Prey (2022)

Goeie film waarin een jonge vrouw haar volk probeert te beschermen tegen een dodelijk monster. De zoveelste Predator reboot die opnieuw niet aan het origineel kan tippen, maar redelijk in de buurt komt. De nieuwe setting (een Commanche stam van 300 jaar geleden) werkt prima. Genoeg mooie plaatjes van de natuur en het landschap. Ook een aantal goeie actie-scenes, maar het had wat mij betreft allemaal wel een tikkeltje ruiger en harder gemogen. Een kleine 3.5 sterren.

Ik was toch wel benieuwd naar Prey als groot fan van de originele Predator-film, dus na het avondeten toch maar eens even opgezet en eerlijk is eerlijk, dit was best leuk. Sowieso lijkt Prey meer op het origineel dan al die andere vervolgen die bijna allemaal gewoon baggerslecht waren. Wat Prey goed doet is het concept simpel houden. Een Predator, een groep bewapende tegenstanders en een grote speeltuin die de vrije natuur heet. In het origineel een jungle, nu de wildernis met een indianenstam die het probleem op mag lossen.

Ze zijn zeker niet zo bad ass als de commando's onder leiding van Arnold, maar ze bieden goed weerstand. Dit soort geknok is in de natuur veel leuker dan in de grote stad, dus ook de setting stemt tevreden en wat me ook bevalt is dat er eindelijk weer een spanningsopbouw is. Wat weer teleurstellend was is de CGI, dit lijkt me niet echt een film met fors budget. Het is net voldoende, maar het blinkt qua CGI niet uit. Soms lijkt het of je computergame-actie in beeld ziet. Gelukkig is de actie wel bloederig, al had het nog wel wat heftiger gemogen. Eng of spannend is het niet, boeiend wel.

Eigenlijk wil ik 3 sterren geven, maar omdat deze regisseur de eerste is die in 35 jaar heeft gesnapt waar deze franchise om draait geef ik een halfje bonus. Wel jammer dat er geen Schwarzenegger cameo in zit, dat had best gekund toch? Arnie als indiaan.

3,5*

Disney maakt rare keuzes. Helaas moeten wij hier op Disney+ naar een gare versie in het Engels kijken. Het haalt mij zwaar uit de film en het ontneemt gelijk een stukje geloofwaardigheid van de film weg. Het voelde wat dat betreft veel te gelikt aan, dat perfect Engels pratende Comanche volk in de vroege 18e eeuw. Het klinkt als een klein dingetje, maar het feit dat in Amerika deze ook met de Comanche audio gekeken kan worden is echt zoveel beter en een zware tegenvaller voor de niet-Amerikaanse kijker. Waarom mogen wij niet dat stukje geloofwaardigheid meepikken? Ik had instant die audio gekozen als de mogelijkheid er was. Nu duurde het veel te lang voordat ik lekker in de film kwam.

Edit na research: Disney+ heeft de Comanche versie verstopt onder "Extra's" bij de film. Dus voor degene die deze versie wil zien. You know where to find it!

Betreft de film zelf. Het is gewoon ideaal snacken. Trachtenberg snapt dat films niet onnodig ingewikkeld hoeven te zijn en gaat met Prey terug naar de basis. Ik kan het ook waarderen dat deze Predator er gewoon lekker basic uit zag. Eentje die ook graag met zijn vuisten knokt. Dit resulteert in een film met misschien een ietwat trage en moeizame eerste akte, maar eenmaal op gang vliegen de ledematen je om de oren. Heerlijk en simpel. Geen poespas en gewoon lekker knokken en bloed zien, al is de film visueel niet altijd even consistent.

Verwacht er verder niet teveel van, want de film ontbreekt het wel aan een spanningsboog en ik had denk ik toch een meer gewichtige film willen zien. Het voelde me net te luchtig aan allemaal.

Gewoon leuk en meer niet. Een permanente indruk zal de film niet achterlaten.

3,0*

OK, dat was een leuke meevaller!

Toen ik hoorde over een Predator film met alleen maar "Native American" acteurs in de hoofdrol rook ik even de viezige geur van een roze wolk woke. Aangezien ik een grote SF en dus ook Predator fan ben kon ik het echter niet laten deze nieuwste Predator telg te bekijken. Boy oh boy, wat ben ik blij dat ik dat heb gedaan.

De Native American setting werkt. De vrouwelijke hoofdrolspeelster is sterk, en nergens ligt het "vrouwen kunnen ook alles" er dik bovenop. De Predator doet wat het moet doen, net als in de eerste film met Arnie. Ook spreken de Natives gewoon Engels, en hoef je dus niet de hele tijd ondertitels te lezen (een goede keuze). De film is NERGENS irritant, en dat zegt wat voor een Disney film in 2022.

Deze film is een stukje Amerikaanse geschiedenis met daarin een Predator verwerkt, en het werkt. Wat mij betreft mogen ze meer van dit soort films maken. Een Predator in de Middeleeuwen. Een Predator in feudaal Japan. Een Predator die het Romeinse Rijk binnen valt. Een Predator tussen de Vikings...

Overigens eergisteren de voorlaatste Predator (The Predator) nog gekeken. Wat een Hollywood bagger is dat vergeleken met deze film.

“I saw a sign in the sky. I'm ready.”

