Let Him Go (2020)

Eindelijk weer eens een film die het predicaat drama echt verdient. Soms een beetje over 'the top' maar in z'n totaliteit een feest om naar te kijken. Costner doet het nog steeds geweldig. Lane ben ik niet zo bekend mee maar deed het ook uitstekend. Mooie setting, goed neergezet en er was toch ook een redelijk constante spanning merkbaar gedurende de hele film.

De opbouw is weer eens beter dan de climax, maar afgezien daarvan valt er veel te genieten bij deze rustige maar tegelijkertijd behoorlijk grimmige film. Het aandacht voor detail valt al snel op en er is veel ruimte voor de uitwerking van de personages, prachtig neergezet door Kevin Costner en Diane Lane, hier beiden uitstekend. Op subtiele, ingenieuze wijze wordt je als kijker het ogenschijnlijk simpele verhaal ingezogen en de spanning wordt kunstig tot het kookpunt opgevoerd. De akelige sfeer van veel scenes is bijzonder raak getroffen en bij vlagen is de film ook echt behoorlijk naar. Tegen het einde wordt alles wat simplistischer en meer voorspelbaar, maar het geheel blijft met gemak op de rails.

Lane en Costner leveren Oscarwaardig acteerwerk af in deze moderne western met elementen van The Searchers (1956) en Johnny Guitar (1954). Zij spelen het echtpaar Margaret en George Blackledge dat nog worstelt met de dood van hun zoon James op 24-jarige leeftijd. James' weduwe Lorna [Kayli Carter] trouwt enige tijd later met Donnie Weboy [Will Brittain], maar blijft in de buurt van haar voormalige schoonouders en de grootouders van haar zoontje Jimmy wonen. Maar korte tijd later blijken ze spoorloos te zijn verdwenen. Margaret en George maken gebruiken van de contacten die George als voormalig sheriff heeft opgebouwd om hun kleinzoon op te sporen.

Moderne westernklassieker begint als een tragisch familiedrama maar de spanning is al snel voelbaar. Regisseur en scenarist Thomas Bezucha bouwt die spanning langzaam maar zeker op tot een showdown die een glansrol biedt voor Lesley Manville als Moeder Weboy. Bezucha maakt tevens goed gebruik van de Canadese locaties als stand-in voor Montana en North-Dakota. Een bijzonder spannende western en een hartverscheurend familiedrama in één.

Sterk drama. Het verhaal is best aardig en de uitwerking erg goed. De film is wat traag maar wordt prima overeind gehouden door een aantal sterke scènes en zeer goed acteerwerk. Na een prima introductie is de spanning al snel voelbaar, zeker de scène aan tafel thuis bij de Weboys is ijzersterk en zenuwslopend. Verder richting het einde wordt de spanning verder opgevoerd tot de climax, die wat minder is. Het lijkt of daar flink in geknipt is. Prima film. 4.0

Ja dit is voor mij toch wel één van de beste films van 2020 hoor. Onverwacht dat wel, maar deze op een boek gebaseerde film wist mij emotioneel te raken. Kevin Costner is een acteur waar ik eigenlijk nog nooit een echt slechte film van heb gezien. De meeste zijn zelfs goed tot zeer goed en daarom wou ik deze na The Highwaymen eens bekijken en ik ben niet teleurgesteld want deze pakt grandioos uit. Ook Diane Lane is erg goed, al ken ik haar ook niet onmiddellijk van andere films denk ik. Dan besef je, wat heb ik nog veel te ontdekken.

Let Him Go is gebaseerd op een boek geschreven door auteur Larry Watson. Van de auteur heb ik nog nooit gehoord maar bedankt voor dit boek want anders was de film er nooit geweest. Deze film kent een erg realistisch verhaal. Een eenvoudig verhaal ook, maar eerlijk gezegd denk ik niet dat ik ooit eerder iets gelijkaardigs op het scherm heb gezien. Grootouders die vechten voor hun kleinkind terug te krijgen omdat ze vinden dat het slecht wordt behandeld. Het eerste uur dacht ik ja dit is redelijk standaard maar het wordt beter en beter naar het einde toe. Het ging er behoorlijk heftig aan toe. Heel goed einde ook.

“Sometimes that's all list is, Margaret. The list of what we've lost.”

