Legado en los Huesos (2019)

Een beetje een warrig verhaal met, wat een gedeelte betreft, open einde. Op zich wel spannend en goed neergezet, maar het duurde allemaal net iets te lang. Misschien had ik de boeken wel eerst moeten lezen. Van mij toch nog 3,5 ster.

Geweldige net als deel 1 erg meeslepend en zeker een vervolg op komst. Dit was horror mysterie thriller alles in 1.

Hoe noemt deel 1 dan? Dit is nieuw voor mij, maar ben wel geintresseerd in Spaanse horror/mistery

Ik kijk naar de serie Papel maar een film in het Spaans kijken is voor mij heel moeilijk.

Ik kon me er moeilijk in inleven en het sleepte mij ook niet mee.

Mensen, mensen, dit behoort tot een trilogie. Dit is deel 2.Warrig verhaal dan over duivelgedoe en mystery., kon er niet bij blijven. Ook al die namen van...ja waarvan eigenlijk??.. Paar keer gestopt en weer verder..geen touw aan vast te knopen. Als je erin komt als tomaat , kom je er als komkommer uit.... Je moet echt deel 1 gezien hebben, anders begrijp je r niet veel Na 48 min mee gestopt
en duivel-moeder loopt nog vrij in het bos, dus er is ook een deel 3

Toch wel een aanrader en aan dat Spaans raak je gewend met al die series zoals Narcos en La Casa.

Wij hebben ons vermaakt en wel wat luguber

Warrig verhaal hoor, bijna niet te volgen. De muziek maakt het spannend, verder totaal niet spannend.

Misschien wel even handig. Dit is nl deel 1: El Guardián Invisible (2017)

Staat ook op Netflix.

Sorry, heb dit na 1 uur verveling afgezet. Zoals vele Spaanse films op Netflix ongelooflijk slecht. Warrig ongeloofwaardig verhaal, en weer het grootste probleem, mijn koelkast acteert beter! Zelfs in lockdown is dit niet vol te houden. Hou jullie gezond...

Tsja, wat te vinden van deze film.. Op zich is het acteren idd niet zo geweldig en zijn er regelmatig onduidelijke stukjes. Maar de kern, het gegeven, van de Baztán trilogie is wel heerlijk mysterieus en hekserij waardig. De moeder van Amaia speelt een heerlijke rol. Vooral de confrontatie tussen moeder en dochter met het doorkijkraam is een lekker creepy moment. De Spaanse acteerstijl van emoties, doordringende blikken, monotone dialogen en onbegrijpelijke stiltes blijft iets wat mijn Nederlandse cultuur niet altijd begrijpt.

Toch wel benieuwd naar deel 3 want beide moeders zijn nog niet klaar met elkaar..

Verhaal pakte mij toch wel. Spel adequaat, Indrukwekkende natuur en wateroverlast.

Toch maar deel 1 ook proberen.

Met een rotgang gaat inspecteur Amaia langs allerlei plekken en personen om informatie in te winnen over weer een lugubere zaak te Baztan. Een hele wasliijst is het waar ze is geweest. Sommige scenes zijn zo haastig gemaakt dat het bijna lachwekkend wordt.

Acteerwerk is matig, vooral de Engelse dialogen zijn vervelend om te horen en ook de tante van Amaia wordt slecht neergezet. Toch is het wel een sfeervolle en zo nu en dan spannende film, maar voor sommige dingen zoals de shots van het landschap of de helicopterviews van het dorp, had wat meer tijd voor mogen worden uitgetrokken. Dan maar wat minder bezoekjes.

Sterker dan deel I en ik ga de trilogie ook wel afkijken.

Een prima sfeervolle 2e deel in de Bazan Trilogie. In deze misdaad thriller waarin net als in het 1e deel El Guardian Invisible uit 2017 is alles goed verzorgd. Er wordt tot het einde niets prijs gegeven en je kan als kijker dus wederom lekker mee rechercheren. Een goede productie ik heb mij er gisteravond prima mee vermaakt. Nu wachten op deel 3 uit de Bazan Trilogie.

Geen touw aan vast te knopen...