Ik denk dat dit wel de meest besproken film van deze week is, ik zag het overal voorbij komen en dat deed me wel goed. Ook hier op deze website waren er leuke discussies die ik graag volgde, en zo leeft de ‘Predator’ reeks toch weer een beetje. Het is ook niet te ontkennen dat ‘Disney’ aardig heeft lopen adverteren voor deze film, er werd dus een hoop verwachting geschept voor deze film. En dat was duidelijk niet alleen bij mij zo maar, iedereen had er enigszins zijn twijfels over (toch dankzij de zwakke reeks) maar, de trailer liet al aardig veel leuks zien waardoor ik er toch wel erg veel zin in had. De films is gisteren dus uitgekomen op ‘Disney+’ waarna ik eigenlijk direct de keuze heb gemaakt hem ook aan te zetten, en dat is de tweede release op de streamingdienst dit ik voor dit jaar nog op mijn lijstje had staan. Ik zat er klaar voor, de stemmen en recensies waren veelal positief, dat kon toch niet misgaan?

En eigenlijk ging er niet zoveel mis, de film brengt je volledig wat je kan verwachten, veel clichés maar veelal leuk actie vermaak met toch een behoorlijke laag bloed. Alleen voordat je daar komt moet je een héél taai voor stuk door, en na een half uur werd het daadwerkelijk wat leuker. Dat zorgde bij mij toch voor te veel afleiding, wellicht dat mijn interesse toch niet zo veel in de ‘native Americans’ ligt, of omdat ‘Trachtenberg’ gewoon te luchtig te werk gaat, we zien wel wat van de ‘Predator’ maar, het is allemaal nog wat lief. We focussen ons in ieder geval eerst op de stam, en vooral op ‘Naru’. Als je dan even bepaalde verwachtingen van actie links laat liggen, worden we wel meegenomen in een prachtige omgeving, wat ‘Amerika’ toch echt fantastisch mooi maakt. We leren wat meer over het jagen van ‘Naru’ en haar hond steelt absoluut de show, prachtig beest. Maar, we zitten toch op één ding te wachten, en dat blijft maar uit. Wanneer komt het dan toch? En even had ik toch de hoop wat opgegeven. Het duurt je minimaal een uur voor de echte spanning begint maar, wanneer dit is houdt de film je direct in zijn klauw vast en laat je echt niet meer los.

Wanneer de actie er is, dan slaat de film direct aan en puik hij misschien nog wel boven je verwachting, omdat de film dit vooral in het begin nogal onderdrukt. Waanzinnige actiescènes volgen, met vooral eerst de leuke onwetendheid wat daarna overgaat in het overleven van een zware tegenstander. De film heeft vooral mijn hart gestolen op het moment waar ’Nanu’ en die andere jongen (waarvan ik even de naam ben vergeten, ik dacht ‘Taabe’) vast waren gezet door de Fransen, en deze vervolgens in de mist moesten vechten tegen de ‘Predator’. Dit zorgde voor waanzinnige scenes, en dat was best epic. Daarna volgen overigens nog wel meer actiescènes die ook héél vet waren, alleen overtrof eigenlijk niks meer.

De cast was gewoon leuk. ‘Amber Midthunder’ was prachtig om te zien, misschien ben ik wel een beetje stiekem verliefd. Haar acteerkunsten waren aardig, het is niet fantastisch dat geef ik toe maar, het was leuk. Voor de rest kent de film een prima cast maar, niks bijzonders. En dat is wel wat een film als dit mist, charismatische acteurs doen niet meer mee, en dan wordt er teveel druk op de ‘Predator’ gelegd.

Toch deed deze film het wel, en is eigenlijk weer de betere film sinds het originele eerste deel. Er zijn vele pogingen gedaan door ‘Hollywood’ deze films weer leven in te blazen maar, niks werkte echt. Een duo met de ‘Alien’ was eigenlijk nooit een succes, en ook de laatste paar delen zoals ‘Predators’ en ‘The Predator’ haalden niet het niveau en al helemaal niet de verwachting van het publiek. Wellicht dat daarom deze film ook meer aanslaat, iets wat ik persoonlijk altijd al had gewild was de ‘Predator’ die meer in beeld kwam, en dat is eigenlijk hier wel vervult.

Het trage begin is eigenlijk een beetje een smet op deze film, en haalde mijn stem toch naar beneden. Al was het einde weer een volledig succes. Deze tweestrijd gaat nog wel even aanhouden, en dat is echt niet erg. Prachtige natuurbeelden trouwens, waanzinnig landschap. Het zijn de kleinere details die deze film helpen om positief naar buiten te treden. Ook veel meer bloed dan ik had verwacht, zoals het doden en ontleden van die wolf waren woestere scenes.

Prey

Een stoere bad-ass chick neemt het op tegen een nog onbekend wezen, maar al snel komen ze erachter dat dit niet zomaar een wezen is. Naru speelt echt goede rol in deze film. Ze is slim, ze is sterk en dat wordt mooi weergegeven in de film. Naast haar optreden blonk deze film voor mij heel erg uit om de cinematography en de muziek/geluid. Sommige shots waren echt prachtig en bij vlagen was de film echt bruut.

Toch heel wat anders dan de andere predator films, maar deze film houdt zich goed staande.

3,5 sterren.

Ik was bijzonder sceptisch door de synopsis, het feit dat Predator 1 mijn favoriete film is en vooral de jonge vrouw Amber Midthunder in de hoofdrol, die zich moet meten met het meest moorddadige roofdier van het melkwegstelsel. Maar het moet gezegd: dit was zeker de beste sequel uit de vijfdelige reeks. De Noord-Amerikaanse prairie leent zich uitstekend voor uitgestrekte shots. De bossen doen denken aan de jungle waar het allemaal begon. De actie is fenomenaal en ruim aanwezig; de cinematografie en de choreografie zijn echt fantastisch. Ook de muziek is, net zoals in het origineel, van grote meerwaarde. Dat idee met die verschillende beesten, is een zalige en consequente toevoeging van de makers. Ik ben onder de indruk. Naru ziet er met haar oorlogskleuren verrukkelijk uit.

