Pearl (2022)

I AM A STAR!!!!!!

Zeer knappe prequel van X. Zelfs nog beter...

De verbittering en de jaloezie die de stokoude Pearl in X draagt, tot het gevaarlijke aan toe, leek nog een opeenstapeling van tientallen jaren te hebben. Tot in 1918, wanneer Pearl toch ogenschijnlijk nog een jonge knappe vrouw zou moeten zijn. Zou moeten zijn. Want haar trekken en haar gezicht spreken boekdelen en Mia Goth zet hier bijna de rol van haar leven neer.

Ja, 1918. De Spaanse griep heerst de wereld en het kwam voor Ti West zeker mooi uit om deze film tijdens de coronapandemie op te laten nemen. Daar waar weinig verschilt. Ook hier dragen mensen mondkapjes in drukke ruimtes en wordt er over quarantaines en afstand gepraat. Een fraaie overeenkomst die al meegegeven wordt. Ook is de Eerste Wereldoorlog net voorbij en leeft men veelal in armoede. Zo krijgen we te maken met Pearl. Een tiener waaraan je al heel snel weet dat daar natuurlijk een steek los zit. Zeker als je al te weten komt dat ze graag dieren pijnigt. Maar toch... Bij nader inzien weet je soms niet of je medelijden met haar moet hebben of dat ze te verwerpen is.

Een ding is zeker: Ze kotst het eentonige leven op de boerderij uit. Waar de routineuze klussen altijd hetzelfde zijn en waar haar Duitse moeder alles behalve sympathiek voor haar is. Aan haar vader heeft ze niet veel, want die slijt als een invalide zijn dagen in een rolstoel en brengt niet veel binnen. En de man die voor haar als verloofde is gekozen zit nog op het front. Als Pearl dan toch met haar smalle visie iets van de buitenwereld meekrijgt; in dit geval een wereld van de beginnende cinema en de daarbij horende roem, lijkt ze zich daar krampachtig aan vast te grijpen. 1 en 1 is 2. Doorkomen betekend eindelijk een ruimere leven in de grote stad waar het allemaal zou moeten gebeuren. Haar geluk lijkt ze ook te vinden als ze een jonge projectionist treft, die haar ook het bestaan van pornografie laat zien. Met deze informatie reageert ze haar begeerten af op een vogelverschrikker. Niemand die haar ziet? Toch?

Tussen het benauwende thuisleven in voelt ze zich een partner in crime met de projectionist. Gelukkig lijkt haar nicht de enige te zijn die haar wens begrijpt en offert ze zichzelf zelfs op als ze samen in de wachtrij voor de oefenperformance staan. Ondanks ik al een hele vieze smaak over Pearl had gekregen, die met de tien minuten steeds enger en complexer lijkt te worden, en aan de andere kant ook wel te benijden, moet ik zeggen dat ze helemaal geen verkeerde act vertoonde. De jury denkt daar echter anders over en vervolgens barst de bom compleet.

En waar deze film al begon met enkele onvergetelijke scenes (Het doden van die zwaan, die vogelverschrikker, en die koude interactie tussen moeder en dochter, gevolgd met dat gevecht en dat incident met de open haard, en dan dat geroosterde thanksgiving-varken dat vergeten wordt en door de maden wordt opgevroten) lijkt dat alles nog maar het begin te zijn en wordt het van kwaad tot erger. Tot in de afgrond.
De druppel van Pearl doet haar metaforisch haast veranderen in een Mindflayer en je wil nu echt niets meer dan keihard van haar wegrennen. Maar ondertussen... begrijp je ook een zeer klein gedeelte van haar situatie.

Als schrijver had ik onlangs de knoop doorgehakt om een biografie te schrijven over een bepaalde periode in mijn leven. In een dorp, terwijl je weet dat de wereld groter is (omdat je bijvoorbeeld een lid van Moviemeter bent) en waar je niet helemaal honderd bent als je je film en muziekkennis uitbreidt. Nu ik inmiddels 32 ben en al in een provinciestadje woon voelde ik gewoon nog de diepe deprimerende leegte waar ik me destijds zo over aan zou moeten stellen. En een tegenslag, afwijzing of conflict was al genoeg om helemaal krankzinnig te worden. Hoe kleiner de wereld, hoe meer het alles of niets is.
Daar waar elke nieuwe ontdekking voor jou als magisch, magistraal en haast ongelofelijk is; is het voor een ander die al in zo'n wereld bekend is een hele normale dagelijkse zaak. Daardoor is er ook geen begrip.

