Malignant (2021)

Holy hell dit was goed, not your ordinary plot. Lekker uniek en creepy as fuck.

Zo he, wat een schitterende film zeg. De beste film die ik sinds tijden heb gezien. Vond het apart hoe Gabriel bewoog alsof zijn hoofd achterstevoren zat, maar dat werd later goed uitgelegd. Beetje John Wick meets The Conjuring

4.5*

Dat mensen hier zo Lyrisch over zijn.......

Ik vind dat de film goed start, spannend en soms schokkend.

Maar dan, hahahaha. Het lijkt nergens op

Nee, topper was het niet

Malignant Gave Me Hope - YouTube

Chris Stuckmann nailt hem wederom compleet hier. Campy films maken is tegenwoordig een vak apart en wordt door het grote publiek niet begrepen. Pas als je het gezicht van Nicolas Cage erop plakt accepteren mensen dat een film krankzinnig en anders dan normaal is. Maar het is niet eerlijk tegenover andere mensen die dit soort films maken. En dat filmmaatschappijen niet weten hoe ze een film als dit moeten marketen, want veel mensen verwachten een Conjuring 4. Mooie analyse van de film en dit genre. Een must voor iedereen om dit filmpje te kijken.

Aanvankelijk lijkt dit een nogal standaard James Wan-horrorwerkje als bijvoorbeeld Insidious te worden, maar gaandeweg heeft de film toch wat aangename verrassingen voor de kijker in petto. En in de finale gaat de boel heerlijk los. Een absoluut minpunt is het matige, dik aangezette akteerwerk, dat op de rand van zelfparodie balanceert, maar gelukkig biedt de film genoeg spanning en vooral spektakel om dat door de vingers te zien. Visueel ziet alles er daarnaast bijzonder verzorgd uit, met virtuoos camerawerk, fraaie special effects en vernuftig geconstrueerd production design.

Redelijk sterke horrorfilm. Het verhaal, dat niet altijd even logisch is, zit best goed in elkaar en bevat een leuke twist. De uitwerking is aardig. De film begint wel wat als een standaard horrorfilm, met wat spanning en mysterie en lijkt voorspelbaar te zijn. Maar dan komt er een mooie plottwist die de film gelijk naar een hoger niveau tilt. Echt goed gedaan en het is het wachten waard. Het acteerwerk had beter gekund, zeker hoofdrolspeelster Wallis heeft moeite met haar rol en komt wat amateuristisch over. Visueel ziet de film er prima uit met een uitstekende sfeer, setting en soundtrack en goede make-up en effects. Standaard begin, top eind. 3.5/4.0

Maar weinige hebben zo'n invloed gehad op de horror van de afgelopen twee decennia als regisseur James Wan. Hij startte min of meer met Saw de stroming 'torture porn' en met Insidious en The Conjuring was hij ook medeverantwoordelijk voor de moderne spookhuisfilm. Nu me deze film keert hij wederom terug naar dat horrorgenre. En het stelt zeker niet teleur.

Regisseur Wan begint zijn film met een psychiatrisch ziekenhuis op een klif. Dat ziet er uit alsof het rechtstreeks uit een Universal-monsterfilm uit de jaren '30 afkomstig was. Het is dus vanaf het eerste shot al duidelijk dat het om een horrorfilm gaat, maar het laat de kijker aangenaam gissen naar wat voor soort horrorfilm precies.

Na die proloog ontmoetten we Madison (Annabelle Wallis), die geplaagd wordt door visioenen. Een begin vol met de bekende flikkerende lichten, uit zichzelf bewegende deuren en televisies die ineens aangaan. Wan laat zien dat hij nog steeds als geen ander weet hoe je jumpscares moet inzetten! Vervolgens introduceert hij standaardpolitiepersonages die bijna lijken weggelopen uit de jaren '90 horrorfilm. Zo de film lijkt dus een spookhuisthriller te gaan worden...

Maar dan...komt Alles samen, echt Alles valt ineens op zijn plek in een grote twist. En gaan alle remmen los! De derde akte is daardoor veruit het meest entertainende stuk van de film. Er wordt niet terughoudend gedaan op het gebied van bloed en dat werkte in he voordeel van de film!