De predator zelf ziet er niet perfect uit en er is, zeker naar het einde toe, de nodige girlpower te doorstaan. Maar ik ben blij dat men het zo heeft ingekaderd dat onze hoofdrol beschikking kreeg over de wapens van de predator en dat het niet gewoon een jong meisje was dat op eigen kracht de predator kon verslaan. Zo liepen deze makers niet in de val van het om die reden afgevoerde Batgirl, waarvan de producers in de smiezen kregen dat het gewoon te belachelijk was om nog uit te brengen. Een ander puntje van kritiek is het afschuwelijke koeterwaals dat uitgesproken werd door de Franse pelsjagers. Dat klopte grammaticaal van geen kanten, het was gewoon gibberish, vergelijkbaar met het Arabisch uit Team America. Hadden ze nu echt geen Canadese acteurs kunnen vinden die effectief een mondje Frans spraken?

Vraagje: deze film ging uitleggen hoe de predators in het ondergewaarde Predator 2 aan die musket kwamen. We zien de musket ook op het einde van deze film, maar wel in handen van Naru, nadat de predator verslagen werd. Hoe komen die predators er dan aan?

Deze nacht gekeken en me er enorm mee vermaakt, gewoon beregoed. Vaak bij de zoveelste uit een reeks, wordt het minder en minder, dit 5de deel doet daar niet aan mee. 8/10

De Predator is één van de coolste filmmonsters ooit, maar hij heeft nogal wat pech gehad met de vervolgfilms waarin hij beland is sinds zijn debuut in de film "Predator" uit 1987 met actieheld Arnold Schwarzenegger. Met "Prey", welke te zien is op Disney+ en je kunt hem ook gewoon pindakazen , gaat men terug naar de basis, namelijk mens tegen monster en zelf jagen of opgejaagd worden. Oftewel een verhaal zonder poespas over de krachtmeting tussen een mens en een veel sterkere bezoeker uit de ruimte, die komt voor een trofeeën jacht. De film heeft overeenkomsten met de Actie / Avontuur film "Apocalypto (2006)" maar die film is nog een stuk beter.

Het verhaal begint zo’n driehonderd jaar terug in de tijd in het gedeelte van Noord-Amerika waar de Comanche-stam woont. Naru (Amber Midthunder) is een jonge vrouw die erop gebrand is zich te bewijzen als jager tegenover haar broer Taabe (Dakota Beavers). Maar haar familie en haar stamgenoten houden er nogal traditionele ideeën op na over de rollen van man en vrouw. Toch is Naru de eerste die in de gaten heeft dat er een levensgevaarlijk wezen rondsluipt in de buurt van hun dorp. Deze hoogontwikkelde buitenaardse bezoeker, oftewel de Predator, oefent zijn dodelijke kunsten in eerste instantie op de lokale fauna, maar krijgt al snel door dat de echte uitdaging schuilt in de jacht op Comanche-strijders, wat uiteindelijk resulteert in een wrede en angstaanjagende krachtmeting tussen de twee tegenstanders en met name Naru.

De film introduceert ons langzaam (de eerste 30 minuten) aan het tijdperk en hoe de Comanche-stam aan het werk gaat. Het mysterie omtrent de Predator wordt misschien iets te lang aangehouden, aangezien je als kijker allang weet hoe het wezen eruit ziet en wat het hier komt doen, namelijk jagen en moorden. De wat trage opbouw verdwijnt al snel uit het geheugen wanneer de Predator zijn gang mag gaan. Het scherm kleurt dan rood van al het bloedvergieten en de diverse "kills" zijn creatief bedacht. Dit is de reden waarom je kijkt en het stelt niet teleur. "Prey" werkt effectief door het terug schalen van de actie en het wederom neer te laten komen op een spannend één tegen één gevecht tussen mens en Predator. Het feit dat "Naru" door niemand wordt gezien als een bedreiging speelt ook een belangrijke rol. Hoe dit wordt toegepast in haar strijd tegen het monster is leuk gevonden.

Hoofdrolspeelster Amber Midthunder, van wie ik nog nooit gehoord heb, deed het uitstekend als jager Naru en haar confrontaties met de Predator werken als spektakel, zonder dat deze ongeoefende jager opeens in een halve superheld verandert. Amber Midthunder is ook een aangename verschijning en een geloofwaardig personage om te volgen. Dat kun je helaas niet van ieder ander personage zeggen in "Prey". Zo is Dakota Beavers, als haar broer Taabe, een stuk minder geloofwaardig en ook de Franse soldaten, die later in het verhaal opduiken, zijn meer karikaturen dan echte, interessante personages. De hond van Naru, te weten Sarii, die haar steeds vergezeld, vond ik overigens een leuke toevoeging en hij / zij gaat ook niet dood.

"Prey" is gemaakt met een aardig budget, want het ziet er allemaal gelikt uit. Misschien wel iets te gelikt. Alhoewel met name de wilde dieren (o.a. een beer, wolf en slang) er prachtig en realistisch uitzien, voel en zie je ook wel erg goed dat het uit de computer komt. De Predator zelf, die door acteur Dane DiLiegro gespeeld wordt, komt geholpen door CGI ook geloofwaardig over. En voordat hij zich gaat meten met Naru en de Comanche-stam, heeft hij al aardig wat dierenslachtoffers aan zijn vlijmscherpe messen geregen.