Nu ging ik niet over lijken en martelde ik geen dieren, maar ik vermenigvuldig het eens met een paar nullen. Naast de gruwelen zette het me wel aan het denken en het nuanceren. Zeker dat keukentafelmoment tussen Pearl en haar nicht was fenomenaal. Of dat moment dat Pearl haar vader aan die krokodil wilt voeren.

Pearl weet er toch wel in te sluipen. Je zou eerst aan een zwarte komedie denken, maar het meisje zelf zorgt voor een akelige aanwezigheid als tikkende tijdbom. Ti West is ook prima in timing geweest en weet wanneer het absurdisme op moet duiken en de momenten dat je toch wel even spierwit neigt te worden. De finale en de daarop volgende zeven minuten durende shot van Pearls door pijn en verbittering getekende glimlach zorgt nog voor de ultieme kers op de taart en laat je als kijker even verbluft achter.

Pearl is echt beter dan ik had verwacht, daar waar X, ondanks de thematiek, echt meer naar een simpele slasher neigt. Nu gaan we iets dieper in de psychologie en de donkere kanten van een getroebleerde jongedame.
Helaas weet je ook al dat er in de komende decennia weinig voor haar veranderd.

Ik ben klaar voor MaXXXime.

4,5*

In Nederland is die nog niet uit maar wel inUK

En die bevat dutch subs

Hahaha jaaa heb hem nu via Amazon uit amerika besteld

Sterallures

Pearl geeft mij precies wat ik bij X mistte: namelijk een achtergrond verhaal. X wordt hiermee ook meteen in een nieuw licht gezet en mogelijk nog een tandje beter met deze nieuwe achtergrond informatie. Hoewel deze prequel wat steken laat vallen met een specifieke scène die niet helemaal werkte voor mij (seks met de vogelverschrikker) en de relatie met de ouders die te oppervlakkig blijft, staan hier ook weer een aantal sterke punten tegenover. In het bijzonder waren dit voor mij de dansscène en de laatste scène die ook tijdens de aftiteling nog blijft doorlopen. Beide scènes vind ik ijzersterk, en niet in de laatste plaats vanwege het fenomenale acteerwerk van Mia Goth.

Qua beoordeling vind ik Pearl op gelijke voet staan met X, met mogelijk nog een kans op een verhoging in de toekomst. Ik kijk nu al uit naar het slotdeel van de trilogie!

3,5*

Waarom zou je een film maken, als je er ook meteen twee uit kan halen. Een prequel, een sequel, een quel, wat maakt het ook uit. Zelfde acteurs, zelfde tuinbroekie, zelfde set met een fris verfje.

Toch werkt het wel, al is de hillbilly sfeer in dit deel wel wat te vet aangezet voor mijn gevoel. Aardig wel om in dit deel al het pornomotiefje te introduceren, al is de link naar X wat zwakjes. Bij een paar scenes had ik toch wel het gevoel dat de films in een andere volgorde misschien sterker zouden zijn. Toch, cool dat een aantal details uit de prequel terugkomen in het latere verhaal. Hoe oud wordt een krokodil ook alweer? nou oud genoeg, kennelijk.

Qua verhaal trok deze prequel me wel iets minder dan X, en horror is misschien niet helemaal het genre waarin de film thuis hoort. Wel erg leuk bedacht. Kom maar op met het derde deel.

Mia Goth is fenomenaal. Wat een gek.

Oei.

Hoe leuk ik de film X ook vond, een vervolg erop had van mij niet gehoeven. Ik vond het mysterieuze einde van die film een sterktepunt om juist niet uit te werken. Ti West leek echter gemotiveerd te zijn door het succes van X en besloot er daarom maar een trilogie van te maken. Althans, dit project lag al in de pijplijn tijdens de productie van X, maar het groene licht kwam erna.

Niks mis met een regisseur die het verhaal negentig graden draait binnen dezelfde reeks (bij deze reeks is daar ook daadwerkelijk de ruimte voor), maar Pearl is niet veel meer dan een opgefleurd niemendalletje. Ik heb ook nooit volledig begrepen waarom Pearl een achtergrond nodig had. In het eerste deel viel ze wel op, maar je weet toch al dat ze sterft door een schot by shotgun. Dan is de derde film met Maxine een heel stuk rechtvaardiger. Mia Goth doet er niettemin alles aan om het personage speciaal te maken. Enkele teksten heb ik al vaak gehoord zonder de film te hebben gezien, dus daar is Goth in geslaagd.

