El Guardián Invisible (2017)

Ik verwacht geen topfilm maar ben wel benieuwd.

Vanaf vandaag op Netflix.

Een Spaanse thriller, een combinatie die menigmaal mij veel genot heeft gebracht. Ook bij deze had ik aardige verwachtingen, het verhaal lokte mij met gemak over de streep om deze prent een kijkbeurt te geven. Had er zin in.

De setting is droevig, in de volle regen en in het duister en mist gehuld onderzoekt inspecteur Amaia een moord op een jong meisje. Deze toon zal zich de gehele film doorzetten en daarmee geeft het een versterkende werking van de emoties van Amaia weer. Ze zit nu niet bepaald in het gelukkigste deel van haar leven. Ze kampt met flashbacks van haar jeugd en daarnaast is ze niet tevreden over de gang van zaken binnen haar werk.

Al snel blijkt het dat deze moord niet op zichzelf staat, ongeveer een maand eerder is nabij plaats delict ook een vrouw gevonden die overeenkomsten vertoont in modus operandi. Amaia wordt hierheen gezonden om ook die moord te gaan onderzoeken om zo meer over de dader te weten kunnen komen. Vanaf dat moment spreekt men van een seriemoordenaar, Amaia gaat snel over op de gebruikelijke onderzoeksmethoden.

Amaia is terug waar ze geboren is en ervaart steeds hevige flashbacks van haar jeugd, een tweede lijn naast die van de seriemoordenaar in het verhaal. Ze komt haar familie en vrienden tegen, iets waar ze ook nier erg gelukkig van kan worden. Er speelt iets binnen haar familie waar je als kijker mondjesmate langzaam informatie over krijgt.

Heel erg sterk is het allemaal niet. Begrijp me niet verkeer, het is een aardige whodunit maar daar blijft het dan ook wel bij. Het mystieke is niet mijn ding, niet interessant voor mij. Daarnaast vond ik de tweede verhaallijn, de flashbacks van Amaia's jeugd, ook niet erg interessant. Ik had liever veel meer concentratie op de seriemoordenaar willen zien, de informatie over haar jeugd vertraagde de film nogal. Daarnaast is de lengte van de film ook niet een pluspunt te noemen, had een half uurtje af gekund wat de film ten goede was gekomen.

Qua acteerwerk valt er niet echt veel op aan te dingen, niet bijzonder maar het kan er mee door zonder storend te zijn. De regie en het camerawerk is prima te noemen, de setting is toch wel het hoogtepunt van deze film. Het verhaal stoorde mij licht omdat het twee wegen bewandelde, de familiare rompslomp is er eentje om niet boeiend te noemen.

Tja, niet slecht maar ook niet heel goed. 3**, Kaliber tv-film, heb betere thrillers uit het land gezien.

Het wil/kan nergens echt spanning opbouwen, het grote gemis in deze prent

Op aanraden van kap gezien op Netflix. Prima detective volgens modern stramien: denk aan de serie the Killing: getroebleerde vrouwelijke detective in de regen. Soms ook best eng. Vooral die moeder.

Best wel sfeervolle thriller met vleugje mysterie. Denk beetje aan Silence of the Lambs maar dan niet dat hoge niveau.

Met vlagen goed geschoten met volgens mij regen in elk shot. Acteurs zijn overtuigend genoeg. Toch wel weer een aanrader uit Spanje.

??????????????

Qua sfeer vond ik deze film hetzelfde hoekje opzoeken. Idem voor bijvoorbeeld Prisoners.

Ik kan voor geen nanometer een vergelijking trekken. Wat voor hoekje bedoel je nou precies, terugkoppeling op familie? Spiekers op leeg water zuuk'ng.

Om te beginnen ben ik niet zo van de Spaanse, Franse of Italiaanse film, het taaltje geeft voor mijn gevoel teveel opgefokte dialogen en omdat ik de taal niet spreek (bij Engelse of Duitse films nauwelijks ondertiteling nodig) moet ik weleens terug scrollen. Maar uiteraard is dat een kwestie van smaak. Heb in mijn review dus geprobeerd daar wat doorheen te prikken.

Het verhaal begint wat moeizaam met de familiegeschiedenis rond de centrale politie inspecteur (vertolkd door Marta Etura) en flashbacks maar moet zeggen dat vanaf halverwege mijn aandacht toch wel beter aanwezig bleef omdat ik gaandeweg nieuwsgierig werd naar het plot en omdat het verhaal helemaal niet slecht in elkaar stak en de regisseur hier en daar toch veel geleerd bleek te hebben van de grotere Amerikaanse films uit het genre. Maar zonder dat het een jatwerk werd, er zaten ook wel originele elementen in zonder de plot te verraden. Ik vermoed dat onder meer Silence of the Lambs een rol speelde als inspiratiebron maar ook niet meer.

