Don't Worry Darling (2022)

Vanaf 22 september 2022 in de bioscoop (Warner Bros. Pictures)

Benieuwd naar

Jammer dat de poster aangepast is, vond de vorige erg uitnodigend.

Hier ben ik wel benieuwd naar, het ziet er wel goed uit.

Het gedoe rondom de film is al interessanter geworden dan de film zelf, die op imdb omschreven is als "ripoff van Stepford Wives met 2022 Twitter sensibilities" en belabberd acteerwerk.

Binnen de driehoek Olivia Wilde, Shia Leboeuf en Florence Pugh was er al veel gedoe. Pugh kon niet samenwerken met Leboeuf vanwege het boven water geraakte misbruik (van drank en vrouwen) door de inmiddels tot het katholicisme bekeerde Leboeuf. Leboeuf vertrok en Wilde wou hem terughebben om het nog een kans te geven, als Pugh "would get her act together". Toen dat niet lukte heeft Wilde geclaimed dat Leboeuf zich misdragen had op de set. Maar waarom vroeg ze hem dan eerst terug? Lijkt op een leugen van Wilde om zich integer voor te doen en meteen meer aandacht op dit filmpje te vestigen.

En nu zou Styles op Chris Pine gespuugd hebben. The plot thickens...

En dan nog de hele affaire met de scheidings papieren tussen Sudeikis en Wilde tijdens de promotie, de geruchten tussen Wilde en Styles.. film wordt trouwens ook niet heel positief ontvangen op de festivals.

Lekker belangrijk al die persoonlijke roddeldingetjes.

Ik kon uit de trailer totaal niet afleiden wat er nou achter zit, al heb ik een vermoeden, dus wel poepiebenieuwd maar tegelijk bang voor een dikke domper...

Geen imdb link joh?

Een thriller die het mysterie lang genoeg boeiend houdt. Eenmaal de puzze in elkaar valt, blijft het ook interessant. Iets wat niet elke film lukt.

Florence Pugh zie ik altijd graag spelen. Olivia Wilde acteerde ook erg goed. Enkel Harry Styles en Chris Pine vielen nogal uit de boot. Ze leken wat op automatische piloot.

De soundtrack is super, de premise interessant en blijft tot het einde spannend. De film mocht enkel wat strakker geregisseerd worden. Sommige shots waren wat dubieus en de film probeert pretentieus uit de hoek te komen.

3,5* voor een goede mystery thriller.

Wat een teleurstelling deze film. Veel bombarie om niks.

Vraag me af waar ik 2 uur naar gekeken heb

Florence Pugh is geweldig, daar is ook al het positieve mee gezegd. De soundtrack en Chris Pine zijn nog wel aardig, maar voor de rest een grote teleurstelling. Echt heel matig geregisseerd en een mysterie wat nergens echt naar toe gaat.

"What's actually happening?"

De controverse achter de schermen is vele malen interessanter dan de daadwerkelijke film zelf.

Als kijker word je meegenomen naar de jaren '50. Hier wordt er een schijnbaar idyllische buitenwijk gepresenteerd waar vrouwen de perfecte huisvrouw spelen, terwijl hun mannen aan een geheim project werken. Wanneer huisvrouw Alice allerlei rare dingen opmerkt, worden de eerste barstjes al gauw zichtbaar. Hiermee brengt ze hun perfecte bestaan in gevaar.

De opbouw is prikkelend te noemen. Er wordt een vervreemdend gevoel gecreëerd waar je het fijne van wil weten. De jaren '50 setting en aankleding draagt daar zeker aan bij, waardoor je de ogen goed de kost kan geven. Op de regie van Olivia Wilde is dan ook vrijwel niets op aan te merken. Lange tijd wordt zo het mysterie in stand gehouden.

Des te jammer dat het hele gebeuren nergens naartoe leidt; het trekt op niets. Er worden namelijk allerlei thema's aangehaald, maar er wordt vervolgens niets meer mee gedaan. Op deze wijze vallen de karaktermotivaties volledig in het water. Met name het slot gaat werkelijk alle kanten op, alsof men maar wat ideeën tegen de muur heeft gegooid in de hoop dat er wat blijft plakken. Aan de lieftallige Florence Pugh is te danken dat dit vehikel nog enigszins meevalt.

Al met al is 'Don't Worry Darling' een aardige miskleun van een film geworden.

2,0 Sterren.

De film wist me wel te boeien. Het hele mysterie vond ik interessant, het sfeertje rondom alles ook. Deed me qua bepaalde dingen echt aan de game Fallout 4 denken. Hoofdrolspeelster doet het echt prima, en het is geen straf om haar te zien ook.

