Don't Worry Darling (2022)

Lekkere wegkijker toch, ondanks het wat schamele plot. Florence Pugh die spat gewoon van het scherm af. Dat meisje van Last of Us bijvoorbeeld heeft dat ook. Enfin.

Het ziet er allemaal strak uit maar en hoe langer je erover nadenkt hoe belachelijker het plot wordt, maar toch biedt de film vertier.

Aan de hand van de titel en de misleidende poster had ik niet gedacht dat dit een combi zou zijn van The Handmaid's Tale, The Matrix en The Truman Show. Ik snap alleen niet waarom er in een perfect gecreëerde wereld een vliegtuig neer zou storten. Verder een prima film waar je naarmate hij vordert steeds nieuwsgieriger wordt naar de afloop, en hij zelfs nog best spannend wordt. Florence Pugh acteert uiteraard weer geweldig.

Tja, een moderne mix van The Stepford Wives (Film, 1975) en The Matrix (Film, 1999), maar dan wel een stuk minder goed helaas. Het camerawerk is goed, de locaties zijn mooi gecreëerd en er wordt prima geacteerd, vooral Pugh maakt indruk. Verder is het een mooi concept dat nog niet al té vaak is uitgewerkt in een film. Ook het springen in de tijd - waar ik niet altijd enthousiast over wordt - pakt hier goed uit. Maar het gaat mist bij het scenario. Er is gewoon te weinig tijd om alle ingrediënten die in de film zijn gestopt netjes uit te werken met veel plotholes en onbeantwoorde vragen tot gevolg. Verder ontbreekt ook de spanning: het kabbelt wat te veel door en op de momenten die spannend zouden kunnen zijn laten ze het liggen. Dat is echt jammer, want het concept heeft echt wel potentie. Daarom toch een magere 2,5 ster.

P.S. Al je na het kijken nog wat over de plotholes wil lezen: Don't Worry Darling's Biggest Plot Holes & Unanswered Questions - cbr.com

Aardig.

Alle politieke meningen even buiten beschouwing gelaten over Don't Worry Darling, de inhoud van de film mag er best wezen. Leuk om in ieder geval te zien dat Wilde als regisseuse niet wil blijven hangen in dezelfde stijl als de vorige film, maar nu echt een poging doet om haarzelf serieus op de kaart te zetten. Daar helpen leden zoals Pugh natuurlijk goed aan mee.

Het verloop van de film is soms ouderwets en ongemakkelijk, maar dat zal wellicht de bedoeling zijn. In dit geval vond ik het bij vlagen te boers. Neem bijvoorbeeld de tapdansscene van Styles. Dat soort dingen zijn dusdanig awkward dat het eigenlijk niet veel meer toevoegt aan de toonzetting en een geforceerde indruk maakt. Daarnaast had het tempo soms wel in versnelling twee mogen staan. Niet alle beelden zijn even interessant en niet elke bijrol is geslaagd. Ik vind vooral dat met name Wilde zelf beter gewoon achter de camera had kunnen staan.

De stilering is best aardig, maar braaf. De productie is best grootschalig, dus wat extra energieke regie-uitdaging was best welkom geweest. Wilde liet dat met haar regiedebuut best aardig zien, dus dat de techniek er nu niet was is geen excuus. Niettemin is het ook zeker niet ondermaats. De effecten worden vooral buiten beeld gelaten, maar de kleuren zitten er best aardig tussenin vermengd en de locatie is scherp gekozen. Ideale setting voor een concept als deze.

Ik vond de wending best aangenaam. Ik had het in ieder geval niet verwacht, maar echt bijzonder spannend is het evenmin. Ik vond het sullige "echte" personage van Styles zeer interessant, maar we krijgen het niet veel langer dan 5 minuten te zien. Zeker die stukken hadden van mij wat meer uitgediept mogen worden. Dan had je het dreigende karakter van Pine wat kunnen terugschroeven. Niet onaardig geacteerd, maar er komt geen spanning of intimiderende houding van hem af. Ik denk dat de acteerkwaliteiten van Pine hem op andere vlakken veel memorabeler hadden kunnen maken. Bovendien vind ik de keuze voor een villain-achtige verschijning in een film als Don't Worry Darling niet passend. Dat doet een deel van het mysterieuze karakter teniet.