De sfeer is wat eentonig alsof het er continue regende maar voor mij was dat niet storend. Verder heeft men wat plaatselijke platteland folklore elementen erin willen stoppen zoals de beschermengel en wat kaartlezerij maar dat had voor mij niet gehoeven, dit haalde het verhaal enigszins omlaag waardoor het aan geloofwaardigheid inboette. Kan best dat Spaanse kijkers dit als zoete koek hebben geslikt als zijnde hun ding.

Solide film waar ook veel Amerikaanse genre films zeker niet tegenop kunnen.

Tegenwoordig heeft Hollywood voorbeelden nodig vanuit landen die gewoon nog echte kwaliteit bieden. Frankrijk, Spanje, Zuid Korea en de Scandinavische landen zijn gewoon dé productielanden die de touwtjes in handen hebben. Veelal terug te zien in de vele goedkope remakes van films uit de genoemde landen die het Trump-gebied maakt. Een goedkope run vanuit Hollywood om de kas te spekken zonder enige moeite voor een goed verhaal te hoeven doen.

Niet om betweterig over te willen komen maar ik nodig je uit om je meer te gaan verdiepen in de producties van eerder genoemde landen. Dan zul je heel snel doorhebben dat het Amerikaanse land echt niet meer the place to be is voor goede producties. Ik was zo'n 20 jaar terug helemaal verzot op Hollywood producties maar dat is bijna helemaal verdwenen. Gelukkig hebben we de klassiekers nog uit Hollywood, goede films komen er maar zeer zuinig meer vandaan. Daarom, nogmaals, probeer de films uit die landen eens meer. Het is wennen omdat je de taal een gewenningskuur moet geven maar de verhalen en de regisseurs maken er nog wat van.

Ik zag even snel je beoordelingen van Citizen X en Mississippi Burning. Je kent de klassiekers!

Ben er mee bezig....Zit een beetje veel te schuifelen en naar de klok te kijken.....Kortom het boeit niet. Zag ook dat ie erg lang duurde, weet niet of ik hem uitkijk en gezellig dadelijk bij Jinek aanschuif....Wel hoge waardering hier....

Ben daar nog niet aan toegekomen, de reviews dan. Laten we zeggen dat ik met een inhaalslag bezig ben in het posten hier. Een mix van nieuwe films die ik net gezien heb en oudere films. Qua Skandinavische films heb ik al het nodige gezien, de originele Millenium trilogie en de recente verfilmingen van de Deense thriller auteur Jussi Adler Olsen. Alle niet slechte films. Ook de TV-serie Falk kon mij wel bekoren.

Betreft de Amerikaanse film vormde de periode van eind jaren '80 tot begin deze eeuw de beste periode voor mij. Daarna was niet meer het verhaal leidend en vernieuwend maar de visualisering met computer animaties, CGI, morphing en blue screen filming. Dat laatste ging toen meer de boventoon voeren in de 'kwaliteits' films. Maar dat is een kwestie van smaak.

Aangename verrassing deze El Guardián Invisible. Het verhaal op zich is niet zo bijzonder, de uitwerking ervan is zeker goed genoeg om te boeien. Het acteerwerk was ook goed en de Spaanse taal was zeker niet storend, vond ik zelf eens een meerwaarde hebben. De film verloopt behoorlijk standaard (speurwerk, nog meer gevonden slachtoffers,...), al zitten er wel bijzondere goede stukken in zoals bv. de scenes met die moeder van Amaia, die zelfs behoorlijk eng waren. Ik leefde echt mee met het hoofdpersonage wat zeker ook niet elke film lukt. Ook altijd leuk bij dit soort films is dat je mag mee zoeken naar de dader, deze keer had ik de verkeerde voor. Al bij al vond ik dit echt een zeer goede film want had er niet zo een hoge verwachtingen van. Zeker een aanrader en voor bij bovengemiddeld in zijn genre.
3.75/5

Een Spaanse Detective die invloed vertoont van de Nordic Thriller en in de verte ook de Italiaanse Giallo. Een vleugje Baskische mythologie maakt het geheel allemaal af.

Visueel doet de film erg denken aan de Noorse tv-series die de laatste jaren populair zijn en zodoende zijn de opnames goed verzorgd. Dat de uiteindelijke moordenaar zwarte handschoenen draagt is overduidelijk een knipoog naar de Giallo. Aan het einde loopt de film uit in een familietragedie.