Een vernieuwende horrorfilm werd het dit keer niet, maar Wan weet zich wel te onderscheiden. Op technisch gebied is Wan altijd al wel een sterk regisseur geweest. Ook hier zijn er weer goede camerabewegingen in ruimtes om meer spanning te creëren. Ja prima camerawerk maakt heel veel goed! Zoals ook een budget voor prima speciale effecten en nooit geweten dat Where Is My Mind? van de Pixies, die een aantal keer als instrumentale synthesizer-cover wordt ingezet zoveel spanning kon opwekken! Yup James Wan does it again!

Aanvankelijk dacht ik dat dit weer een standaard spookhuis film ging worden, maar dit was een verrassing! veel bloed en aan het eind ook nog veel actie. Een echte horror film alleen nog net niet eng genoeg voor mij.

Tja na het zien of eigenlijk na 50min uitgezet te hebben, kan ik gewoon zeggen dat ik hoge verwachtingen had van deze film. Maar dat hij me dus vies tegenviel, het verhaal pakte mij gewoon niet vond het idee iets te ver gezocht en ook het acteerwerk vond ik niet veel soeps. Ja sorry andere mensen die hem wel leuk/mooi vonden, ik kan hier niks verder van zeggen wel dat ik het jammer vind de James wan hier de plank voor mij mis slaat.

Sorry, maar niet afkijken is voor mij niet stemmen. Helemaal omdat deze film gewoon een bijzonder verrassend einde kent.

What the actual fuck

Meesterwerkje!

Je hebt het gevoel naar een middelmatige horror te kijken uit de jaren 80 en loopt uit op een gruwelijk spektakel met de nadruk op "gruwelijk" , wow ! Het is me er eentje die John Wan , en de akteurs vervullen zijn meesterwerk perfect, genoten!

“It's time to cut out the cancer.”

Hele vette en verzorgde prent van onze grote vriend ‘Wan’, een film waar ik in het begin nogal sceptisch voor was maar, die gedachten totaal van de tafel veegde. Ik heb altijd wel vertrouwen in ‘Wan’ maar, heb eigenlijk nooit geweten dat hij deze film op zijn naam had gezet, ik dacht eerder dat hij wederom meehielp in de productie, wat ik wel vaker zie. Helaas door een bug in de ‘klassieke modus’ die ik heb aanstaan (omdat ik de nieuwe layout nog niet gewend ben) staat er niet bij om welke regisseur het gaat en wie er in de cast zit, ik had het van de poster af kunnen lezen maar het werd mij duidelijk na het lezen van enkele comments een pagina eerder.

Ik ben er maar voor gaan zitten, aangezien ik gemengde verwachtingen had over deze film. Toch laat ‘Wan’ er geen gras over groeien en weet in tien minuten ons al te vertellen waarom hij ook weer de meester is van de afgelopen decennia, met onder andere ‘Insidious’, ‘The Conjuring’ en ‘Saw’ heeft deze man al enkele top titels op de wereld gebracht en mij zeker steeds meer horrorfan gemaakt. Het was altijd uitkijken naar de nieuwe ‘Wan’ en dat deed je nu ook. De eerste tien minuten laat ’Wan’ ons kennismaken met ‘Gabriel’, de duivel die hij gebruikt in deze film en hij zet er al een aardige stempel op met een spannende en beukend begin waar we het eerste bloed ook al zien.

‘Wan’ laat ons daarna een hele tijd, wel een ruim uur en misschien meer, in een doolhof vol vraagtekens achter maar, ook met een fantastische spanningsopbouw. De puzzel valt langzamerhand in één en scene na scene komen wij meer te weten over het wezen waar we naar kijken en, wat precies de bedoeling is. Toch weet ‘Wan’ het niet langdradig te maken en laat het monster zijn gang volledig gaan, er worden geen touwtjes om gebonden en na een half uur weten we in ieder geval al dat ‘Gabriel’ niet zomaar een geest is, wat ik wel verwachtte bij ‘Wan’. De film wordt op den duur spannender, de spanningsopbouw is geweldig gedaan door ‘Wan’ met een fantastisch decor, creepy en duister in verband met toch een leuke hoofdrolspeelster die goed werk levert.

De editing spreekt daarna wel boekdelen, waar ‘Wan’ besluit om wederom een scene te creëren waar ‘Madison’ geteisterd wordt door ‘Gabriel’ en dan een 2D effect maakt waarin we haar door de verschillende kamers zien rennen van boven af. En dan de mooie details die daar voornamelijk in verwerkt zijn was heel vet. Hij doet dit zeker niet één keer maar, besluit hier vaker gebruik van te maken. Ook het moment wanneer de agent ‘Gabriel’ achtervolgt en in een donkere loods terecht komt gaan we weer naar een 2D effect en lijkt het net alsof we in een videogame zitten, en dat effect vond ik erg leuk.

