The Burning (1981)

Een van de buitenwereld afgezonderd bos, fluitende vogeltjes op de achtergrond, gezellige houten hutjes vol dolenthousiaste tieners, griezelverhalen bij een nachtelijk kampvuur, een idyllisch meertje op de achtergrond, het onophoudelijke gekweel en gespeel van uitgelaten jongeren die de tijd van hun leven beleven, … Wat is er leuker en meer Amerikaans dan een authentiek, sfeervol zomerkamp?

Summercamp-slashers werden in de jaren ’80 als een vloedgolf op het publiek losgelaten, maar The Burning is wellicht de enige die uit de schaduw van “big sis” Friday The 13th treedt. Hoewel duidelijk ingecasht op het concept en succes van laatstgenoemde, zijn er genoeg ingrediënten die The Burning van alle genregenoten onderscheiden en deze prent zelfs bovenaan het o zo lange lijstje plaatsen.

Het belangrijkste verschil is dat, tegen alle conventies in, reeds aan het begin van de film (!) wordt ingegaan op wie de killer is en hoe hij zo geworden is, waardoor al onmiddellijk geanticipeerd wordt op een vergezochte slotontknoping. Verbazend genoeg staat dit een spannend en nu en dan met “jumpers” doorspekt vervolg van de film niet in de weg.

Na een korte doch niet snel te vergeten kennismaking met Cropsy's wreedheid, want zo heet de man die deze aanvankelijk mooie zomer in een nachtmerrie omtovert, volgt een ongezien mooi geschetst sfeerbeeld van zo’ typisch Amerikaans zomerkamp, hetgeen de aanloop naar de uiteindelijke confrontatie tussen tieners en moordenaar er alleen maar interessanter op maakt. In die aanloop neemt regisseur Maylam uitvoerig de tijd om de kijker kennis te laten maken met de, als vanouds stereotiepe maar naar slashernormen voortreffelijk acterende, personages en hun dagelijkse kampactiviteiten. Dankzij de geloofwaardige manier waarop Maylam deze taak ter hand neemt, word je als kijker al snel het verhaal ingezogen en beland je voor je het weet bij de climax: de alom geroemde kano-scène die om duimen en vingers af te likken is.

Dat Tom Savini zijn medewerking heeft verleend aan The Burning, maakt het alleen nog maar boeiender. De make-up en special effects zijn zoals we van hem gewoon zijn erg fraai en, gezien het jaartal en het soort productie, bij wijlen ook relatief hard. Het zal dan ook niet verbazen dat van The Burning verschillende cuts circuleren, wat uiteraard afbreuk doet aan het werk en de visie van zowel Maylam als Savini.

Brutaliteit troef dus en mede aan de hand van een indringende soundtrack en schitterend point-of-view camerawerk – let op de eindachtervolging– wordt wat een leuke vakantie had moeten worden, een wel erg griezelige rit naar het hiernamaals.

The Burning, een film die zo in de Friday the 13th serie zou passen. De vergelijking met deze filmserie wordt dan ook geregeld gemaakt. Sterker nog, de film wordt geregeld een ripoff van Cunningham's horrorklassieker genoemd, ondanks dat de bedenkers van The Burning blijven volhouden dat het script voor de film al geschreven was voor de eerste Friday het licht zag. Maar goed, de discussie wie er eerst was is ook niet echt belangrijk; het gaat er om welke film het leukste is.

En wat dat betreft wint voor mij The Burning. Hoe amusant familie Voorhees en de bijbehorende Friday the 13th reeks ook is, met Cropsy kun je ook lachen. Hoewel de film er lang over doet om goed op gang te komen, vervelen doet ie nergens. De personages zijn, zeker in vergelijking met de tieners uit de Friday reeks, best geinig en voor de verandering niet stuk voor stuk irritant (op een enkeling na dan). Eindelijk geen film waarin je hoopt dat de moordenaar snel opkomt duiken om het jonge spul uit de weg te ruimen. Desondanks ben je, hoe leuk de personages ook zijn, toch altijd blij als ie dan toch opduikt. Met z'n heggeschaartje.

