The Northman (2022)

Hij draait bijna niet in filmhuizen. Dat is iets anders dan helemaal niet.

In de grote ketens Pathé, VUE en Kinepolis draait hij vrijwel overal.

Zoveel verschil is er dus wel qua filmhuis/grote Bioscoopketen.

Na het in 2020 zien van "The VVitch: A New-England Folktale (2015)" van regisseur Robert Eggers was ik wel benieuwd naar deze "The Northman" en een gedeelte van de cast uit "The VVitch", zien we ook in deze film weer terug en dan doel ik op Anya Taylor-Joy en Ralph Ineson, waarbij de laatste maar een kleine rol heeft.

The Northman neemt je mee terug naar het jaar 895 na Christus. Op het eiland Hrafnsey ziet kleine Amleth (Oscar Novak) hoe zijn vader Aurvandil (Ethan Hakwe) wordt vermoord door diens halfbroer Fjölnir (Claes Bang) en hoe zijn moeder Gudrún (Nicole Kidman) wordt meegenomen. De Vikingzoon ontsnapt in een roeibootje en schreeuwt: “Wreek vader, red moeder, dood Fjölnir!” En zo geschiedt. Twintig jaar later, als Amleth (Alexander Skarsgård) inmiddels een gespierde en meedogenloze Vikingkrijger is geworden, laat hij zich als slaaf verschepen naar IJsland waar zijn laffe oom woont. Hij wordt te werk gesteld op de boerderij van Fjölnir, waar hij samen met zijn nieuwe bondgenoot, het Slavische slavenmeisje Olga (Anya Taylor-Joy), wacht op het juiste moment om toe te slaan.

Qua plot heeft "The Northman" weinig om het lijf, waardoor de film soms wat saai, lang en clichematig aanvoelt. Gelukkig heeft Eggers wel drie sterke troeven in handen om je toch op het puntje van je bioscoopstoel (het was gisteren overigens niet druk bij de film) te laten zitten. Ten eerste is daar de topcast die dit avontuur bevolkt, met als hoogtepunt een afgetrainde Alexander Skarsgård, die veel indruk maakt als vechtmachine Amleth. En daarnaast spelen toppers als Nicole Kidman, Ethan Hawke en Willem Dafoe ook hele sterke bijrollen, hoewel de laatste twee maar kort te zien zijn.

Als tweede zijn er de prachtige dialogen die Eggers samen schreef met Sjón. Deze IJslandse dichter brengt je in vervoering met toverwoorden als "slachtwolven", "vloekspreker" en "dwaalprofeet". Maar het allermooist (de derde troef) zijn de sfeerrijke beelden vol onheil waarmee Eggers zijn barokke wraakepos optuigt. Vooral zijn adembenemende climax rond de IJslandse vulkaan Hekla sleurt je nog dieper het verhaal binnen. Er zijn gruwelijke waanbeelden, bovennatuurlijke openbaringen en bijna zintuigelijke scènes waarin wind, regen, sneeuw, modder en as in je gezicht lijken te slaan. Alsof je naast Amleth over de IJslandse heuvels tijgert, op zoek naar wraak.

Ook de scènes in de nacht zijn schitterend met veel donker en grauw en waarbij het lijkt alsof de film zwart-wit is en dat met de warme gloed van een kampvuur als enige kleurbron. Waar "The Northman" zeker ook in slaagt, is het bloederig geweld en het laten zien op welke gruwelijke manieren iemand vermoord kan worden. Niks wordt aan je verbeelding overgelaten, waardoor het tijdperk waarin de film zich afspeelt nog realistischer overkomt.

