Ready or Not (2019)

Jezus (toepasselijk met de komende Kerstdagen) wat een flauwe bedoeling was deze Horror / Komedie film en gelachen heb ik nergens om. Zat er überhaupt wel iets grappigs in ?

In dit verhaal draait het om de jonge bruid Grace (Samara Weaving), die zich verenigt met de rijke en excentrieke familie (stuk voor stuk eigenaardige persoonlijkheden) van haar nieuwe man Alex Le Domas (Mark O’Brien) in een oude traditie (het spelen van een spel). Namelijk het spelen van het spel verstoppertje, waarbij de familieleden haar moeten vermoorden voor zonsopgang (anders gaan zij namelijk dood). Dit loopt snel uit in een dodelijk spel waarbij iedereen moet vechten om te overleven.

Deze film lag al een tijdje bij mij op de plank (ik ben er al eens aan begonnen, maar toen haakte ik al na vijf minuten af) en om een of andere reden zocht ik altijd een excuus om deze film niet te hoeven te bekijken. Gisteren had ik echter geen excuus meer (beter gezegd "helaas") en heb ik hem uiteindelijk met veel pijn en moeite uitgekeken (duurt gelukkig maar 90 minuten).

Ik heb niets tegen Horror / Komedie films, maar deze vond ik toch vooral saai, flauw, niet grappig, niet boeiend en totaal niet spannend (de scène waarbij Grace zo stil mogelijk een jachtgeweer probeert te laden, is misschien nog een beetje spannend, maar origineel is het zeker niet). Kortom, ik heb me er totaal niet mee weten te vermaken en het einde vond ik maar belachelijk.

Het verhaal (dat zich volledig afspeelt op en rond het landgoed van een vermogende familie die zijn fortuin voor een groot deel dankt aan de productie van gezelschapsspellen) was opzicht wel leuk gevonden, maar de uitvoering ervan vond ik zeer flauw. Het ging er hier en daar wat hard (waarbij ook wat goor te zien is) aan toe (had vooral betrekking op het personeel van de familie Le Domas), maar het deed me helaas niets en ik heb er ook niet om hoeven te lachen.

Ook de cast (met o.a. de bekende actrice Andie MacDowell) kon me nauwelijks bekoren op hoofdrolspeelster Samara Weaving en Melanie Scrofano (in de rol van Emilie, die vrouw is van de broer van Alex Le Domas) na dan en de laatste vanwege haar schoonheid. Tenenkrommend slecht vond ik overigens de achterlijke en totaal niet grappige Aunt Helene (Nicky Guadagni), die ik vooral irritant vond.

Nee, geef mij maar een recente Horror / Komedie film zoals "Mayhem (2017)", waarin Samara Weaving ook een hoofdrol heeft, want die vond ik tenminste wel leuk en grappig en dat kan ik van deze film helaas niet zeggen.

So, at midnight you have to play a game.

It's just something we do when someone new joins the family.

Ik moet toch wel heel dringend mijn mening herzien over de cross-over horror/komedie. Na “Monster Party” en “The Dead don't die” is “Ready or not” toch weer een film die me aangenaam verraste. Echt waar. Ik heb me goed kunnen amuseren bij het bekijken van deze film. En niet alleen omdat de hoofdrolspeelster Samara Weaving er appetijtelijk uitzag, maar ook vanwege het entertainmentgehalte. Ook de morbide zwarte humor kon ik wel appreciëren. Het is dan wel niet zo’n absurdistische humor als in “The dead don’t die”. Maar het slapstickachtige dat er in verwerkt werd, resulteerde soms in een spontaan gegrinnik. Tevens zaten er aardig wat bloederige scenes in. Kortom het was genieten geblazen.