Hoewel "Prey" niet perse een meesterwerk is, laat regisseur Dan Trachtenberg (o.a. bekend van de Thriller / Sciencefiction film "10 Cloverfield Lane (2016)" hier wel zien dat je met een eenvoudige invalshoek een nieuwe wending kan geven aan een franchise. "Prey" bevat geen over-gecompliceerd plot zoals een aantal van de andere vervolgen, maar focust zich op de spanning van elke situatie. Hierdoor komt deze film dichtbij de sfeer uit het origineel. Het verhaal van "Prey" is verder rechttoe rechtaan en volgt een bekend stramien maar houdt je wel de volledige speelduur geboeid. In "Prey" draait om actie, om jagen en opgejaagd worden. Niet meer en niet minder en dat met in de hoofdrol een heldin die niet van ophouden weet.

Zalige film, geweldig van genoten.

Altijd al bewondering gehad voor Native American volken.

Deze film kan zich makkelijk meten met de eerste Predator wat mij betreft.

De setting was spot-on en de soundtrack perfect.

Amber Midthunder is aan aankomend actrice die haar kunnen al liet zien in the Ice Road en ik hoop nog veel van haar te mogen genieten.

De actie was goed gedoseerd en een sterke vrouw kan ik altijd wel waarderen.

Voor mij graag meer film van dit kaliber.

Niet verkeerd. Prima zet van scriptschrijver Aison en Trachtenberg om een prequel in deze setting te laten plaatsvinden. Ik heb daar nog niet genoeg films van gezien, en bovendien is Midthunder een plezier om naar te kijken. Een soort badass Native American mengeling van Aubrey Plaza en Christian Serratos, hopelijk is dit voor haar een mooi opstapje naar meer.

Het verhaal heeft verder nauwelijks iets omhanden, enorm geloofwaardig is het niet, die groep Fransen zijn jammer en de CGI is hier en daar niet helemaal bevredigend… Maar dan nog ziet Prey er mooi uit (Calgary doet dienst als de Frontier), is de actie prima en heb ik me voldoende vermaakt om naar boven af te ronden.

3,3*

Van Predator was ik niet echt fan. Het was voor mij een te typische jaren '80 film met rondschietende spierballen die vechten om een plaatsje bovenaan de voedselketen...drie raden wie er gaat winnen? Enfin die film was natuurlijk wel de eerste! Maar hoe fijn was het om te zien dat er hier gekozen was voor een jonge vrouwelijke heldin Naru (Amber Midthunder) Een lid van het indianenstam de Neme-ne (Comanche). Het concept blijft natuurlijk onveranderd; mensen gaan de strijd aan met een gevreesde buitenaardse jager. Maar waar brute kracht faalt, weet vindingrijkheid juist wél te slagen. Oké de film neemt ruim de tijd om het leven van Naru en de Neme-ne-clan te laten zien. Maar als het eenmaal uitpakt, levert de film voldoende actie en geweld! Niet echt duidelijk wat het budget van deze film was maar een minpunt zijn toch wel de visuele effecten/slordige computeranimaties. De toch al niet overdreven bloedspetters en afgehakte ledematen verliezen zodoende iets van hun impact. Verrassend genoeg heb ik prima genoten van de film!

Prima film, na Predator en Predator 2 gedeelde 3e plek met Predators (die vond ik ook goed). Goede mash up van The Revenant, Apocalypto en Predator.

Na alle goede beoordelingen er veel van verwacht.

Maar was echt voorspelbaar en niet spannend. Verder was de predator ook niet cool. Eigenlijk gewoon een heel mager filmpje. 2 sterren

Best aardig.

Het origineel is een actieklassieker. Een terechte klassieker. Geen enkele sequel is ook maar in de buurt gekomen. Ook Prey, inmiddels al deel 5, komt niet in de buurt. Maar het is wel één van de betere sequels geworden: een onderhoudend actiefilmpje, verstand op nul. Voor mij goed genoeg op een late vrijdag als afsluiter van de filmavond.

Dat is dan wel niet te danken aan het eerste half uur, want dat is toch behoorlijk matig. Slecht acteerwerk. Indianen die gewoon Engels praten alsof ze van deze tijd komen. Ik heb ook even de Comanche-versie opgezet, maar op dubs knap ik toch nog een stuk harder af. Visueel oogt het af en toe ook nogal b-filmachtig. De CGI is ontzettend matig.

Maar het vlot wel aardig. Op een bepaald moment komt er toch wat meer tempo in en begint de jacht. Erg hoogstaand is het zelden, maar het vermaakt. Tuurlijk, uiteindelijk legt de Predator het veel te gemakkelijk af tegen een fijn tienermeisje, maar dat kon je natuurlijk op voorhand wel raden. Het omgekeerde zou de serie wel eens deugd doen. Voor nu ben ik vooral blij dat er, na dat verschrikkelijke The Predator, nog eens een behoorlijke sequel gemaakt is.

3

Disney die met een nieuwe Predator komt, het klinkt als MacDonald die een nieuwe salade promoot... En dan ook meteen op hun streamingdienst jammer genoeg, maar de vorige Predator-films deden de franchise dan ook niet bepaald goed. Maar ben wel enorme fan van het origineel, dus was ik wel benieuwd naar Prey.