Tom Savini is een vakman en dat benadrukt hij hier weer eens. De gore is voortreffelijk en de effecten zijn leuk gevonden. Wat betreft de moordpartijen is er geen enkele vorm van subtiliteit te vinden, ondanks dat ik hier en daar wel ietjes meer had verwacht. De scène op het vlot waarin Cropsy in één klap vijf á zes tieners van kant maakt is werkelijk geweldig. En ook tegen het einde zitten een aantal erg amusante momenten, die de film in ieder geval al de moeite waard maken. En ach, wie daar niet zo gecharmeerd van is kan altijd nog kijken naar de piepjonge Fisher Stevens, Jason Alexander en Holly Hunter.

Al met al was The Burning zeker geen teleurstelling. Waar Friday the 13th is uitgegroeid tot een groot fenomeen dat iedereen haast wel kent, is The Burning een klein slasherfilmpje gebleven, zonder enige vorm van bekendheid bij een wat groter publiek. En toch is The Burning naar mijn bescheiden mening een pak leuker dan zijn genregenoot uit 1980 en diens vervolgen. Puur entertainment voor de echte slasherfan.

3,5 sterren.

Nu dan eindelijk gezien.

De vergelijking met Friday the 13th is natuurlijk snel gemaakt maar in dit genre maakt dat erg weinig tot niets uit. Het is zelfs zo dat een film die ook maar dicht in de buurt van de sfeer in Friday the 13th komt al snel leuk vermaak is. De eisen van een summer camp slasher fan zijn niet al te hoog .

The Burning voelt echter wel heel anders aan. Ik kreeg af en toe het gevoel naar een europese slasher te kijken. Die eerste moord en de soundtrack hadden zo uit een Dario Argento film kunnen komen en komen dus wel erg dicht in de buurt van een Giallo. De regisseur heeft hier duidelijk wat inspiratie uit gehaald. Stijlvol is het zeker, maar vond het op het eerste gezicht een vreemde combinatie.

The Burning krijgt het voor elkaar karakters op het scherm te toveren waar je affectie mee gaat krijgen. We worden geintroduceerd aan een stel erg grappige personages waardoor elke scene waar zij in voorkomen een genot is en je je gaat bekommeren om hun toekomst in de film. Niet het allerbelangrijkste maar zeker een toevoeging in een film als deze.
Leuk om een jonge Jason Alexander te zien trouwens.

Savini heeft de gore verzorgd en hier hoeft helemaal niets meer over gezegd te worden. De man is een meester en dat toont hij hier weer. Wat een gemis dit soort effecten zeg in de cgi horror van nu.

The Burning heeft dus in principe genoeg ingredienten om hier een klasse horror van te maken. Dat is het ook maar het mist toch de sfeer van de beste summer camp film ooit.
The Burning mist ook een bepaalde vorm van een mysterieus en mythische moordenaar. Toch wel een vereiste bij films als deze. In de eerste Friday the 13th is Jason , hoewel niet de moordenaar, wel al gelijk een legende . Cropsy haalt dit niveau nooit.

Details zijn toch wel belangrijk. Het simpele deuntje Sh sh sh ah ah ah is gelijk een herkenningsdeuntje en maakt een film als Friday episch en tijdloos. The Burning is degelijk in elk aspect maar mist dus die extra´s die de moeder der camp slashers bevat.

The Burning bevat wel misschien de beste scene die dit genre te bieden heeft. Liefhebbers weten over welke scene ik het heb.

3,5* maar herziening zit er zeker in.

The Burning is een nogal routineus slasherfilmpje dat nergens echt bijzonder wordt. De manier waarop de setting is beeld gebracht is zeker een pluspunt, iets waar gelijkaardige films vaak minder sterk is zijn. Ook makeup artiest Tom Savini verdient een pluim, de talrijke gore effecten zijn heerlijk ranzig. De soundtrack is behoorlijk dreigend, maar kan het gebrek aan spanning niet redden: de kijker wordt tot vervelens toe op het verkeerde been gezet en de moorden zijn wel érg voorspelbaar (zelfs voor een film in dit genre).

De moordenaar wordt gedurende een lange tijd suggestief in beeld gebracht en dit levert een paar aardige momenten op: de scène waar hij verstopt ligt in de kano, vind ik sowieso de beste. Vooral dan het shot waar we de moordenaar in silhouette zien, in dezelfde pose als op de cover. Maar wanneer we op het einde dan voor het eerst de moordenaar zijn gelaat te zien krijgen, is dit een echte anti-climax: ik vond hem er namelijk lachwekkend uitzien.

Goede horrorfilm. De gore is goed en hetzelfde geld voor de muziek. Soms wat spanning. Ik ben een keer heel goed geschrokken.Dat was als je Todd met de bijl door dat gat ziet kijken (hij zit dan in die schuilplaats.) en dan zie je ineens dat verminkte hoofd.

