Don't Worry Darling (2022)

Ira Levin-achtig plot, zeg maar gerust plagiaat. Maar zo goed en spannend als in welke Ira Levin roman dan ook wordt het hier nergens.

Edward Scissorhands/The Truman Show-achtig decor.

Florence Pugh weet zich op zich nog wel te redden met haar flauwige 'Rosemary Woodhouse' personage, maar Harry Styles... oh, wat een nietszeggend acteerwerk. Niet houterig, maar gewoon duf, saai.

Dan is er nog de lengte van de film, die duurt 2 uur, en wat mij betreft is dat veel te lang. Sowieso duren die films van tegenwoordig overdreven lang. Het wordt er allemaal niet beter op. "Schrijven is schrappen", zei Godfried Bomans ooit. Onnodige langdurige scènes, zoals de scène dat Styles staat te dansen op het podium (wel goed dansje overigens, beetje engig ook) en zij op het damestoilet en dan wordt er zo'n 8 keer heen en weer gewisseld en dan zijn we weer 5 minuten verder. Na vijf kwartier had zij het nog over dat vliegtuig dat ze aan het begin van de film had zien neerstorten.. "Ik zag dat vliegtuig neerstorten en niemand gelooft me!"

Waarom vrouwelijke regisseurs er altijd weer zo'n feministisch sausje overheen moeten gooien is mij ook een raadsel.

Ik wist niet dat er in de jaren 50 al zoveel geavanceerdheid bestond…

Wilde heeft de regie redelijk onder controle - en ook haar eigen optreden klopt wel in de context, en dat is beslist een verdienste. Maar de keuze voor dit narratief kan ik toch echt alleen maar een enorme miskleun vinden, en daar komt nog bovenop, de speelduur is veel te lang, en het einde trekt ook nog eens op niets. Jammer, de utopische wereld met mooie blauwe hemels en perfecte huizen waar ik me door had laten verleiden spelen maar een heel klein rolletje op de achtergrond - net genoeg om een onwerkelijke achtergrond te scheppen bij een onwerkelijk plot. Laat ik het daar verder maar bij laten.

Heb me goed vermaakt, al had hij wel wat meer body qua plot mogen krijgen dan de losse eindjes waar we het nu mee moeten doen. Dat neigt eerder naar luie oplossingen omdat ze het voor zichzelf toch wat te ingewikkeld hebben gemaakt.

Prima film, heb me zeker vermaakt.
Het is een soort, dat is vaker gezegd, mix van Stepford wives en The Matrix. Een geslaagde mix.
Al had het einde wel wat beter uitgewerkt kunnen zijn. Vond het enigszins abrupt.

Snap niets van de negatieve berichten. Indrukwekkende film, goed bedacht. Vooral de laatste 45 minuten het beeld gekluisterd gezeten. Wat een spanning!!

Mooie setting en wist mij de eerste helft de boeien maar zodra de ‘ twist’ kwam vond ik dat een beetje magertjes. Maar ik hou niet zo van sci-fi gedoe

Een film die lang op mijn watchlist stond en nu heb ik hem bekeken in 1 woord: wauw.

Er gingen veel verhalen rond over deze film toen het nog in productie was en hier en daar heb ik er wat over meegekregen. Daarbij de casting... de geweldige Florence Pugh in de hoofdrol samen met zanger Harry Styles met klonk mij heel interessant in de oren. Hoe meer ik erover zag hoe interessanter het werd en terecht! (Misschien omdat ik jonger ben dan de mensen met recensier hieronder, ik toevallig ook een jonge vrouw ben dat ik al anders naar deze film keek door deze cast en door omringt te zijn met Harry fans, die allemaal verdrietig waren dat de film 16+ was)

Een rollercoaster van een film. Toen ik er een halfuur inzat dacht ik aan de Barbie lifeaction movie met die huizen en vrouwen buiten die hun man uitzwaaide voor werk. De vrouwen die de standaard klussen deden als "huisvrouwen" gaf me dan weer andere ideeen. Ik had geen idee waar de film mij heen wilde brengen en toen ik na een uur begon door te hebben waar het naartoe ging veraste het mij weer opnieuw door de twists.