Jammer genoeg schiet het allemaal maar niet op. De eigenzinnigheid van Goth verveelt al heel snel. Al die excentrieke dialogen en recreaties van haar fantasieën interesseren nauwelijks. Een film die zo eigenaardig mogelijk wil zijn en daar dan heel dubbel en dik op inzet komt vooral over als een geforceerde stijloefening van een regisseur die zijn hart eigenlijk op een heel andere plek heeft zitten. Bij X schreef ik dat West er altijd in slaagt om iets te vinden dat de aandacht trekt. Dat is met Pearl ook wel zo, alleen niet de goede aandacht. Voornamelijk irritatie.

Ik ben wel teleurgesteld. Het ging serieus de goede kant op met West, maar als dit er dan uitkomt maak ik me opeens zorgen. Enkele moorden tussendoor brengen wat leven in de brouwerij, maar de voornaamste focus is de mentale staat van het personage van Goth. Als je daar na 25 minuten al goed klaar mee bent, worden de overige 77 minuten een erg lange zit. Visueel ziet de film er niet verkeerd uit, maar het tempo zwalkt constant en na enige tijd begint het zelfs leeg aan te voelen. Je kan een tuin met zoveel mooie bloemetjes decoreren als je zelf wil, maar als de natuurlijke aarde niet deugt valt de tuin snel in elkaar.

Wat heerlijk dit! Een bizarre verademing tussen alle horrors... Ik kan me amper bedenken wanneer ik een horror zo goed heb zien acteren, en kijk er enorm veel. Niet alleen Miss Goth zet hier een fenomenale acteerprestatie neer (de monoloog en het eindshot zijn om duimen en vingers af te likken, zeer sterk!), ook de moeder speelt voortreffelijk, Alles is zo goed in beeld gebracht, zo leuk die knipoogjes naar 'X' ...en de papa die zo angstig kijkt Fijn werkje! Op naar deel 3!

Deze film had een 10 kunnen zijn.

Prachtige Scènes, fantastisch gefilmd

Mooi geregisseerd en adembenemende actrice.

Jammer dat ze geen zin meer hadden om een net wat interessanter plot te schrijven.

Mia Goth acteert geweldig want ik kreeg echt het gevoel met een psycho te maken te hebben. Dat was dus een pluspunt, de rest was nogal voorspelbaar dus dat is een minpunt. Gemiddeld filmpje dus.

Beschikbaar op Netflix nu

Zie hem niet beschikbaar staan.

Hij bedoeld showtime . Waarschijnlijk .

Wel een aparte film.Mia Goth zette een geweldige Pearl neer.Kijkt lekker weg.Van begin tot t eind boeiend

Mia Goth is inderdaad geweldig. Die onschuldige treurige glimlach met puppy-ogen die achterliggend geslepenheid en vilein met zich meedraagt, is onbetaalbaar. Ik had het eerlijk gezegd nog psychopatischer of meer slasher verwacht. Al bij al viel dat hier wel mee.

De horror of de kracht van de film zit hem naast Goth zelf in het geheel, de sfeer en het decor. Best prima opgebouwd door West van een jong meisje die de boerderij wil ontvluchten en beroemd wil worden. Het gebrek aan liefde en zorgzaamheid weerhoudt haar er niet van om kritisch te zijn en op verkenning te gaan.

Ook de rest doet het prima, de kille moeder, maar ook de angstige blik van de doodzieke vader. Leuke film die onderhoudend is.

Iets minder dan X, omdat het verhaal zelf te mager is. Normaal zou dit een snel vergeten B-film worden. Maar gelukkig is er Mia Goth nog en wordt het visueel mooi aangekleed. De film is een kleurrijke slasher met een ode aan de oude horrorklassiekers. Leuk om de film te zien en Goth is ideaal in de titelrol. Maar je blijft toch wat op je honger zitten en de film wisselt tussen boeiende scènes en clichés.