Natuurlijke blijft de de scene dat ze met het vlot naar de kano varen en dan de killer ineens opduikt en iedereen afslacht. je bij.

4 ster. Veel beter dan Friday the 13th.

Vergeet Friday the 13th want The Burning is een veel geslaagdere camp-slasher. Het typisch amerikaanse summercampsfeertje wist me erg goed te pakken en de simpele perikelen van de jongeren wisten goed te boeien. Bovendien hebben we een heerlijke moordenaar (die overigens al in het begin wordt geintroduceerd). Ik was erg gecharmeerd van de cameramovements (alhoewel de belichting wat saai was) en de film heeft een paar behoorlijk goede schrikmomenten. Effectief gebruik van gore en een erg lekkere opbouw in verhaal; The Burning is een waanzinnig stukje horror.

Een typische oude horror/camp slasher uit de jaren 80. Thematisch dan ook niet echt bijzonder. Maar alsnog is dit wel een aardig horror filmpje met een goed sfeertje erin. Krijgt een 3,0.

Wat een geweldige Summercamp slasher. De sfeer is perfect, zingende vogeltjes, een zwoele 'feel', de typische summercamp bezigheden en natuurlijk losbandige tieners.

Savini in de makeup department blijft een enorme troef, keer op keer weer en de gory momenten zien er echt heel goed uit. Een coole killer, toffe kills en de aanloop naar die kills is magistraal gedaan. Ook de soundtrack doet zijn werk enorm goed. Het begin kabbelt heerlijk voor, heerlijk om de dagelijkse beslommeringen van de campers te volgen. Dit werkt vooral goed door het zwoele zomerse sfeertje. Datzelfde sfeertje zorgt ervoor dat het ietwat saaie middenstuk helemaal geen probleem is en naar het einde toe schakelt The Burning gewoon weer een tandje bij. Eén van de betere Summercamp slashers die ik tot nu toe gezien heb.

Zoals als vele al voor mij zeiden is dit een typische jaren '80 kampeer horror slasher. Dit keer met redelijk acteerwerk, Jason Alexander (vooral bekend van de tv-serie Seinfeld als George) doet het erg leuk. Er zitten weinig moorden in, maar diegene die er in zitten zijn goed uitgevoerd dankzij de special effects van Tom Savini. Het einde is ietwat een anti climax, ik had in ieder geval wat meer spektakel verwacht.

De film heeft een sterke 80's soundtrack wat de hele film siert, de film zelf zakt halverwege echter behoorlijk in en verliest veel aan spanning. Tel daarbij op de anti climax en ik kan net niet verder komen dan twee en een halve ster. Dat is echter niet verkeerd voor een film als deze, objectief gezien is het misschien geen sterke film maar de liefhebber zal hier zeker van kunnen genieten.

Typische Amerikaanse slasher die in mijn ogen zeker niets onderdoet voor beroemdere tijdgenoten, maar een beetje in de vergetelheid is geraakt. Onterecht overigens, al is The Burning ook zeker geen topper.

Positief is de (voor een slasher) vrij sterke verhaalopbouw die van de toedracht en de moordenaar geen mysterie maakt. Aan de andere kant wordt zijn gezicht niet of nauwelijks getoond, waardoor nog genoeg spanning overblijft. De kill momenten zijn goed gedoseerd, zodat het geen namen van een lijstje strepen wordt. En zoals door anderen al opgemerkt zijn de moorden in fraaie giallo stijl uitgevoerd. Verder bevat de film wat aangenaam bloot en is het erg fijn dat de moordenaar aan het eind gewoon sterft (en niet zo'n bovennatuurlijk gedrocht blijkt). Die onrealistische killers zoals Michael en Jason vind ik altijd een zwaktebod.

Ondanks echter al dit moois mist de film simpelweg spanning. De soundtrack is niet erg sterk en kondigt de moorden veel te snel aan. Ook het camerawerk helpt hier niet echt mee; op de eindstrijd na, zwenkt de camera vaak als een logge olifant heen en weer tussen de killerview en het slachtoffer. En aangezien het moorden niet onbelangrijk is bij een slasher reken ik dit de film wel aan. Dat is bij Friday the 13th bijvoorbeeld weer beter gedaan.

