Separation (2021)

Een wel aardige film die gemakkelijk wegkijkt en ook de nodige spanning levert voor de kijker(s).

Verwacht niet een tophorror zoals The Shining (1980) / The Shining (1997) of A Quiet Place Part II (2020).

De verhaallijn is mooi gemaakt, de cast doet zijn/haar best en de set is prima maar..... er had meer ingezeten als de verhaallijn beter was uitgediept.

Toch voldeed de film aan onze "lichte" eisen en voor dat gunnen we de film een kleine 7.

Bedoelen ze hier nu een horror-echtscheiding mee? Stel je voor dat je te maken hebt met een ex die zo wraakzuchtig is, dat zelfs de dood niet genoeg is! De schrijvers gooien alle cliché in het verhaal, griezelige tekeningen, klopgeesten die deuren bewegen, iemand die weet van het hiernamaals, de vereiste drugs voor een seance om te communiceren, enzovoort. Tenzij je helemaal nieuw bent in horror, heb je dit allemaal eerder gezien maar regisseur William Brent Bell is vakkundig en bezat genoeg budget om er een vermakelijke film van te maken! De speciale effecten van de de levensgrote poppen zijn goed gedaan en de film ziet er soms met zijn rood doordrenkte beelden van straten in New York City en wuivende bomen geweldig goed uit Al is het zeker geen meesterwerk, maar het in ieder geval merkwaardig vermakelijk. En ik ben blij om in deze film, enkele goede verbeteringen te zien van regisseur William Brent Bell naar zijn vorige inspanning.

Tegenvallende bovennatuurlijke horrorfilm die wel wat weg heeft van de horrorfilm "Mama (2013)", maar dan veel minder eng, saaier en langdradiger. Pas in de laatste 10 minuten wordt de film pas interessant, maar dan is het eigenlijk al veel te laat. Als je hoopt op een horror met wat rillingen en spanning, dan kan je "Separation" beter links laten liggen. Als je echter op zoek bent naar een Horror waarbij je om de betrokken personages geeft, dan is "Separation" nog de moeite van het bekijken waard.

De in New York woonachtige ouders van de achtjarig Jenny (Violet McGraw) hebben continu ruzie en Maggie (Mamie Gummer) besluit dat ze genoeg heeft van haar luie striptekenaar-echtgenoot Jeff (Rupert Friend), die jaren eerder groot werd met een aantal unieke personages genaamd de "Grisly Kin", en wil scheiden van hem en ze wil ook de volledige voogdij hebben over Jenny. Om te ontsnappen omringt Jenny zich met haar "Grisly Kin" poppen, die ze graag haar vrienden noemt. Tot op een dag Maggie op tragische wijze om het leven komt en Jeff worstelt om een ​​vaste relatie te behouden met zijn dochter Jenny, die bezoek krijgt van een kwaadaardige entiteit. Ook besluit oppas Samantha (Madeline Brewer) min of meer de vrouw des huizen te worden.

De eerste akte van "Separation", oftewel de eerste 20 minuten, zijn zeer saai en draait om de scheiding. En natuurlijk vraagt ​​Maggie niet alleen om een ​​scheiding, ze vraagt ​​namelijk om de volledige voogdij over haar dochter Jenny en voornamelijk omdat ze wreed is en de steun heeft van haar rijke vader Paul (Brian Cox). Ze wil ook ver van Jeff verhuizen, zodat Jeff Jenny nauwelijks meer kan zien. Terwijl Maggie Jeff op een avond lopend belt door de straten van New York, komt ze op een kruispunt en wordt ze op volle snelheid aangereden door een auto. De laatste woorden van Maggie zijn: "Omdat ze van mij is."