De Amerikaanse vriend van Amaia en de telefoontjes met de FBI vond ik erg geforceerd. Duidelijk bedoeld om de film Hollywood-achtig of internationaal interessant te maken. Ik had de voorkeur gegeven aan een meer lokaal georiënteerde film. Desalniettemin is de film erg degelijk en weet hij de aandacht goed vast te houden.

Een vermakelijke mystery uit Spanje.

Heb geboeid naar deze film zitten kijken. Zie niet zo vaak Spaanse films, maar was blij verrast. Verrassend plot. Wat ik alleen niet snap is waarom de zus van de hoofdpersoon haar zo haat. Als je kijkt wat de hoofdpersoon op jonge leeftijd met haar moeder heeft moeten doorstaan dan is het toch alleen maar logisch dat de hoofdpersoon zich van haar moeder had afgekeerd? Was die moordaanslag door haar moeder e.d. dan niet bekend bij haar zus?

Sfeervolle misdaadthriller met opvallend mooi belichting. Ik snap de lage beoordeling op IMDB niet zo. Het is dan wel niet de meest bijzondere film, maar wel beter dan gemiddeld.

@Eldam Ik vroeg me precies hetzelfde af! Sowieso dat de vader de moeder niet meteen al in een gekkentehuis liet plaatsen, maar zijn dochter uit huis? Wie doet dat?

Spannende sfeervolle thriller. (allemachtig wat een regen..... )

Tikje ongeloofwaardig af en toe. Cq er zaten wat vraagtekens in het verhaal. Details vanwege spoilers laat ik achterwege.

Genoten van deze film.

El Guardián Invisible

Sterke Spaanse film. Dit is echt zo'n naargeestige en donkere psychologische politiethriller waar ik van kan genieten. Vooral als de uitwerking zo sterk is al hier. El Guardián Invisible heeft een goede balans tussen een misdaadthriller, een familiedrama en zelfs wat occultisme, en op het laatst komt dat allemaal op een mooie manier samen.

Marta Etura is een voortreffelijke hoofdrolspeelster, en ook de andere acteurs doen het goed. Met de uiteindelijke dader had wat meer gedaan kunnen worden (niet echt dreigend), maar dat is een klein kritiekpuntje. Regisseur González Molina heeft goed naar andere thrillers gekeken, en kiest hier voor een klein stadje waar het altijd regent en iedereen elkaar kent. Een onheilspellend en paranoïde sfeertje ligt dan voor de hand. De film is ook een intrigerende puzzelstuk, en wie uiteindelijk de dader is komt toch nog een beetje als een verrassing. Er zijn ontelbare films met dit onderwerp gemaakt, maar El Guardián Invisible voelt fris en origineel aan.

Van genoten! De film put duidelijk heel wat ideeën uit andere serial killer films, maar heeft genoeg om het lijf om die andere films te doen vergeten. De regenachtige sfeer mag dan nog een flagrant cliché zijn, de schaduw die lokale volkslegendes en bijgeloof werpen over de moordzaken is al heel wat minder voor de hand liggend en maakt de film zelfs griezelig. De achterliggende familiegeschiedenis van Amaia is er niet zomaar in gegooid en heeft een functie, die pas veel later in de film duidelijk wordt . Noch over acteerwerk noch over regie valt steen en been te klagen. Dit is een goed gemaakte thriller die heel professioneel oogt. Ook als whodunnit werkt dit redelijk. Als kijker weet je dat de moordenaar iemand uit Amaia's familie of entourage is maar wie precies?... Ik heb ditmaal fout gegokt in ieder geval.

Aardige thriller die het moet hebben van sfeer en de invloeden van bijgeloof, met een occult randje. Dat blijft echter erg oppervlakkig. Dat maakt het verhaal wat minder cliché, want verder zitten er geen verrassingen in. De climax is uiteindelijk erg rechtoe rechtaan en een beetje een dooddoener.

Op verwachting.

Spaanse degelijkheid. Je herkent de films vaak al van een afstand. Op gebied van plot of regie springt het er nooit écht uit, maar is het wel meer dan solide. Mooi afgewerkte, goed gestroomlijnde films dus, zo ook deze politie thriller.

Seriemoordenaar in een klein Spaans dorpje (en omliggende regio). Wat jeugdtraumas erbij, véél regen en een mystieke achtergrond, met een lokale monsterlegende. Genoeg ingrediënten voor dik twee uur sfeer. Echt spannend is het misschien niet, daarvoor volgt het dan weer teveel de geijkte paadjes, maar je kruipt er toch maar lekker voor in de zetel.