Als ik alle punten optel vind The Burning daarom redelijk gelijkwaardig aan bovengenoemde tijdgenoot. 3***

Geweldige eerste en laatste tien minuten.. Daartussenin is het vrij tam; tot aan een uur gebeurt er eigenlijk weinig. Het camp sfeertje is wel prima gedaan, altijd leuk die jaren tachtig chicks in krappe broekjes en het 'jolijte' gedoe van de gasten. Vooral dat plagen is goed overgebracht, past er helemaal bij en je krijgt sympathie, alleen vind ik dat middenstuk dus net te lang duren.

Gelukkig is de spanning bij het einde wel voelbaar, voor het eerst, maar des te meer jammer is dan dat de eindstrijd teleur stelt. Zo'n killer met wraakgevoelens mag wel wat moeilijker te verslaan zijn. De spaarzame kills en effecten zijn gelukkig wel goed bij dat vlijmscherpe attribuut; genoeg dus voor een prima te verteren slasher met leuke soundtrack.

Het kleurgebruik is op sommige momenten ook mooi, zoals bij de eerste moord en vooral bij de eerste kanotocht. Van de killer's view met hartslag-geluid word ik altijd wel een beetje blij, en al helemaal van die verpleger die z'n woorden net iets te lang rekt:
Mánnn this guy's burned so bááád, he's cookeddd wat een held

Dat is balen... heel jammer! Zie wel dat de tekst inmiddels niet meer op de Mr. Horror site staat. Misschien is er dus nog hoop op een doorstart...

Friday the 13th kloon, maar wel een hele fijne! Sfeervol en redelijk spannend.

Zomerkampslasher.

Een onderhoudende griezelfilm die een redelijke dosis gorigheid bevat, dankzij make-up artiest Tom Savini. Echt spannend wordt het niet, ondanks een sterke score en een enigszins onvoorspelbaar verloop van volgorde van slachtvee. Dat alleen 'Friday the 13th' een hele rits aan vervolgen kreeg is best dubieus na het aanschouwen van deze andere ‘zomerkampslasher’, die stiekem een stuk meer vermaak biedt. Maar ja, wie het eerst komt…

Goed.

Ik schaamde me toch een beetje dat ik deze nog niet had gezien. Samen met genoeg andere titels, overigens... maar daar wordt aan gewerkt . Zeker niet mijn favoriete slasher, maar haalt de top met twee vingers in de neus. Heb toch meer met de The Prowler (1981) 's van deze wereld. De scene op het vlot en de opbouw richting de kano zijn echt immens sterk en wanneer het drama dan in de groep doordringt (vlot vol met lijken komt terug), kan er niets meer fout gaan. Een vrij uitgekauwd einde volgt, maar dat doet er weinig aan af. Een film die al het moois uit deze gouden periode omvat en daarmee de originele Friday the 13th (1980) wat mij betreft net voorbij gaat.

Aaah... zomerkamp, jaren '80. Perfecte tijd en plaats voor een goede slasher. De tijd waarin volwassenen zich gedroegen als twaalf jarigen en rennend handje vasthouden nog gewoon mocht. De tijd dat de vrouwtjes slechts de instructie kregen om óf hysterisch te lachen óf hysterisch te krijsen. En het tijdperk zonder Facebook waarin de jeugd rond een kampvuur genoegen neemt met het luisteren naar een spannend spookverhaaltje. Dat laatste zal ik nooit begrijpen, tenzij je vijf jaar bent, maar in dit genrefilmpje heeft het zo zijn charme. You gotta love it.

Sleepaway Camp, Cheerleader Camp en natuurlijk Friday the 13th, allemaal films die in me opkomen bij het kijken van deze film. Geeft niks, want aan een ijzersterk gegeven moet je niet al te veel aan veranderen. Hooguit het wapen van de killer, misschien een andere kop er op. Hier draait het om een caretaker die hevig is verbrand door een ongelukje. Hij neemt wraak met een gigantische schaar, maar is helaas niet zo memorabel als grote broer Jason.

De aanloop naar de eerste moord duurt best lang, maar zolang je kunt genieten van wat tietjes, lolligheden en wat opstootjes is het niet zo'n probleem. De moorden zijn helaas nogal standaard, maar de makeup door Tom Savini is natuurlijk erg goed. De schrikeffecten in dit subgenre werken allang niet meer, al schoot ik nog wel eens van mijn plek bij het aanhoren van hevig vrouwelijk gekrijs wat bijna de geluidsband uit elkaar leek te trekken.