Eigenlijk ben ik puur afgekomen om de goeie recensies, de hoge stemmen en ook het hoge stemgemiddelde die deze heeft. Toch na het lezen van de recensies ben ik met veel moed de film in gedoken, ik had er zin in. Echter toen ik was begonnen met de film viel me één ding best tegen, dat is dat het best lang duurt voordat je een beetje lekker in het verhaal zit en ik had er zelf best wel veel moeite mee dat ik zeker een uur mijzelf best heb verveeld want sommige scenes leken wel heel langdradig te worden. Dat de cast dan wellicht het goede puntje is in de film wist mij zeker niet te overtuigen te genieten van de film.

En het is dan echt de verbintenis die ‘Diane Lane’ en ‘Kevin Costner’ laten zien als of de twee jaren lang al aan elkaars zijde staan en wellicht ook buiten de filmwereld. Dit is wellicht ook wel het mooiste om te zien in de hele film want de overige cast deden het wel aardig maar ik vond er nergens echt iemand boven uit springen en dat was zeker wel iets wat ik miste, de twee boven genoemden.

De film kwam heel traag op gang. Het moment dat die man een ongeluk kregen tot het feit dat ‘Lorna’ geslagen wordt daar gaat wel even wat overheen maar ook hun reis naar ‘Lorna’ waarna deze zijn verhuisd naar een andere staat duurt echt veelte lang. Zo sliepen ze een keer in een politiegebouw en was het voornamelijk veel gelul. Na een uur tijd wordt het toch wel wat leuker omdat er dan wat schot in de zaak komt als ze bij de familie ‘Weboy’ aan komen en de film wordt dan ook steeds interessanter, de sfeer wordt grimmiger en het voelde eindelijk wat meer interessant aan. Daarna worden de twee verrast door de komst van de familie in hun hotelkamer en hakken de vingers van ‘George’ eraf en vanaf dan slaat de film over van een vrij trage film naar een volle reddingsactie/ helden film, wellicht meer duidend op ‘wraak’ dan echt een helden film maar, wel te Amerikaans en te typisch dus erg voorspelbaar.

Hoewel ik dus erg hekel op het begin vond ik zeker het tweede uurtje veel interessanter om te volgen en werd de film ook leuker. Het was zeker geen verkeerde zit, het verhaal is vrij simpel en word erg leuk vertolkt door de cast en het concept is wat cliché, niks mis mee. Toch blijft het eerste uur mij achtervolgen waar ik me toch echt niet heb vermaakt en ik wel moeite had de film bij te benen, veel hoofdelementen onthoudt je wel maar er was ook best veel om de film heen wat gewoonweg niet boeiend te noemen was. Best zonde aangezien ik er wel veel zin in had. Maar toch voor het tweede deel van de film en de twee sterren uit de cast die ik hierboven al eens noemde zorgden er toch voor dat ik net op een voldoende uit kom.

3.0*

Een echte western, in zijn genre een van de beste. Denk dat als je hier een sergio leone op los had gelaten en een soundtrack van morricone in z'n beste dagen dat je een topfilm had gehad.

Let him go is een film waarvan ik op het begin tijdens het kijken wel dacht dat het wat zou gaan worden. Het trage tempo is niet verkeerd want dat past prima bij de sfeer. Echter vond ik het toch allemaal wat sappig worden en wat braaf. Had het gevoel dat ik van alles al wat gezien had. Op de een of andere manier kon het me niet geheel bevredigen. Kevin Costner is toch wel nog steeds een top acteur die hier tussen de linies knap werk verricht.

Goeie film over een koppel die na het verlies van hun zoon, op zoek gaan naar hun kleinzoon. Een goed verhaal dat hier een onderhoudende film oplevert. Een aangenaam tempo en een fijne setting (North Dakota, jaren '60). Diane Lane en Kevin Costner zijn perfect gecast samen en hebben een mooie wisselwerking. Een aantal sterke en spannende scenes (zoals het etentje), maar het einde is net wat te gemakkelijk en daarom net geen 4.0 sterren.

Keurig kippenvel.

Dat Kevin Costner en Diane Lane een goed duo vormen weten we sinds Superman. Zo ook dus hier in deze lome thriller, die zich allereerst als drama aandient. De grens tussen de genres verloopt naadloos en zorgt juist voor extra kippenvel als het keurige tweetal de confrontatie met een asociale familie moet aangaan. Aangevoerd door Jeffrey Donovan weet je al vrij snel hoe laat het is. Het onheil kan beginnen.

