Black Widow (2021)

"I've lived a lot of lives..."

Eindelijk weer eens een Marvel film in de bios.

Eigenlijk zou dit een beetje als mosterd na de maaltijd moeten aanvoelen, vooral gezien Natasha's tragisch lot in 'Endgame'. Maar na lang wachten is er dan eindelijk een film rondom Natasha Romanoff a.k.a. Black Widow. In deze prequel zie je de gebeurtenissen die plaatsvinden tussen 'Civil War' en 'Infinity War'.

In 'Black Widow' krijg je meer achtergrond over het leven van Natasha. Zo krijg je ook te maken met haar chaotische familie. Yelena, haar zus steelt werkelijk de show. Florence Pugh zet haar echt geweldig neer; de running gag met de superhero landing blijft lachen. De familieperikelen blijven leuk en de humor is meer dan in orde. Hierbij ging ik ook geregeld stuk om David Harbour.

De actie is weer lekker als vanouds, al is het wel enigszins wachten voordat het los kan gaan. Als kijker word je getrakteerd op grootse actiescènes die naar meer smaken. De finale voelt alleen wel aan alsof je die al eerder hebt gezien en de bad guy blijft onderbelicht. Desondanks weet Scarlett Johansson een waardig afscheid te geven.

Al met al een vermakelijke prequel die Phase Four inleidt. Ik kijk nu al uit naar de avonturen van Yelena in 'Hawkeye'. Uiteraard wel even blijven zitten bij de eindcredits voor een extra scène.

3,5 Sterren.

Sinds kort weer Marvel aan het kijken. Ik was uitgekeken na Civel War al waren Infinity en Endgame een spektakel ze grepen mij niet meer zoals een Winter Soldier, Civil War en Black Panther dat wel deden. De Disney marvel series afgelopen maanden gezien die waren zeer goed en hebben mij weer geinteresseerd gemaakt in toekomstige marvel films/series.

En dan komen we bij Black Widow, een film wat eigenlijk een 2/3 jaar oude film is. De film speelt zich af tussen Cival War & Infinity war in. Waarom Marvel Studios nu pas beloot om uit te brengen is goede vraag. De film voelde aan als een dlc van een video-game. De Infinity war/Endgame DLC met Natasha Romanov over haar oorsprong en hoe zij blond werdt.. Familie staat centraal in het verhaal wat mij erg aanspraak maar de film word echt gered door de aanwezigheid van David Harbour die de Red Guardian speelt. Hij is geweldig en enorm grappig. Zijn uitstraling en energie is buitgewoon goed en kijk nu meer uit naar de nieuwe Stranger Things seizoen. Verder zien we onder ander de soort van stiefzus van Nat die leuke dialogen levert met haar grote zus; lekker bekvechten. Taskmaster viel tegen. Voor de film veel over hem gelezen, maar had een enorm zwakke onthulling. Geen Winter Soldier of zelfs Crosbones. En tot slot Rachel Weiz en Ray Winstone twee Britten die Russen spelen. Zag er vreemd uit. Weiz deed het beter dan Ray al hoorde ik wel bij haar soms haar Engelse accent.

Black Widow is buiten een paar enorm leuke, grappige goed geacteerde scenes met Harbor en de familie aspect, je standaard Marvel film dat nergens het niveau van Winter Soldier, Civil War Black Panther of Infinity war haalt maar zich wel boven Iron Man 2, Thor 2 en Captain Marvel plaatst.

Schitterend hoe dit weer is gemaakt. Ondanks de lengte boeiend van begin tot einde. Zonder voorkennis was het begin tamelijk vreemd maar al snel werd duidelijk hoe het plot in elkaar zat. Over de actie, computeranimaties en special effects niets aan te merken; op een enkele iets mindere kwalitatieve scene. Sterke cast met nogal wat bekende actrices. Twee minpuntjes: het accent waarmee ze praten begon me al heel snel te vervelen en het sentimentele familiegeneuzel had van mij ook wat minder gemogen. Kijk even door tot na de aftiteling: to be continued.....

Gewoon een waardeloze film. Heel chaotisch en niet te volgen. Alsof er drie films ineen zijn gepropt. Het semi-familiegevoelgebeuren slaat helemaal nergens op.

Maar goed, liefhebbers zullen het geweldig vinden. En de cgi is prachtig.

Ik vond het een geweldig goede film, met vette actie, goede humor en good-feel moments. Een mix van dat alles, precies waar ik van hou. Ik heb genoten van begin tot het eind!

Jaren nadat ze ontdekte dat haar gelukkige jeugd een illusie bleek te zijn, blijkt Natasha Romanoff alias Black Widow [Scarlett Johansson] haar ‘familie’ van weleer nodig te hebben om af te rekenen met een macht die hun allemaal bedreigt. Samen met haar jongere zus [Florence Pugh] besluit ze de enige man die hun kan helpen te bevrijden: hun voormalige vader [David Harbour]. Het plot is vrij complex en, net als de meeste Marvel-films, is dit met een speelduur van ruim twee uur aan de lange kant. Maar Johansson en Pugh zijn goed als de gedesillusioneerde zusjes en de stunts, vechtscènes en visuele effecten zijn van het hoge niveau dat we zijn komen te verwachten. Ever Anderson maakt indruk in de proloog als de jonge Natasha.

