menu

Lady Macbeth (2016)

mijn stem
3,31 (153)
153 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Drama
89 minuten

geregisseerd door William Oldroyd
met Florence Pugh, Christopher Fairbank en Cosmo Jarvis

Het Engelse platteland, 1865. Katherine is getrouwd met een veel oudere man. Ze haat haar liefdeloze huwelijk en zijn koude familie. Als ze een affaire krijgt met een jonge arbeider, ontketent dat de kracht in haar om met alle middelen te vechten voor wat ze zelf wil.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=Oa68iYG1WDA

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Dievegge
4,0
Dit is niet gebaseerd op Shakespeare, maar wel op een novelle van Nikolai Leskov over een vrouw met die bijnaam. Door het verhaal te verplaatsen van het Russische platteland naar Noord-Engeland brengen ze de locatie wel dichter bij de echte Lady Macbeth. Een tweede verschil is dat ze geen zelfmoord pleegt op het einde. Dat is een breuk met de negentiende-eeuwse opvatting dat overspel tot de ondergang van de vrouw moet leiden. In plaats daarvan wint ze, al is het meer een pyrrhusoverwinning.

Florence Pugh is een ontdekking. Ze straalt een mengeling uit van kinderlijke onschuld en meedogenloosheid. Met haar kobaltblauwe jurk steekt ze af tegen de bruin-witte achtergrond. Wanneer ze centraal in beeld komt met een symmetrisch decor, heeft ze iets despotisch. Hetzelfde geldt voor haar kat, een devon rex. Ondanks haar misdaden kun je met haar meeleven, aangezien haar omgeving zo bekrompen en victoriaans is en omdat ze als een gebruiksvoorwerp tot dat huwelijk gedwongen was. Schuldbesef toont ze nauwelijks, alleen na het verstikken van haar pleegkindje pinkt ze een traantje weg.

In tegenstelling tot bij veel kostuumdrama's is hier geen overbodige sentimentele muziek gebruikt, waardoor het realistisch overkomt.

avatar van Woland
3,0
Aardig kostuumdrama over de verwording van Katherine - een jonge vrouw die uitgehuwelijkt wordt aan een hork, maar als de beperkingen van buitenaf langzaam verdwijnen blijkt ze zelf een gewetenloze moordenares die zonder scrupules ieder die haar in de weg zit uit de weg ruimt. Maar Lady Macbeth blijft toch een wat onderkoelde, afstandelijke film waarin de boosaardigheid van Katherine, maar ook van haar man en schoonvader, als een gegeven wordt beschouwd, en waar er qua verhaal weinig te halen viel. Florence Pugh speelde wel overtuigend en was zeer geloofwaardig als schattig meisje dat tegelijkertijd een gewetenloze, egoistische moordenares is.

avatar van scorsese
4,0
Uitstekende film waarin een jonge vrouw wordt uitgehuwelijkt aan een man wiens vader het huis met ijzeren hand regeert. Gestileerd en enigszins afstandelijk in beeld gebracht, wat naadloos aansluit bij het hoofdpersonage. En dit personage is boeiend neergezet (niet in de laatste plaats vanwege de sterke rol van Florence Pugh).

avatar van bobbee
4,5
Prima film, strak geregisseerd en koud en afstandelijk in beeld gebracht. Dat we zo weinig weten over het meisje is belangrijk. Geen voorgekookte psychologie. We stappen als kijker samen met haar in de vervreemding. Uitgehuwelijkt aan een impotente lafaard en onderdrukt door een kille schoonvader is er maar een weg naar hartstocht, naar het echte leven, die van de stalknecht.
Daar heeft ze alles voor over. Maar dat leven is niet voorbestemd dus verdoemd. De analogie met Macbeth is duidelijk. Alles wat je doet brengt je verder van huis. Een soort van Murphy's law maar dan op zijn Grieks.

Pugh is zeer aantrekkelijk en aanvankelijk leidt zij je mee tot ze over grenzen gaat die even niet te rijmen zijn met dat schuchtere, mooie meisje. Toch zijn alle voortekenen er al (de waterval, de camerastandpunten, de woorden). Wie valt over die metamorfose en zijn eigen moraal als leidraad neemt blijft hangen in die verwarring. En dat is jammer.

Het groteske is onderdeel van het drama, de stijl en de modaliteit van het verhaal. Het oordeel van de kijker oproepen ten opzichte van de waarschijnlijkheid of wenselijkheid van de inhoud van het verhaal is juist wat de film wil doen. Wie in onmenselijke omstandigheden wordt gebracht wordt zelf onmenselijk. In die zin past het perfect in het Macbeth van Shakespeare en pakweg Oedipus. Het laat zien dat wie zijn positie ter discussie stelt aan het kortste end trekt. Dat is lange tijd zo geweest. Voor vrouwen, voor mensen uit de lagere klasse, zelfs voor koningen.

avatar van IH88
4,0
“She's a disease!”

Wat een fantastische acteerprestatie van Florence Pugh. Deze (nu nog) onbekende Engelse actrice spat van het scherm als Lady Macbeth, en vanaf het begin zie je dat er meer achter haar, op het eerste gezicht, onderdanige rol van huisvrouw zit.

Ze straalt kracht en een bepaalde sluwheid uit, en ze weet van Katherine ook een assertieve vrouw te maken die haar mannetje staat. Maar het interessantste is de morele teloorgang van Katherine, en bij bepaalde scènes zat ik met open mond naar haar acties te kijken. Uitstekend acteerwerk ook van Naomi Ackie als de werkster Annie. Het laatste shot van Pugh is briljant, en de complete leegte en eenzaamheid laat zien dat haar acties verregaande consequenties heeft.

Gast
geplaatst: vandaag om 03:01 uur

geplaatst: vandaag om 03:01 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.