The Last Mercenary (2021)

Aardige film waarin een voormalig geheim agent zijn anonimiteit moet opgeven als zijn zoon in de problemen komt. Het begin van deze actie-komedie is wat rommelig gebracht. Lekker overdreven allemaal, alhoewel de humor soms aan de flauwe kant is. Jean-Claude Van Damme is best vermakelijk in een licht-komische rol. Maar gelukkig mag hij ook nog wat klappen uitdelen wat een prima vechtscene oplevert in een zwembad. Een kleine 3.0 sterren.

Aardig om even weg te kijken. Soms beetje Louis de Funest achtig, echt Frans dus

Helaas niet het spektakel waar ik op had gehoopt van een Van Damme/ Netflix original.

Het is allemaal te flauw en te kinderachtig. De cast buiten Van Damme is hooguit irritant en belabberd. Het verhaal is niet boeiend en het duurt met 110 min ook te lang.

Toch 2,5 * tja ik heb me wel redelijk vermaakt. Van Damme doet het echt goed zijn Franse films zijn beter dan zijn laatste Engelstalige. Van Damme steelt in elke scène de show. Als hij iets meer naar de voorgrond trad was het nog een leukere film geweest.

Ik hoop dat de volgende Van Damme weer wat grauwer wordt net als the Bouncer. Of doe maar een vervolg op Jean Claude Van Johnson.

Deze film toch een gemiste kans.

The Last Mercenary een film met mijn jeugdheld JCVD. Dit is de eerste en hopelijk de laatste keer dat ik een film met JCVD met moeite heb afgekeken. Dit is een film met een zeer mager verhaal, zeer flauwe humor gevuld met zeer flauwe typetjes. Zeer gauw vergeten deze pulp, man o man toch.

Oh oh oh, Jean-Claude.

Ik heb de man hoog zitten. In tegenstelling tot veel andere actiehelden (zoals Steven Seagal en Bruce Willis) blijft hij zichzelf namelijk opnieuw uitvinden, niet zelden met gedurfde keuzes.

Na zijn succes in de late jaren 80 en vroege jaren 90 met onder meer het onvergetelijke Bloodsport, Universal Soldier en Timecop, was Street Fighter de eerste uit een lange reeks flops (en een periode van drugsgebruik). Met het abominabele The Quest uit 1996 reed zijn carrière ogenschijnlijk definitief van de klif (en sleepte Roger Moore aan zijn haren mee de diepte in).

Maar tegen alle verwachting in, luidde Wake of Death (2004) een wederopstanding in. In die film zie je Jean Claude voor het eerst huilen. Daarna volgde het alleraardigste JCVD (2008), waarin hij zichzelf speelt en we samen met hem terugkijken op zijn leven en carrière. Het hoogtepunt tot nu toe, is de briljante keuze om de rol van buitengewoon boosaardige slechterik op zich te nemen in The Expendables 2 (2012).

Dat Van Damme niet vies is van wat zelfreflectie zien we in de serie Van Johnson. Hier speelt hij wederom zichzelf, maar dan een parodie (die serie moet ik nog zien).

Wat verwachten we dan van The Last Mercenary? Nou, heel wat. De trailer belooft een vrolijke film. En het is Frans. Dan denk ik al snel aan Luc Besson. Of de nieuwe hitserie op Netflix met Omar Sy: Lupin.

Een verwachting die je na een half uur drastisch moet bijstellen. Het is meer Louis de Funès op zijn allerslechtst. Dat vond ik hilarisch toen ik een jaar of 10 was. Nu, krap 30 jaar later... not so much.

De film wil luchtig van toon zijn, maar schiet finaal door naar het kinderachtige. De bijrollen zijn allemaal domme karikaturen, de ene nog irritanter dan de andere.

Het dieptepunt is de Paul Giamatti-esque ambtenaar. Als je dacht dat het niet triester kon dan een scooter-rit in zijn onderbroek (uiteraard een wit, seksloos Mr. Bean model), denk dan opnieuw. Op zeker moment kan hij niet meer praten omdat zijn tong uit zijn mond hangt, wat vervolgens zo lang doorgaat dat het ronduit ongemakkelijk wordt om naar te kijken.

Onderbroekenlol dus - letterlijk.

Een schurk die de film Scarface adoreert, wist nog wel een glimlach op mijn gezicht te krijgen, al is dat vooral door de herkenbaarheid en de muziek ("Push it to the limit"). Zelfs het palmbomenbehang meende ik te herkennen van het kantoor van "Lopez Motors".