Apart dat juist de moeder van de zomerkamp film de minste is van het stel. Friday the 13th vond ik destijds vooral wat traag, en dat vond ik hier nog meevallen. Misschien toch maar wéér een keer herzien, ik bedoel, het is toch een zomerkamp... en dan hoef je niet van heel goede huize te komen wil je mij al tevreden maken.

Vind het theme (0:20 - 0:28) trouwens wel wat weg hebben van de Terminator theme (1:06 - 1:20). Ben ik de enige?

The Burning heeft zo zijn sterke en zwakke punten. Op de film zelf is weinig aan te merken. Het past perfect bij die Summercamp slashers uit de jaren 80. De sfeer is meer dan goed, het riedeltje is overtuigend en er zitten een paar memorabele momenten in de film(de kano is inderdaad een goed voorbeeld).

Toch wringt de schoen ergens en dat ligt toch aan het feit dat the Burning er wel erg lang over doet om op gang te komen. Er gebeurt te lang niks en het blijft vooral bij voorspelbaar teaseren. Ook richting het einde wist Maylam mijn aandacht er niet helemaal bij te houden. De veelal geprezen make up van Savini vind ik niet meer dan normaal voor die tijd en wat overdreven geprezen in dit topic. Het felrode bloed weet anno 2013 echter niet meer te overtuigen en de rubberen lichaamsdelen waarin de heggenschaar continu werd geplant waren ook iets te opzichtig nep.

2,5*

Zeer goede horror dat zich afspeelt rond een vakantiekamp. Eén van de beste slashers die ik gezien heb (uncut). De kills zijn bloedig en expliciet, de geile tieners gaan uit de kleren, de regie is mooi en verzorgd en zelfs wanneer de killer niet in de buurt is, blijft het vermakelijk met wat humor en andere leuke scènes zoals het goed vertelde verhaal van Cropsy rond het kampvuur . Enkel de geniale makeup van de verbrande Cropsy mocht wat langer in beeld blijven. De inspanning die hier in werd gestoken komt nu niet tot zijn recht. Echt een aanrader, had dit niet verwacht.

PS : Iedereen begint klein. Deze film werd geschreven door Harvey Weinstein, CEO van de inmiddels vrij belangrijke Weinstein Company

Hoewel deze Horror (een pure slasher) inmiddels behoorlijk is gedateerd, was hij wel nog vermakelijk om naar te kijken en met name dan de laatste 30 minuten omdat vanaf daar de film lekker opgang komt (met als hoogtepunt de vlot vs kano scene waarin iedereen op het vlot wordt afgeslacht).

Deze film kun je inderdaad het beste vergelijken met een "Friday the 13th" (eerste film daarvan, kwam uit in 1980) film, want ook deze film draait om een zomerkamp waarbij hitsige jongeren één voor één vermoord worden door een maniak die wraak wilt nemen op iets wat men hem vroeger geflikt (in brand steken) heeft op een zomerkamp. Het eerste uur vond ik best saai en langdradig en wordt nog een beetje opgevrolijkt door wat bloot van de niet onaardige Carrick Glenn (in de rol van Sally) en Carolyn Houlihan (in de rol van Karen). Pas na een uur komt de film pas echt lekker opgang en krijg je ook een aantal grove kills te zien die inderdaad lekker expliciet in beeld werden gebracht. Vanaf dan weet het verhaal ook te boeien en kijkt de film zich lekker weg tot het einde.

De cast is niet bepaald hoogstaand, maar ze deden het wel verdienstelijk. Het is overigens wel geinig dat Jason Alexander (vooral bekend om zijn geldige "George Costanza" rol in de hilarische komedieserie "Seinfeld") en Holly Hunter ook een rolletje hadden in deze film. Voor beiden was het tevens hun film debuut. Al met al leuk om eens gezien te hebben deze ouderwetse slasher.

"Don't look; he'll see you. Don't move; he'll hear you. Don't breathe; you're dead!"

Summercamp-slashers zijn stiekem toch wel erg leuk, vooral omdat de setting vaak lekker sfeervol is. Na het succes van Friday the 13th zijn er heel wat gemaakt. The Burning onderscheid zich toch wel van de meeste anderen omdat deze film de identiteit van de moordenaar meteen al prijsgeeft.