Aardige actiefilm. Het verhaal zit best leuk in elkaar. De uitwerking is redelijk maar op een of andere manier heb je niet het idee dat je naar de echte Black Widow zit te kijken. Het voelt meer aan als een doorsnee actieheldin. De actiescenes en gevechten zien er goed uit maar ook die voelen niet des Marvels aan, hoewel er genoeg spektakel is. Verder kijkt de film lekker weg met een aardige plottwist. Het acteerwerk is prima, hoewel Harbours personage wat irritant kinderlijk is. Prima film maar mist Marvel bloed. 3.0/3.5

Om de een of andere reden keek ik nog best uit naar deze film, aangezien het op basis van de trailers toch een werkje beloofde dat meer overeenkomsten zou hebben met The Winter Soldier. Meer geaard, maar alsnog vol met spectaculaire actie. De spectaculaire actie was in ieder geval nergens te vinden, aangezien de editers er alles aan gedaan hebben om vloeiende vechtscenes vakkundig kapot te knippen met achterlijke hoeveelheid cuts die alle impact en vloeiendheid uit de actie halen. Ik heb spontaan ook geen idee meer of Scarlett Johansson in de voorgaande films er met haar stunt double wel goed uit zag, want op basis van Black Widow is dat antwoord in ieder geval een 'nee'. Een enorme doodzonde, helemaal als je toegang hebt tot een villain als Taskmaster, die uiteindelijk verschrikkelijk onderbelicht wordt (en geen binding met de comics heeft). "Hey, we hebben iemand die alle martial arts moves kan kopiëren en uitvoeren! Doen we er iets mee? Natuurlijk niet!"

De immer charismatische David Harbour heeft de ondankbare taak van de sul spelen die de hele film door niets voor elkaar krijgt. Wel lekker 'lachen' met het feit dat hij ouder en dikker is geworden. Zijn bevrijding was al een enorme farce. De twee dames vliegen aan in een brakke helikopter en door de kracht van slecht schrijfwerk overleeft het vliegende barrel de barrage aan machinegeweervuur terwijl Natasha op on-imposante wijze wat sukkelige bewakers uitschakelt met de kracht van editing. Spanning is geen moment te vinden en het probleem is dat dit niet alleen geldt voor deze scene maar voor praktisch de hele film met uitzondering van de openingsscene die me daadwerkelijk hoop gaf dat er daadwerkelijk iets van belang zou gaan gebeuren.

Goeie punten zijn er zeker wel, maar niet genoeg om de balans om te laten slaan richting het positieve. Florence Pugh geeft alles, jammer dat het script haar alsnog weer dwingt om meta-humor en quasi-gevatte opmerkingen er uit te gooien tussen oprecht mooie scenes als het moment waarop zij en haar nep-vader samen American Pie zingen. Het intro belooft veel meer spanning dan de film daadwerkelijk uiteindelijk biedt. De eindscene geeft een soort van opbouw naar iets spannends, al faalt het verder compleet om goed uitgewerkt te worden, aangezien vallen van een ineenstortend luchtstation kennelijk voor niemand gevaarlijk is, getuige hoe Black Widow en Taskmaster zonder teveel gedoe op de grond komen.

Maar verder? Matigheid troef. De talenten van Rachel Weisz en Ray Winstone zijn compleet verspild. Taskmaster had iedere random villain kunnen zijn. Johansson is nergens echt geëngageerd in haar rol en Harbour is zoals eerder genoemd compleet onderbenut. Een film die te laat komt, faalt om te boeien, walgelijk slecht geschoten vechtscenes heeft en uiteindelijk weinig betekent in het grote geheel.

Een film uit de MCU-stal die uiteraard rekening moet houden met het grotere geheel. Maar toch is Cate Shortland er in geslaagd om de film wat meer diepgang en emoties te geven, voor zover dat kan en nodig is bij een MCU film. Het is op de eerste plaats een sterke actiefilm en tussen de superhelden door, is Black Widow best wel een boeiend personage omdat haar kracht niet ligt in een mutatie of technologisch snufje. De film is niet zo zeer een film waarin Scarlett Johansson echt centraal staat, maar vooral een overgangsfilm van Johansson naar Florence Pugh. En eigenlijk ook een zeer mooi afscheid van Johansson nu er gewerkt wordt aan een nieuwe generatie in de MCU. Al weet je nooit bij Marvel.

Florence Pughis schitterend, al ben ik als fan sowieso bevooroordeeld. Maar ze mag gerust naast Scarlett staan en samen zijn ze best wel leuk om te zien. Pugh heeft karakter en zet haar rol met verve neer. Ik hoop dat ze haar aan boord houden voor meerdere projecten, het zou de MCU alleen maar goed doen.