Alleen dat einde vond ik dan toch weer wat jammer.

Had het denk ik toch toffer gevonden als dat hele gebeuren echt was, en ik bleef ook hopen op een grote reveal over dat hele Victory. De echte reveal vond ik niet zo super boeiend. Al heeft het ook weer wat aan de ene kant en zelfs haar man kan ik op een bepaalde manier wel begrijpen, al zal ik het nooit goedpraten.

Het ziet er prachtig uit en vooral Pugh is geweldig, maar inhoudelijk pakt het voor mij matig uit. Vooral hoe meer je naar het einde toewerkt. Styles speelt niet slecht, maar wordt gewoon weggeblazen door Pugh. Nadeel ook in de bios is, dat er veel jonge vrouwelijke fans in de zaal kunnen zitten. Werd echt op alles wat hij deed en zei gereageerd.

Ik zeg het niet vaak, maar de vele slechte kritieken zijn mij een raadsel. Het is zeker geen meesterwerk, maar ik heb gisteravond echt wel genoten van deze film. Vooral door Florence Pugh uiteraard (wat een actrice), maar ook Wilde weet de spanning lang vast houden. Na een bepaalde dinerscene met alle personages gaat het helaas wel bergafwaarts.

Don't Worry Darling heeft wel wat overeenkomsten met The Village van Shyamalan, zowel qua concept als qua kritiek die de film heeft gekregen (op vooral het einde). De kritiek is in beide gevallen wel terecht, maar dat betekent niet gelijk dat de hele film slecht is natuurlijk. Want driekwart van beide films is sfeervol en intrigerend. En nogmaals, je kan twee uur lang de camera op het gezicht van Miss Pugh houden, en ik heb een geslaagde avond.

In alle eerlijkheid vond ik 'm goed te pruimen en erg vermakelijk. Florence Pugh slaagt er vrijwel in haar eentje in om de film naar enig niveau te tillen, de rest van de cast hangt er wat slapjes bij. Styles moet het echt van z'n uiterlijk hebben - voor acteren is de beste man niet in de wieg gelegd. Black Mirror is mijn favoriete serie en mijn hart maakte een sprongetje toen ik de clou van het verhaal door had, maar de uitwerking schiet alle kanten op en is op sommige punten ook echt matig en ondoordacht. Waarom sterft het personage (in dit geval Jack/Styles) óók in het echt als hij in het spel gedood wordt? En waarom in Gods naam zou Pugh in het echt ineens gezocht en vermoord worden omdat ze haar man in het spel heeft omgebracht? Hoe meer ik erover nadenk, hoe onlogischer ik het vind. Olivia Wilde is geen genie of een geweldige regisseuse, maar ze heeft wel een prima vermakelijke film afgeleverd... Zolang je er maar niet te veel over nadenkt.

Ik ben zeer grote fan van Florence Pugh en dat is na deze film zeker niet veranderd. Een heerlijk sfeervolle thriller die laat tonen dat Olivia Wilde best wel kan regisseren. Er was wat te doen achter de schermen van de film en bij de promotie, maar dat is gewoon vuile was dat even buiten kwam en waar denkelijk het grootste deel ook niet echt waar zal zijn. Laat dat het oordeel van deze film niet beïnvloeden.

Don't Worry Darling is een thriller die niet helemaal open bloeit helaas, maar door de mooie setting en vooral Florence Pugh toch wat omhoog getild wordt. Hier zat volgens mij meer in. Een hele leuke film waar je helaas af en toe wat op je honger blijft zitten. Maar over het algemeen best goed gemaakt en zeker van genoten.

Alice [Florence Pugh] en Jack [Harry Styles] zijn de nieuwe bewoners van een droomhuis gelegen in een pittoresk dorp middenin de woestijn dat onderdeel uitmaakt van het mysterieuze Victory-project, opgericht door de charismatische Frank [Chris Pine] met Dr. Collins [Timothy Simons]. Wanneer buurvrouw Margaret [Kiki Layne] kort nadat ze publiekelijk kritiek uit op het Victory-project uit, bekruipt Alice het vermoeden dat niet alles pluis is. Goh, zou het? Het scenario van Katie Silberman geeft weliswaar een plausibele verklaring voor waarom het zo lang duurt voor Alice zich dat beseft, maar voor de kijker is het eerste duur daardoor moeilijk door te komen. Goed acteerwerk van Pugh, Styles en Wilde (als buurvrouw Bunny), maar Wildes regie is zwaar op de hand en leidt teveel en te vaak af van het verhaal. En het verhaal blijkt mager, voorspelbaar en een tikje dwaas.