Ik zat te denken in welk thema ik deze film nu moest plaatsen, en aangezien Pearl langzaam gek wordt vind ik Psychological Horror wel toepasselijk. Pearl komt langzaam op gang, maar is naar mijn mening wel een aardig filmpje. X vond ik echter wel beter. Goth speelt erg goed en zet een prima prestatie neer. Zeker dat eindshot blijft je nog even bij. Ti West zet een strak geregisseerde film neer. Ik ben benieuwd naar deel 3

Ti West zet in Pearl an sich sterk een nostalgische The Sound of Music-achtige vibe neer. Wanneer je die schijnvrolijkheid in regelrechte gruwel wilt omzetten, moet je er wel iets tegenover zetten. Mia Goth laat met verve zien een parel binnen het genre te zijn - daar ligt het niet aan. Maar ik vind het persoonlijk verder allemaal net iets teveel binnen de lijntjes om me van mijn apropos te brengen. Best aardige prequel van X, maar meer ook niet.

3,0 * Als prequel net niet de X-factor

Trailer trok mijn aandacht en dacht waarom niet, maar blijkbaar toch niet mijn smaak. Film geeft overduidelijk aan wie Pearl is en wat ze heeft meegemaakt. Voor mij was het meer een drama met een vleugje horror.

Pas de eerste film van Ti West die ik zie, zijn naam zingt al wel een tijd rond. Het viel niet echt tegen, maar vond de de sfeer net niet helemaal goed getroffen, al maakt Mia Goth wel het nodige goed. Die grijns op het eind doet me denken aan deze videoclip.

Een hybride van drama en horror waarbij de horror zich in eerste plaats afspeelt binnen de psyche van Mia Goth. Dat zorgt voor een uitgebreide karaktertekening en warempel wordt er echt wel geacteerd. Dit is geen film voor liefhebbers van cheesy schlock.

Het valt ook op door mooie - haast te mooie - settings en een klassieke - drama - muziekscore. Tussendoor valt er dan ook nog een streepje humor en zelfs musical. De liefde van Ti West en Mia Goth voor de cinema zit er ook in verweven met het eerbetoon aan de vroege filmtoestanden.

Toch wel een bijzondere film binnen de verre nalatenschap van Psycho en The Texas Chainsaw Massacre.

Pearl - Fast Forward review

Pearl het boerenmeisje dat graag danseres wil worden en daar alles voor over heeft. X vond ik een 3.5 waard en dat geldt zeker ook voor deze prequel Pearl. Daarnaast komt er ook nog een soort van derde deel genaamd MaXXXine. De volgorde moet dan worden Pearl, X en daarna MaXXXine. Afijn gelukkig kon ik deze Pearl bemachtigen met Nederlandse ondertiteling op een mooie blu ray. Het kleurgebruik is net als bij X weer anders weergegeven. Moest X een jaren 70 sausje hebben zitten we hier rond 1918. De bedoeling was om deze op te nemen in zwart/wit, maar omdat er in '23 al meer films zijn gemaakt in zwart/wit is toch besloten om hem in full color uit te brengen. Wel met een pastelkleurtje waar het soms lijkt alsof het afgebeeld wordt op een schilderij. Dat zie je vooral buiten waarin de kleur rood behoorlijk naar voren komt. Filmisch vond ik deze film weer perfect. Vooral het fietsen langs de maaivelden vond ik fraai gemaakt. Het geeft zo een ruimtelijke horizontale blik.

Okay dan de film zelf. Het zit allemaal een beetje tegen bij Pearl en haar droomidealen lijken niet echt uit te komen. Hoewel soms binnen handbereik blijft het vooral bij dromen. Haar dromen zijn wel uit de context van een normaal meisje. Mooi voorbeeld is de dans met de vogelverschrikker en gaandeweg gaat haar gedrag steeds extremer worden. Eigenlijk een dikke 4 sterren zou je zeggen, maar de veel te lange preek met haar schoonzus vond ik echt te lang duren. Daarbij viel op dat we maar een shot zagen. Daarna kun je wel raden waar het naartoe gaat. De film eindigt behoorlijk luguber. Weer iets wat op je netvlies blijft staan. Verder valt op dat er gekozen is voor mooie filmmuziek geheel in de stijl van haar droomidealen.