De vijand is niet veel soeps, typisch voor MCU. Het lijkt eerder een (film)excuus te zijn om Black Widow en co bezig te houden. De focus ligt gelukkig goed op de personages. Het is een Marvel-film, maar we krijgen gelukkig geen overbodige cameo of bijrol om die link maar te maken met het grote geheel. Dat zit er ergens wel in natuurlijk, maar minder geforceerd. Het draait om deze film en hun karakters. Ik ging al met veel plezier in deze film en de 2 hoofdrolspeelsters zijn heerlijk om te zien. Verder genoeg charme, actie en humor. Ook al is de film niet zo heel bijzonder, ben ik wel verkocht en vind ik de film beter dan het zou moeten zijn.

Waarschijnlijk niemand's favoriete Avenger, maar deze film rond het personage gespeeld door Scarlett Johansson is verrassend goed geslaagd. Dat regisseuse Cate Shortland uitstekend overweg kan met kleinere, intieme drama's wisten we reeds, maar ook met groots opgezet spektakel blijkt ze geen enkel probleem te hebben. Haar strakke, iets meer realistische aanpak van het materiaal is een absoluut pluspunt, maar gezegd moet worden dat de supporting cast absoluut met de eer gaat strijken. Florence Pugh, als de jongere zus van Johansson, heeft er duidelijk zin in en krijgt de kans om flink uit te pakken, maar de show wordt gestolen door David Harbour, geweldig als de surrogaatvader/ obscure russische superheld Red Guardian. De combinatie van humor, spanning, drama en special effects werkt in ieder geval aanstekelijk. En vooruit, Johansson zelf doet het ook helemaal niet slecht in de hoofdrol.

Niet zo goed en dat snap ik ergens wel, want Scarlett Johansson is een prachtige vrouw, goede actrice en haar personage Black Widow is een leuke opvulling in het groepje Avengers, maar ook niet meer dan dat. Ik bedoel, zat er iemand de afgelopen 10 jaar echt te wachten op de origin story van Black Widow? En na het zien van deze film is dit wel bevestigd, ze is niet zo boeiend. Wat familiegedoe, een conflict met haar zus en er volgt nog een plot met Red Guardian in een film die met dik 130 minuten echt veel te lang duurt. Ik begon me echt halverwege te vervelen en dat is niet goed voor een film van een frachise die ik sinds 2008 al vanaf het begin heb gevolgd. Maar nogmaals, Black Widow is geen Iron Man, Spider-Man, Hulk of zelfs Captain America, ik vind de film een beetje afbreuk aan haar legacy doen.

Kwalitatief is het overigens allemaal wel zoals altijd prima met fraaie beelden, mooie muziek, een stel prima acteurs, dikke actie en hier en daar een grappig moment, maar ik ben bang dat ik Phase 4 van het MCU niet zo heel erg boeiend meer ga vinden. Het was na de afsluitende Avengersfilm voor mij voorlopig wel genoeg, maar er komt in het restant van dit jaar nog wel een overkill aan met Shang-Chi, Eternals en Spider-Man. Ben benieuwd of ze me daar wel weer mee kunnen bekoren.

2,5*

Goeie film waarin twee jonge zusjes samen met hun vader en moeder op de vlucht moeten slaan. Net als alle andere Marvel-films is hier geen gebrek aan actie en spektakel (en het ziet er allemaal ook prima uit). Een vlot tempo en het verhaal is ook onderhoudend genoeg. De humor en de wisselwerking rondom het gezin levert een paar vermakelijke scenes op.

Leuk, maar het wordt werkelijk steeds gekker en gekker. Black Widow (de film) heeft een beetje een identiteitscrisis. Als je alleen al de eerste 15 minuten van de film pakt, is het allemaal behoorlijk serieus met veel drama. Maar de scriptschrijver had waarschijnlijk een flashback naar een Biologieles en dacht holy fucking shit, hier kan ik iets heel cools mee doen! Ja, origineel is het wel, maar het past beter in de gemiddelde South Park aflevering dan in een Marvel movie. En Marvel moeten we sowieso al niet serieus nemen, om maar even aan te geven hoe erg het is.

De film duurt zoals gewoonlijk veel te lang, maar het is een leuk spektakel. Er zitten dus veel actie scènes in en het ziet er allemaal geweldig uit. De Taskmaster vind ik geen verkeerde toevoeging en dat geldt overigens ook voor Florence Pugh. Een hele fijne verschijning. Maar de show wordt natuurlijk gesteeld door David Harbour. Deze man stelt nooit teleur. Ray Winstone is tevens een zeer bedreven acteur, maar had hij geen zin in een Russisch accent? Dat zou op zich wel grappig zijn als hij dat weigerde om te doen. En uiteraard moet er ook nog een super lief en onderdanig lulletje inzitten, want dat hoort er nou eenmaal bij. Toch?

Black Widow. Er zijn betere Marvelfilms, maar ook een aantal die een onvoldoende verdienen. BW is dus een beetje de doorsnee Marvelfilm. Met Marvel gaat het sowieso alle kanten op. En hoeveel films met vervolgen kunnen zeggen dat deel 3 de beste is? Ik kan er nu maar 1 bedenken en dat is Thor.

Oja, BW heeft een gevecht met haar zusje. Maar op het moment dat ze elkaar bijna dood maken weet BW ineens dat het haar zusje is. Hoe dan? Waren het de feromonen?