Op de openingsscène en een plichtmatige car chase na, doet Jean Claude van Damme ook amper iets noemenswaardigs. Tijdens een gevecht in een WC probeert hij iets van zijn oude glorie te laten zien, maar de choreografie en regie zijn zo futloos en ongeïnspireerd dat het niet uit de verf komt (voor een intens pleegevecht moet je Unleashed kijken, of Mission: Impossible - Fallout). Jean-Claude is vooral bezig met veel te dicht bij de camera te komen, zodat je ziet hoe oud hij is.

Sylvester Stallone is 75 en heeft het gezicht van een leeggelopen, platgedrukte voetbal, maar ziet er desondanks beter uit dan Jean-Claude. En waar Sly zichzelf voor elke film nog even oppompt, heeft JCVD duidelijk geen zin gehad om in de gym een tandje bij te zetten want zijn vel hangt maar slap om zijn doorleefde lijf.

Tegen het einde van de film loopt Jean-Claude langs een filmposter van het voornoemde Bloodsport en zegt: "dat is pas een man". Deze speelse knipoog annex meta-grap komt niet over en resulteert vooral in een vreemd moment.

De genadeklap voor de film is een obligatoire twist in het verhaal die totaal niet werkt omdat je niks hebt met de betrokken personages. Nee, niet best deze film. Jean-Claude kan prima overweg met comedy denk ik, maar liever niet weer een Franse. Het is veel te flauw.

2 sterren

Geen beste film maar er zitten wel wat leuke stukken in. De actiescène in de game room moest ik wel hard om lachen.

Prima vermaak.

JCVD kiest zoals de meeste van de Expendables-generatie voor humor en zelfspot. De man is ook al 60 jaar, dus voluit voor de actie is niet evident. En toch laat Van Damme af en toe zien dat hij nog niet helemaal afgeschreven is. De humor is typisch Frans en doet wat denken aan de Taxi-franchise, al werkt het in deze film niet altijd even goed. Het is toch wat een rommeltje met af en toe een leuke scène. Op zich wel geamuseerd, JCVD heeft slechtere films gemaakt. Maar ook wel een reeks betere dan dit.

Matige actie komedie. Het verhaal is volgens verwachting en stelt weinig voor. De uitwerking is wat kinderlijk met een afwisseling van humor en actie. De actie is slapstickachtig en niet heel bijzonder. Visueel allemaal wel aardig. De humor is eveneens wat kinderlijk, maar soms best grappig met veel zelfspot en verwijzingen naar eerdere films. Het acteerwerk is zwakjes. Wellicht leuk voor de jeugdige kijkers, maar voor volwassenen niet geschikt. 2.0

“What did you do?”
"We just took a corner, we turned right...”

Vandaag tijdens het zoeken op Netflix kwam ik deze Franse Actie/Komedie film tegen met daarin de toch zwaar verouderde Jean-Claude van Damme te zien spelen. Aangezien ik best een fan ben van deze actie-held wou ik de film best graag zien waarbij ik toch tot de conclussie kwam dat deze film qua actiescènes echt tekortschoot en de komedie te flauw is wat eigenlijk nergens echt binnenkwam. Jammer is het wel want de film was best potentieel maar, pakte eigenlijk nergens echt uit. Daarnaast kent de film ook gewoon een héél matig en vooral zwak verhaal wat eigenlijk gewoon nergens boeiend werd, wat uitkomt tot toch wel een vrij saaie actieprent.

Het is dan niet de slechtste film van van Damme en het voelde op een gegeven moment wel goed aan dat hij terug zit in zijn eigen taal en omgeving (ondanks dat het een Belg is) alleen lijkt het alsof de oude leermeester hier weinig te zeggen had over de rest van de film. Daar krijg je dan die vrij irritante Assa Sylla erbij krijt. Dat zeg ik voornamelijk door haar rol dat ze op het begin al vermeld dat we niet van haar afkomen, en ze van Damme blijft volgen, rot op! Hoeft niet!

Helaas bloeit de film nergens uit, kent vreemde scenarios waar we merendeels niks mee konden en zorgde zo voor de nodige chaos in het verhaal. Ik vond de vechtscènes die erin zaten best prima maar, het mochten er voor mij part echt een stuk meer zijn. Het was nog best veel gezeur, waar je uiteindelijk gewoon geen reet mee op schoot.