En dat alles vanwege een onschuldig potje verstoppertje spelen. Een keuze die Grace (Samara Weaving) maakt op haar huwelijksnacht door een kaart te trekken uit een houten doosje. Blijkbaar heeft de Le Domas familie, die hun fortuin hebben gemaakt in het gezelschapspellen-wereldje, een weerkerende familietraditie bij huwelijken. Dus op het moment dat Grace een trouwring aangeschoven kreeg door Alex Le Domas (Mark O’Brien), haar kersverse echtgenoot, werd ze onbewust deel van deze traditie. Dus in plaats van een potje rampetampen en flikflooien in het ouderwets uitziend hemelbed, wordt het huwelijkspaar verzocht om zich te begeven naar de familiekamer om aldaar een ouderwets gezelschapspelletjes te spelen. Wat Grace niet beseft is dat er één wel echt speciale kaart tussen zit die verstrekkende gevolgen kan hebben voor de rest van de avond. En raad eens. Yep, trekt ze toch wel die bewuste kaart.

Niet alleen het verloop van het verhaal vond ik enorm boeiend en uitgekiend. Ook het decor waar het zich allemaal afspeelt is prachtig om te zien. Een reusachtig Victoriaans landhuis vol donkere hoeken en nissen. Zo’n enorme villa, dat perfect past bij een vermogende familie als Le Domas, vol houten lambriseringen, majestueuze trappenhallen en rijkelijk met ornamenten versierde gangen. Als kind zou je er probleemloos in verdwalen. En daar voltrekt zich het onschuldig “verstoppertje spelen” waar Grace enthousiast aan meedoet. Totdat ze beseft dat niemand van de familie Le Domas met aftellen begint om vervolgens “Wie niet weg is, is gezien” te roepen, maar dat deze krankzinnige familie zich bewapend heeft met oude wapens en de jacht op haar geopend is.

Het meest hilarische van de film, zijn de familieleden zelf. Stuk voor stuk zijn het karikaturale personages. Van de autoritaire ietwat leeghoofdige pater familias Tony (Henry Czerny) en zijn eega Becky (Andie MacDowell) tot en met de akelig overkomende, feeksachtige tante Helene (Nicky Guadagni). Deze laatste is wel het meest extreem personage. Ze lijkt zo uit een satanische sekte weggelopen met haar paars mantelpakje, zwarte nagellak en rechtopstaand Cruella de Vil kapsel. En als ze naderhand al gillend door de gangen stormt met een enorm houthakkersbijl, is het plaatje compleet. Voeg hier nog een resem andere familieleden toe zoals de alcoholzuchtige Daniel (Adam Brody) en zijn trutterige echtgenote (Elyse Levesque). De aan coke verslaafde dochter Emilie (Melanie Scrofano) en angsthaas Fitch (Kristian Bruun). En vanzelfsprekend mag de butler niet ontbreken. Tezamen vormen ze een bontgekleurd “Adam’s Family”-achtig collectief.

Tenslotte nog eventjes iets over het horror-gedeelte. Ook al is de algehele sfeer nogal luchthartig en karikaturaal, toch zal de hardcore horrorfanaat van bepaalde momenten genieten. Deze gothic aanvoelende horror is gevuld met enkele gore en bloederige scenes terwijl een opzwepend tempo aangehouden wordt. Vooral het fragment in de stal vond ik enorm geslaagd en tegelijkertijd buitengewoon grappig. Je ziet de nagel. Je ziet het gat in een hand. En je weet onmiddellijk hoe deze twee feiten gekoppeld zullen worden. Subliem. En ook al weet je welke richting het uitgaat, toch werd ik verrast door de ontknoping. Een ontknoping waar een Quentin Tarantino jaloers op zou worden. En ik veronderstel dat het iet of wat de bedoeling was om de kloof tussen arm en rijk aan te tonen. Uiteindelijk was dit een klein beetje bijzaak allemaal. “Ready or not” is misschien wel de wreedaardige versie van het Assepoester-sprookje. Maar hier was ultieme entertainment het hoofddoel. En daar zijn ze voor mij persoonlijk wel degelijk in geslaagd.

3.5*

Vreemde film. Soms grappig, soms ook niet. De setting (het oude huis) ziet er mooi uit. Samara Weaving is wel een SUPER knappe meid. Prachtige mooie groene ogen! Alleen daarom al het kijken waard.

