Dave Bautista een inmiddels veelzijdig acteur met een imposante verschijning op het witte doek

Een prima film

Goeie film over een gezin op vakantie in een hut in de bossen die worden opgeschrikt door ongenode gasten. Mysterieus, onderhoudend en goed opgebouwd. Het ziet er allemaal goed uit en is hier en daar ook spannend. Je zit echter wel een beetje te wachten op een grote plot twist (zeker omdat het een M. Night Shyamalan film is), maar die blijft uit. Een kleine 3.5 sterren.

Buiten de series en de eerste twee films van M. Night Shyamalan is dit de 13de film die van deze eigenzinnige regisseur mag aangevinkt worden. Je mag de regisseur wel bestempelen dat hij meestal met iets speciaals komt. Natuurlijk met hoogtes en laagtes, maar je kan wel altijd iets raars verwachten. Nu in deze film valt dat best mee, want het verhaal is niet zo mysterieus als het lijkt en redelijk voorspelbaar. Toch weet het verhaal voldoende te entertainen, ook al gebeurt er niet zoveel. Qua spanning blijf je wat op je honger zitten. Opvallende, sterke ingetogen rol van Dave Bautista. 6/10

Gemakkelijk gevonden.

Regisseur M. Night Shyamalan is inmiddels een beetje een 'hit or miss-regisseur' geworden. Van coole klassiekers tot verdiende flops. En alles wat daar tussenin hangt, zoals Knock at the Cabin bewijst. Maar hier verdient de film meer het voordeel van de twijfel dan bij andere producties van 'M'. Uiteraard is er een verwijzing naar diens grote held 'H'. Zo is er de cameo en zwellen de strijkers al praktisch aan voordat je het douchegordijn in beeld krijgt. Imiteren is niet zo moeilijk maar - het moet gezegd - de intro in het bos is ijzersterk. Onheilspellend camerawerk kun je rustig aan de filmmaker over laten. Maar echte suspense? De uitwerking had beter gekund.

Ondanks dat de film niet heel spannend is en het mysterie wellicht iets te simpel en ook nog eens te langzaam wordt ingeleid, is juist dat mysterie de reden waarom je blijft doorkijken. Home invasion-films genoeg en hier valt wat dat betreft niet bijster veel originaliteit te ontdekken. Bautista weet de aandacht echter wel vast te houden. Toch ontkom je er niet aan dat, ondanks het sciencefiction gehalte, de boel enigszins ongeloofwaardig blijft. Zo blijft laatstgenoemde wel heel erg kalm en is de oh zo belangrijke aanpak van het viertal wel wat ongeloofwaardig. Ook is de ommezwaai van de held wellicht wat gemakkelijk gevonden.

***

Met dank aan Universal voor het recensie-exemplaar.

Knock at the Cabin is qua sfeer, spanning en opbouw een prima film. Echt ergens naar een sensationele einde werken doet het niet en kiest hier wat voor een gemakkelijke weg. Als je dit met een korrel zout neemt dan is de film verder prima. Zelfs B-cliënt Bautista wist me positief te verrassen!

Een film van Shyamalan, dus je kan je aan een vreemd plot verwachten. Dat zou toch de bedoeling moeten zijn. Knock at the Cabin heeft een sterke eerste helft, omdat het lang de vraagtekens kan vasthouden en je als kijker toch wel benieuwd bent. Maar dan loopt het wat mis. De flashbacks zijn eigenlijk onnodig en je krijgt ook nooit echt de nodige feeling met de personages. Bautista is nog wel best goed, de rest doet weinig bijzonder.

Toch jammer, omdat de sfeer goed zit en het onderwerp wel interessant is. Maar gaandeweg loopt de film wat verloren en blijf je op het einde wat op de honger zitten. Slecht is het niet, maar hier had zoveel meer in gezeten.

