Malignant (2021)

Aangekocht door Warner Bros. Pictures International Holland.

Malignant verschijnt in de VS op 10 september. Nederlandse releasedatum is nog niet bekend.

Nice!

Nederlandse release is 2 september 2021.

"A NEW VISION OF TERROR." het zal mij benieuwen. Laat maar komen, trailer zag er tof uit.

Standaard marketingzinnetje voor horrorfilms

Jep, en helaas zijn die films meestal niet zo heel goed .

Gelukkig heb ik wel vertrouwen in Wan.

Ik vind de trailer vrij standaard, maar het is wel een James Wan film en dan heb ik toch hoge verwachtingen dankzij Saw, Insidious en The Conjuring.

Precies. Ik vind James Wan ondertussen een keurmerk in het genre

Des te gekker is het dan er 0,0 buzz is rondom de nieuwste James Wan horror. Snap er echt niks van. Bij de laatste 2 horror/thrillers films in de bios ook geen enkele trailer van een film gehad. En in de bios überhaupt geen trailer van deze film de afgelopen maand gezien.

Morgenochtend heen, ben benieuwd. Wan is mijn favoriete horror regisseur.

En eentje die gelukkig nog thema's als BLM uit zijn horrorfilms weg laat

Ik hoop wel dat Wan het simpel houdt en zich op zijn kwaliteiten richt. Het opbouwen van een enorme spanningsboog, effectieve jump scares op de juiste momenten en mooiere cameravoering. Bij Wan ligt mijn lat qua verwachtingen minimaal op 4 sterren.

Kijk uit naar je revieuw !

Altijd fijn om te lezen

Recente jaren hebben me wel afgeleerd om ergens hyped voor te zijn. Ben het niet snel meer tegenwoordig. De teleurstelling is gauw aanwezig. Maak me lichtelijk zorgen omdat hier zo weinig buzz over is en volgens mij zelfs een paat screenings die meh waren. Maar we liggen voor op de VS. Dus het kan alle kanten op.

James Wan over Malignant... klinkt veelbelovend allemaal.

[Article] The Polarizing Nature of James Wan's MALIGNANT - nightmarishconjurings.com

Fijn. Ik zie graag je review verschijnen. Ik ga er vrijdag heen, ben zeer benieuwd maar moet voorzichtig zijn met verwachtingen...

Niks aan gelogen. Een genre blender....

[waarschuwing, de dingen achter spoiler tags verraden bepaalde zaken die je liever echt niet van tevoren wil weten]

James Wan geeft aan dat hij na de grote producties weer "kleine" films wil maken. Met Malignant keert hij terug op het oude nest. Ik ben daar blij om, want Wan heeft overduidelijk plezier gemaakt bij het maken van deze film.

Ik wist van tevoren niet echt wat ik kon verwachten, ook de trailer heb ik niet met veel aandacht bekeken omdat ik verrast wilde worden. Voordat de openingscredits rollen volgt er een openingsscene die niet zozeer spannend is, maar wel goed de toon zet. Het is anders dan wat we bij the Conjuring of Insidious gewend zijn. Hetzelfde geldt voor de openingscredits zelf.