Clichés worden niet geschuwd maar de film is ook degelijk en sfeervol. De relatie tussen de twee hoofdrolspelers vormt een goede basis om afschuw op te wekken. Veel gebeurt er niet, maar psychologische oorlogsvoering en een eerste geweldsuitspatting weten de juiste snaar te raken. Ondanks dat de film weinig verrassingen kent - maar gelukkig wel een écht clichématig einde vermijdt - is hij voldoende sterk.

***½

Met dank aan Universal voor het recensie-exemplaar.

Dit is een goed film. Het verhaal speelt zich af in de jaren 60. En dat merk je dan ook wel dat ze toen niet zo snugger waren als nu. Vooral als het gaat om kinderbescherming, etc.

Opa en oma vinden dat hun kleinkind niet goed wordt opgegroeid en willen het kind zelf gaan opvoeden. Dat is eigenlijk waar de film over gaat. En dat gaat natuurlijk niet zomaar.

De spanning tussen de twee families wordt zeer goed overgebracht. Ik kreeg er een akelig gevoel bij. Vooral Lesley Manville speelt fantastisch. Zo'n 'white trash tokkie' moeder. Terwijl ze in 'Another Year' een heel ander type (kwetsbaar) speelt.

Ook Diane Lane speelt geweldig en wat een mooie vrouw om naar te kijken. Ze heeft jammer genoeg niet veel echte goede rollen ooit gekregen. Kevin Costner speelt mooi ingetogen en sterk.

De film is eigenlijk heel simpel, maar zeer effectief. Zeker het kijken waard.

Het gewelddadig thriller-einde is natuurlijk hetgeen dat het meest zal bijblijven van deze film al pikten we onderwege toch ook wat mee van de sfeer aldaar van de sixties, hoe politie weinig respect en verantwoording had tov gerechtigheid en ook hoe de oorspronkelijke bewoners (zeg, de Indianen) onheus werden behandeld.
Margaret wou haar kleinzoon, maar betaalde er voor met het verlies van haar man.
Goede vertolkingen, overigens. Lesley Manville als de onvoorstelbare Blanche, deed me af en toe denken aan Kathy Bates in "Misery".

Het drama genre en met Kevin Costner, dan weet je eigenlijk al wat je te wachten staat: een goede film!

Hèt woord in film beoordelingen van de laatste tijd is blijkbaar "traag", iets wat niet te begrijpen is in dit genre voor mij.

De film heeft een hele goede opbouw en verteld echt een verhaal.
Het heeft de rust en geeft de mogelijkheid tot conversaties en goed acteerwerk met 2 uitstekende hoofdrolspelers die goed en geloofwaardig acteren.
Door deze opbouw komt er geleidelijk aan steeds meer spanning in de film met een behoorlijke onverwachte climax.

Slechts enkele hele kleine minpuntjes: Wat was de rol van die indiaan? Zonder deze was de film exact hetzelfde. Graag had ik iets meer wanhoop en ellende bij Lorna gezien, terwijl het ook grotendeels om haar draaide kwam ze vrij weinig in beeld. Het einde vond ik Margarete toch wat makkelijk over de dood van George heen stappen en leek haar kleinzoon genoeg voldoening te geven . Al met al deed dit verder weinig af op het totaal beeld van de film, waarin overigens een erg mooie 60's sfeer werd neergezet. De huizen, straten, kleding en vooral auto's zagen er perfect uit.

Uitstekende film!
8
4*

Ik vond het allemaal niet zo bijzonder. Een typisch Amerikaans familiedrama, verpakt als een pseudo-western waarin geweld een vooraanstaande rol speelt. In mijn ogen heeft de film een serieus geloofwaardigheidsprobleem. Wel een mooie rol van Diane Lane.

Prachtige ontroerende drama film.

Met een op sommige momenten beklemmende sfeer.

Met fantastisch realistisch acteer spel.

Van vooral Kevin Costner en Diane Lane.

Met mooie fijne, film muziek.

Zeer geslaagde film.

De tijd genomen om verhaallijnen en kareakters uit te werken. Maakt het boeiend. Costner uiteraard geschikt als stille wateren diepe gronden karakter. Lane excelleert. Het op zich simpele verhaal kan gezien worden als hoe een groep rouwdouwers, familie dit geval, de locale samenleving incl. sheriff naar de hand zet en opvattingen wat juist is en niet bij de vullis zet. Net zoals Trumpers dit plegen te doen.

