The Dark and the Wicked (2020)

ECHT KLASSE ZEKER IN DE TOP 10 VAN HOROR

Gereserveerd op Bol.com.

Zoals verwacht...

In het jaar 2020 waren filmreleases als een gok. Na een lange stilte in de lente wisten de bioscopen tussen neus en lippen in de betere periodes enkele titels te grijpen om tussen de lockdowns aan de kijkers te vertonen. Verrassend genoeg is het bijvoorbeeld geen Top Gun 2, de nieuwe Fast and Furious... maar deze film die afgelopen december nog even tussen neus en lippen uit de lotto mocht rollen, net op tijd alvorens de bioscopen weer voor een lange tijd gesloten werden.

Bryan Bertino, de man achter The Strangers... Een film die me met zijn donkere onderhuidse sfeer nog altijd achtervolgd en bij mij hoog in de rank staat vanwege zijn perfect gekozen sfeer. Inmiddels zijn we 12 jaar verder en gebruikt Bertino, na twee films die ik nog van hem moet zien, diezelfde donkere beklemmende sfeer met zijn toepasselijke muziek (of absolute stilte) hier opnieuw... maar lijkt hij hier toch ook wel mee te liften met de moderne geestenhorror.

Maar in vergelijking met de Conjuring/Annabelle/Insidious-reeksen schuwt deze film niks en ontloopt hij zijn braafheid, waarbij de uitwerking stukken volwassener uitpakt.

Waar zal ik beginnen... We maken kennis met een bejaard stel, woonachtig in een boerderij in de middle of nowhere in Texas. Een zieke bedleggerige en stervende man en een vrouw die overduidelijk aan psychoses en wanen leidt. Na jaren in eenzaamheid te hebben geleefd besluiten zoon en dochter (broer en zus) toch maar de auto te pakken om de laatste momenten met de levende vader mee te pikken. Het bezoek lijkt absoluut niet door moeders geaccepteerd te worden en al snel gebeuren er vreemde dingen in het huis. Klinkt al behoorlijk standaard is het niet?

Dat is het misschien ook, maar de uitwerking weet de schaars aanwezige clichés subiet van tafel te blazen en net zoals Hereditary weten social drama en onderhuidse horror hier een prachtige combinatie te vormen. En vul het zelf maar in... Rust er een vloek op het huis? Zijn het slechts hallucinaties en psychoses? Is het cliché of toch even net iets anders? Wellicht was dat plotselinge einde van de film met onbeantwoorde vragen een bewuste keuze van de regisseur.

Want nogmaals... de sfeer... Eindelijk lijkt dat hier weer vele malen dieper te gaan. Elk inwisselbaar nacht dat broer en zus van het ouderlijk huis gebruik maken lijkt bizarder te worden en de hallucinaties kruipen onder je huid. Die slaapkamerscene met dat licht dat steeds aan ging, en de zaken erop volgt is toch wel weer sinds enkele jaren een van de engste scenes die ik in een nieuwe film heb mogen treffen. En bovendien... wat is er eigenlijk enger dan geesten of demonische individuen met een grimas op het gezicht? In plaats van het zoveelste gapende boe-roepende gat?

Ook de rol van die priester vond ik bijzonder. Erg pijnlijk om te moeten realiseren dat hij eigenlijk iemand is geweest die het eenzame bejaarde stel opving in ruil om diegene ziek te praten. Ook die scene dat hij zelf oog in oog komt met zijn demonen was kippenvel-verwekkend.

En nogmaals, naast dat de film donker en beklemmend is, schuwt deze ook geen gore of pijnlijke zelfmutilatie scenes. Maar ook ingrijpende... Neem bijvoorbeeld de thuiskomst van Michael, maar ook dat opoe al die tijd al dood scheen te zijn.

Tsja, wat moet ik er meer over zeggen terwijl ik er eigenlijk alles al over heb uitgeweid? Dat ik sinds jaren weer eens heel aangenaam verrast ben door een Amerikaanse horrorfilm die overduidelijk een grote boog om Hollywood wilt maken. Als Bertino de aanwezige cliches wat had aangeslepen, had deze film zeker een 5* gekregen.