De soundtrack vond ik ook erg speels en bijpassend, dat maakte film voor mijn gevoel toch wel af zoals hij was. Het enige wat mij stoorde is toch dat ‘Wan’ zich iets in hield met de ‘moordscènes’. Ik had zeker van de eerste wat meer verwacht, en gehoopt op iets meer ‘Gore’. Dat neemt overigens niet weg dat de tweede moord, waar we ‘Gabriel’ zijn oude dokter met een mes bezig zien dan zeker niet slecht is, dat is het beeld voor mij wat een film als dit afmaakt en ik meer had willen zien, dat gebeurt jammer genoeg niet.

Het verhaal was erg vet. Het lijkt erop dat ‘Wan’ weer naar een spookhuisverhaal streeft, echter wat ik ook al zei is dat hij in de eerste paar minuten al liet zien dat hij een bepaald monster heeft gemaakt en daar gaan we mee verder. Dit monster komt al vrij vroeg in beeld maar, het lijkt nog steeds een spookhuis filmpje te worden met flikkerende lichten, de televisie die vanzelf aan en uit gaat en zenders veranderd en de koelkastdeur die open blijft gaan, ‘Wan’ laat zijn klasse zien maar we blijven streven naar de bekende weg. Dan gaat het verhaal steeds dieper en worden de visioenen heftiger, het duidt er duidelijk op dat ‘Madison’ bezeten is door iets en gaat verhaal halen bij o.a. haar pleegmoeder of die misschien weet wat er voor haar adoptie is gebeurd. Ze komt erachter dat ze destijds een denkbeeldig vriendje heeft genaamd ‘Gabriel’, wat hun er toe doet leiden hier meer onderzoek naar te doen. Opeens haar biologische moeder van zolder komt vallen en we duidelijkheid hebben wat er nou gaande is en blijkt ‘Madison’ hier zelf mee betrokken te zijn.

Na deze scene waar ook erg leuke soundtracks worden gebruikt gaat de film los. En blijkt het dat ‘Gabriel’ in ‘Madison’ zit, een heel medisch gesprek volgt daarna maar ‘Madison’ had een wezen op haar rug zitten, die ze operatief wouden verwijderen maar de hersenen waren teruggedrukt omdat dit te gevaarlijk was. ‘Gabriel’ heeft daarna zijn macht genomen over het lichaam van ‘Madison’ en verschillende mensen vermoord wat na de onthulling heel vet was. Waar ‘Gabriel’ eerst een heel politiecel uitmoordt en vervolgens als een ‘John Wick’ op steroïden een heel politiegebouw uitmoordt, en vanaf daar wordt de films als maar vetter!

Dus als horrorfan zeker de film gaan kijken, ik ben erg enthousiast en op een paar punten na is het wederom een fantastische prent van onze vriend ‘Wan’. Een film die zeker in mijn top 10 gaat eindigen dit jaar.

4.0*

Uitstekende horrorfilm, hoewel de twist mij niet echt verraste maar dat mocht de pret niet drukken.

Schreeuwerige film die verzwelgt in de dadendrang van Wan, die met elke scène de vorige wil overtreffen, maar in feite precies het omgekeerde bereikt. Oké, het scenario bevat één goede vondst, maar het schrijfwerk is verder nonchalant, onder niveau en in cruciale scènes totaal - maar dan ook totaal - ongeloofwaardig (de hypnose bijvoorbeeld). Ik vind het een belediging voor de intelligentie van de kijker en een bekrachtiging van de dubieuze reputatie die het genre al heeft en waarom het nauwelijks serieus genomen wordt, behalve door de rabiate liefhebber dan. Dat de personages de diepgang hebben van een lego-mannetje helpt uiteraard ook niet, maar de cast doet er nog een schep bovenop. De acteurs ontberen elk gevoel voor nuance en slagen er met hun botoxgezicht uitsluitend in één of twee extreme emoties (angst en de andere mag je zelf kiezen) uit te beelden, vooral door te schreeuwen, heel veel te schreeuwen of "hard" te kijken, en veeeeel te schreeuwen. En voorts: het hele politieonderzoek is een farce en door de videoclip/game-achtige cinematografie krijg je niet de tijd om de gebeurtenissen te laten bezinken, waardoor het op den duur niet meer uitmaakt wie er doodgaat. Het gevoel dat ik bij deze film krijg is dat van migraine tijdens een kerstfeest in een oververhitte kamer met te veel mensen waar ergens een peuter op zijn pas gekregen xylofoontje zit te rammen. Er zijn natuurlijk veel slechte horrorfilms gemaakt, maar van de zogezegd "hooggewaardeerde" films behoort deze samen met À L'Intérieur (toevallig of niet ook redelijk gelijkaardig in veel opzichten) toch tot het allerslechtste wat ik al gezien heb. Nee, dit is echt puberale quatsch van het zuiverste water.