Visueel is het erg verzorgd. Veel duister en blauw, de regio wordt zeker niet op z'n mooist getoond. Acteerwerk is goed, ook de soundtrack draagt zijn steentje bij. 130 minuten is dan misschien net iets te lang om volledig te boeien en echt speciaal is het allemaal niet, maar heb me er toch goed mee vermaakt.

3.5*

Is de serie La Foret op hetzelfde boek gebaseerd, iemand?

Beide gezien, beide boeiend. Er zijn wel wat raakvlakken maar ik heb niet het idee dat ze op hetzelfde boek gebaseerd zijn.

Ben wel van mening als de één je bevalt, de ander ook wel zal bevallen.

Sfeervol politie drama in het Spaans. De sfeer is donker en duister en dit houden ze de hele film aan.

De film zelf gaat over een agente die moorden op moet lossen en snel door heeft dat er meer aan de hand is. Regelmatig flashbacks naar haar jeugd en het paranormale gedeelte was voor mij, voor het verhaal overbodig en maakte het voornamelijk rommelig.

Nogal vergezocht allemaal. Maar toch een vermakelijk spannend filmpje in een fraaie setting.

Donkere, sfeervolle misdaadthriller, waarbij een jonge vrouwelijke inspecteur haar zoektocht naar een seriemoordenaar doorkruist ziet met nare jeugdherinneringen en eigen familie.

Film voert voldoende personages en situaties aan om allerlei verdenkingen en verder scenario te voeden en houdt aldus wel voldoende suspens aan en toch geraakt hij niet boven het gemiddelde van een doorsnee TV-film.

Wat overladen en toch weinig waarschijnlijk.

Aardig vanwege de ruige omgeving van Baskenland. Krappe 3*

Magertjes, dit plot. Sterk overdreven ook. Van dit soort verhaaltjes worden er jaarlijks duizenden geschreven; boeken die weliswaar als warme broodjes over de toonbank gaan maar die je doorgaans na een paar dagen alweer vergeten bent.

Omdat het verhaal rond de jacht op de seriemoordenaar eigenlijk maar heel simpel is krijg je er als bonus een gestoorde bakkersfamilie bij; zo'n bakkerij zorgt natuurlijk weer voor extra ingrediënten in het verhaal: een deegroller die als moordwapen wordt gebruikt, een bak met meel waar iemand in begraven wordt, een koekje dat op het lijk wordt gevonden.. Dat koekje moet natuurlijk weer onderzocht worden in een lab, want er zijn meerdere bakkers in de regio die zo'n koekje maken.

Alsof dat nog niet genoeg is doolt er ook nog een of ander mythisch wezen rond in het bos en bestaat er zelfs een groot regionaal sprookjesboek waar dat allemaal in staat. Eng is het allemaal niet, drama zou denk ik een betere genreaanduiding zijn, fantasy.. Het enige wat ik nog een klein beetje eng vond is die moeder. Leek wel Jenny Goeree, met dat gereformeerde kapsel. Maar waarom die moeder zo was wordt ook maar niet duidelijk.

Heel veel regen is er nodig en heel veel donkere kleuren om van dit eenvoudige verhaaltje nog iets griezeligs te bakken.

Maar verder wel een fijne film voor op een herfstige avond.

Regen, regen en nog eens regen. Om de somberheid nog somberder te maken.

Overigens een aardige thriller, die een wat te lange aanloop nodig heeft naar de plot.

Verder een standaard seriemoordenaars verhaal met een vleugje mysterie.

Prima geacteerd.

Een thriller die het van geforceerde sfeerbeelden en het geluid moet hebben om goed te lijken. Zoiets is niet echt mijn ding, het werd toen het uitkwam ook met de grond gelijk gemaakt, daarom heb ik het lang laten liggen. De score op RottenTomatoes (20 op 100) zegt eigenlijk al genoeg. Ik hou niet zo van films die, middels een nadrukkelijke geluidsband en beeldfilters, op een kwaliteitsfilm proberen te lijken.

Alles staat steeds op scherp, dialogen, geluid, gebeurtenissen, en dat twee uur lang. Daar moet je van houden, voor mij is dat teveel van het goede. Het steeds overdreven acteerwerk past daarbij maar is, zelfs in het geval van Marta Etura, niet best. Hoewel dit een bioscoopfilm is heeft het meer weg van een TV-film. Van deze regisseur had ik toch wel een beter resultaat verwacht. Editing is erg matig/warrig en het verhaal bevat veel onwaarschijnlijkheden. 1,5*. Er bestaan genoeg betere Spaanse politiethrillers, zoals La Isla Mínima (2014).