Het verhaal wordt een beetje suf in het midden en saai. Het einde is daarentegen wel grappig. Zeker als je ziet wat er met de familieleden gebeurd. Dat was even een momentje dat de film nog net 3 *** sterren waard wordt.

Verder is de spanning ver te zoeken. En kabbelt het maar wat voort. Leuk voor 1 keertje.

Speels en scherp in z'n presentatie, met opnieuw (na The Babysitter (2017) ) een sterke rol van Weaving. De bescheiden bloederige smeerpijperij smelt feilloos samen met de fijn zwarte / satirische komedie die zowel in de wilde mix van karikaturale personages als puur visueel wordt benut. Weinig genrefilms die de mix van beide genres zo natuurlijk laten voelen zonder echt merkbare concessies te doen. Wel weer typisch dat ik dan net deze film oversla in de bioscoop.

Wat een ongelooflijk slechte bagger film. Mix tussen humor, thriller horror. Alles is ongeloofwaardig in deze film. Enige shocking voor mij, was de gat in de hand geschoten, waarna doodleuk nogeens door een spijker halen. Rillingen liepen over mijn rug

En om het nog triester te maken, het deels voorspelbare einde. Absoluut geen aanrader

Heel leuk vermakelijk filmpje dat voor mij nu net wel anders uitpakte dan de meeste horrorfilms van de laatste jaren. Het verhaal heeft een originele invalshoek en het is ook niet nodig om een telraampje te gebruiken voor de kills. Het wordt niet aftellen tot de laatste personage wat op zich al een gedurfde en verrassende zet is. En dan spreken we nog niet van de geweldige climax naar het einde toe. Voorspelbaarheid allerminst. Heerlijke humor tussen de regels door en een geweldige perfect gegoten rol van Samara Weaving. 8/10

Goeie film waarin een bruid tijdens haar huwelijksnacht een spel met hoge inzet met haar nieuwe familie moet spelen. Enigszins origineel, maar wel een simpel plot. Het enorme en oude huis en de lichtelijk gestoorde familie vormen een prima decor. Een vermakelijke mix tussen actie, spanning, horror en komedie. Over de top, maar niet te ver. Een kleine 3.5 sterren.

Erg matige mix van horror en zwarte humor. Kent nog wel enkele zeldzame vermakelijke momenten maar het plot waarbij een familie satanisten haar eigen toekomstige familielid moet vermoorden, sloeg werkelijk nergens op. Eerst moet de familie haar zo snel mogelijk neerknallen, dan hoeft het plots niet meer en is er sprake van een ritueel. En de humor? Tja... erg flauw vooral maar dat is een kwestie van smaak.

Ik hou wel van dit genre horrorkomedies. De combinatie van net genoeg spanning en zwarte humor levert bij mij meteen een glimlach. Het hoeft niet altijd sfeervol te zijn. Ready Or Not kan daar nochtans ook wel wat van geven, maar met enkele zwartgallige oneliners en een horrorfilm die zichzelf niet al te serieus neemt, is het echt wel genieten. Heerlijk kom te zien.

Vermakelijke horror/komedie. Film houdt de vaart er goed in en heeft een goed evenwicht horror en komedie. De film maakt op de juiste momenten gebruik van het horror genre en verrast daarmee hier en daar. De laatste 10 min gaat het helemaal los en worden alle registers opengetrokken . Fijn werkje deze!

Redelijk amusante horrorfilm met een vleugje humor. Niet dat de scare jumps je om de oren vliegen of dat het eng wordt, maar hier en daar wel een beetje bloed en wat exploderende bodies, al is dit laatste eerder grappig. Eveneens grappig is de stuntelige manier hoe de jacht wordt aangepakt. Het loopt sowieso fout als je de hantering van een kruisboog eerst via Youtube moet opzoeken ...

Samara Weaving dus in de hoofdrol. Ik dacht even aan de hand van de filmposter dat het Margot Robbie was. Ze heeft er wel wat van weg. Zeer bizar plot waarbij ik de familietraditie niet geheel kon vatten. Zelfs de familieleden hadden er wat moeite mee. Jammer.
Het decor, met name het huis was prima. Genre Knives Out (2019) en zoveel meer. Jammer ook dat er een gedeelte buiten was, al was dat nu ook niet zo storend.