De cast maakt "The Northman" zeker al het kijken waard en met name Alexander Skarsgård (hem kan ik vooral van de televisieserie "True Blood (TV Series 2008–2014)", waarvan ik de eerste drie seizoenen van heb gezien). Wat vooral opvalt is hoe voorovergebogen hij z’n schouders houdt, waarmee hij zijn aanvalshouding er bijna dwangmatig uit laat zien. Ik vond hem in ieder geval perfect gecast als vechtmachine, die o.a. met bijlen een muur van de vijand beklimt, met een bloedbad tot gevolg en natuurlijk krijgt hij op het einde zijn wraak (zowel op zijn oom als op zijn moeder). Een Oscar gaat deze sympathieke acteur echter voor zijn rol niet winnen. Ik dacht overigens even dat z’n echte vader, te weten Stellan Skarsgård), de rol van mannelijke heks in de grot speelde, maar dat bleek niet het geval.

Taylor-Joy (met haar aparte gezicht) is natuurlijk perfect gecast als een witharige Germaanse en dat geldt eigenlijk ook voor de IJslandse zangeres Björk. Hoewel haar rol zeer beperkt is, ze past perfect in deze film. Misschien nog wel beter dan Willem Dafoe in de de kleine rol als hofnar. Verder is Nicole Kidman gewoon goed als altijd en ik moest ook lachen om haar tijdens een scène, waarbij ze zegt "Wat is je zwaard lang" Haar rol is echter ook niet zo groot. Ethan Hawke's rol is echter nog kleiner, maar hij speelt de stoere vaderrol wel goed.

"The Northman" zit filmtechnisch sterk in elkaar, maar het verhaal is wel te standaard (er zit eigenlijk ook geen verrassing in) en biedt weinig vernieuwends binnen het wraakgenre. Wat dat betreft is "The Northman" niet meer dan een redelijke doorsnee wraakfilm. Maar de geweldige acteurs, de verpletterende beelden, het geweld en de poëtische dialogen maken heel veel goed.

P.S. de titelsong "Northman" van Sue Thompson mocht er overigens ook wezen

De ironie: De vertelling die de basis vormde van het meest gekopieerde verhaal over wraak ooit (Hamlet) te verwijten dat het weinig vernieuwend is.

Daarmee zeg je het toch precies? Een zoveelste kopie van het meest gekopieerde wraakverhaal. Ironisch.

Intense zit wel. Zeker niet voor iedereen weg gelegd, merkte het ook wel in de zaal dat sommige mensen het vaak eerder grappig vonden. Prachtige beelden en muziek ook. Zeker genoten.

Grappig? In welke zin dan? Omdat men een andere film in gedachten had en de eigenzinnige aanpak van Eggers niet kon smaken?

Klopt, maar de ironie is dat dit juist de eerste keer is dat het originele verhaal verfilmd is.

Overigens geef ik zelf niks om plot. Het gaat om de uitwerking, de vertaling naar een visuele vorm.

Denk het. En dan zat ik nog wel in de De Uitkijk (filmhuis). Mensen zaten te lachen bij mythologie scenes vooral.

Op zich is dat ook deels aan de marketing te danken dat er ook ander publiek naar toe gaat. O.a. dankzij de vreselijke poster.

Ik zie hem morgen in een filmhuiszaal om 17u30, ben benieuwd naar Eggers. Ik verwacht met het minder alledaagse uur weinig volk. Temeer omdat hij ook nog eens net als de andere dagen om 20u30 geprogrammeerd staat. Later op de avond wordt het voor dan Vortex van Noé voor mij.

Je geeft nooit bij geen enkel genre iets om het scenario? Of kijk je ook echt enkel films met/om visueel effect... Mij lijkt plot essentieel. Zelfs als het actiepulp is kan dat door het scenario gemaakt of gebroken worden, hoe simpel dan ook.

Brute vikingfilm.. duister en rauw... Eggers voelt zich duidelijk thuis in donkere beelden met weinig belichting. Daaruit komt het mystieke in sommige scènes mooi naar boven bvb de sjamaan met dat hoofd van zijn voorganger. The Northmen is toegankelijker dan zijn arthouse voorgangers, maar dan nog heeft hij een stijl die je even over je heen moet laten gaan.