3*

“I've lived a lot of lives... But I'm done running from my past.”

Toch wel veel meer van verwacht dan wat ik hier op mijn beeld heb gezien, eigenlijk een beetje schamend. Het hele ‘Black Widow’ concept is leuk, een vrouwelijk vechter (met ‘Scarlett Johansson’ zeker geen verkeerde) in de ‘Marvel’ wereld zorgt voor de diversiteit die onze tere maatschappij tegenwoordig wil en toch wel voor een leuke toevoeging hoor, kijk je niet telkens tegen al die testosteron kerels aan. Maar toch slaat de film veel dingen mis hoor, en is het echt een rommeltje over het algemeen. Voornamelijk door het matige verhaal dat we aan het volgen zijn maar ook de actiescènes die echt op veel momenten totaal niet boeiend zijn.

En eigenlijk vertoond de hele tijd de film zo’n vervagend beeld over een tenenkrommend verhaal waar de acteurs en voornamelijk actrices erg leuk proberen te zijn maar, het nergens echt weet te lukken. Ook weet ik niet of ik dit moet zien als een soort feministisch werkje, waar de ‘vrouwen’ vechters zijn en wederom geleid worden door een boze man, hopelijk is dit alleen maar schijn en denk ik te veel na, dan een politiek statement want dan zou het in mijn ogen een nog slechtere film worden. Toch een slappere film in de ‘MCU’, leuk om eens gezien te hebben maar niks speciaals.

Dat er een ‘Russische’ tak in de ‘Avengers’ zat wist ik al, en dat dit ‘Black Widow’ was wist ik ook wel, echter wist ik nog maar bar weinig over haar achtergrondinformatie. Geen idee of ik dat ergens in een andere film had kunnen weten, eerder maar, gelukkig geeft de film erg veel informatie over de achtergrond van ‘Black Widow’ en dat begon eigenlijk al aan het begin van de film, waar we de familie volgen in ‘Ohio’, Amerika, en daar moeten vluchten van agenten, aan de auto’s te zien waren dit ‘S.H.I.E.L.D.’ agenten die hun achter na zaten. Daarna komen we al gauw terecht op het moment dat de familie terug komt bij de Sovjets en de dochters al gauw worden afgenomen en in een traject komen en de ouders gescheiden worden, de vader ‘Alexei’ zit in de gevangenis, zwaar beveiligd ergens afgelegen en hun moeder ‘Melina’ woont ergens op een kleine boerderij.

Zoals ik al zei vond ik ‘Scarlett Johansson’ het leuk genoeg doen als ‘Black Widow’, sowieso altijd een aardige actrice om naar te kijken en vervult haar rollen best leuk en zo ook in deze film. Toch ben ik wel verliefd geworden op ‘Florence Pugh’, waar het zeker geen straf was om naar te kijken. Voor de rest deed ‘David Harbour’ het aardig, toch vond hij zichzelf net iets te grappig op veel momenten waar hij in mijn ogen toch weg zakte en ‘Rachel Weisz’ speelt leuk mee op de achtergrond maar niks bijzonders.

Het mooiste vond ik nog wel het moment van ‘Olivier Richters’ oftewel onze ‘The Dutch Giant’. Ik kan me een tal aan filmpjes herinneren waar hij met veel lof over zijn ‘filmcarrière’ aan het praten was. Ik ken hem van zijn online supermarkt voor sportvoeding, waar ik regelmatig een hoeveelheid aan voedsel binnenhaal maar ik was erg benieuwd of zijn lovende woorden uit kwamen. En daar kwam hij, in de gevangenis als de reus van twee meter achttien, en ging armpje drukken. Dit verloor hij (en hij brak zijn pols), tegen ‘Alexei’, waarna hij begint te krijsen en te huilen. Nou, dit was bijna lachwekkend slecht te noemen, omdat je gewoon hoorde hoe nep het was. Nee, zijn debuut bij mij op het scherm is me erg tegen gevallen. Ik heb veel respect voor zijn behaalde doelen, en hij zit er wel alleen vond ik het wel echt heel erg tegen vallen. Hopelijk in de toekomst wat meer, en wellicht wat beter.

Het verhaal was niet zo boeiend verder, de actie was slap en het concept was matig. Dat maakte deze ‘MCU’ film toch wel als één van de slechtste die ik heb gezien, en dat terwijl ik best wel fan ben van deze films. Hopelijk brengt de toekomst weer wat betere titels.

2.5*

In Iron Man 2 (2010) verscheen het personage Black Widow voor het eerst in het Marvel Cinematic Universe. Lekker vertolkt door Scarlett Johansson. Vele optredens in andere films volgden. Immer in teamverband. Daar waar de mannelijke superhelden allemaal hun eigen film(s) kregen, moest Black Widow het steeds zonder eigen project stellen. Tot nu dan.