De film is (losjes) gebaseerd op een verhaal dat op kampen in New Jersey altijd rond het kampvuur word verteld en dat nog steeds in circulatie is. Een groep kinderen wil een grap uithalen met de gemene kampleider maar dat gaat helemaal mis. De kampleider vliegt in brand en raakt volledig verminkt. Vijf jaar later zint hij op wraak en slaat aan het moorden...

De film was iets minder sfeervol als ik had verwacht maar zeker niet slecht. Tien gave kills met een prima staaltje gore. Weer een prima staaltje werk van Tom Savini. De verminkte kampleiding was een gave killer, vooral het wapen van keuze is erg sterk: een grote heggenschaar.

De soundtrack van Rick Wakeman gaf de film met analoge synthesizers een leuk sfeertje mee. Aan het einde had de soundtrack wel beter gekund en de elektronische geluidseffecten waren een beetje dom (bovendien vond mijn kat ze erg vervelend).

Opmerkelijk is dat regisseur Tony Maylam geen amerikaan is maar een Brit.

The Burning is een prima slasher en zeker niet goedkoop afgekeken van Friday the 13th. Een must-see voor de horror-liefhebber.

Matige film waarin een uit de hand gelopen grap tijdens een zomerkamp grote gevolgen heeft. Een vrij standaard slasher met ook een veelgebruikte setting. De moorden zijn bloederig genoeg en ook wel goed in beeld gebracht, maar niet onderscheidend genoeg om de rest van de langdradige scenes te doen vergeten. Leuk om een jonge en debuterende Holly Hunter in een paar scenes te zien.

Dat The Burning overduidelijk meelift met andere titels uit het genre zoals Friday the 13th is overduidelijk. Maar helaas is dit dan ook tegelijk een slasher die geheel standaardwerk is. Heeft een leuke setting maar kent een vrij matige opbouw. De spanning wordt daarbij niet goed opgevoerd en het gedeelte horror komt veel te laat op gang. Het slasher gedeelte ziet er dan wel goed uit en is behoorlijk bloederig, maar met deze meer dan behoorlijke kills als uitschieter stijgt The Burning niet boven de middenmoot uit.

Viel toch wat tegen, deze slasher.

Een lange aanloop met veel bijna-confrontaties en weinig echt scary scènes. De killer houdt zich vooral afzijdig en wacht met losgaan tot het laatste halve uur. In het eerste uur is er wel steeds een goeie spanningsopbouw naar het moment van de confrontatie of de kill, maar dan...gebeurt er dus veelal niets.

Spannende momenten worden gevolgd door veel zomerkamp-jolijt. Het is de jolijt die het grootste deel van de film in beslag neemt. De spannende momenten die de film heus wel heeft, hebben door de grote portie kampvreugde relatief weinig impact. De balans slaat teveel door in het voordeel van spel en plezier. En dat getut duurt toch wel een klein uurtje. Gevolg is gebrek aan creepy sfeer. Het is steeds net iets te leuk. Het is een eerste uurtje met slechts enkele spannende momentjes en voor de rest niet veel. Geen verwennerij als het om horror gaat. De meeste horroractie zit in het laatste stuk, dat overigens goed kijkbaar is.

De killer en zijn kills zijn niet slecht. Visueel leuk en het fantasievolle moordwapen voegt iets extra's toe. Het zijn redelijke scènes die helaas net iets teveel worden gerekt waardoor de spanning niet continu houdbaar blijft en soms zelfs verdwijnt. De gore mag er zijn. Het gaat op die momenten op dat vlak even goed los.

Verder is er door de film heen nog wat aangenaam bloot te bewonderen en valt Holly Hunter in haar eerste rol absoluut niet op. Ze is non speaking en gaat niet bloot. En dat viel dus ook wat tegen.

De grofste van de eerste lichting campslasher's.

Gebaseerd op de cropsy legende waar Jason Voorhees ook min of meer op gebaseerd is, is dit de meest schaamteloze rip-off van Friday 13th. De film komt wat langzaam op gang maar t laatste half uur maakt een hoop goed. Zeker door de make-up van Tom Savini. Eervolle vermelding voor de makers van friday 5, die in een hommage een van de betere kills uit deze film stelen. Returning the favour so to speak.

Geweldig. Zo zie ik de 80's (summer camp) slasher's graag. Sfeervol, vermakelijk, goede make-up, wat humor, zeer goede kills met die heggenschaar (!) en ouwehoerende, onwetende tieners die langzaam maar zeker kapot gemaakt worden. En Carrick Glen, die douchescène.. altijd leuk. Bijzonder fijn filmpje.