Het gaf mij Inception vibes maar op een goede manier. Tuurlijk je moet over sommige denken niet te diep gaan nadenken maar dan heb je met de meeste films in dit genre. De acteurs vond ik geweldig spelen, orgineel verhaal en het was beter dan ik dacht dat ie zou zijn. Vond het einde met de vrouwen die elkaars back hadden zo mooi om te zien. (Al zullen de oudere generatie die deze film hebben gezien het natuurlijk niet met mij eens zijn hier, maar dat is oke:) )

Al met al een top film, van dit soort film wil ik er meer *4 van de 5 sterren!

Binnen het maaiveld

Don’t Worry Darling is prima om een keer te zien wanneer je je verwachtingen laag houdt en niet op zoek bent naar een diepgravend verhaal. Al mis je er tegelijkertijd niks aan wanneer je deze overslaat.

Dat er iets niet pluis is in de utopische gemeenschap waar Alice en Jack een ogenschijnlijk prefect leven leiden is al snel duidelijk. Maar er wordt ook niet bepaald subtiel rondgestrooid met hints dat er iets niet helemaal in de haak is. Toen eenmaal duidelijk werd hoe de vork in de steel zat voelde ik met name veel herkenbaarheid, aangezien ik dit concept al in veel vergelijkbare vormen voorbij heb zien komen.

Gebrek aan originaliteit hoeft op zich geen probleem te zijn als de verdere uitvoering bovengemiddeld sterk is, maar dat is bij deze productie niet het geval. Nergens steekt deze thriller boven het maaiveld uit. Niet in de laatste plaats door de nogal eendimensionale karakters en een script wat wel erg rechttoe rechtaan is.

Slecht wordt het nergens waardoor ik de film wel een voldoende wil geven, maar de kans is groot dat je niet al eerder iets vergelijkbaars – en beter uitgevoerd – gezien hebt.

3,0*

Ik kende de film niet en heb hem opgenomen omdat ik benieuwd was hoe Harry Styles het er vanaf bracht als acteur. De film ziet er mooi uit, maar kwam traag op gang. Toen het personage van Harry Styles (Jack) niet wist dat je eerst aardappelen moet koken om puree te maken en toen ik zag dat de regisseur een vrouw was was de fun er wat af voor mij. Hier worden prototypes neergezet van een wereld die ik niet ken. Heel erg cliché allemaal en weinig beklijvend. Het einde was ook van de pot gerukt. Op zich geen slecht uitgangspunt (ook al ben ik totaal niet mee met die VR) maar het verdrinkt wat mij betreft in oneindig veel clichés.

Waarom?

Zwak.

Mislukte poging om dat vuile patriarchaat aan te pakken. Dat is anders wel een onderwerp waar vandaag de dag de nodige interesse voor lijkt te zijn. Alleen mag het dan wel betere films op leveren. Olivia Wilde overspeelt wat mij betreft haar hand en maakt eigenlijk gewoon een saai filmpje. De bedoeling om het ietwat mysterieus te brengen is grandioos gelukt, want behalve de scène waarin Harry Styles danst als een marionet zit hier geen enkele bevreemdende scène in. Een geconstipeerd kijkende Chris Pine die sekteleider-vibes afgeeft; daar redt je geen film mee. Maar dat had men dus niet door, de wederom sterk acterende Florence Pugh ten spijt.

1,5

Deze was op tv en vond hem niet slecht. Het was wel mysterieus. De cast deed het goed en de film zag er ook prima uit. Ondanks de iets langere speelduur, wist de film toch te boeien van begin tot einde.

Omdat het voor mij aanvoelde dat het hier vooral ging om een afrekening van de man.

Wie kan het patriarchaat beter duiden dan een vrouw?

Het is de manier waarop. Ik vond het behoorlijk kinderlijk. En ook weer alles over één kam.