Verheugend om in het tamelijk mannelijk geörienteerde Marvel Cinematic Universe na Captain Marvel (2019) weer een vrouwelijke held in het middelpunt van een film geplaatst te zien. Een probleem voor de scriptschrijvers was natuurlijk het feit dat de titelheldin in een eerdere film al haar Waterloo had gevonden. De makers hebben dat probleempje opgelost door van Black Widow een film te maken die de voorgeschiedenis van deze coole heldin behandelt.

Ach, en die geschiedenis is best interessant en heeft in beginsel een prima graad van vermakelijkheid. De kijker leert wat meer over de achtergrond van deze (vaak) ijskoude vechtmachine. De leukste revelaties zijn de leden van haar familie. Vooral Florence Pugh als het zusje dat verbaal bepaald niet terughoudend is en vol vechtlust zit, is een aangename toevoeging aan het Universum. Haar presentatie is dermate sterk dat Scarlett Johansson af en toe een beetje op de achtergrond verdwijnt.

Het eigenlijke verhaal stelt niet veel voor. Het verhaal wordt eindeloos gerekt en is op den duur een beetje aan de saaie kant. De bad guy is oninteressant en de emotionele momentjes tussen de personages zorgen voor kromme tenen en maken onrustig. Gelukkig hanteert de film over het algemeen een luchtige spottende toon. De inkijk in de disfunctionele familie van Black Widow zorgt voor veel humoristische momentjes. Die zijn ook echt wel nodig om over de volle lengte geconcentreerd te kunnen blijven kijken.

De film heeft veel actie. De actiescènes zijn spectaculair maar ook onderhevig aan sensationele wilde cuts die voor een kunstmatige dynamiek zorgen. Liever zie ik een goede choreografie die ten grondslag ligt aan de actie. Een choreografie die maakt dat de personages visueel rustiger het gevecht aan kunnen gaan. Een naturelle dynamiek bevalt me gewoon beter.

Black Widow is allereerst een vermakelijke film. Een film met aangename personages, behoorlijke actie en prima humor. Black Widow is ook een film met een zwak verhaal dat zich maar traag ontwikkelt en nooit erg interessant of spannend wordt. Black Widow is geen heel opvallend onderdeel van het Marvel Cinematic Universe, maar een solide voetnoot is de film zeker.

Jammer jammer… dit is feitelijk een redelijke basic film met wat aardige scènes en niet meer dan dat. Emotioneel sausje erover met zus en “ouder” conflicten.

Als je dan een pakje aandoet en zegt dat je black widow bent dan is het een marvel “avenger” movie. Vond het weinig aanvullend. Verder wat zaken over de top maar dat mag met marvel films maar een voldoende kon het ban mij niet krijgen.

Heb er al betere gezien uit het Marvel segment, vond hem met momenten nogal saai en langdradig. Al goed dat er nog Scarlett was en dat ik hier geen €21 voor neergeteld heb.

Onbegrijpelijk dat het zo lang duurde voordat Marvel heldin Natasha Romanoff / Black Widow een eigen film kreeg, want ze was al in acht Marvel-films te zien (we leerden Natasha Romanoff kennen in "Iron Man 2 ( 2010)"). Maar na tien 10 jaar is er dan eindelijk "Black Widow", waarbij het wel jammer is dat het postuum moest gebeuren.

Onze heldin Black Widow (Scarlett Johansson) komt een gevaarlijke figuur, te weten Dreykov (Ray Winstone), op het spoor die ze nog kent uit haar jeugd in Rusland en die minder dood blijkt te zijn dan dat ze eerder dacht. Onderweg komt ze na jaren weer in contact met haar jongere zus Yelena (Florence Pugh), die zich net heeft losgerukt uit de klauwen van deze schurk. Hij houdt er hele nare methodes op na die een heel leger van gevaarlijke vrouwen in zijn greep houden, onder wie één hele dodelijke in het bijzonder. Om daar een eind aan te maken, heeft Natasha ook hulp nodig van haar beide stiefouders Alexei (David Harbour) en Melina (Rachel Weisz), die ooit Russische spionnen waren in de Verenigde Staten.

Deze spionagethriller met knipogen naar James Bond (de film "Moonraker (1979)" is ook heel even in beeld te zien als Natasha Romanoff ernaar aan het kijken is op een laptop) en Jason Bourne speelt zich af in de tijd tussen "Captain America: Civil War (2016)" en "Avengers: Infinity War (2018)". De Avengers hebben ruzie, dus haalt Natasha de banden aan met de KGB-agenten die ooit haar nep familie vormden in Ohio.

De behoorlijk serieuze Natasha Romanoff is niet de eenvoudigste Avenger om in een eigen film te zetten. Ze is niet zo bijdehand als Iron Man, niet zo oppermachtig als Captain Marvel en heeft niet zo’n opmerkelijke geschiedenis als Captain America. Toch is het aardig gelukt om haar een interessante achtergrond te geven en er een vermakelijke film van te maken, met de mix van vette actie (o.a. op het einde in de "Red Room"), humor en drama die we van Marvel wel gewend zijn. Dat komt met name door de introductie van haar nep familie met Florence Pugh als de wereldvreemde supersoldaat en stiefzusje Yelena Belova, Rachel Weisz als haar zorgzame stiefmoeder Melina en de hilarische David Harbour als haar stiefvader Alexei, die de Russische tegenhanger van Captain America is en die o.a. rondloopt in een rood Russisch pak i.p.v. een blauw Amerikaans pak.