Uiteraard allemaal wat voorspelbaar. Zelfs de twists waren op dat vlak vooraf te bepalen, desalniettemin vermakelijke film zonder hoge toppen te scheren. Nipte 3,0*

Dit was nog een leuke film, een mix van horror en een klein beetje komedie. Een vlot tempo en ook een toffe cast. Verder verveelde de film niet. Een aanrader.

We zitten in een soort van Adams Family gemixt met The Game van Michael Douglas uit 1997. Nadat de bruid in het huwelijk is getreden is de traditie dat er nog een spel wordt gespeeld. Dit stelt verder meestal niet voor maar de arme bruid trekt de meest verkeerde kaart die ze maar kan trekken. Hide and Seek. Het gevolg is dat de de rest van de familie haar moet doden met authentieke wapens waar ze niet goed mee om kunnen gaan. Dit is vind ik ook wel geinig. De echte horror en spanning zitten er niet in, daarvoor is ie net te vlak te luchtig gemaakt, maar hij ziet er wel lekker naargeestig uit. Dit geldt ook voor het kleurenpallet die vrij groen gelig is. Niet echt mijn smaak, maar het zet wel te toon. Bij tijd en wijle zien we ook wat smerigs voorbij komen. Geinig is wel dat veel niet lukt. Dit geldt voor elk lid. Natuurlijk zit voor de bruid vrijwel alles ook tegen, maar maar uiteindelijk weet ze toch na heel wat verwondingen eruit te komen. "Grappig" is dan ook hoe ze uit het skelettenhol gekropen komt. Ze kan zich niet goed vastpakken maar door het gat dat in haar hand is geschoten weet ze haar hand op de spijker vast te houden. Je moet er maar opkomen. In de extra's is trouwens nog leuk te zien ze het touw moet loslaten. Het geheel van het spel moet eindigen met haar dood voor zonsondergang. De vraag is natuurlijk vooral wie blijven er over. Op het eind dan nog een laatste komische noot. Wat is er gebeurd mevrouw, waarop zei zegt mijn schoonfamilie.

Ik vond 'm geestig gemaakt lekker dark met hier en daar een komische noot. De spanning zat er toch wel aardig in maar een echte horror is het natuurlijk niet.

Film 3.5
Beeld 4.0
Geluid 4.0
Extra's 3.5

Schoonouders..

Ready or Not is een aardige wegkijker, waar ik vanwege de overwegend positieve berichten die rond circuleren wel meer van had verwacht. Zodra je het plot kent, weet je het verloop. En hoewel de regisseur wel een paar keer probeert te verassen met een plottwist die met name betrekking heeft aan wiens kant een aantal familieleden staan kennen deze weinig toegevoegde waarde.

Het verhaal achter de hele bedoeling van het spel vond ik weliswaar interessant, maar er werd niet alles uit dit concept gehaald wat erin zat. Daarnaast bevat de film een aantal ergerlijke details die niet lijken te kloppen. Zoals, Grace die met een verdovingspijl neergeschoten wordt en binnen een paar minuten weer bij bewustzijn is om haar eigen hachje te redden. Ook het over de top acteerwerk van sommige personages was voor mij een domper op de beleving.

Deze horror (die overigens nergens eng weet te worden) bevat in ieder geval wel genoeg gore om de liefhebber op dit gebied tevreden te stellen, maar qua verdere verloop van het verhaal weet ready or not nooit boven de midden massa uit te steken. De vaker niet dan wel geslaagde humor weet het tij helaas niet te keren.

3,0*

Leuke film, wilde ik al heel lang zien, maar dan nu eindelijk... Normaal hou ik niet zo van komedie horrorfilms. Geef mij maar gewoon horror of horror/thriller. Het komische is vaak te over de top of flauw. En ook bij deze film, al valt het best mee.