Bijzonder matige film van James Wan. Ik heb over het algemeen al niet zo'n hoge pet op van het voorgaande werk van deze regisseur met zijn overkill aan voorspelbare en goedkope jumpscares. Dat is in deze film niet anders, het acteerwerk is bedroevend en het verhaal gaat alle kanten op en speelt overduidelijk leentjebuur bij de betere genrewerken. Het is ook lastig te peilen of het een hommage is aan 80s campy horror of dat het een serieuze film moet voorstellen en hier heeft de film gedurende de hele speelduur last van. Dit maakt dat de film eigenlijk nooit echt spannend of eng is. Ook op cinematografisch vlak valt er bar weinig te genieten doordat de hele film een soort goedkope Netflix look heeft. De soundtrack voelt ook erg begin 00s aan met een soort vage Pixies - Where Is My Mind cover die als thema herhaaldelijk wordt gebruikt. Vooral tegen het einde schiet de film pijnlijk uit de bocht en heb ik overwogen om de film af te zetten. Met als mosterd na de maaltijd nog een sentimenteel einde waar het matige plot nog even haarfijn door de zus wordt uitgelegd. Het is bijna bizar dat deze film gemaakt is met een budget van $40 miljoen en in bijna alles zo goedkoop oogt. Als dit de toekomst van horror moet voorstellen hoop ik maar gauw dat Ari Aster of Robert Eggers weer met een nieuwe horror film komen. 1*

Ik vraag mij af waar je uit opmaakt dat ik deze film illegaal heb bekeken? Ik heb deze via HBO Max bekeken en daar kan je zoals bij alle streamingdiensten de film stopzetten als je het niks vindt. En tevens heb ik een Bluray collectie van 1200+- titels. Beetje vreemd dat je gelijk zo uit je slof schiet als iemand zijn mening geeft. Ik geef aan dat het een vage Pixies ''cover'' betreft. Een cover betekend dat het niet door de originele band/artiest is opgenomen. Deze cover en de rest van de muziek en sounddesign in de film deed me gewoon erg denken aan vroege 00s films. Lijkt me wel erg vermoeiend als je nooit andermans mening kunt accepteren want ik heb overduidelijk een gevoelige snaar geraakt met mijn recensie.

@King Punchline

My bad, ik ging er vanuit van films die net uit zijn alleen in de bios te zien zijn. Ouderwets, ik weet het.

Verkeerd geadresseerd dus want ik erger me wel eens aan dat negatieve gedoe van mensen die alles pindakazen.

Wat een Pixies cover specifiek met vroege 00s te maken heeft ontgaat mij nog steeds, maar laat verder maar.

Wat die gevoelige snaar betreft, dat valt dan weer reuze mee, zal me echt aan mijn reet roesten of jij dit een goeie of slechte film vindt.

Ik vond het heel moeilijk om dit af te kijken. Het is echt te slecht voor woorden. Het verhaal, de acteurs, de muziek...niets past bij elkaar en het voelt zo nep...

Z'n horror film als deze word niet veel gemaakt.

Moet wel erbij zeggen dat het wel leek op Lights Out vooral met het eletriciteit. Maar voor de rest de gevechten leek wel op Mortal Kombat

Echt heerlijke horror actie film.

Ik vond de film van begin tot einde heel verassend vandaar 5☆ Heb me 100% vermaakt had wel verwacht dat James Wan het goed zou doen.