Oei, wat viel dit tegen.... een uiterst zwaarmoedige, deprimerende film waarin weinig gebeurt en waarin de hoofdrolspeelster zich te goed doet aan overacting.

Ik zal niet zeggen dat het een 'prul' is, maar 'goed' is het zeker ook niet. En ik vond het een bijzonder nare film om te zien, maar dat is natuurlijk persoonlijk.

Kevin Costner acteert prima, maar heeft helaas een erg stille rol gekregen (hij kon zijn tekst in een paar uren memoriseren verwacht ik). Wat meer dialoog zou de film goed hebben gedaan. Diana Lane acteert niet best: overacted! Alle bijrollen doen het ronduit slecht (met uitzondering van Lesley Manville) en ongeloofwaardig, in het bijzonder Will Brittain en Kayli Carter. Beide komen totaal niet geloofwaardig over. Het eerste uur van de film is erg saai. De context moet 'even snel' geschetst worden (grote stappen snel thuis) vervolgens wordt er drie kwartier aan niets besteed. Pas in het 2e deel begint de film eindelijk een beetje op gang te komen (maar blijft traag).

Positief is de omgeving (de filmmakers vonden blijkbaar dat North Dakota in de jaren 60 het meest lijkt op het huidige Alberta in Canada) en de jaren 60 sfeer wordt goed neergezet. De mooiste scene is zonder twijfel wanneer Margaret en George 'pork chops' bij de Weboys komen eten. Een briljant moment in een verder saaie, trage en donkere film.

Ik zou bovenstaande nog hebben kunnen accepteren en mogelijk de film met 2,5 of zelfs 3 sterren hebben kunnen waarderen, als het niet zo'n nare film zou zijn geworden. Ik on geen, maar dan ook echt géén enkele sympathie opbrengen voor de hoofdpersoon Margaret. Wat een naar en manipulatief persoon. Een slang. Ik weet niet zeker of dit komt daar haar kille en egocentrische manier van acteren of dat dit zo bedoelt is, maar in beide gevallen levert het een zwartgallige film op waar ik me 2 uur aan heb lopen ergeren. Ze is geobsedeerd door haar kleinzoon. Het lijkt haar maar weinig te schelen dat ze uiteindelijk haar man heeft verloren, ze liegt tegen haar schoondochter om haar er toe te zetten haar zoon af te staan of desnoods zelf mee te komen (ze wordt dan gedoogd). De wereld draait om Margaret en om niemand anders. Vul dit aan met regen, donkere scenes, weinig kleur en wat trage/melancholische muziek en je hebt een film waar je zeker niet vrolijk van wordt.

Kijken op eigen risico! Als je bovenstaande na 15 minuten herkent en je er aan stoort, dan is mijn advies: afzetten en een andere film opzetten als het nog kan (het verandert namelijk niet). Voor mij persoonlijk 1 ster, maar ik zal er 2 geven omdat het geen 'prul' is. Maar ik vond het echt zonde van mijn avond.

Geen slechte film, maar mocht voor mijn part minstens 30 minuten korter. Bij momenten zeer traag, heb af en toe dus doorgespoeld. Heel veel afwisseling zat er ook niet in het verhaal, beetje eentonig. Op het acteerwerk heb ik niks aan te merken.

Best wel spannende en ook goed geacteerde film.

Prachtige film. Heerlijke slow movie met een hele ingetogen sountrack. Die is intiem en een

van de peilers die deze film draagt. Kostner kon me erg bekoren hier. Het acteer werk is ook oke in deze film. Goed gespeelde bijrollen ook van onvoorspelbare personages. Die zorgen voorn een continu kruipende spanning. De weinige actie is realistisch weergegeven. Alsmede ook enkele intieme scenes die zonder teveel sentiment gebracht worden. De cinematofrafie is prachtig maar schurkt wel tegen mooifilmerij aan.

De regisseur worstelt wel met het einde. Dit is een roman verfilming en zo vaak zie je dat productie teams van films daar moeite mee hebben. Logisch, in een boek is er meer ruimte voor gevoelens en details .

Hier voelt het einde toch versneld, gemakkelijk en onlogisch aan. Het zij zo. Heerlijk genieten deze film. Een 8.