Kortom, de film is best aardig. Wilde zet haar niveau goed door, al mag het volgende project nu echt bovengemiddeld zijn. Misschien iets dat wat minder op een boodschap is gericht, maar meer op haar kundigheid als regisseuse. Want ze is niet slecht. Ik denk vooral dat ze nog een project moet vinden dat echt een match is. Overigens kan ik Pugh als actrice erg waarderen. In deze specifieke film wordt ze enigszins belemmerd door een wat braaf personage, maar dat ze tegenwoordig steeds grotere rollen in bredere projecten krijgt kan ik alleen maar toejuichen.

Wilde heeft de regie redelijk onder controle - en ook haar eigen optreden klopt wel in de context, en dat is beslist een verdienste. Maar de keuze voor dit narratief kan ik toch echt alleen maar een enorme miskleun vinden, en daar komt nog bovenop, de speelduur is veel te lang, en het einde trekt ook nog eens op niets. Jammer, de utopische wereld met mooie blauwe hemels en perfecte huizen waar ik me door had laten verleiden spelen maar een heel klein rolletje op de achtergrond - net genoeg om een onwerkelijke achtergrond te scheppen bij een onwerkelijk plot. Laat ik het daar verder maar bij laten.

Snap niets van de negatieve berichten. Indrukwekkende film, goed bedacht. Vooral de laatste 45 minuten het beeld gekluisterd gezeten. Wat een spanning!!

Binnen het maaiveld

Don’t Worry Darling is prima om een keer te zien wanneer je je verwachtingen laag houdt en niet op zoek bent naar een diepgravend verhaal. Al mis je er tegelijkertijd niks aan wanneer je deze overslaat.

Dat er iets niet pluis is in de utopische gemeenschap waar Alice en Jack een ogenschijnlijk prefect leven leiden is al snel duidelijk. Maar er wordt ook niet bepaald subtiel rondgestrooid met hints dat er iets niet helemaal in de haak is. Toen eenmaal duidelijk werd hoe de vork in de steel zat voelde ik met name veel herkenbaarheid, aangezien ik dit concept al in veel vergelijkbare vormen voorbij heb zien komen.

Gebrek aan originaliteit hoeft op zich geen probleem te zijn als de verdere uitvoering bovengemiddeld sterk is, maar dat is bij deze productie niet het geval. Nergens steekt deze thriller boven het maaiveld uit. Niet in de laatste plaats door de nogal eendimensionale karakters en een script wat wel erg rechttoe rechtaan is.

Slecht wordt het nergens waardoor ik de film wel een voldoende wil geven, maar de kans is groot dat je niet al eerder iets vergelijkbaars – en beter uitgevoerd – gezien hebt.

3,0*

Zwak.

Mislukte poging om dat vuile patriarchaat aan te pakken. Dat is anders wel een onderwerp waar vandaag de dag de nodige interesse voor lijkt te zijn. Alleen mag het dan wel betere films op leveren. Olivia Wilde overspeelt wat mij betreft haar hand en maakt eigenlijk gewoon een saai filmpje. De bedoeling om het ietwat mysterieus te brengen is grandioos gelukt, want behalve de scène waarin Harry Styles danst als een marionet zit hier geen enkele bevreemdende scène in. Een geconstipeerd kijkende Chris Pine die sekteleider-vibes afgeeft; daar redt je geen film mee. Maar dat had men dus niet door, de wederom sterk acterende Florence Pugh ten spijt.

1,5

Deze was op tv en vond hem niet slecht. Het was wel mysterieus. De cast deed het goed en de film zag er ook prima uit. Ondanks de iets langere speelduur, wist de film toch te boeien van begin tot einde.