Den Trachtenberg is terug na 10 Cloverfield Lane, wat je niet meteen met Predator zou associëren. Maar met Prey gaat de filmmaker terug naar de roots. En gelukkig geen copy met wat andere testosteron kerels, maar een hele andere setting. Wel terug naar de bossen, dit keer in de 18e eeuw. Een film over jager en prooi, over moed en tactiek wat veel meer is dan de sterkste zijn of de beste wapens.

Het is één van de betere Predator-films geworden. Heerlijke beelden, een wat origineel verhaal en back to basic met de nodige spanning. Wel mis ik die spanning en de druk van de hitte uit de eerste twee delen. De opbouw laat toch wel afweten. Maar als dit de nieuwe weg is van de franchise, is er zeker weer hoop voor Predator. Al hoop ik dat Disney het niet altijd maar dumpt op streamingdiensten en we nog eens een echte bioscooprelease krijgen.

”If it bleeds, we can kill it!”

Jeetje wat lees ik hier een hoop geneuzel zeg.

Dit is na het origineel uit 1987 een waardige opvolger en staat voor mij op plaats 2. Ik heb echt genoten van dit deel.

Ja Prey is met een vrouw(meisje), maar wat wil je dan een kopie van het origineel met krachtpatsers? Kijk dan de 1987 versie.

Dit heeft niks met Woke te maken maar met emancipatie.

We leven tenslotte niet meer in de jaren ‘50 waar vrouwen standaard ondergeschikt waren voor alles behalve koken, schoonmaken en baby baren en opvoeden.

Tuurlijk leggen de meeste vrouwen het af als het om fysiek en spierballen aankomt. Maar deze film gaat juist niet om spierballen maar innovatief zijn, je hersenen gebruiken. Wie niet sterk is moet slim zijn.

Dat er gebrekkig Comanche taal, Engels en Frans werd gesproken stoorde mij ook niet. Ondertiteling.

Een leeuw, tijger of poema het zou best geleefd kunnen hebben in het jaar 1718 of welk jaar het ook was. ( 300 jaar geleden.

Enige min punt vond ik de Cgi. Dat had net wat beter gekund.

Een 3,5/5 ——- 7/10

Een aangename verrassing en zeker één van de betere delen binnen de Predator-franchise. De eerste helft komt wat stroef op gang, maar eenmaal op stoom is dit een enerverend spektakel, met vooral veel bloederige aktie en inventieve kills. Tijd en locatie zijn slim gekozen en qua sfeer komt dit sporadisch dicht bij het origineel in de buurt, iets dat absoluut niet gezegd kon worden van de eerdere sequels.

Gisteren deze film bekeken op Disney+.

Nu staat de Predator-reeks niet heel hoog bij mij aangeschreven. Het is een beetje hetzelfde als bij de Terminator-reeks. Er zit weinig variatie in de reeks en het plot is feitelijk telkens hetzelfde. En Terminator 1 en 2 zijn van een beduidend hoger niveau dan welke Predator-film dan ook.

Deel 1 blijft veruit de vermakelijkste, maar is ook wel een product van zijn tijd (jaren 80). Gespierde kerels met een hoog testosteron-gehalte en bijbehorende macho-praat (You are bleeding!...I ain't got time to bleed!). De verschillende karikaturen in de film droegen bij aan de positieve kijkervaring en de Predator (ontworpen door grootmeester Stan Winston) is inmiddels een klassiek monster binnen de filmindustrie.

De vervolgen erna wisten geen potten te breken. Sommige zijn nog wel vermakelijk om een keer gezien te hebben, maar echt bijzonder is het allemaal niet. Dat geldt helaas ook voor Prey, waarbij de setting nu is verplaatst naar het Amerika van de 18e eeuw. Dat laatste geeft de film wel wat meer sfeer mee, maar verder komt deze film met weinig nieuwe ideeën. De film is duidelijk voor een niet al te hoog budget gemaakt, gezien de cast met onbekende namen en de matige cgi-effecten. De actie is ook nergens spectaculair te noemen.

Prey is in mijn ogen dan ook geen volwaardige bioscoopfilm en derhalve terecht uitgebracht op Disney+. Geen onaardige film, maar verder ook niets bijzonders.

Het idee is best goed - Predator in de tijd dat de Comanches nog heer en meester over de prairies waren, en er hier en daar een groepje verdwaalde Franse trappers rondliep. Maar de uitwerking rammelt wel een beetje teveel. Wil zo'n remake in een andere setting werken, dan moet je heel goed snappen waar het origineel over ging, en dat lijkt er dan toch net niet helemaal op. Leuk wel dat uiteindelijk de modder toch een rol speelt, maar niet de goede. Gemiste kans. Net als de rol van het vuurwapen - ja daar doen we wat mee, maar wat nou eigenlijk precies, en waarom ook alweer. Net als de muziek bij de ontknoping - was die nou iets Comanche-achtigs geweest, maar nee, het zijn stemmig krassende violen in de stijl van de trappers. Maar ja, dat klopt dus niet erg, want de Predator had hun strijkje vast ook wel even meegenomen.

Verder best een aangenaam filmpje, daar niet van. En een stel ietwat geloofwaardige acteurs in een hoofdrol als Comanche, graag, doe me daar maar meer van. Van die standaard Hollywood bagger heb ik al genoeg gezien, en breek me de bek helemaal niet open over het MCU.