4,5*

Eindelijk weer eer eens een prima horror-film!

Zeer sfeervol en duister neergezet, erg goed gedaan.

De regisseur laat geen uitgekauwd script zien, maar laat veel van het verhaal aan de verbeelding van de kijker over.

Enig minpuntje is dat de film zijn 'inkak-momentjes' heeft.

Dikke voldoende.

Ik heb het niet zo meer voor zo'n films al kon deze er nog mee door, heb al veel slechter gezien.

Reden wrm deze beter is is hier gepost door anderen hier boven.

Van de regisseur van The Strangers komt nu deze The Dark en The Wicked. Dat schept natuurlijk verwachtingen die dan behoorlijk tegenvallen. De sfeer is er met momenten maar de film heeft duidelijke inkakmomenten. De horrormomenten en twists zijn wel goed. Zeker op het einde wanneer Michael zelfmoord pleegt omdat zijn familie dood in de keuken ligt. Wanneer zijn keel is doorgesneden merkt hij echter dat het een waanbeeld is. Wat heeft hij gedaan?! Voor de rest vond ik de film moeilijk te behappen, ik kwam er nooit echt zo in. Nogal traag, de foute film voor mij op dit moment.

Redelijke horrorfilm. Het verhaal is niet heel bijzonder en ook wat vaag. De uitwerking is goed te doen. De opbouw is goed en de film verveelt geen moment. De spanning wordt langzaam aan opgevoerd en de film bevat een aantal spannende en creepy momenten, soms voorspelbaar, maar ook onverwachts. Verder zijn de hele sfeer en setting prima voor het genre. Het acteerwerk is voldoende. 3.0/3.5

Qua filmtechnisch en sfeer is dit echt goed te noemen, laat dat maar aan de regisseur over. Het enig nadeel was het feit dat het me verschrikkelijk veel moeite kostte om door het verhaal heen te komen. En ja dat is zonde. Daarom kom ik niet verder dan 2,5**.

Begrijp me niet verkeerd, de prent heeft echt goede punten, je moet van deze opbouw houden. Dit had echt een mooi stuk horror kunnen worden want sommige momenten wist de regisseur me echt te pakken met zelfs simpele beelden. Dat is een kwaliteit, daarom volg ik de regisseur.

Verwacht nog wel een weer een klapper van Bertino, dit was hem net niet helaas.

De film had zijn momenten, maar verder wel traag.

Sfeervolle slow-burner, die een fijne creepy sfeer oproept op een boerderij in Texas. Wel is het wat vaag wat er nou precies aan de hand is, en The Dark en The Wicked begint op momenten ook zeker een beetje te slepen. Maar het sfeertje is wel lekker vervelend, op een goeie manier, met genoeg zelf-mutilatie wat in ieder geval voor mij toch vaak wat harder aankomt. Zeker niet ontevreden.

Ik zie net ook dat de regisseur February gemaakt heeft, verbaast me niet eerlijk gezegd.

Dark and wicked is hij zeker weten.

Best een intense slow-burner dit. De sfeer was top, de opbouw ernaar toe was rustig maar werd steeds intenser. De film was af en toe wat vaag en dat komt omdat je als kijker ook niet meer weet wat echt en wat nep is, dat doet de film echt goed. Marin Ireland (Louise) speelde haar rol echt goed, maar vond haar broer Michael iets minder.

Ruim voldoende voor mij. 3,5 sterren.

Op zich wel een creepy filmpje, maar het duurt allemaal een beetje lang. Einde was ook niet echt bevredigend.

Nasty! Dat vind ik wel het juiste woord bij de film. Nasty qua spanning, engheid en verschrikkelijke dingen die gebeuren..

Een keer een horror die niet uit de bocht vliegt of lachwekkend (slecht) wordt. De film is wel wat traag maar dat doet niets af aan de creepy sfeer.

Mysterieus en voldoende schrikeffecten.

En genoeg gore en geweldige scènes.