Een sterke film zonder romantisering, die goddeloze barbaren opvoert, en met succes de (beperkte) denkwereld van de noormannen overbrengt. Het kernverhaal mag dan niet meer dan een voorspelbaar wraakverhaal zijn, de onderdompeling in heidense rituelen, dynastieke strubbelingen, Noorse geloofspatronen en contact met de natuurelementen maken de film ontzettend boeiend tot de laatste seconde. Ook visueel zitten er interessante Eggers-momenten tussen (die stamboom). Dit is nu al vast en zeker een top 10 notering in december en een verademing tussen al die platte CGI en Marvel spektakelfilms.

Wat een vreselijk bombastische en gewelddadige film. De mannen zijn uitsluitend en alleen aan het schreeuwen in de film. Konden ze toen niet normaal praten? Het was niet prettig om naar naar te kijken vond ik. Was blij toen de film eindelijk voorbij was. Het was een lange zit. Er gebeurde ook niet veel bijzonders in de hele film. Het was allemaal vrij voorspelbaar. Humor was ook nog niet uitgevonden in die tijd was mijn indruk. Het was dat ik er voor had betaald anders had ik voortijdig de zaal verlaten.

Film is voor mij de vertaling van een idee naar een (audio)visuele vorm. Een idee kan veel meer zijn dan enkel een verhaal/plot.

En een slecht / zwak scenario kan voor mij gered worden door een prachtige visuele vorm. (Spring Breakers)

Natuurlijk kan een ijzersterke scenario ook samen gaan met een sterke visuele vorm. (American Beauty)

Maar een sterk scenario kan net zo makkelijk om zeep geholpen worden door een slechte visuele vorm. (Kruistocht in spijkerbroek)

In dit geval vind ik het plot vrij oninteressant, maar het idee om het te laden met allerlei oude gebruiken en het te gieten in een duistere visuele vorm vind ik erk sterk en vakkundig uitgevoerd.

2001, Koyanisqatsi, Holy Motors, 200 Motels, Spring Breakers, Vox Lux hebben nauwelijks plot. Toch zijn het fantastische films.

Zo kan ik ook enorm genieten van concertfilms (Stop Making Sense, Americans Utopia, Ziggy Stardust, etc) . Iets waarbij sowieso geen sprake is van een plot (maar wel van een visueel idee). Concertregistraties van Madonna zijn ook een feest om naar te kijken.

The northman

van de enkele geruchten die de ronde deed is uiteindelijk niet veel van waar, het is geen groot episch viking verhaal noch 100% historisch accuraat, dan heb ik toch wel betere gezien.

Maar het is wel een hele mooie film die aardig de tijd van die periode weergeeft, geweld, beestgedrag, mytische en mysterieuze symbolen en mensen met gebruik van substanties om daar kracht bij mee te zetten. Mooi gebruik van het donker en licht om de sfeer te zetten, vaak genoeg werkt het niet in films en zie je niks omdat het te donker is. En wat ook karakter en sfeer eraan geeft is de taal die ze spreken ook al is het soms niet verstaanbaar. k

Eindelijk weer eens echt genoten van een film (in de bioscoop). Het hele gedeelte in IJsland had misschien iets korter gekund en een extra veldslag was zeker mooi geweest, maar dit is Eggers' beste film. Ik hoor hier en daar wat kritiek op Nicole Kidman, maar ik vond haar juist uitstekend. En ze heeft één van de beste scenes. Juist Skarsgard vond ik wat tegenvallen, en op een gegeven moment wordt zijn gegrom wat repeterend. Gelukkig kunnen de andere acteurs wat meer kleur aan hun rol geven. Vooral Bang, Kidman en Taylor-Joy zijn echt geweldig.

“I will avenge you, Father! I will save you, Mother! I will kill you, Fjölnir!”

Gisteravond ben ik met een paar vrienden richting deze film afgereisd zonder enige echte verwachting. Concluderend dat de zaal waarin we zaten nogal “irritaties” opwekte, er ook meer een slachtpartij werd verwacht bij deze film dan de mooie cinematografie wat ‘Eggers’ ons voorschotelde. En ik mag zeggen (helaas) dat ik me ook moet voegen bij de mensen die wellicht wat meer slagvelden wou zien, toch kon ik mijzelf onwijs vermaken met de mythologie wat werd verfilmd, aangezien ik zelf onwijs geïnteresseerd hierin ben (en nee; dat komt niet door de serie “Vikings”) en veel aanknopingspunten kon maken met het verhaal en de mythologie. Daarnaast wist de film genoeg mooie scenes te bieden, ook qua actie, en ook deze scenes waren van prima kwaliteit.