Des te vreemder is het dat je het eerste half uur toch met een spookhuisfilm geconfronteerd wordt. Niet een origineel genre en eentje waarin Wan al een aantal films heeft gemaakt.Toch weet hij er ook in Malignant dit met het welbekende prachtige camerawerk toch enkele creepy scenes uit te toveren. Misschien niet zo spannend en effectief als Insidious en the Conjuring. Maar het werkt! Hij snapt het genre en weet wanneer hij bepaalde middelen moet inzetten. Ook hier geen valse jump scares. Het mooiste voorbeeld is als het zusje van Maddie boven voor het raam verschijnt omdat alles op slot zit. In een productie met minder talent zou dit begeleid worden met een volumeknop die vol open staat en voila, een goedkope jump scare ligt op de loer. Wan laat het beeld gewoon het werk doen en als kijker zelf kan je zelf bepalen of het voor je werkt of niet. Al blijf je je afvragen hoe die jonge lui het voor elkaar krijgen om in de meest enge huizen te gaan wonen.
Na ruim een half uur begint het genre een beetje om te buigen. Ik moet hierbij eerlijk bekennen dat het tempo van de film wat wegzakte en de spanning ook verdween. Toen de tweede akte zich op deze manier ontvouwde was ik even bang dat de film als een nachtkaars uit zou gaan. Het was vermakelijk en de kills waren on point, maar er miste iets wat de film echt bijzonder maakte. Er zaten ook wat slordigheidjes in en elementen die een beetje afbreuk deden. Het voelde erg abrubt aan toen het jongere zusje naar dat verlaten ziekenhuis ging en het eindigde ook heel abrubt. Je merkt dat hier sowieso in de film is gesneden om de speelduur onder de twee uur te houden.

En toen begon de derde akte. En man o man, ik kan ontzettend waarderen wat hier geflikt wordt. In het begin zijn we eigenlijk flink op het verkeerde been gezet en het hele spookhuisconcept wordt losgelaten. Vanaf het moment dat het losgaat in het politiebureau is het smullen geblazen. Totaal niet wat je van tevoren verwacht, maar wanneer Wallis haar personage losgaat, worden alle registers open getrokken en krijg je een soort John Wick on steroïds. Je moet er van houden en ik kan best begrijpen dat veel mensen het uiteindelijk niks zullen vinden, maar ik ben er eigenlijk zelf wel een beetje klaar mee dat spookhuisfilms een standaard einde krijgen met een soort van exorcisme. Ook Wan kon niet heel goed een einde breien aan zijn Insidious en the Conjuring 1&2. Toch een klein minpunt bij die films. En juist hier wordt het mooi aangepakt en verhoogt het de herzieningswaarde.
Hier blijkt het uiteindelijk helemaal geen paranormale demoon of wat dan ook te zijn. Nee, het blijkt dat Maddie een ranzige parasitaire tweeling in/aan haar achterhoofd heeft zitten die het volledig overneemt. Ik kon het niet helpen om af en toe flink te glimlachen. Want de actie is echt bruut en de manier waarop ze achterstevoren beweegt en het hele politiebureau afslacht, bijzonder knap gedaan. En daarbij bewijst Wan ook weer dat hij ontzettend goed actie kan filmen. Het viel me in Aquaman ook al op. Het hypnotiseert bijna.
Wan stopt ook graag vleugjes humor in zijn film. Ook dat is hier aanwezig. Niet zo overduidelijk en voor sommigen heel irritant, zoals in Insidious. Maar het is bij vlagen aanwezig op de juiste momenten. Een mooi voorbeeld is de overlevende politieagente die 911 belt en zich daarbij afvraagt, waarom bel ik de politie eigenlijk? Het hele bureau is afgeslacht. De humor is on point.

Ik moet dit nog even laten marineren, maar James Wan en scenarist Akela Cooper hebben een erg leuke mengelmoes gemaakt tussen een spookhuisfilm, een bodyhorror, een thriller, een mysterie, een monsterfilm en een..tsja..euh...ranzige actiefilm laten we zeggen?
Malignant is sfeervol, vooral in het begin erg spannend, de cameravoering is echt uitmuntend, de humor is geslaagd, de gore is ook aanwezig en het eindigt met vette actie.

Mijn vermoeden is helaas wel dat deze film voor een tweespalt gaat zorgen omdat de film anders is dan je gewend bent en vooral ook van tevoren verwacht. Het bioscooppubliek kan over het algemeen niet goed switchen in hun gedachten als een film andere dingen doet wat je in het genre gewend bent.