Geweldig horrorwerkje van Wan, die hiermee misschien wel zijn beste film sinds de eerste Conjuring aflevert. Malignant is in de eerste helft nog wat meer standaard Wan-territorium, met de spookhuissetting en onverklaarbare gebeurtenissen, maar je hebt als kijker al snel door dat dit verhaal toch even helemaal anders in elkaar steekt. De brute moorden, de link tussen Madison en de gruwelijke moordenaar, etc; het is mysterieus, fris en de spanning wordt door de escalerende gebeurtenissen langzamerhand opgebouwd. En hoewel ik vrij vroeg voor mezelf beslist had dat Madison op directe wijze iets met de moorden te maken heeft, bleef het hoe en wat een raadsel, en wanneer dan de onthulling of twist komt richting het laatste stuk van de film viel alles op z'n plaats. Een knotsgekke twist overigens, pure pulp (in de goede zin van het woord). De twintig minuten die hierna volgen zijn fan-tastisch en sluiten de film heerlijk af. Enorm bruut en bloederig, Wan houdt zich totaal niet in en gaat helemaal los. Voor dit eindstuk was Maligant gevoelsmatig een mooie 3.5*, maar dat eindsegment in het politiestation maakt er een heerlijke 4* van. En nogmaals, het is pulp, dat laatste stuk. Niet te serieus benaderen, maar gewoon genieten van de gekte die zich voltrekt.

Voor mij is Malignant in ieder geval een van de verrassingen van 2021 tot nu toe. Wan brengt het allemaal stijlvol in beeld, camerawerk is prima (dat shot van de kamers van het huis), en zo'n heerlijk foute twist plus eindstuk maakt het dan af wat mij betreft. 4*.

Oh wat heerlijk, eindelijk weer eens wat anders!

Wat een fijne film van James Wan. Iets totaal anders wat we van hem gewend waren, al was de spanning, de setting en camerawerk wel typisch Wan vond ik. De film begint mysterieus en spannend en op z'n tijd zag je ook wel scenes met gore. De acteurs speelden echt prima. De plottwist had ik zelf niet zien aankomen. Had eerder verwacht dat zij het uiteindelijk toch was (in haar eentje), maar deze uitwerking vond ik geniaal bedacht. Een keer wat anders en dat mag ook wel een keer. Ik zie hier trouwens nog wel een vervolg op komen, jullie niet? Van mij mag het!

3,5 sterren!

Deze film is een amateur-horrorfilm, het mist enige emotionele passie voor het genre, zoals we dezelfde regisseur hebben zien overbrengen in the conjuring.

De karakters zijn slecht geïntroduceerd en lijken er alleen maar te zijn voor het salaris; bovendien is het plot gewoon lachwekkend en saai.

Om te zeggen dat ik teleurgesteld ben, is een understatement, James had terug moeten gaan naar de tekentafel met deze verschrikkelijk slechte poging tot een film.

Verspil alsjeblieft niet bijna 2 uur van je leven zoals ik deed, evenals geld dat ik in plaats daarvan aan een McDonald's had kunnen besteden en waar ik meer plezier van had gehad.

Ik haat het om slechte recensies achter te laten, aangezien James een geweldige regisseur is. Ik had echt hoge verwachtingen van de film, maar ze werden binnen de eerste 10 minuten neergeschoten.

Ik vond 'm leuk. Boeiend en verrassend mijns inziens.

Ik kijk niet zo vaak horrorfims en was erg benieuwd naar deze film. Ik heb erg genoten, ondanks dat ik hem niet zo heel erg griezelig vond. Zeker het einde van de film had ik zo niet verwacht en was een leuke verrassing. Voor mij wel 4 sterren.

Dit wordt een flop. Is na drie weken de bios al uitgezwierd.

Vreemd toch dat sommige mensen een heel andere visie op iets hebben dan de meeste anderen.

Ik heb dit soms ook maar ik ben dan ook in het echte leven een zeer kritisch mens. Niets aan te doen. Ik bekijk het leven nu eenmaal niet volledig door een roze bril.

Neem nu de Netflix serie Squid Game bijvoorbeeld.

De meest bekeken serie ooit en verpulvert alle records. Ik vind het maar niets. Die Aziatische acteurs zijn precies

poppetjes die aan het dansen zijn. Je kijkt precies naar een amateurs toneelstukje.

Morgen ga ik Malignant bekijken. Aan de meeste reviews te zien, zou deze fantastisch moeten zijn. Hoewel!

Afwachten dus. Ik hou jullie op de hoogte wat ik ervan vind.