De start van de film is sfeervol. Het logo van Universal in retrolook verschijnt, gevolgd door opening credits in grote felle letters opgesierd met obscure tekeningen. Ze bewerkstelligen heel effectief een onheilspellende verwachting. Ze roepen herinneringen op aan genrefilms uit de jaren 70. Juist daarom verwacht je na afloop van de titelrol meteen in duistere atmosferen gedropt te worden. Die verwachting wordt niet ingevuld. Na de opening credits worden we in een vrolijk groen bos gedropt. In een idllische omgeving. Vlak daarna nemen duistere contouren bezit van de film, maar de eerste kennismaking is een contrastervaring die leuk en verrassend is.

Het draait in de film om een home-invasion. Het bijzondere is alleen dat het niet gaat om de standaard home-invasion. Dat is al snel zichtbaar aan het gedrag van de indringers. Ze ruimen de rommel op. Ze stellen zich netjes voor. Ze praten op zalvende toon over empathie en verdraagzaamheid. Ze tonen medeleven. Ze gedragen zich merkwaardig maar komen eigenlijk erg sympathiek over. Mogelijke theorieën over het merkwaardige gedrag komen op maar worden ook heel klantvriendelijk verwoord door de boze slachtoffers van de home-invasion. Erg handig in het geval van de kijker die een optie over het hoofd heeft gezien.

Het vreemde gedrag van de indringers zorgt voor een onbehaaglijk sfeertje. Met de spanning zit het wel goed. Laat dat maar aan regisseur en schrijver M. Night Shyamalan over. Van de personages kom je ondertussen in terugblikken ook iets meer te weten. Een waardevolle toevoeging. Die kennis helpt bij het begrijpen van de manier waarop met name de slachtoffers reageren op de dreiging. De verdieping in de karakters maakt de film interessanter.

Er ontpopt zich een intrigerend verhaal dat is ondergedompeld in een fascinerende beklemmende sfeer. De opmaat naar de apotheose is hartstikke leuk, interessannt en spannend. De apotheose zelf valt helaas wat tegen. Zodra de focus wordt verplaatst van de titulaire cabin naar de wereld daarbuiten, krijgt de film opeens iets kitscherigs over zich dat er van mij uitgesneden had mogen worden. Het gebeuren in de hut is fascinerend. Had het daarbij gelaten. De kitscherige kant van Shyamalan bevalt minder. Het is even slikken tijdens het eindspel, maar desondanks zeg ik vol overtuiging dat Knock at the Cabin een fijne film is.

Vreselijke slechte film!!!!! Je weet totaal niet het 'waar en waarom'. Je moet steeds maar gissen naar de vage dialogen van de acteurs. Echt zeer irritant.

Het kind speelt trouwens vreselijk bijdehand.

Het enige lichtpunt in deze film is dat Ben Aldridge een stoere homoseksuele man speelt. Een verademing tussen altijd de stereotype nichterige types in Amerikaanse films.

Verder moet regisseur M. Night Shyamalan zich schamen voor dit gedrocht.

Eigenlijk een 0,5 ster, maar door de rol van Ben ga ik omhoog naar 2,5.

Regisseur M. Night Shyamalan is tegenwoordig behoorlijk efficiënt binnen zijn vak, aangezien we nu elke twee jaar wel een nieuwe film kunnen verwachten. In tegenstelling tot ruim een decennium terug zijn films als Knock at the Cabin van een consistent goed niveau, ondanks de inhoudelijke gebreken. Dit keer een psychologische thrillerfilm die het vooral moet hebben van het oerdegelijke acteerwerk. Dave Bautista en zijn drie metgezellen acteren uitstekend, de twee slachtoffers daarentegen zijn wat kleurlozer maar niettemin interessant. Shyamalan nodigt de kijker op vermakelijke wijze uit om voortdurend met de verhaalsvordering mee te denken en houdt de algemene spanning goed vast, maar wanneer het op de horrorelementen moet aankomen wordt er wat tam mee omgesprongen. Tussendoor krijgen we relatief vaak een flashback in de film te zien die niet direct veel toevoegt, maar uiteindelijk zit het met 't eindresultaat wel goed. Ik zie op deze manier graag de volgende film van Shyamalan tegemoet.