Aan het einde van de film zit een stuk actie (de achtervolging) dat gewoon uitstekend, spannend en overzichtelijk is gefilmd. Dusdanig dat ik denk, laat haar eens een goede actieprent opnemen in plaats van allerlei zelfbenoemde mislukte actieregisseurs (ja Michael Bay, ik kijk ook naar jou).

Echt passen bij de rest van de film doet dat stuk niet, maar ik vermaakte me er prima mee. Want als de film een beetje als een nachtkaars lijkt uit te gaan komt er toch nog wat energie in de film. Fijn, want ik vond dit verder best een aardige film. Uiteraard weet je als kijker dat er iets speelt (wat precies weet je niet, hoewel ik redelijk in de buurt zat) en wil je dat vooral weten, maar ik vond het sowieso wel een fijn geschoten film. Zowel de sets en kostuums als genoeg aardige visuele ideeën. De film sleept af en toe wel wat (ik noemde die nachtkaars niet voor niets) en vooral Harry Styles is kleurloos en als hij echt moet acteren dan gaat het mis. Maar goed, hij staat naast Pugh, sowieso één van de fijnste actrices de laatste jaren en hier excelleert ze echt. Ik kan eindeloos kijken naar haar gezicht wat daar allemaal gebeurt zonder dat er veel gebeurt. Ze zet echt een intense meelevende rol neer, elk moment ook geloofwaardig. 3,5*.

Ik heb nog nooit van die hele Pugh gehoord en, even bijlangs kijkend, ook nooit een film met haar gezien. Maar zo kende ik die hele Harry Styles ook niet tot in het nieuws was dat hij Ziggodome of Arena oid weet ik veel hoe vaak uitverkoopt. Tja, ik ben blijkbaar niet up-to-date met hypes. Deze film wil ik nog wel zien maar de programmering werkt hier niet erg mee.

Tsja, de verhaallijn is wel heel eendimensionaal en chronologisch. Plot is al vaker - en beter - gedaan. De beelden zijn erg fraai en de film is op zich onderhoudend, maar ook niet heel veel meer dan dat.

Florence Pugh levert een fantastische prestatie door de aandacht van de kijker 2 uur lang vast te houden. De film is als kijkspel interessant genoeg. Zo ook het uitgangspunt van de film waarbij je ook de clou uiteindelijk nog wilt weten . Maar het verhaal zelf zorgt alleen maar voor meer onverklaarbare gebeurtenissen en vragen waarom 'dit en dat'. Je vraagt je al af waarom een arts in zo'n kleine woning leeft in plaats van zelf een riante woning te betrekken. En wat is nu de rol van Frank, de overtuiging om leider te zijn van een bepaalde sekte is uiterst zwak. En het blijft een raadsel waarom hij door zijn echtgenoot gedood moest worden. En ga zo maar door. Jammer, er had volgens mij veel meer in gezeten.

Veel is al gezegd hier en ik schaar me vooral achter de bondige samenvatting door marsie: veel bombarie om niks. Tegenvallende film; een leuk uitgangspunt maar buitengewoon saaie en futloze uitwerking. Eigenlijk is zelfs het concept al enigszins uitgekauwd: een schijnwerkelijkheid waarvan het hoofdpersonage geleidelijk bewust wordt; de avonturen om degenen die erachter zitten te ontmaskeren en de waarheid te ontdekken, en een einde dat werkelijk alle kanten op had kunnen gaan. Hier lijkt de thematiek van een door mannen geleide sekte vooral mataforisch voor een verstikkende patriarchie, maar zoals Shinobi al zegt leidt het allemaal nergens toe en wordt het onvoldoende uitgewerkt. De film kijkt zeker vlotjes weg en is aardig gestileerd, maar daarmee houdt het ook wel op qua positieve punten. Wilde doet een dappere poging maar mist nog essentiële finesse.

Veel te veel vaagheid en mysterie waar de film ook naar het einde toe maar in lijkt te willen blijven hangen .

Het acteerwerk is redelijk maar om nou te zeggen dat Pugh echt een wereldprestatie levert is nogal overdreven .

Kort samengevat : de film wekt veel nieuwsgierigheid en verwachtingen op maar laat je aan het eind behoorlijk teleurgesteld achter .