Want geheel zonder actie kom je hier echt niet te zitten. Aangezien ‘Amleth’ (Alexander Skarsgård) zich een baan moest vechten door verschillende vijanden om uiteindelijk bij zijn doel terecht te komen. En helaas, duurde dat voor mij iets te lang. Want ‘Eggers’ draait hier te lang omheen, om zowaar wel meer een mooiere sfeer te creëren maar, het doden van zijn oom had al op zoveel momenten eerder gekund waardoor het eigenlijk wat langdradig en misschien wel slapjes aanvoelde. Het plot is dan ook niet héél bijzonder te noemen, het verhaal is leuk en als je een beetje bent ingelezen over het ‘geloof’ dan kom je niet met al te veel vragen te zitten, toch is het geen spektakel; het is nogal een simpele verhaallijn en einddoel.

Toch weet ‘Eggers’ zie daar best goed uit te werken. De cast is daarvan al een rugsteun voor het slappe plot, en zeker ‘Alexander Skarsgård’ wist de nodige indruk te maken als ‘Amleth’. De afgetrainde Zweed wist zich wel raad met de vechtscènes, en de indrukken die hij maakte (zeker met he lange haar) als doorgewinterde Viking. Toch is hij charismatisch niet sterk, dit zorgde toch soms voor wat saaiere momenten waar hij niet sterk uit komt, voornamelijk bij de wat rustigere scenes. Ook vond ik ‘Nicole Kidman’ gewoon goed acteren, niks ergs aan en ze sprak wel echt boekdelen als de kwaadaardige moeder in het verhaal. Voor mij sprong toch wel ‘Anya Taylor-Joy’ eruit, met haar toch wel mooie witte haren en het prachtige lichaam om te zien, waarin ze in deze film meer functioneert als een Walküre, deed ze het overigens ook gewoon prima als ‘Olga’.

Het IJslandse omgeving mag gewoon niet vergeten worden in deze film, daar kom je overigens ook gewoon niet langsheen maar, het is echt een prachtig beeld om te zien. Toch ben ik wel van mening dat het stuk op IJsland voor mij iets korter had gemogen, en wellicht nog een extra gevecht op het eiland was ook leuk geweest. ‘Eggers’ weet overigens wel raad met de setting, en zijn mix tussen licht en donker werkte onwijs goed, en hij kon zelfs het donker goed gebruiken om een duistere sfeer het kamp in te krijgen waardoor de film wellicht nog wat eng wist te worden. Deze duistere sfeer houdt de film overigens constant, alleen zijn werk met de opkomende lichten van o.a. een kampvuur was onwijs goed.

Ook waren de rituelen in overvloed, waardoor je merkte dat er in de zaal een soort concentratieverlies was (waardoor mensen irritant werden). Het gehuil als een wolf van ’Skarsgård’ wekt ook de nodige “lach momenten” op voor sommigen, wat ik overigens wel iets kon begrijpen omdat ik er in het begin ook erg aan moest wennen. De film start overigens wel heel vet wanneer ze in Rusland een kamp aanvallen, en de bruutheid van de film echt wel naar boven kwam, jammer genoeg dat we zulke momenten niet meer hebben gekregen van ‘Eggers’.

Ik ben onwijs tevreden met hetgeen wat ik heb gezien, en was positief verrast aan het einde. Mensen die met het idee naar de bioscoop gaan om veel veldslagen te zijn, zitten mis, dit wraakverhaal heeft genoeg bloederige scenes met veel actie, alleen het is inderdaad niet de serie “Vikings”. Hoewel sommige punten nog iets beter hadden gekund, hoor je mij verder zeker niet klagen.