Film 3.5

Beeld 4.0

Geluid 5.0

Grappig idee wel van Ti West, om zo 'snel' uit de losse pols drie horrorfilmpjes af te leveren in trilogie-verband. X en Pearl zijn uiteraard verhaaltechnisch en thematisch met elkaar verbonden, maar ze voelen toch als twee totaal verschillende films aan. De invloed van de originele Texas Chainsaw Massacre voelt op beide films groot aan, maar X heeft daar met z'n jaren 70-vibe wel het meeste van weg. Dat is ook meer een full-on horrorfilm. Pearl speelt zich af in 1918 en voelt qua sfeer en stilistische kenmerken ook eerder als zo'n oude technicolor-film, inclusief de theatrale muziek, de enorm felle kleuren, de scène-overgangen, de aftiteling, ga zo maar door. Ti West had me helemaal mee in ieder geval, visueel een enorm fijne en interessante film, die eens wat anders durft te doen. De film is ietsje 'braver' dan X, maar op een bepaalde manier een stuk verontrustender. De horror speelt zich grotendeels af in de psyche van Pearl, met in de tweede helft natuurlijk een beetje de 'verplichte' kills. Maar die psychische horror werkt juist een stuk sterker, zeker met zo'n ongelooflijk krankzinnig ogende actrice als Mia Goth. Haar mimiek is om rillingen van te krijgen, wat een horror-queen. Ze deed me bijna de hele speelduur enorm ongemakkelijk voelen.

Maar wat ik vooral sterk vond is dat deze film X in retrospectief wat beter en 'rijker' maakt. Pearl is thematisch sterker met een betere rode draad, en lijkt wat meer te zeggen hebben. Pearls wanhopige zoektocht naar het sterrendom raakt ondanks de verschrikkingen die ze teweegbrengt best een snaar, en zal wellicht thematisch verder doorgetrokken worden in het laatste deel van de trilogie, Maxxxine, in ieder geval afgaande op de plot-omschrijving. Count me in, in ieder geval. Dikke 3.5*.

Ik ben 'blanco' deze film ingegaan, aangezien ik X niet gezien heb. Ik vond dit verre van horror, eerder een drama. Pearl is duidelijk niet helemaal lekker in haar bovenkamer en dan zit ze ook nog gevangen in een leven dat ze niet wil, je zou voor minder je naasten aan de krokodillen willen voeren.

Wat een heerlijke film weer met een fsntastische rol van Goth. Het komt wat langzaam op gang, maar zo bouwt West wel mooi de spanning op en krijg je echt een goed potret van onze lieve Pearl.

In alle opzichten geweldig. Het sfeertje,de kleuren, de soundtrack.Geweldige rol van Mia Goth. Je zou bijna van Pearl gaan houden.....

Pearl heeft me ietwat teleurgesteld. Het is een vakkundig gemaakte film, dat wel. Toch mist er best wat naar verhaal toe. Nergens heeft het me verrast of kon het me volledig boeien. Het verhaaltje dat wordt verteld hebben we al meermaals gezien en is enkel het kijken waard dankzij de wel erg opmerkelijke prestaties van Mia Goth. Ti West heeft een perfecte keuze gemaakt met haar in de casting. Toch voelde dit meer aan als een showcase van Goth's capaciteiten dan een rijke aanvulling op X.

De laatste 15 minuten zijn duidelijk het beste deel van de film.

2,5*

De film is bijzonder in zijn vermogen tegenstellingen op te lossen. Aan de ene kant is of voelt de film als een (horror)parodie op The Wizard of Oz zodat de vrolijke kleurigheid alsmede de oubollige setting van de musical vervloeien in het bloed van de slasher film alsmede de postmoderne omkering van de genderrollen. Aan de andere kant is het meisje Pearl weliswaar kwaadaardig maar het is een duivel met een ziel: de film is parodie en slasher maar ook ernstig à la Psycho in de psychologische diepte die aan Pearl wordt gegeven door middel van haar mensonterend bestaan in het ouderlijk huis met een verlamde vader en een tirannieke, overbezorgde moeder, haar eenzaamheid en behoefte om geliefd en geaccepteerd te worden, haar frustratie als tiener die weg wil van haar ouders om een leven te vinden dat ze wenst (beroemd worden) in plaats van het beste maken van het weinige dat ze heeft en haar zelfbewuste onmacht om goed te zijn. Het maakt het meisje zowel vertrouwd menselijk als eng gestoord zoals ook de film zowel vertrouwd als gestoord voelt en daarmee een fijne kijkervaring is. Het geweldige acteerwerk van Goth en de bij zowel oude films als horror passende muziek maken het helemaal af.