Een bijzondere film. Vanaf de eerste scenes wanen we ons in een geidealiseerde, karikaturale versie van de Amerikaanse jaren 50: Het eenvoudige leven in de suburbs, waar mannen elke dag vertrekken naar hun werk, en vrouwen naast het huishouden tijd over houden voor roddels en drank. En ook kunnen ze heerlijk koken, en hun man thuis opwachten in een sexy jurk, hoge hakken en met een whiskey in de hand. De droom van elke man. Of althans, van sommige mannen. (Eerlijk is eerlijk, het lijkt mij af en toe ook wel relaxed zo ontvangen te worden thuis).

De film kent vooral tot de derde akte een nare onheilspellende sfeer. De hallucinaties zijn soms erg beklemmend en veroorzaken een dreiging die in scherp contrast staat met de idyllische beelden van het burgerleven.

Wanneer duidelijk wordt wat Project Victory inhoudt is dat erg verassend. Ik zag het niet aankomen in ieder geval. Natuurlijk zijn er tig films over schijnwerkelijkheden. Maar de wijze waarop mannen vrouwen gevangen houden is bijzonder griezelig. De virtual reality waarin een perfect plaatje wordt voorgeschoteld, is echter ook slechts het perfecte plaatje vanuit het perspectief van de conservatieve man die zijn vrouw het liefst thuis achter het fornuis ziet. Geen wonder dat vrouwen hier vroeg of laat uit willen breken. De film windt er geen doekjes om dat mannen die dit benauwende wereldje ambiëren, nogal inhoudsloos zijn. Alle mannen in de film lijken ambitieus, maar zijn vooral gericht op elkaar. De scene waarin Jack gehuldigd wordt en vervolgens als een aapje moet dansen voor publiek, is tekenend. Hoe andere succesvolle mannen hen zien, dat wordt belangrijker gevonden dan huiselijk geluk. De film toont dit weinig subtiel door het personage Jack, die in de VR wellicht een bijzonder succesvolle werknemer is, maar in de echte wereld een onhandige man blijkt, die zowel zijn eigen werk als zijn relatie niet onder controle heeft

De boodschap wordt naar het eind toe sterk verbeeld, maar gaat helaas ook over de top (de vrouw van Frank die hem neersteekt met de woorden: “nu is het onze beurt” is nu niet bepaald subtiel te noemen) en dat vond ik onnodig.
Ook bleven bepaalde vragen voor mij onbeantwoord: hoe kon het dat alle vrouwen leken te ontwaken tijdens de laatste scenes? Hoezo sterft Jack ook in de echte wereld, terwijl dit allemaal simulatie is? Als Jack telkens werkloos was in de echte wereld, wat voor werk deed hij uiteindelijk dan om deelname aan project Victory te bekostigen? Dat was mij onduidelijk. Desondanks zijn dit voor mijn gevoel kleine losse eindjes die het grote verhaal en de boodschap niet in de weg staan. Uiteindelijk zijn er wat rommeligheden in de plot, maar is de thematiek glashelder. En de film lijkt vooral dat belangrijk te vinden.

De film overtuigt vooral in stijl, sfeer en muziek. De vrolijke jaren 50 pop, maar ook de dreigende fluistermuziek is passend. En dat gepaard met een feministische boodschap zorgt ervoor dat deze thriller bovengemiddeld scoort bij mij. Zeker de moeite waard.

3,5*

Visueel niets mis mee en daar blijft het wat mij betreft zo'n beetje bij. Weinig thriller en wat meer science fiction en mystery. Ongeveer 5 kwartier nodig hebben om een beetje op gang te komen? Nee, helaas, ben deze film nu al vergeten.

Ik kan me goed in deze recensie vinden ware het niet dat ik overall toch wel van de film genoten heb.

Nepaalde eindjes zijn niet aan elkaar vast re knopen maar ondanks dat vond ik het toch een boeiende mooi gefilmde trip.

Aanvankelijk intrigerende maar uiteindelijk nogal teleurstellende thriller over de schaduwkant van een utopische gemeenschap midden in de amerikaanse woestijn. Het voornaamste probleem is dat de film behalve een spannende opbouw niet veel te bieden heeft, de sterke hoofdrol van Florence Pugh ten spijt. De maffe plot wordt door regisseuse Olivia Wilde veel te serieus genomen en de film verschiet zijn kruit ver voor het einde.

Ik vond het best wel een aparte film, maar je zou het haast sciencefiction kunnen noemen, niet dan? De jaren 50 stijl is wel mooi gemaakt, het ziet er prachtig uit. Florence Pugh ziet er in deze film ook heel appetijtelijk uit, echt een mooie meid. De film stopt wel vrij abrupt, jammer dat het niet wat meer uitgewerkt is, maar toch een aardige film.