Ik vond de acteerprestaties wat aan de magere kant. Voor wat betreft dialogen, deze hadden ze best in de originele taal mogen doen van die tijd. Nu lijkt het dat de regisseur twijfelt aan de taalkeuze, helaas komt dat nog veel voor in blockbusters met historisch besef. Ook had er wat folkloristische dansjes en ander gothic gejengel minder gemogen. De set/omgeving was mooi. Het einde liet me een beetje denken aan Starwars deel 6 en LOTR deel 3

Bijzondere film van Eggers welk toch volledig een ander pad bewandelt dan The vvitch en The lighthouse. Zuiver mainstream is dit niet, maar filmhuis evenmin. Er valt best wel wat geweld te bespeuren in de film. Geen grote veldslagen, maar aan bloed en doden toch geen gebrek. De film kent weinig rustige momenten. Het doet de film vervolgens erg druk overkomen. Wanneer er geen bloed vloeit, staat de film bol van de folkloristische scènes waarbij de Noorse mythologie en rituelen centraal staan.

Bij dit laatste haalt Eggers alles uit de kast met vreemde gebruiken, heksen, orakels en zelfs Walkures. En ook in het begin vond ik de dialogen vrij theatraal, niet zo gekunsteld als in de Coen’s The tragedy of Macbeth (Film, 2021), maar toch. Ik moest ook geregeld terugdenken aan The green knight (Film, 2021) waarbij ook legendes en mythologie op de voorgrond traden.

Al bij al een simpele wraakfilm die nergens echt stil viel, maar waarbij Eggers zijn stempel drukte om er visueel en auditief een spektakel van te maken. Dat auditieve gegrom was soms erg aanwezig, maar stoorde me minder dan sommigen anderen hier, maar ik kan het best begrijpen.

Wederom onder de indruk van Robert Eggers. Het heeft zeker wel enige aspecten gemeen met z'n eerdere films The VVitch en The Lighthouse, en dan bedoel ik niet alleen de immersieve historische setting en de overweldigende visuals. De focus op een historisch verhaal en de licht bovennatuurlijke tonen komen ook hier weer terug, en ik vind het geweldig. Het is wel wat minder arthouse, met een duidelijk en goed te volgen plot. In de kern is dit een relatief simpel en niet altijd heel verrassend wraakverhaal. Gebaseerd op de saga die ook Hamlet geïnspireerd heeft, en daardoor ook de moeder van alle wraakverhalen.

Maar goed. Overweldigend was het juiste woord. Een paar kleine kanttekeningen houden het van de volle vijf sterren af, dus laat ik die gelijk maar even noemen. Gezien het wat lichte plot was het op momenten wat trager dan wat mij betreft nodig is, en soms waren de dialogen ietwat potsierlijk en theatraal. Maar het zag er wederom echt fantastisch uit, en het voelde ook echt aan alsof ik diep in de Middeleeuwen de Vikingwereld van nabij mocht aanschouwen. Met alle heidense mystiek die er bij komt kijken - met visioenen, heksen, vele elementen die ik kende uit de Noorse mythologie, en de mix van bruut en vies realisme en bovennatuurlijke elementen werkte uitstekend voor mij. En, ik heb misschien gezegd dat het plot wat simpel was, maar alsnog wel heel effectief, en op spectaculaire wijze uitgevoerd. Met bruut geweld, spectaculaire gevechten en een niet altijd even vleiend maar wel overtuigend beeld van de donkere middeleeuwen. Ik ga nog even nagenieten.

Ik voeg me bij Woland, zowel met de praise als de kritiek. Maar wederom flink onder de indruk van wat Eggers hier op het doek (en uit de speakers!) tovert...

De film gaat financieel wel floppen.

Totaal VS:

$12.000.000

Wereldwijd:

$23.528.000

Budget:

$70-90 miljoen

Dit is niet best na 2 weekenden.

Goede kans dat Eggers zich dan weer gaat toeleggen op typisch Filmhuismateriaal. Dat is dan een winstpunt.