Ik had nog nooit van deze film gehoord, maar het is een onverwachte spannende film. Vind het wel vreemd dat ik er zo weinig van gehoord heb, ondanks de film toch uit 2020 is. The Dark and the Wicked is niet een horrorfilm die bol staat met gore, maar de film moet het vooral hebben van de duisteren en mysterieuze scenes. Trouwens als ik die Michael zag moest ik aan casey affleck denken, ook zo'n type. Maar The Dark and the Wicked is een film die je gerust kunt kijken als je van dit genre houd.

Aardig, maar niet meer dan dat. Was allemaal een beetje too much en dat maakte het ook direct minder eng. Heel aparte film

1,5 uur voelde ook echt als een enorm lange zit.

Een boven verwachting goede film eigenlijk, film heeft ook vrij veel creepy momenten. Acteurs scoren ook een dikke voldoende, helaas is het eind bagger.

Mensen met wie ik het keek vonden het spannend. Veel gegil. Vermakelijk, niet te lang en goed geacteerd vond ik het.

Redelijke film niet groots

Wat ontzettend van het eind. je denkt, nu komt de uitleg, komt de aftiteling....
ontzettend jammer, want de film is verder enorm spannend, geheimzinnig, een paar flinke schrikmomenten en goed geacteerd. maatja, als kijker blijf je toch teleur gesteld achter want je wil toch wel iets meer weten.

Op vrij minimalistische wijze heeft men hier toch wel een vrij creepy film van weten te maken. Af en toe had er wel iets meer vaart in de film mogen zitten maar verder kijkt de film wel vrij prettig weg.

Ruime 3*

Waarom vertrekken mensen niet als een huis blijkt te spoken?

Het nukkige boerenbestaan is natuurlijk geen kweekvijver voor emotionele confessies maar als vader bedlegerig zijn einde tegemoet lijkt te gaan, komen broer en zus toch delen in de zorg. Hun onderlinge begroeting bestaat uit een liefkozende schop tegen de laars en verderop vraagt Louise zich hardop af of ze moeders niet toch een knuffel had moeten geven. Hun aanwezigheid stoelt op plichtsbesef - ook al zo’n logisch voortvloeisel uit het opgroeien op een boerderij; het is geen gezin waar veel geknuffeld wordt, zullen we maar zeggen.

Als moeders dan - zacht gezegd - wat vreemde kuren begint te vertonen, beginnen de bovennatuurlijke verschijnselen de siblings in hun dromen en daarbuiten te terroriseren. Het mooie aan deze verschijnselen en hoe ze vertoond worden is dat ze zich wel binnen bepaalde parameters lijken te voltrekken (c.q. aan regels gebonden zijn) maar dat het zich niet zo duidelijk laat ontrafelen wat die zijn, precies zoals ik dat ik in het ‘echt’ zou verwachten. Een geestverschijning met een duidelijk rechtlijnig motief om te spoken is wel heel erg vanuit een levend perspectief beredeneerd, niet?

Bovendien verspilt de film geen tijd aan personages die elkaar (vergeefs) proberen te overtuigen van hun belevingen, een veelvoorkomend euvel in horror. In plaats daarvan beleven ze allen hun eigen nachtmerries en wanneer ze die met elkaar delen, heeft dat eerder een opstapelend effect. Het zal vrij persoonlijk zijn maar voor mij stonden die belevenissen ook garant voor een aaneenschakeling van creepy, perfect getimede scenes. Zeldzaam goed zelfs. Michael die in een waan zelfmoord pleegt is voor mij de meest indrukwekkende scene van deze challenge tot nu toe.

Aan wat voor regels het uiteindelijk allemaal gebonden is blijft kundig ongewis, maar dit haalde ik eruit: veel uit de film wijst op een isolerende werkwijze van de duivel, gericht op het alleen krijgen van vader, om zijn ziel mee te nemen. Moeder die (bezeten?) herhaalt dat ze niet aanwezig zouden moeten zijn. Michael die aan Louise de dialoog met de zuster herhaalt, die niet alleen zegt dat een ziel nooit alleen zou moeten sterven, maar ook dat liefde een ziel kan beschermen.