Ohja, jammer dat het Frans van sommige dialogen zo brak is. Dat had toch echt wel beter gekund. Maar de kritiek over de leeuw is dus gewoon bullshit - er zitten in de vrije natuur van de VS nu nog steeds wat ze daar noemen mountain lions, bij ons heet dat dan lynx of zo. Verreweg de gevaarlijkste beesten die je kan tegenkomen, veel erger dan beren of slangen. Zo'n beest bijt zonder enige moeite je kop eraf.

Redelijk deel in de Predator reeks. Het verhaal is bekend en ligt dichterbij het origineel dan de vorige delen. Het niveau van deel 1 wordt niet gehaald maar weet deze wel op gepaste afstand te benaderen. Het begin is wat doorkomen, maar eenmaal op gang is het een vermakelijke film met volop spanning en actie, met daarbij wat lekkere kills. Het acteerwerk is verder in orde. Visueel ziet de film er goed uit met fraaie shots van de wildernis. De special effects zijn voldoende. Lichtpuntje in de reeks. 3.5

"A long time ago, it is said, a monster came here."

Door de vele positieve berichten heb ik deze film toch maar een kans gegeven.

Na alle onzinnige vervolgen wordt er een prequel gepresenteerd. We gaan hiervoor 300 jaar terug naar Noord-Amerika waar de Comanche-stam woont. Hier zie je hoe de jonge Naru zich probeert te bewijzen als jager, maar door de traditionele rolverdeling neemt niemand haar serieus. Ze grijpt meteen haar kans wanneer de Predator het toneel betreedt.

Met 'Prey' gaat men weer terug naar de basis. Het is lekker rechttoe rechtaan en het wordt niet onnodig ingewikkeld gemaakt, ondanks de ietwat trage aanloop. Daarbij zijn de prachtige natuurbeelden mooi meegenomen, hoewel de CGI van sommige dieren iets beter kon. Als kijker had ik graag wel iets meer te weten willen komen over de Predator.

De actie is in orde en dit levert geregeld bloederige scènes op, al wordt er soms onnodig met de camera weggedraaid. Het is eveneens jammer dat er weinig één op één confrontaties zijn tussen Naru en de Predator, waardoor de spanning ontbreekt. Gelukkig heb je met Amber Midthunder een enorme badass te pakken die zeker haar mannetje staat.

Al met al een aardige prequel die voldoende vermaak biedt. Overigens is het zonde dat er niet voor is gekozen om de gehele film in de oorspronkelijke Comanche-taal op te nemen; de dub tel ik niet mee.

Kleine 3,0 sterren.

Predator 1 was een beleving, 2 ook prima.
Dit deel geen actie of thriller maar een drama, of misschien kinderfilm. Blijkbaar moet een melkmuilmeisje een stoere held voorstellen. Dit komt nergens goed over en heeft puur met slecht acteren te maken. De poging om de hond een rol te laten spelen is ook mislukt, die komt ook maar opdagen of niet in de film, net waar hij zin in heeft blijkbaar..
Het ergste is dat de predator in deze film helemaal niets voorstelt, geen enkele emotie oproept, geen details. Je kan ook een vallende boom of onweer gebruiken op deze manier.
Hoe de wapens van de predator die wel of niet gebruikt kunnen worden sneuvelen in de regie en eindmontage zodat dat ook al een nietbegrijpelijk onderdeel van de film is.
Op het einde van de film slaat de regie en de filmmontage regelmatig de plank mis om er blijkbaar nog even snel een einde aan te breien.
Enige advies: ga predator 1 en 2 kijken en laat deze film liggen.

Prey evolueert binnen 1,5 uur gestaag van saai naar lachwekkend slecht.

Een indianenmeisje en haar stam nemen het op tegen een zwakzinnig exemplaar van de Predators. Je weet wel, zo eentje die zowat 10 kansen krijgt voor de kill maar liever een beetje verloren voor zich uitkijkt, nog even brult en dan zichzelf in de voet schiet. Nee dit is geen spoiler maar het geeft alvast een idee.

Het Mary Sue gehalte valt met name in het begin mee. Ze maakt fouten, zelfs meerdere. Maar dit blijkt uiteindelijk zwakke compensatie voor het laatste half uur en een compleet ridicule finale...

Plotseling kan ze vechten als de beste schakelt ze ongetraind 4 bewapende Fransozen uit. Tegen de Predator houdt ze in 1 op 1 gevechten veel langer stand dan haar getrainde mannelijke stamgenoten. "Ja maar die Predator is al verzwakt" nou dat is niet te zien aan de sprints en sprongen die hij nog maakt.

Afvinkgedrag in het plot zien we met dat geschoenlepelde pistool van deel 2 en het zinnetje "if it bleeds we can kill it" wat uit de lucht komt vallen (in deel 1 werd het gezegd vanwege dat groene bloed). Het valt nog mee dat ze niet "you ugly motherfucker" gaan gillen of een Comanche-wapen wordt gepakt dat "painless" heet.

Over afvinken gesproken de film serveert nog een paar platitudes recht uit de recepten in Joke's woke kookboekje:

Why do you want to hunt?

-Because you all think I can't.

of:

You think that I am not a hunter like you. That I am not a threat. That is what makes me dangerous.

En daar gaat nog een schepje bovenop door van de Predator ook een walgelijke seksistisch varken te maken: want elke keer als zij een wapen draagt denkt die "oh dat meissie meh lekker boeien die zal ze toch niet gebruiken".

Het idee was natuurlijk uit deel 1 en 2: de onbewapende die niet een vechthouding aanneemt, blijft ongedeerd. Maar hier smokkelt Prey dus. Want die droegen geen wapen. Een roofdier laat zich niet zo besluipen.