Ik hoef Eggers niet in de Pathe of de Kinepolis te zien. Liever niet. Want daar is hij te goed voor.

Andere kant is dat Eggers zich gaat overgeven aan het grote geld, want het talent voor goede films heeft hij, en met wat concessies kan hij best goede box-offices draaien. In dat geval is het een aderlating voor de liefhebbers.

Dit is ook geen film voor het grote publiek (toen ik vorige week woensdag erheen ging was de zaal misschien maar voor 1/5e gevuld). De film heeft ook een kijkwijzeradvies "vanaf 16 jaar", dus gezinnen met kinderen gaan er sowieso niet heen en waarschijnlijk ook weinig jeugd en vrouwen.

Vorige week woensdagavond was "Ladies Night" in de bioscoop van Sittard en toen draaide "Costa!! (2022)" in twee zalen en waren er enorm veel vrouwen in de bioscoop. Bij "Northman" kwamen er toen op een gegeven moment drie vrouwen binnen in de zaal en toen dacht ik al "die zitten volgens mij in de verkeerde zaal" en jawel na een paar minuten vertrokken ze weer

Een vreemde mix van gore, mythologie en actie. Maar niet bepaald Shakespeare, hoewel er bekende elementen inzaten: verschuilen achter een weefgetouw, een schedel van een hofnar, en het hoofdplot natuurlijk. Maar waar Hamlet waanzinnig is - of speelt - is Amleth rechttoe rechtaan een moordmachine met een ijzeren hart.

Daarnaast verbraken de bekendere acteurs voor mij de betovering, want het besef dat je naar Nicole Kidman of Willem Dafoe zit te kijken past niet echt bij Noorse mythologie. Ook hoofdstuktitels als ‘The Gates of Hell’ verbreking die betovering want teveel metal geluisterd om een gniffel te kunnen onderdrukken.

Voor nu een 7, maar ik wacht een tweede kijkbeurt af.

Een film die zijn verwachtingen inlost. Heerlijke film.

Voorspelbaar viking rituelen en moorden. Wat een bar slecht script.

Eggers.

Weer een dappere film van Eggers. Verhaaltje is niet heel boeiend. Het is kennelijk een oude folklore en Hamlet heeft er zelfs wat mosterd vandaan gehaald. Maar in the end in de filmwereld is dit verhaal tig keer verteld. Maar het is vooral de visuele uitwerking die werkt. Eggers blijft continu doorgaan met muziek, visuals en gaat 100 procent voor een viking vertelling. Mix van mythes met geweld. Veel hedendaagse films gaan meta omdat er zo een angst heerst dat iemand je film belachelijk maakt. Maar Eggers geeft haters genoeg ammo, maar uiteindelijk als het dan wel aanslaat zoals bij mij, is het een heerlijke kijkervaring. Soms slaat het totaal niet aan bij mij zoals een Mandy, maar ik waardeer wel dat een maker gewoon full voor zijn/haar visie gaat. Daar komen de boeiendste film uit.

Ben heel benieuwd waar Eggers nu heengaat. Kan mij niet voorstellen dat men dacht dat dit een box-office hit zou zijn. Straks verkopen aan streaming dienst en je schrijft wel weer zwarte cijfers. Wil Eggers wel eens een film zien maken in het hier en nu of een sci-fi.

4 sterren.

Wat een verschrikkelijke film. Deze film heeft ons geen moment kunnen boeien. Eerlijk is eerlijk, dit is me eigenlijk niet vaak overkomen.

Met hoge verwachtingen naar de bioscoop, maar het werd een (zeer!) langdradige zit, met musical dialogen, matig acteerwerk en zeer weinig actie. De vreemde scènes met heksen regen zich aan elkaar en werden eerder slaapverwekkend, dan dat het spannend werd. Ja de shots waren af en toe mooi, maar dan kijken we wel naar National Geographic.

Wie een film verwacht a la de verschillende viking series komt bedrogen thuis. Wellicht had ik me er ook beter in kunnen verdiepen.

De trailer somt toch wel redelijk alle actie op.

Echt een enorme domper.