In de laatste scene lijkt vader dan definitief het leven te laten en Louise dwingt zichzelf terug het huis in om van zijn laatste ademteug getuige te zijn - ook al wordt ze nogmaals buiten gelokt door Michaels (?) stem. Als Louise dan (tegen dewell-established afstandelijke familie-dynamiek in) tegen haar vader zegt dat ze van hem houdt, lijkt de duivel definitief niet in staat hem mee te nemen…waarna hij bezit van vader neemt om (dan maar) zijn wraak op Louise te nemen.

Waarom vertrekken mensen niet als een huis blijkt te spoken? In dit geval: om diegene van wie we houden te beschermen. De film investeert op kleine momenten in deze notie en weet een climax te vormen die kleinschalig zal aandoen voor wie de aanwijzingen mist, maar voor mij voelde het perfect gedoseerd, verhaaltechnisch rond, met bovendien voldoende ruimte, aandacht en timing om iedere scene eraan te laten bijdragen. Pluspunten voor de geluidsband, die voor mij iedere scene iets zenuwslopends of misselijkmakends mee wist te geven.

4,5*

"You think the wolf cares that you believe he's real? Not if he finds you alone in the woods.”

Ik kreeg van de week de melding dat deze film op ‘Amazon Prime’ was toegevoegd, dat maakt het voor mij makkelijker om te kijken, zeker omdat ik deze film ook nog wou zien voor de ‘Horrorfilm Challenge'. Toch leek het erop dat ik deze film al kende, enkele scenes kwamen mij toch wel heel erg bekend voor, voornamelijk die scene waar die moeder haar vingers afsneed en haarzelf vervolgens op hing herinnerde ik mij heel goed. Of dat ik het misschien uit de trailer heb gehaald weet ik niet, het was best tof. Ik denk dat ik de film al eens heb geprobeerd met een maatje van me te kijken, alleen ik snap ook wel waarom dat geen succes is geworden.

Want ondanks dat de film maar een 95 minuten duurt, voelt de film wel echt een stuk langer aan. Het is een behoorlijke slowburner, wat niet erg is maar, wat wel een beetje de angel uit de film haalt. Want ik denk met wat meer snelheid, was deze film grandioos geweest. De kills in deze film zijn namelijk best tof, het wordt met vlagen zelfs echt bloederig en die horrormomenten zorgen ervoor dat deze film me met gemixte gevoelens laat zitten. Want Bertino laat hier wel zien het wel gewoon in zich te hebben dit soort films ook succesvol te laten maken, en helaas haalt hij daar nu gewoon niet genoeg voor uit de kast.

Het verhaal is behoorlijk simpel, en eigenlijk ook niet héél boeiend om te volgen. En wederom is de film daarin erg schaars. En dat zijn eigenlijk wel opeenstapelingen van negatieve dingen waar deze film helaas een beetje in faalt. Toch weet Bertino er vaak een best grimmige en nare sfeer te creëren, en door het gebruik van ‘geesten’ weet je eigenlijk ook niet wat er gaat komen.

Die creepy sfeer en de leuke horror (het is bloederig en soms best nasty) zorgt er toch voor dat ik me behoorlijk heb vermaakt met deze film. Jammer dat de film van die in kak momenten kent, anders was dit wel echt een toppertje geworden.

Op zich een aardige horror, die vooral qua sfeer uitblinkt. Alleen wil het nergens maar echt los komen of speciaal worden, waardoor het uiteindelijk maar voortkabbelt en uitdooft. Prima maar uiteindelijk ook vergeetbaar.

Sfeervolle film die weet te boeien, maar opeens is het einde van de film daar en laat deze je achter met meer vragen dan antwoorden, jammer.

ja dit was top . altijd zeldzaam om een goede , spannende en creepy horrorfilm te vinden . verhaal komt iets traag op gang maar bouwt goed op. acteer werk was ook prima. einde was wel open en vrij abrupt , maar dit stoorde mij niet . een tijd geleden dat ik weer eens de creeps kreeg van een film. echt een aanrader voor griezelaars.

Sfeervol en mysterieus, zeker, en zo blijft het ook een hele tijd. Echter is hij wel héééél langzaam tot zelfs slepend. En als je dan toch volhoudt, is ineens het einde daar, open, vaag, teleurstellend.

2*