Het ziet er nergens bijzonder uit en de filmmuziek maakt ook geen enkele indruk. Visueel lijdt Prey onder het bekende probleem: belangrijke scenes zijn veel te donker waardoor je niet goed ziet wat er gebeurt. Ik zie dit echt steeds vaker. Dit verpest de finale van de film, terwijl je tot die tijd nou niet bepaald op het puntje van je stoel zit. Je ziet niet goed wat er gebeurt. Het ontwerp van de Predator is ook niet cool en de effecten zijn bepaald niet spectaculair. Ook ontbreekt een sterk blood and gore horror effect wat zo goed werkte in de betere delen. Nu gaat de Predator niet altijd zachtzinnig te werk (het nodige hakwerk), dat (en vooral zwakzinnig) is hij alleen in gevecht met het meisje..

Werkelijk compleet bespottelijk wordt het als de Predator per ongeluk, oepserdefloepsie, zijn EIGEN ARM eraf snijdt. Hij pareert de speer van het meisje met zijn scherpgerande schild terwijl zijn hand vastzit in een boom. In een beweging waar die pareerkracht helemaal niet de richting van zijn arm op hoeft te gaan en lang niet die intensiteit hoeft te hebben Uiteraard is dit zo snel gemonteerd dat je geen tijd hebt erbij stil te staan.

Ook moest ik lachen toen het meisje de Predator even met een touw vloerde, niet met haar gewicht maar met haar spierkracht. Nu is zo'n jojo-Tomahawk al een slechte gimmick want zo iets kan niet. Maar we moeten echt geloven dat zij letterlijk zo sterk is als een beer. En ook geniaal op technisch gebied want ze weet direct hoe de gadgets van Predator werken (die finisher op het einde pff nondeju, is totaal geen setup voor gedaan ook).

Het acteerwerk is abominabel. De Fransozen zijn duidelijk niet echt Frans. Amber Midthunder komt niet verder dan met grote ogen en open mond kijken als ze angst moet uitdrukken, nergens overtuigt ze. En ze gaat als de regisseur weer even niet opgelet heeft direct weer in de blase modus. Zelfs als die vertaler ligt te creperen heeft ze het verveelde smoelwerk van een chagrijnige tiener die even wat appjes checkt.

Ze heeft ook nul komma nul persoonlijkheid, als we twee sarcastische grapjes tegen haar broer niet meerekenen. En dat is dan de protagoniste waar we ons mee in moeten leven.

Nergens wordt deze film spannend, boeiend of anderszins vermakelijk.

Nee, dit lijkt echt helemaal nergens naar. Echt nivootje Alien vs Predator maar dan met een nog talentlozere regisseur dan Paul WS Anderson. Ik denk dat ik zelfs het mislukte The Predator van Shane Black nog leuker vond.

Matig deel , je kan redelijk goed zien dat dit geen big budget film is geweest , de cgi is matig en de aktie is snel en dus bedoelt om goede geloofwaardige gevechts scenes te maskeren .

Het female empowerment thema blijft altijd wel wat lachwekkend , moderne opvattingen moeten perse geforceerd in een oude cultuur worden geplaatst en die tactiek word steeds meer zichtbaar , we moeten dan ook maar geloven dat wat commando's uit deel 1 vrijwel niet lukte dit meisje wel voor elkaar krijgt

Het ontwerp van deze predator is ook iets wat me niet echt kon bekoren , men had gewoon bij het design van deel 1 2 en alien vs predator moeten blijven .

Het eereinde van deel 2 kon me goed bekoren en iets degelijks had ik voor dit deel ook op gehoopt , dat mocht niet zo zijn , het moest gaan over haar en haar acceptatie als krijger in een mannenwereld .

Eigenlijk is dit niet echt een predator film want het hoofdthema is : vrouwelijke krijger in een boze mannenwereld die zich moet bewijzen , de predator krijgen we er als een soort bijgerecht er een beetje bij .

De verhullende titel(s) ten spijt is dit meteen herkenbaar als een prequel op Predator. De landing van het haast onverwoestbare buitenaardse roofdier blijkt in 1719 al meerdere keren gezien te zijn door Comanches op de Northern Great Plains. Naru [Amber Midthunder] ziet de laatste verschijning als haar kans om zich te laten inwijden als jager, maar wordt daarvan weerhouden door haar broer Taabe [Dakota Beavers]. Wanneer een aanval van een roofdier wordt toegewezen aan een leeuw is Naru de enige die beseft dat de Comanches het doelwit van een roofdier dat er hele andere tactieken op nahoudt en niet op de traditionele manieren uitgeschakeld kan worden. Een originele setting en een scenario dat parallellen trekt tussen de Predator en Franse pelsjagers maken dit tot een prima toevoeging aan de langlopende franchise.

Ik kon dit wel appreciëren. Sterke vrouwelijke hoofdrol (woke gedoe, tja misschien maar ik heb al veel erger gezien, stoorde me nu niet bepaald hier), slimme vallen die worden uitgezet. Ze heeft meerdere malen de kans om de Predator te bestuderen en leert eruit om het zo uiteindelijk te kunnen verslaan, waar veel andere bij zijn gefaald. Ik vind de film dus zeker deze waardering waard, zo niet zelfs beter. Het einde is echt wel goed.

Plezierig.

Het duurde even en voor velen was de hoop geloof ik al weg, maar Prey blijkt tegen verwachtingen in als vijfde toevoeging aan dit universum een erg lekker stukje film te zijn. Daarbij wordt het voorzien van een frisse aanraking die het naar de oorsprong van de chaos brengt. Een geheel dat dankzij Trachtenberg goed uitpakt.