4,0*

Het is verleidelijk om eens achter de spoilers te loeren maar ik heb mezelf tegen kunnen houden. Ik plan om straks te gaan kijken. Bedankt om dit met ons te delen rep_robert

Klinkt weer weinig bemoedigend. Ik heb de laatste jaren al veel van die films in de bios gezien die heel wat anders bleken dan dat ze vooraf leken. Meestal bij die arthouse horrormeuk waarmee we een tijdje overspoeld zijn.

Voordeel is wel dat er een capabel iemand achter de camera staat die je dit kan toevertrouwen.

Het had ook makkelijk in schijtlolligheid kunnen eindigen. Toch gebeurt dat niet. De film wordt wel wat ziekelijker door het einde dan als het een standaard spookfilmpje was gebleven. Ik weet niet welke kant het opgaat betreft de ontvangst. We zijn letterlijk de eersten op de wereld die Malignant zien. Dat gebeurt ook niet vaak. Dus misschien zit ik er wel naast. Maar het is iig niet de meest veilige route die Wan kiest en ik waardeer dat wel.

lol jij was toch degene die vertrouwen had in James Wan?

Wel in Wan, wat minder in deze film.

Ik legde de film aan mijn vriendin uit die hem toch niet gaat zien. En tijdens het uitleggen besefte ik pas hoe waanzinnig briljant ik de richting die het verhaal op gaat vind.

Origineel is het wel, spannend eveneens, en een film die zich moeilijk laat voorspellen ook.
Ik wil geen film van Wan missen en hoopte enkele jaren geleden dat hij de derde Conjuring film zou regisseren. Nee dus, de man broedde eigenlijk op wat anders. Malignant vond ik wat minder scary dan Conjuring, niet zo rauw als Saw, maar het is wel een brutere film met gory kills en actie. Inderdaad ook heel wat genres dooreen zoal rep_robert al zei : serial killer film, supernatural thriller, horror, gestileerde actie ... Eigenlijk steekt Malignant nog het meest energie in de whodunnit... niet zozeer naar de identiteit van de moordenaar (je weet al snel dat hij Gabriel heet) maar eerder naar de aard ervan. En inderdaad, dit is wel een heel speciale baddie, redelijk ongezien.

Visueel zie ik hier nog het meest elementen van de Japanse commerciële horror in en natuurlijk Wans eigen stijl uit Conjuring, zeker in de eerste helft. Het einde laat een piepklein achterpoortje open naar franchiseland, maar dat kan alleen maar tegenvallen; hopelijk geen vervolg. Vind het op zich ook een goed einde voor een one-shot. Als minpunt vond ik het acteerwerk over de hele lijn ondermaats; niet dat ik op grootse dingen zit te wachten in een horrorfilm maar er moet toch minstens wel één personage zijn die aanspreekt. Dat was er niet; de trickery was belangrijker. Bij mij is het vertrouwen in Wan wel gehandhaafd.

PS : Ik zat helemaal alleen in de Kinepolis filmzaal... nog nooit meegemaakt.

Bwah. Deed wel sterk denken aan Miike's Imprint.

Een obscuur Masters of Horror filmpje. Ach ja Je bent qua rating iig wel positief. Dus het werkt wel de goede kant op voor je wat Wan hier doet?

Zeer stijlvolle horrorfilm waarin Wan een aantal van zijn beste regiekunstjes laat zien. Ik betwijfel of deze film goed gaat aanslaan bij het hedendaagse publiek, maar ik heb er ontzettend van kunnen genieten. Recensie volgt snel.

Ik hou sowieso wel van Wan's extroverte stijl. Ik ben iets minder fan van de politieopzet, het ondergrondse Seatlle wordt ook niet perfect gebruikt en wat mij betreft hoeft Wan ook niet z'n best te doen om te verbergen wat toch al redelijk snel duidelijk is, maar Gabriel zelf is best cool, de soundtrack vond ik een duidelijke meerwaarde hebben en er zitten toch aardig wat scenes in die blijven hangen.

En wat een verademing na die zeemeermanfilm.

Niet gezien, trouwens weinigen hebben deze film gezien ...