We maken voor het eerst kennis met hun tijdens de circa 15 minuten durende opening van het verhaal welke zich afspeelt in Ohio in 1995, waarbij zowel Natasha Romanoff als Yelena Belova nog een tiener en een kind zijn (spelen dan o.a. een soort van Linda Blair uit de "The Exorcist (1973)" ) en waarbij men op de vlucht slaat naar Cuba. Na de opening bevinden we ons 21 jaar later in de tijd en speelt het verhaal zich o.a. af in Noorwegen en Boedapest en zijn Natasha Romanoff en Yelena Belova inmiddels volwassen. De band tussen Natasha en Yelena is een hoogtepunt van de film en hun band is de drijvende kracht achter de meeste verhaalelementen. Daarnaast helpt het om Yelena te introduceren aan de fans, omdat ze immers de opvolger wordt van Natasha. In elke scène waar ze in zit steelt ze de show met een spottende opmerking of grappige observatie. Het eerste gedeelte van deze film is bijzonder duister, waarna het langzaam terugvalt in een film volgens het Marvel format.

Als op zichzelf staand avontuur binnen de Marvel Cinematic Universe doet "Black Widow" goed zijn werk. Te midden van haar verbrokkelde familie krijgen we Natasha Romanoff van een hele andere kant te zien en zo heb je aan het eind van de rit een completer beeld van deze onverschrokken strijder. Dat geeft een nogal dubbel gevoel, als je weet hoe het met haar afloopt. Maar dankzij Florence Pugh is er ook hoop voor de toekomst, want zij zet een charmante Black Widow junior neer, die qua vechtlust niet onderdoet voor haar grote zus. Het is al bekend dat we haar gaan terugzien in de aankomende serie over "Hawkeye" en dat is na het einde ook te zien als een extra scène.

Buiten Scarlett Johansson en Florence Pugh (haar zag ik voor het eerst in de film "Lady Macbeth (2016)", waarbij ze gelijk indruk op mij maakte en dat qua schoonheid als acteerprestaties) is het vooral David Harbour (die voor mij een onbekende is) die de show steelt met zijn humor. En qua uiterlijk en gedrag brengt hij ook gewicht mee in zijn rol. Zijn weerzien met Yelena en Natasha (en later Melina), die hem bevrijden uit een gevangenis, is een van de hoogtepunten uit deze film. Alexei is ook nog eens "Red Guardian", de Russische tegenhanger van "Captain America", met wie hij zich graag laat meten. En hij doet ook nog aan armpje drukken in de stijl van Jeff Goldblum in de Horror / Sciencefiction film "The Fly (1986)", maar dan minder grof

Ook Rachel Weisz deed het meer dan verdienstelijk en ze ziet er op haar leeftijd ook nog steeds mooi uit. Wel mist "Black Widow" een echte goede bad guy, want Rey Winstone (o.a. bekend van zijn leuke rol in de Misdaad / Komedie film "Sexy Beast (2000)") als Dreykov weet niet echt te overtuigen met zijn over-the-top (inclusief zijn accent) acteerwerk. Zijn "Red Room" had wat mij betreft veel meer diepgang mogen hebben. Het is immers de plek waar Natasha is opgeleid tot wie ze is voordat ze een S.H.I.E.L.D. agent werd.

Een andere slechterik (in dienst en onder controle van Dreykov) gespeeld door de mooie Olga Kurylenko (haar zie ik altijd graag in films en dan vooral vanwege haar schoonheid) staat duidelijk haar mannetje tijdens de gevechten in een soort van robotuniform met helm en schild, maar zelf is ze pas na circa 95 minuten te zien en dan is ze ook nog niets een mooi. En dat laatste komt door Black Widow, die haar in het verleden iets heeft aangedaan (toen ze nog een kind was) en ze blijkt ook de dochter te zijn van Dreykov. Dat men haar gecast heeft, heeft waarschijnlijk te maken met haar Russische afkomst (beter gezegd Oekraïense), maar men had net zo goed iemand anders kunnen casten, omdat ze toch maar zelden te zien is.

Wel vond ik het leuk dat op het einde tijdens een extra scène nog eventjes Julia Louis-Dreyfus te zien is en zij is natuurlijk vooral bekend vanwege haar komische rol van Elaine Benes in de hilarische televisieserie "Seinfeld (Series 1989–1998)". Al met al is "Black Widow" ondanks het gebrek van een echte goede bad guy het kijken zeker waard en je verveelt je eigenlijk ook geen moment. Maar echt indruk maakt deze film nu ook weer niet, maar desalniettemin is het een aardig vaarwel voor Natasha Romanoff / Black Widow en verdiende ze deze film eigenlijk veel eerder.