Na deze nog slechts één van de klassieke slashers te gaan. The Burning levert, lijkt natuurlijk allemaal erg op Friday the 13th, maar overtreft mogelijk alle delen in die serie.

Waarom zijn we ooit gestopt met het maken van dit soort simpele, maar effectieve horrorfilms. Fijne kills en fijne FX door meester Tom Savini, zonder allerlei onnodige CGI.

Uiteindelijk toch maar een doorsnee slasher met een paar leuke kills, maar echt spannend wordt het niet.

Nochtans een sterke opening met dat hoertje, maar daarna wordt het allemaal wat minder door de lange saaie aanloop naar de climax toe. De personages zijn totaal niet interessant en het verhaal rondom hen helemaal niet. Maar gelukkig is de sfeer wel oké en zitten een paar degelijke bloederige kills in de film. Daarbij is het moordwapen ook wel leuk. 6/10

Njah.

Geschreven door de Weinsteins. Daar zullen ze ook geen twee nachten over gedaan hebben denk ik, want dit is braaf copy/paste werk. Ondertussen ook een héél klein beetje zuur als je de "ik pin je vast en begin je alvast wat af te lebberen terwijl je duidelijk niet wil" scenes erbij neemt, maar dat noemen we maar lekker een genre element in plaats van een Weinstein fantasietje.

De film zelf is net iets serieuzer opgezet dan z'n genregenoten. Dat leidt tot wat vreemde scenes (de moord op de prostituee), maar zo heel veel invloed heeft het uiteindelijk niet, je krijgt gewoon je brave summer camp slasher voorgeschoteld.

Ik vind deze films steeds een beetje lui als het op de moorden aankomt. Een poserende moordenaar en een cut wanneer iets scherps een lichaam doorboort, meer is het niet. Het ziet er erg fake uit allemaal, enige logica lijkt verder ook te ontbreken. De scene met de kano/op het vlot kan ik me amper voorstellen, maar de echte liefhebber zal er wel van smullen.

Wat mij betreft een wat lauwe killer, matig moordwerk en weinig spanning of gore. Het 80s summer camp sfeertje is de grote trekpleister van deze film, maar dat vind ik niet echt genoeg, al helemaal niet voor een horrorfilm. Wat mij betreft ook niet zo verwonderlijk dat deze wat in de vergetelheid geraakt is, ik verbaas me er meer over dat een Friday the 13th het wél overleefd heeft.

2.0*

Prima.

Ik verkies The Burning zeker weten over films zoals Friday the 13th. The Burning vind ik niet alleen beter uitgevoerd, maar ook gewoon vlotter en vermakelijker. Beide films delen een beetje hetzelfde concept, maar dan is deze toch echt een stukje geslaagder. Ik had weinig moeite om de minuten uit te zitten.

Acteerwerk is matig, maar het is wel leuk dat je een hoop bekende gezichten terugziet die later een grote carrière tegemoet gingen. Denk maar aan Holly Hunter die je voorbij ziet huppelen hier. Het maakt de film wel een stukje interessanter, maar ook als geheel zelf is het regelmatig een vermakelijke film die niet al te lang duurt.

Het duurt lang voordat het moorden begint en bij zo'n film als deze ontkom je niet aan slordigheidsfoutjes, maar het is eigenlijk op 1 of andere manier vlotter en vermakelijker dan soortgelijke films. Het boeit gewoon. En niet door een briljante uitvoering, maar gewoon door de inhoud zelf, die lekker entertainend is.

Ik kan niet zeggen dat The Burning een typische slasher is, aangezien de moorden best schaars zijn. Zover ik weet is er maar 1 echte aanval zo op het midden van het water, en een paar kleine moorden tussendoor. Wie denkt dat de hele cast afgemaakt gaat worden zit ernaast, er blijven d'r toch een hoop leven.

De moorden zijn leuk versierd, maar dat heb je ook als je Savini ter beschikking hebt. Zo zitten er een aantal leuke wonden bij en de killer zelf ziet er ook apart uit al zie je hem pas goed in de slotfase. Verder worden er een paar kleine trucjes toegepast en steekt deze film in zijn algemeenheid net iets boven de gemiddelde slasher uit.