Met moeite heb ik 3** toegekend aan het eerste deel van de trilogie, twee keer gezien omdat ik niets meer wist van het verhaal en bezig wilde met het tweede en derde deel. Deel één was gewoon niet sterk genoeg om de kwalificatie thriller te verdienen, door acteerwerk, regie en script. Vooral het gewauwel met de FBI-agent was een doorn in m'n oog. Crew verzoop zichzelf in het pretentieus verhaaltje dat graag krachtmeting aan wilde gaan met bijvoorbeeld Milleniumtrilogie en Departement Q. Helaas kwam het nergens ook maar in de buurt, voor mij een tegenvaller want Spanje heeft geweldige politiethrillers geleverd en had toch wel aardige verwachtingen.

Maar goed, deel twee had misschien wel meer in de melk te brokkelen was mijn gedachte. Dus vier begonnen aan Legado en los Huesos, met de bekenden uit deel één. Niet de beste cast als je het mij vraagt maar heb ook wel slechter gezien. Het begint in ieder geval weer mysterieus, hopende dat het verhaal ditmaal sterker uit de verf zou komen. Bouwend op het voorgaand verhaal.

Maar meteen merk je weer hetzelfde als bij het eerste deel, het verhaal mist de zuigende kracht van je aandacht. Meestal wordt ik opgeslokt door mysterieuze thrillers, maar hier ontbrak dat. Ikzelf denk de de cast niet sterk genoeg is en het script ook niet echt meehelpt. De vele familieperikelen waren voor mij wederom menigmaal overbodig, een baby aan de borst totaal nutteloos. Maar goed, het verhaal ging tenslotte om zuigelingen. Het doet vaak gehaast aan, is slordig op momenten.

Nee, wederom net niet. Voor de TV is het wel oké te noemen, voor een doorgewinterde filmkijker zul je niet onder de indruk raken van dit alles. Ik moet wel zeggen dat de oude moeder wel een prima rol neerzet, wat een creep zeg. Gelukkig zal ik die terug zien in deel drie, laatste kans voor de crew om mij eens echt te gaan overtuigen dat ze wel iets met het verhaal kunnen. Want het verhaal, daar ligt het voor mij niet aan. Het is voor de tweede maal slecht in uitvoering gebracht.

2,5**, meer kan ik er niet uitpersen.

Meer van hetzelfde. Matig vervolg op El Guardián Invisible (2017) en dat was op zich ook al geen hoogvlieger. De film laat de toeschouwer achter met een heleboel vragen, i.h.b. over de moeder van de inspecteur en haar geestelijke begeleider. Ik hoop dat deel 3 het gemiddelde van deze trilogie een beetje opkrikt.

Weer een mooie Spaanse film, alleen bij deze moest je zeker in het begin alles goed volgen.

Maar met een spannend slot, maakte het dit weer allemaal goed.

3.5 ***

Op naar deel 3

Begint erg sterk maar dan is er veel te veel aan de hand en word het rommelig.

Geen touw aan vast te knopen.

Meer regen en Spaanse folklore in een politieonderzoek rond babymoordenaars. Om de één of andere reden zat ik hier meer in dan in het vorige deel, terwijl ik niet goed zou kunnen aangeven wat dit vervolg beter of onderhoudender maakt. Misschien toch omdat de macabere moeder-dochterrelatie tussen Amaia Salazar (Marta Etura) en Rosario (Susi Sánchez) wat meer op de voorgrond komt? Het geeft een psychologisch sterk motief van een dochter die worstelt met een loyaliteitsconflict naar haar moeder. Enerzijds bezorgdheid en genegenheid omdat ze dit nu eenmaal voelt naar een biologische moeder, maar anderzijds de steeds terugkerende angst dat deze vrouw echt zo kwaadaardig is als in haar herinneringen. Het is alleen zo jammer dat 'Legado en los Huesos' (2019) nodeloze omwentelingen en uitweidingen nodig heeft om tot die kern te komen. Al moet ik zeggen dat de keurig opgebouwde climax veel goed maakt.

