2046 (2004)

Ik probeer mij zo weinig mogelijk te moeien met andermans stemmen en meningen, maar dat je dit kunstwerk (één van de weinige de laatste 10 jaar) niet begrijpt, of niet je ding vindt, mij niet gelaten, maar dat je dit nòg slechter vindt dan, pakweg, Costa, tja...

Voila, eindelijk: dankudankudanku! Godzijdank zijn er nog wél mensen die van film houden! Driewerf hoera!

ps na tweede maal gezien te hebben in de cinema is ie nog véél, véél imposanter, dieper, filosofischer en mooier dan een eerste keer! Dit is een waar meesterwerk!

.

Na 10 minuten film stop gezet, Normaal films niet van mijn genre kijk ik nog wel is een half uurtje? Mischien dat het nog wat kan worden,. maar ieder voor zich zelf, Maar met deze film was ik ik niet eens een beetje nieuwschierig na 15 minuten laat staan THE END....

PS geef geen cijfer kan er geen voor bedenken...

Op CD Wow zijn er 2 versie al te koop op DVD (7pond99!). Dit is blijkbaar de extended version.

De 2 DVD Limited Edition - DVD Region Free versie die er staat voor 14.99 pond is in ieder geval van Mei Ah Entertainment.

Nu weet ik niet hoe het met deze DVD zit, maar Mei Ah levert soms toch wel DVDs af van een erbarmelijke kwaliteit (vooral dan wat betreft engelse ondertitels).

In The Mood for Love staat bij mij op een 3.5*, maar die moet ik hoognodig herzien. Toch komt 2046 ook niet op meer uit.

Het ziet er zeker op het Rotterdamse doek in Pathé 1 bijzonder indrukwekkend uit. De aankleding, het kleurgebruik, de kadering: het heeft een perfectionisme waar mening filmmaker alleen van kan dromen. Verder een schitterende muziekkeuze. Genieten geblazen. Maar er zitten me twee dingen nogal dwars.

1) Het verhaal interesseerde me grotendeels erg weinig. Om over betrokkenheid nog maar te zwijgen.

2) De verbinding met de 2046-scenes werkte nauwelijks en deed geforceerd aan. De scenes zelf (zeker die stad aan het begin, wauw) deden wel verlangen naar Wong Kar Wais eerste echte SF-film.

2046 vond ik vooral een heel erg klinische film met extreem mooie beelden. En wel zo mooi, dat er nog genoeg te genieten viel. Maar ik eis van een film echt meer. Vandaar dat ik niet verder kom dan een krappe

3.5*

(800e stem alweer!)

Helemaal mee eens, met als toevoeging dat het verhaal me soms wel kon boeien(vooral de vertel gedeeltes) maar soms ook totaal niet, zo was het hele liefdesstuk in het midden nogal overbodig vind ik.

3.5 sterren

Onbegrijpelijk dat iemand hier een "klinische" film in kan zien. 2046 ook herzien gisteren, en liefde op z'n puurst, in alle vormen, maar dan volwassen. Die 5* zullen er nooit komen, minder dan 4.5* kan ik gewoon niet geven.

Als OH lyrisch wordt en zelfs met woorden als "liefde op zijn puurst" gaat strooien dan word ik wel heel erg benieuwd.

En dat 'klinisch', geldt dat voor jou dan eigenlijk ook voor In the Mood For Love Starbright boy? Want die film raakt verfijnd de gevoelige snaar bij mij (en dan worden de verwachtingen van mij tav deze film nog hoger).

Nee, hoewel ik In the Mood For Love destijds als ietwat afstandelijk ervoer vind ik dat veel meer een gevoelsfilm. Veel intiemer ook. Dit vind ik het gekunstelder en verstandelijke broertje. Bovendien heeft deze film vrij veel dialoog en voice overs, terwijl In the Mood for Love meer een film was waar de beelden meer te vertellen hadden dan de woorden. Dit alles onder voorbehoud dat mijn herinnering aan de eerste film niet totaal scheefgegroeid is.

Ik heb het vermoeden dat ik In the Mood... in de verkeerde stemming gekeken heb, dus vandaar dat ik me voorgenomen heb 'm nog eens te gaan zien.

Kan ook mooi zijn, daar niet van, maar ik hoop toch nog steeds op een emotionele gelijkenis met In the Mood For Love.

Ik vond het bepaald niet het emotioneel ondergeschoven broertje, snap ook niets van die redenering, maar zo zie je maar hoe subjectief het is .

Ik kan alleen maar zeggen dat ik het verschrikkelijk frustrerend vind om van de dingen die zoveel mensen hier in zien (die er ongetwijfeld ook wel in zitten) zelf NIETS te ontdekken. Heb 2 dagen geleden nog verschrikkelijk genoten van de "afstandelijke Aziatische romantiek" (zoals het over kan komen) in Bin-Jip, maar hier lijkt het wel alsof we naar een andere film hebben zitten kijken.

Na een uur uitgezet, ik zal niet stemmen. Blijkbaar, zoals Henk zou zeggen, "niet aan mijn besteed"

Dit is dan ook een zeer ander soort romantiek. Bin-Jip is makkelijk en lief. Wat ondoordringbaar misschien, maar het "aww, wat lief" effect heb je al redelijk snel.