Uiteraard blijft het verder popcornvermaak en daar moeten we geen al te hoge verwachtingen bij scheppen. Prey pretendeert dan ook niet veel meer te zijn dan dat, maar in wat het doet is het wel een solide stukje film. Erg mooie omgevingen dankzij de visueel gefocuste regie van Trachtenberg en fraai kleurgebruik. De speciale effecten laten het soms wat afweten, verder op visueel vlak erg weinig te klagen.

Midthunder helpt ook mee om het verschil te maken, die vanuit nowhere toch een erg passende hoofdrol weet te vormen. Hoe ze tegenover de Predator vecht mist wellicht wat coolheid, maar verder staat ze er goed. De predator zelf mist wat dreiging maar krijgt toch genoeg aandacht en ruimte om lekker los te gaan. Zeker de lange sequenties van bloedvergieten maken in deze film het duidelijke verschil.

Prey kijkt vooral lekker weg en raast niet te lang door. Cinematografisch bovengemiddeld. Het tempo wankelt soms een beetje door een iets te traag begin, maar eenmaal de film dan begint te lopen staan we garant voor een vermakelijk stukje popcornvreten. Ik heb er niet al te veel over te klagen, en beloon het daarom ook met een ruime voldoende.

Prey is een heel fijne toevoeging geworden aan de Predator-reeks, en weet met gemak het niveau van de andere vervolgen te overstijgen. Dat komt mede omdat de film gewoonweg oerdegelijk in elkaar steekt op zowat elk filmisch vlak, maar ook omdat het een soort slimme spirituele terugkeer is naar de simpele basis van het origineel; een protagonist die op de hielen wordt gezeten door een Predator te midden van uitgestrekte bossen, en maar moet zien te overleven. Niets meer, niets minder. De film weet perféct wat het wil zijn, en vooral, wat het niet moet zijn. Geen ellenlang gezeur, geen onnodige zijlijntjes. Gewoon kort en krachtig, to the point. Dan Trachtenberg snapt in ieder geval gelukkig heel goed dat een film als deze niet in een vermoeiende twee uur moet gegoten worden, en houdt er de vaart en het tempo gedurende anderhalf uur enorm goed in. Cinematografisch was dit ook meer dan prima; de landschapsbeelden en locaties zijn mooi en tot de verbeelding sprekend, en er zitten enkele individuele shots in om je vingers bij af te likken. De dieren en bijvoorbeeld het bloed zien er wat nep geanimeerd uit, maar dat zijn slechts kleine smetjes. Naru is een sympathieke hoofdpersoon waar je voor supportert; Amber Midthunder doet dat heel goed, en draagt de film. Dakota Beavers, in notabene zijn acteerdebuut, is ook prima. Toch is het vooral ook de Predator zelf natuurlijk die de show weer steelt; wat een cool filmmonster blijft het toch. Het design is prima in orde, met genoeg gelijkenissen én verschillen ten opzichte van vorige Predators.

Het eindgevecht is niet enorm speciaal en hangt een beetje met toevalligheden aan elkaar vast, maar fel storen deed dat niet meer. De film blijft er ook niet lang bij stilstaan, en concludeert daarna lekker snel.

In ieder geval was dit een heel aangenaam tussendoortje. De Predator-franchise zou nog wel eens een vermakelijke toekomst kunnen hebben als ze dit soort concept een beetje aanhouden; de Predator droppen in een bepaalde historische periode/setting, en daar dan los mee gaan.

3.5*.

Mind over matter

Voor mij tot op heden de beste predator film van de drie delen waar ik tot nu toe over geschreven heb – volgens mij heb ik AVP ook gezien maar dit ligt in een te ver verleden.- Het origineel had ook zijn charme, maar ik vond het eindgevecht hier te langdradig, en daarnaast stoorde ik mij met regelmaat aan de verouderde effecten naarmate de predator steeds meer in beeld kwam. Ook verhaaltechnisch had ik meer verwacht. Ik trok de vergelijking met de originele Terminator die ook met verouderde effecten te maken had, maar verhaaltechnisch meer te bieden had waardoor ik deze vandaag de dag een stuk sterker vond.

Prey heeft net zoals het origineel weinig tot geen verhaal. Het draait hier wederom met name om de bombastische actie. En laat ik hier in de 2022 versie een stuk meer van genoten hebben. Sommige effecten hadden sterker gekund. Met name de vele dieren die in het verhaal zitten zien er te overduidelijk geanimeerd uit, en de camouflage van de Predator zelf vond ik op de een of andere manier ook te video game achtig overkomen. Echter nam ik deze smetjes al gauw voor lief naarmate de speelduur vorderde. Ik vond het verhaal wat traag op gang komen en buiten Naru vond ik de overige personages te veel van bordkarton en totaal niet boeien, maar dit maakt al snel niet meer uit als de focus meer en meer richting de strijd met de Predator verschuift.

Want wanneer de hel eenmaal losbarst dendert Prey als een onvermoeibare sneltrein voort, en wanneer je eenmaal bij het eindstation aanbeland bent heb je amper het idee dat je onderweg bent geweest. Dit is nog een pluspunt: de speelduur is niet te lang en neemt niet langer de tijd dan nodig is. Zodat het tempo hoog blijft, en het niveau niet in hoeft te kakken omdat men perse twee uur vol wil maken. Meer van dit alsjeblieft!

4,0*