Het vermaakt gewoon net wat beter en duurt enkel een minuut over een anderhalf uurtje. The Burning is een vlotte slasher. Slecht acteerwerk en een goedkope look, maar iets goedkoper en een aantal redelijk weergaloze scenes tussendoor. Ik kwam er goed doorheen, niks mis mee.

Slasher-films uit de jaren 80, of eigenlijk in het algemeen, ze zijn allemaal redelijk uniform. Je kijkt naar het leven van stel jongeren en tussendoor zijn er enkele horrormomenten. Natuurlijk heeft de moordenaar een ander wapen en een ander uiterlijk en veranderd de locatie. Maar in wezen zijn het altijd hitsige tieners die vreselijke beslissingen nemen en daardoor sterven. Maar deze film behoort tot één van de betere zomerkamp

In deze zie je de moordenaar ‘Cropsy’ een populair kampvuurverhaal van een boeman-Urban legende uit New York. Deze Cropsy is in het verleden, dankzij een uit de hand gelopen grap van enkele kampbezoekers, onherkenbare verbrand. Tja...die wil wraak en zie het uitgangspunt van de film! Na de openingsscène doet het echter iets anders dan het gebruikelijke 'killer in the woods'-motief De film neemt de tijd om de personages te ontwikkelen, hun relaties met elkaar te beschrijven, waardoor het meer van invloed was wanneer een van hun levens wordt beëindigt .

Alhoewel het wat langer duurt voordat er weer een kill is te zien en erin hoeveelheid misschien ook minder zijn. Zijn er wel voldoende jumpscares en griezelige bijna momenten, die spanning er goed inhouden! Het grootste deel van de bloederige actie vindt pas in de laatste 30 minuten plaats. Maar die moorden zijn geweldige gore-momenten van niemand minder dan special effects-tovenaar Tom Savini (die vrijdag de 13e deel 2 afwees om deze film te maken) Het einde bezit ook niet het gebruikelijke "laatste meisje". Of dat geslaagd is laat ik in het midden want het is tenminste wel iets anders! Ja dit was één van de betere zomerkamp-slashers

“God bless her mom and dad.”

Het is alweer even geleden dat ik de veelbesproken ‘Friday the 13th’ heb gezien maar, zoals ik hier lees moest deze film nogal een replica zijn. Althans, het is duidelijk dat die film hier zeker een inspiratiebron is geweest, en dat hij zeker mag meevaren met de hype omtrent slashers die je vooral in de jaren tachtig zag (hierover kan ik niet mee praten, toen was ik nog niet op deze aardbol). Toch had ik ‘The Burning’ al een tijd op het oog, ben ik altijd wel fan van jaren tachtig films en zeker van slashers, althans die vind ik meestal wel leuk. Toch wist ‘The Burning’ mij helaas niet altijd even goed te vermaken, dat lag voornamelijk aan het feit dat je vrij lang moet wachten tot er wat gebeurt, en na een uur komt de film in zijn horrorelement pas echt tot gang.

Qua cast vond ik het allemaal ook niet zo spectaculair om heel eerlijk te zijn. De acteerkunsten van de cast was over het algemeen nogal simpel, en zelfs benedenmaats. Dit hielp niet echt mee in het opkrikken van deze nogal trage film. Ook de seriemoordenaar vond ik in dit geval leuker bedacht dan de grotere namen (hier ook een keer met een heggenschaar) en dat hielp een stukje mee, al had ik hem toch wat vaker in de film willen zien. Nu zien we hem maar kort verschijnen, wat ervoor zorgde dat ik daardoor toch wat vaker inkakte met mijn interesse.

Ik moet toegeven dat het moment van spanning, en ook gore eigenlijk het vermakelijkste waren in deze film. Dat is ook waar deze film heel erg op mag leunen en waar ik ook vrij positief over was, de gore is van prachtig niveau, en mooi om te lezen in het bericht van ‘joolstein’ hoe de artiest voor deze film koos, en niet voor de geldmachine wat ‘Friday the 13th’ was. Dit toont vooral dat hij ook deed waar hij goed in was en met plezier deed, en dat was eigenlijk ook wel te zien.

Voor mij is dus echt de tijdsduur en het langere wachten op de moorden een smet op deze film, daarbij vond ik het acteerwerk niet altijd even geweldig en had ik vooral een heel ander en wellicht ook een te hoge verwachting op wat deze film zou gaan worden. Helaas kan niet altijd alles bevallen, en voor de slasher fans zou hij denk ik erg leuk zijn maar, voor mij is het een wel gemiste kans.