Macabere thriller in het hartje van Navarra, waarin inspecteur Amaia Salazar een aantal zelfmoorden moet oplossen; er worden verder ook delen van kinderskeletten gevonden en een wederkerend woord : Tarttalo. Net als in El Guardian Invisible, speelt het heidense verleden van de streek een rol in dit spannende verhaal waarachter een mysterieuze sekte zich begint af te tekenen, waartoe ook Amaia's moeder behoort . De film biedt weinig antwoorden op het einde en laat de weg open naar de derde film, maar de enquête is spannend gebracht en brengt de onderzoekster in haar eigen familiaal verleden. Niet tegengevallen maar ietsje minder dan Guardian Invisble.

Vrij flauw vervolg op de betere eerste film. Bizar dat men noodzakelijk wou voort breien op de eerste film hoewel deze productie perfect afzonderlijk bekeken kan worden. Beetje vergezocht allemaal. Het plot spreekt ook een stuk minder aan behoudens het sterke begin. Nadien verzandt het in onrealistisch gemekker en mystiek.

Ik kon na verloop ook niet meer zo goed volgen. Lag het aan mij of aan het rommelige plot? Vond sommige conclusies of plots nogal makkelijk en toevallig. rechercheur Amaia blijft wel een leuk personage, maar de randfiguren komen nauwelijks uit de verf. Van een speurdersduo is eigenlijk geen sprake. Vermakelijk blijft het zeker wel, maar eruit springen deed het nooit.

Tweede deel uit de Bazan Trilogie waarin inspecteur Amaia Salazar terugkeert naar de Baztan vallei voor een nieuw mysterie waarbij er een bizar patroon wordt gevolgd van zelfmoorden die je ook laat herinneren aan een moord uit de vorige zaak in deel 1. Helaas is dit vervolg heel wat minder ondanks de geslaagde de macabere moeder-dochterrelatie tussen Amaia en Rosario. De rol van de moeder wordt prima ingevuld door Susi Sánchez. De scène tussen moeder en dochter met het doorkijkraam in de psychiatrische inrichting is een lekker creepy moment. Maar je krijgt in een overdreven tempo in Spaanse taal heel wat informatie te slikken die je al of niet op dat moment kan plaatsen. Er passeren heel wat personages die toch vaag uitgewerkt blijven. Het plot heeft teveel onnodige dialogen waarbij de vaststellingen nogal een toevallige uitkomst hebben. Door het snelle tempo van praten soms ook niet te volgen. Ook qua spanning blijf je wat op je honger zitten ondanks de mysterieuze insteek rond kinderskeletten en zelfmoorden. Neen , dit is niet echt een geslaagd vervolg en de interesse naar het derde deel is ook al niet bepaald groot. 5/10

Ondanks de zwakke plekken waar Noodless op wijst, vond ik dit tweede deel van deze trilogie heel wat heftiger dan deel 1. Ik moest na afloop gewoon even bijkomen. Het verhaal bevat natuurlijk wel een aantal ongerijmdheden, maar daar moet je dan maar in meegaan. Dat griezelige ritueel in die grot en de moeder net op tijd komt om haar kind te redden en die glibbertocht door dat bos vond ik wel bloedstollend. Hier en daar krijgt de katholieke kerk ook nog wel een veeg uit de pan, en dat zie ik altijd graag. Aardig ook om te zien dat de relatie van die politievrouw en haar partner van geen meter spoort.

Maar wat het meest bijblijft is die watersnoodramp in de straten van dat stadje, een bijna getrouwe kopie van die verschrikkelijk ramp in september/oktober van dit jaar in de buurt van Valencia en Andalusië als gevolg van eenzelfde regenval die maar dagen en dagen aanhoudt. Dat kun je niet ensceneren voor een film. Maar hoe zit dat dan met die twee vrouwen die door de stroom bij dat huis proberen te komen. Die zouden in werkelijkheid door de woeste stroom zijn meegesleurd en verdronken. Het moeizame wegscheppen van de moeder die achterblijft hebben we dagenlang gevolgd op de tv.

Na El Guardía Invisible is dit t vervolg. Sterk verhaal gekoppeld aan het persoonlijke leven van "Salazar" goede rol van Etura. Stap voor stap wordt blootgelegd hoezeer er een "malificent" groep huis houdt in de Pyreneeën. Goede combi van thriller en drama die aanspraak maakt op je denk en ontledingsvermogen. Sinister en fascinerend.