2046 is niet lief, maar hard en compromisloos. Liefde niet zoals in sprookjes en vertelseltjes, maar in al z'n moeilijke en harde facetten. Buiten "Aziatisch" (en Zuid-Korea is op zich ook daar een buitenbeentje) valt er weinig te vergelijken tussen beide films.

Ik zou me er niet druk om maken en gewoon accepteren dat bepaalde films of bepaalde genres gewoon "je ding" niet zijn. Dat heeft iedereen wel.

Blijft jammer. Ik zie graag goede films

Een krappe 3 sterren. Ik vond het verhaal maar niets. Ik was er van te voren ook niet zo op bedacht dat de film een liefdesverhaal was.

Wel hele mooie shots en mooi gekaderd. Dat was wel een stijl waar ik van hou. Verder had ik dus meer SF verwacht dan een lovestory.

Wat een lange een toonige film, hij kon mij echt niet boeien, het constant terug keren van het zelfde soort thema is vervelend, effe zijn de shots wel grappig maar dan gaat de manier van filmen ook vervelen, goed misschien ben ik wel wat conservatief omdat ik vermaakt wil worden. Een film voor mensen met veel tijd en drugs lijkt mij, het spreken van mandarijn is ook geen luxe want de onder titteling lijkt niet altijd goed.

Drugs Je leest hier de meest vreemde dingen

Ik weet het niet goed, dan weer zat ik een half uur lang te genieten met volle teugen en wat later wilde ik weer dat het zo snel mogelijk afgehandeld was. Gevoelsmatig: 3*

Door slaapgebrek heb ik deze film niet geheel correct meegekregen. Op sommige momenten maakten mijn hersenen een beetje vreemde gedachtensprongen waardoor de film soms in een wel heel vreemd licht kwam te staan.

Wat te denken van het volgende: Op een gegeven moment wordt er gezegd dat de vrouwelijke robot misschien wel kapot is en daarom zo "vreemd" doet. Mijn gedachtesprong was de volgende: Een beetje stroop toevoegen en het gaat allemaal wel weer goed draaien .

Tijdens de film nog wel meer van dit soort dingen gedacht maar je begrijpt wel dat dit de film niet geheel ten goede komt.

Vooralsnog 4*.

Misschien had je wat Japanse en Russische troep moeten schrappen zodat je helder was bij die enige film die je wel graag wilde zien

Ik sluit me aan bij de kritische meningen over deze film (o.m. starbright boy, Jordy). Het ziet er allemaal oogverblindend mooi uit, maar het mist een ziel.

Ik reken het qua vorm vergelijkbare In The Mood For Love tot de mooiste films die ik ooit gezien heb, maar dit liet me nagenoeg koud. Ik denk dat dat komt doordat In The Mood.. veel compacter is. Die film is volledig eenduidig in vormgeving en sfeer, vertelt niet zozer een verhaal, maar beeldt een emotie uit (verlangen). De aan perfectie grenzende visuele schoonheid en de repeterende romantische muziek houden je in diezelfde trance. Mijn verstand werd niet aangesproken, alles was gevoel.

2046 is veel langer, gecompliceerder en probeert wel een verhaal te vertellen. Hier zat ook meer afwisseling in de muziek, wat ook niet goed werkte voor mij. Bovendien vond ik de voice-over ook nog eens erg saai.

Voor mij was het mooifilmerij zonder ziel.

Had stiekem gehoopt dat ik na een tweede keer in de 4,5-5 regionen zou eindigen, maar dat bleek helaas te hoog gegrepen. Het blijft een prachtig verhaal over het verstrijken van de tijd, herinneringen en dromen vol liefde in verschillende gedaanten, maar het weet ook mij zelden écht te raken. Ik schaar me echter snel in het kamp van de positivo's, want een beetje steun kan deze film wel gebruiken zo te zien .

Visueel heel mooi, zeker geen slechte film, maar haalt het toch niet bij In the Mood for Love...

Eigenlijk volkomen mee eens en genoeg reden om terug te gaan naar 3.0*

Mooifilmerij, inderdaad, maar niet geheel zonder ziel. Althans dat het zielloze ook enigszins het thema was. In de zin dat het gevoel, zoals dat in de herinnering wordt beleefd, niet meer kan worden geëvenaard. De overige romances waren gevoelloze uitvluchten en pogingen tot het herhalen van het verleden.

Niettemin ben ik het eens met de stelling dat de film overgestileerd is, hetgeen bij Wong Kar Wai/Christopher Doyle toch een prettige kijkervaring oplevert. 3,5*

Dat heb ik toch anders ervaren.

Begrijp me niet verkeerd: het gestileerde stoorde mij niet, daar heb ik zelfs nog wel een tijdje van genoten. In The Mood For Love was bijvoorbeeld even gestileerd, maar vond ik, als gezegd, zeldzaam mooi.

Het mag zo zijn dat 2046 in zekere zin juist gaat over zielloosheid (melancholie vind ik een nog iets treffender woord), maar dat betekent nog niet dat de film zielloos hoeft te zijn. Er zijn meer films die gaan over melancholie of "leegte", maar de mooiste daarvan weten me juist diep te ontroeren. Nog voor de helft van de film kon 2046 mij niks meer schelen, op de mooie plaatjes na dan. We hebben de film kennelijk echt anders beleefd.