Middelmatige Marvel-prequel. Het op 'The Americans' geijkte begin is wel aardig maar net iets te dik aangezet, het uur daarna, waarop ze Black Widow met alle macht in een avontuur proberen te rommelen, is rotsaai. Dat houdt het toch net onder de voldoende voor mij, want het stuk met de 'fake' familiereünie daarna is best aandoenlijk en grappig, met David Harbour die de show steelt (aanwinst voor de MCU). Het eindgevecht vond ik ook best oké, al was dat misschien ook blijdschap om weer eens een film op groot scherm te zien (ik liep door de bioscoop te denken, jemig, waren er altijd al zoveel trappen in dit gebouw?)

De dik twee uur glijdt verder voorbij zonder veel ergernis te wekken of indruk achter te laten. De film voelt uiteindelijk toch aan als een wat pover goedmakertje voor het feit dat Johansson een decennium lang de excuustruus van de Avengers was. Ook wel komisch is om te zien dat, in een tijd waarin je al van blackface kunt worden beschuldigd als de acteurs in je zwembadscene teveel bruiningsspray dragen, je Russen gewoon nog kunt laten spelen door Ray Winstone en David Harbour met flauwe accentjes.

Marvel moe

Het Marvel Cinematic Universe is weer een hit rijker. Deze maal is het de tijd voor Natasha Romanoff om de show te stelen en de Disney kluis weer van een aardig geldbedrag te voorzien. Of het nu door middel van Premier Access op Disney+ of door middel van bioscoopbezoeken gebeurt: Black Widow laat nu al zien het zoveelste kassucces van Marvel te zijn.

Soms baal ik een beetje van de torenhoge inkomsten die dit soort titels op blijven leveren. Zoals James Gunn onlangs in een interview zei lijken de ideeën een beetje op waardoor de meeste superheldenfilms als behoorlijk saai te bestempelen zijn. Ook ik schaar mij achter deze mening. Alles wat Marvel produceert heeft een solide kwaliteit maar het wordt over het algemeen nooit heel bijzonder. En dat is ook bij Black Widow het geval. Zo nu en dan verast Marvel mij positief waardoor ze interessant voor mij blijven, maar over de gehele linie wordt ik vaker teleurgesteld dan verast en slechts 'middelmatig' vermaakt.

Hoewel Natasha Romanoff op zich interessant genoeg is om een verhaal omheen te bouwen voegt met name de wat saaie, voortkabbelende verhaallijn weinig toe. Er worden wat interessante elementen de mix in geslingerd, maar deze komen niet altijd even sterk uit de verf. Naast Scarlet Johansson zetten zowel Florence Pugh als David Harbour leuke personages neer, maar de regisseur haalt nooit het onderste uit de kan om de acteurs echt te laten shinen. Voeg hier de zoveelste nietszeggende slechterik, een misplaatste Rachel Weisz en een bulk ongeloofwaardigheden aan toe, die wordt begraven onder een eindeloze stroom aan actie. En dit is wat Black Widow van de ondergang redt omdat deze, buiten de cameravoering die de acties soms wat rommelig maakt, je bioscoopbezoek waard maakt. Want €21,- betalen om de nieuwste Marvel gewoon op je eigen tv te zien? Ik vind het je reinste geldklopperij.

Schijnbaar blijft Marvel relevant omdat ze met groots opgezette actie spektakels het publiek toch wel aan zich weten te binden, maar ik begin echt te snakken naar meer diversiteit en originaliteit binnen het superheldensegment.

3,0*

Er moet 1 marvel film de slechtste zijn en met stip op 1 Black Widow. Als dit het begin is van MCU 4 hou ik mijn hard vast. Het enige stukje wat de moeite waard is, is de end credit.

De film duurt 2 uur en na anderhalf uur was ik er wel klaar mee en heb ik mijn telefoon gepakt om te kijken of ik nog berichten had.

Ik snap werkelijk niet hoe deze film nog een 7- krijgt. Misschien alleen omdat Scarlett Johansson erin speelt, maar als dat zo is verdient Wonder Woman 1984 ook een hoger cijfer.

Scarlett en haar zusje zijn natuurlijk erg lekker om in die strakke pakjes te zien rondlopen (die stiefvader daarentegen niet). Vooral Scarlett, met haar rond kontje. De film zelf stelt verder niet veel voor, wat drama, een beetje flauwe pogingen tot humor, veel overdreven actie met snelle sprongen in de montage in plaats van lange, mooie doorlopende actiescenes, enkele geforceerde verwijzingen naar de andere avengers, en een iets te lange speelduur. In dit geval is de speelduur nog wel verteerbaar. Een verplicht nummertje om aan Black (soms White) Widow ook een podium te geven en om een spin-off mogelijk te maken, in deze voor het zusje en eventueel de papa. Aan het begin van de film dacht ik nog dat ze de serieuze toer opgaan, maar toen Scarlett in een auto zat die in een vuurbal ontplofte en er heelhuids uitstapte, zelfs de oude vertrouwde snede op de wang ontbrak, wist ik dat de ongeloofwaardigheid weer zou zegenvieren. Het gevecht tussen de zusjes, nog zo'n clichematig nummertje, viel ook totaal uit de lucht in de zin dat het naast een spectaculair en ondermaats geschoten scene, geen enkele meerwaarde had.