Bijna onmiddellijk beginnen er vreemde dingen te gebeuren rond Jeff en Jenny, die duidelijk maken dat Maggie's laatste woorden zich uitstrekken tot het hiernamaals. Jenny en Jeff beginnen namelijk poppen-achtige wezens te zien die zijn geïnspireerd door Jeffs tekenkunst voor iets dat de "Grisly Kin" wordt genoemd en dat lijkt op vroege Tim Burton-ontwerpen. Vanaf dan zien zien we eindelijk ook wat beelden wat op Horror lijkt, maar het is te sporadische en misschien ook wel te goedkoop. Want het enige wat regisseur William Brent Bell je laat zien is een pop (die me qua uiterlijk een beetje deed denken aan de enge clown in de Horror / Thriller film "Terrifier (2016)") die zich min of meer als een spin / krab voortbeweegt (die pop zien we na het einde overigens weer terug in het huis, Jenny die zich raar gedraagt, de "Grisly Kin" poppen die eng kijken en soms wat bewegen, een mama-achtige pop, wat schrikmomenten en een enge dingen welke vaak een droom blijken te zijn.

Wat je vooral te zien krijgt in "Separation" is hoe Jeff en Jenny proberen de tragedie van Maggie te verwerken en proberen vooruit te komen. Het is vooral Jenny die zich daarbij vreemd begint te gedragen en ze beweert ook 's nachts door een monster te worden bezocht. En natuurlijk denken Jeff en de mensen om hem heen, dat het gewoon haar manier is om het verlies van haar moeder te verwerken. Dat is natuurlijk totdat hij zelf bovennatuurlijke gebeurtenissen begint te ervaren, waardoor hij zijn geestelijke gezondheid in twijfel trekt en ook begint hij te twijfelen of hij de taak wel aankan om voor zijn dochter te zorgen.

Veel dingen die je in "Separation" te zien krijgt zullen bekend aanvoelen en zeker voor degene die al veel bovennatuurlijke horrorfilms hebben gezien. Het valt ook niet te ontkennen dat het gebrek aan originaliteit met betrekking tot de spookachtige zaken een serieus probleem is voor deze film. Dat, en hoe weinig er daadwerkelijk gebeurt, maken dat "Separation" helaas geen enge film is, ook al zijn sommige beelden goed en fraai gedaan. Pas op het einde (de laatste circa 10 minuten) wordt de film pas interessant en wat eng en krijg je zelfs nog wat verrassingen te zien (o.a. wie de bestuurder was van de auto die Maggie doodreed). Maar dan is het eigenlijk al te laat om deze film nog te laten redden als een horrorfilm.

Wat "Seperation" echter echt onderscheidt van het horrorpakket, zijn de personages en dan vooral Jeff en Jenny, die goed gespeeld werden door Rupert Friend en Violet McGraw. In eerste instantie vrij eenvoudig, een worstelende striptekenaar en een introvert kind is nauwelijks uniek, maar het is hun relatie die velen harten snel zal winnen. Ze zijn een overtuigende vader / dochter-combinatie en vaak zijn daarom de dramatische momenten de beste delen van "Separation", wat opzicht vreemd is om te zeggen over een horrorfilm. Dus wat betreft had regisseur William Brent Bell er beter een Drama film van kunnen maken i.p.v. een horrorfilm.

Al met al zou "Separation" een horrorfilm moeten voorstellen, maar als het beste deel ervan het familiedrama is, dan is het een beetje misgegaan.

Geen slechte film.In het begin een beetje traag.Goed verhaal met een mooie twist

Herziening komt vooral neer op hetzelfde cijfer. Regisseur William Brent Bell gaat ambitieus te werk door met een overvolle inhoud aan te komen zetten, maar vergeet dat Separation vooral de marketing in is gegaan als griezelfilm. Het daadwerkelijke gespook blijft beperkt tot kwaadaardige dromen en schaarse belegeringen door clownskoppen. Laatstgenoemde komt leuk voor de dag en het acteerwerk is zeer degelijk, maar de film verloopt veel te traag en duurt daarnaast te lang om boeiend te blijven. De finale is verder op visueel vlak leuk gevonden, maar er ontbreekt vooral een zekere spanning om het allemaal memorabel te krijgen.