• 15.798 nieuwsartikelen
  • 178.252 films
  • 12.223 series
  • 34.000 seizoenen
  • 647.386 acteurs
  • 199.074 gebruikers
  • 9.375.568 stemmen
Avatar
 
banner banner

Lost Girls and Love Hotels (2020)

Drama / Thriller | 97 minuten
2,12 38 stemmen

Genre: Drama / Thriller

Speelduur: 97 minuten

Alternatieve titels: I Am Not a Bird / Lost Girls & Love Hotels

Oorsprong: Japan / Verenigde Staten

Geregisseerd door: William Olsson

Met onder meer: Alexandra Daddario, Takehiro Hira en Carice van Houten

IMDb beoordeling: 4,7 (6.239)

Gesproken taal: Engels en Japans

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Lost Girls and Love Hotels

De Amerikaanse Margaret bevindt zich in Tokio waar ze overdag Engelse les geeft. 's Nachts poogt ze zich in het bruisende uitgaansleven te verliezen in drank en seks, om haar verleden te kunnen vergeten. Na verschillende onenightstands ontmoet Margaret Kazu op wie ze verliefd wordt. Maar een relatie beginnen is praktisch onmogelijk.

logo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm still

Externe links

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van BBarbie

BBarbie

  • 12893 berichten
  • 7675 stemmen

Donkere film over de destructieve escapades van een uitspraakcoach, die a.h.w. een dubbel leven leidt. De titel dekt letterlijk de lading, maar verwacht geen spannende of romantische cinema. O ja, voor ik het vergeet, Carice van Houten heeft een inhoudsloos bijrolletje.


avatar van schumacher

schumacher

  • 4566 berichten
  • 4267 stemmen

Mooie meid, slechte film.


avatar van stinissen

stinissen (crew films & series)

  • 23444 berichten
  • 76936 stemmen

Beide niks.


avatar van rep_robert

rep_robert

  • 27517 berichten
  • 4085 stemmen

Ik kan dit soort films wel waarderen. Een bloedmooi meisje die een beetje verloren door een onbekende stad rond dwaalt. Daddario speelt deze rol goed en ik voelde de radeloosheid die ze uitstraalt. De film is klein en het voelt vooral als een audiovisuele ervaring aan. Deze kon ik enorm waarderen, maar ik zie de tekortkomingen ook. De bijrollen voegen niet echt heel veel toe, Carice van Houten is niet meer dan beeldvulling. Daarnaast had ik bepaalde plotelementen wat sterker uitgewerkt willen zien, zoals het leven van Daddario overdag. Maar de nachtelijke escapades bevielen me zeer en het smaakt toch wel een beetje naar meer.

3,0*


avatar van james_cameron

james_cameron

  • 7001 berichten
  • 9789 stemmen

Alexandra Daddario is hier vrij goed als verloren ziel in Tokio, maar de film om haar heen is matig en best saai. Aan mooi camerawerk en treffende sfeerbeelden geen gebrek, maar de personages zijn ongrijpbaar en de gebeurtenissen niet bepaald boeiend. Dit is duidelijk geen nieuwe Lost In Translation.


avatar van Alathir

Alathir

  • 2130 berichten
  • 1636 stemmen

Zwakke film. Probeert zowat een nieuwe Lost in Translation te zijn maar slaat daar allesbehalve in. Daddario doet op zich nog haar best om dit slappe vehikel te redden. Dit is wel sinds lang misschien haar meest gedurfde film. Rest zijn zo wat de standaard komedies in Hollywood waarin ze te zien is maar hier gaat ze naar Azië. Ik vrees dat Daddario ook niet meer zo knap is als vroeger en misschien dat ze daarom wat in de vergetelheid begint te raken in Hollywood. Nouja, met deze film gaat ze haar carrière naar mijn inziens ook geen boost geven.


avatar van Collins

Collins

  • 7301 berichten
  • 4311 stemmen

De film wordt in diverse artikeltjes wel gekenschetst als een mengeling van Lost in Translation (2003) en Fifty Shades of Grey (2015). Die vergelijkingen zijn niet geheel onterecht. Regisseur William Olsson gebruikt de anonimiteit van het bruisende Tokyo om een vrouw (Alexandra Daddario) op haar zoektocht naar zichzelf te begeleiden. De manieren waarop zij zoekende is zijn nogal destructief van aard. Sado-masochisme en alcohol spelen er een belangrijke rol in.

Klinkt op zich wel interessant. Maar is het niet. Het verhaal is voorzien van een doorzichtig laagje halfbakken persoonlijk leed dat substantieel wordt gevoed met platitudes. Eigenlijk is de film weinig meer dan een lompe aaneenrijging van gemeenplaatsen. Het Japanse decor verleent de film een tijdelijk vleugje exotisme, dat in beginsel de ledigheid van het gebodene nog enigszins camoufleert. Na de exotische gewenning, valt de film op zichzelf terug en wordt de kijker met veel lucht geconfronteerd. Behalve het verhaal is ook de begeleidende beeldenreeks prikkelarm. Zowel erotisch als filmisch. Saaie boel.

De film heeft een belangwekkende boodschap. Een vrouw die haar traumatische verleden niet heeft verwerkt, moet zichzelf compleet verliezen om zichzelf te vinden. Jaja. Ik had wel willen weten wat dat traumatische verleden nu precies voorstelde. Olsson houdt dat stukje informatie goed verborgen voor de kijker. Het doel daarvan ontging mij. Tenzij het beoogde doel is om bij de kijker een totaal gebrek aan interesse voor de getraumatiseerde vrouw te kweken en/of een absolute afwezigheid van inleving in de personages te ervaren. In dat geval begrijp ik de visie van Olsson.

De film bevat geen verhalende verwondering en geen aangenaam persoonlijk mysterie maar geeft blijk van weinig sturing, weinig duiding en veel los zand. Het acteerwerk valt bovenop alle ellende ook nog eens zwaar tegen. Alexandra Daddario ziet er leuk uit, maar weet geen enkele vorm van emotie overtuigend over te brengen. Daddario is een storend slechte actrice.

Lost Girls and Love Hotels is een opwindende titel voor een holle en langdradige film.


avatar van BlueJudaskiss

BlueJudaskiss (moderator films)

  • 11913 berichten
  • 5314 stemmen

Rare maar toch zeker aangename film - niet het rampgebied wat ik in recensies zo vaak voorbij zie komen, echt allesbehalve. Het enige probleem vond ik dat het personage van Alexandra door de hele film fladdert zonder dat ik echt hoogte van haar kreeg, en ik had ook zonder die voice-over gekund.

De film boeide me, met de soms lekker broeierige sfeer en een Japan dat mooi in beeld kwam met gewoon het alledaagse. En het was erg fijn dat de Japanse personages als echte mensen werden neergezet, en niet in de freakshow die Lost in Translation heette, hoe mooi ik die film ook vond. En leuk om Carice van Houten weer een keer te zien.

Prima tussendoortje. 3,5*