Spectaculaire actie enerzijds, mooie "gezins"perikelen anderzijds (inclusief een hilarische David Harbour) en met de prachtige interactie tussen Johansson en Pugh als het hart van de film. Geen seconde verveeld, geheel tevreden de bios uitgewandeld.

De eerste standalone Black Widow film had net zo strak kunnen worden als het zwarte pak van de titelheldin maar het is een nogal gemengd resultaat geworden.

Zo goed als Scarlett in de rol zit, zo matig is de casting van haar ensemble. De karakters van Pugh en Weisz komen niet echt tot leven en Harbour is een mislukte comic relief. In het midden van de film zit echt een flinke inzakker ook, als de familie bijeenkomt.

Het verhaaltje is vrij dun, zeker voor een film van 2 uur en een kwartier. In het begin is er ook al de nodige ergernis door een jongen met blauw haar die een meisje blijkt te zijn. Dan merk je echt even dat het 2021 is en ze kunnen het niet laten even wat genderverwarring erin te gooien. Plus een kapsel waarbij het verbaast dat er nog geen pussyhat over heen is getrokken.

Met het spektakel zit het wel goed en er zijn zeker mooie sets hier en daar (de gevangenis, de luchtbasis).

Jammergenoeg is het niet een echte origins story geworden. Het had wel geholpen als er wat meer was ingegaan op de harde leerschool en de biotech waardoor Widow zo sterk geworden is.

De grote finale in de vorm van Avengers: Infinity War en Endgame leek een goed moment voor Marvel om echt met iets nieuws te komen. Helaas bracht men slechts weken na Endgame al meteen een middelmatige Spider-Man uit en ze zouden ook niet stoppen; er werden vrij snel talloze nieuwe films en series aangekondigd. Dat corona voor een kleine stop zorgde was niet gepland, want ook een nieuwe Black Widow zou al snel volgen. Zo’n film voelt na een afsluitend hoofdstuk als Endgame als mosterd na de maaltijd en dat is het ook zeker geworden. Black Widow is zo’n inwisselbare superheldenfilm die met niets nieuws komt.

Black Widow is inhoudelijk en visueel totaal oninteressant en lijkt ook vooral gemaakt zodat Scarlett Johansson een stokje kan overdragen aan de volgende generatie. Zo’n film die eigenlijk de volgende films opzet, zoals we eerder zagen in films als Iron Man 2 of Avengers: Age of Ultron. Voor het script is de basis van een gemiddelde superheldenfilm gepakt en deze is ingekleurd met veelal flauwe humor, saaie personages en - nog het meest idioot - bespottelijk slechte gevechtsscènes. Wat zich prima had kunnen lenen voor een intieme, bijna arthouse-achtige film, is uiteindelijk een enorm slappe hap geworden, dat zo van de lopende band af is gekomen. Als dit niveau - en die van series als Falcon and the Winter Soldier - iets zegt over de kwaliteit van de komende reeks films van Marvel, dan kan dat een enorm oninteressante vierde fase worden.

2 sterren.

Degelijke film die op momenten prima vermaakt, je ook niet overspoelt met actie waardoor de grootse finale nog steeds groots is en fris aanvoelt, maar ook een te lang middenstuk kent. Prima gespeeld ook, vooral Pugh is een hele fijne aanvulling. Wat dat betreft typisch Marvel: film doet niets bijzonders maar weet zoals altijd wel een zeker minimumiveau te halen. 3,0*.

Het begint best aardig, het plot wordt klein gehouden en het tempo ligt hoog met veel actie. Naarmate de film vordert krijgt het verhaal een erg serieuze toon vol familie issues en is het aan Pugh (die wel haar best doet) om het vooral ook luchtig te houden; het moet tenslotte wel vermakelijk blijven allemaal. Daarnaast zijn de belachelijke plannen van de slechterik bijna niet te volgen en vliegt het verhaal bij de climax flink uit de bocht met een soort wisseltruc tussen Widow en haar nep moeder die lachwekkend slecht is. De goede cast houdt de boel nog net boven water.

Vermakelijk film waarin niet Scarlett de show steelt maar toch echt Pugh.

Als je een Marvel film gaat kijken weet je in grote lijnen wat je kan verwachten en dat volgt deze film allemaal braafjes. Prima

Het enige wat mij wel verbaasde was de hoeveelheid alcohol die er gedronken wordt super cool om Black widow een biertje en vodka te zien drinken, maar dat had ik weer niet verwacht van Marvel

Mijn gamende kleinkinderen vonden het natuurlijk prachtig, maar ik ben minder enthousiast. Ik heb weinig tot niets nieuws kunnen ontdekken in deze lopende band productie van Marvel. Formule-achtig, vaak ridicuul spektakel. Ik behoor duidelijk niet tot de doelgroep.

Matige Marvel film. Weinig superheldenverhaal. Eerder een spionageverhaal dat midden houdt tussen James Bond en Charlie Angels. Af en toe wat geinige humor. Hield wel van het samenspel tussen beide zussen. Visueel wel ok, vandaar net 3* waard. Had meer verwacht. Toch al betere films gezien in dit genre. Wacht ook tot na de aftiteling voor de typische insteek naar een nieuwe film.