De film begint goed en daarna wordt het steeds spannender en leuker. Veel verschillende personages die iets meebrengen. Het hele sfeertje en locatie paste er goed bij. Op een gegeven moment zakt de film in. Dat gebeurt eigenlijk na dat Grace uit die put klimt. Er gebeurt dan weinig boeiends. De scene in de auto vond ik een beetje flauw en cliché. Dat ze de alarmlijn belt, maar niet serieus genomen wordt.

Al met al een leuke film voor een avondje. Misschien dat ik het nog eens zal zien, maar dan met vrienden of familie die de film nog niet hebben gezien.

Niet grappig genoeg voor een komedie; niet spannend genoeg voor een horror. Dan blijft er helaas weinig over dan aftellen naar het einde. Alleen de blauwe kijkers van Samara Weaver hielden me bij de les.

2,0 * Humor en spanning goed verstopt

Toch maar herzien nadat ik de film had opgenomen, gelijk een goede voorbereiding op de aanstormende horrorfilm van dit duo. Regisseurs Matt Bettinelli-Olpin en Tyler Gillett leveren met Ready or Not hun betere werk af, met een sterk oog voor de cinematografie en een consistent gevoel voor goed vermaak. Uiteraard kan een film als deze niet gerecenseerd worden zonder de acteerprestatie van Samara Weaving te noemen, die volledig opgaat in haar rol en er een bijna iconische final girl van maakt. Jammerlijk is verder het wat opdringerig includeren van humor, die niet altijd even lekker samengaat met de horror. Ook de spanning had soms wat opgekrikt mogen worden, want het opvallende kleurenpalet schreeuwt om een goede dosis thriller. Gelukkig mag het de pret verder niet drukken en gaan de 95 minuten lekker snel om. Ik ben nu al benieuwd naar Abigail.

Hele vermakelijke film. Leuk om te zien hij stond al lang op mijn lijst. Heerlijk fout en over de top. Ik houd er van

Heb hem afgekeken. Dat vond ik al heel wat. Een 4, 2 sterren dus, meer kan ik er niet van maken. Blijkbaar goed gekeken naar The Game, die ik al 3 keer heb gezien, en in mijn verzameling staat, en dit jaar wederom een kijkbeurt krijgt. Zeker na dit misbaksel. Had ook trekjes van Get Out, en Archive 81 met die rituelen. En dan die zogenaamde grappen. Tja (...)

Hier had veel meer uitgehaald kunnen worden. Landhuis in het donker, daar kan je toch veel meer mee doen. Had dan de kant opgegaan van Identity, dan had je een hele spannende prent kunnen afleveren.

Vandaag It's a Wonderfull life binnen gekregen. Jeetje, wat kan ik me daar op verheugen na deze troep.

Horror...niks gezien. Komedie....niet gelachen. Met andere woorden flauw stukje film.

Heerlijk malicieuze zwarte komedie. Erg origineel is 't allemaal niet, maar 'Ready or Not' (2019) heeft met Grace (Samara Weaving) een oersympathieke protagoniste als pasgetrouwde vrouw die uit het keurslijf probeert te komen van bizarre familietradities. Hier dan vrij concreet hoe ze haar eigen trouwjurk aan stukken moet scheuren om het dodelijke verstoppertje te overleven. Net als met 'The Babysitter' (2017) kun je je slecht voorstellen dat zo'n voorspelbaar genrefilmpje even vermakelijk zou uitpakken met een andere actrice dan Weaving. Zij is zo goed in dit soort rollen als onschuldig ogend slachtoffer met een duister kantje. Ik heb ook geschaterlacht om het bizarre einde waarin de familievloek écht blijkt te bestaan en die rijke naarlingen alsnog worden afgestraft. Zonder doel of reden, maar gewoon omdat ze nu eenmaal geboren zijn als naarlingen.

(Kleine kanttekening: 'The Babysitter: Killer Queen' (2020) was een waardeloze film. Ik zie niet zo goed waarom het afgeronde einde van 'Ready or Not' (2019) een sequel nodig heeft...)

Best tof.

Afgelikte horrorkomedie. De clichés van het genre worden zorgvuldig door de gehaktmolen gedraaid. Qua opzet misschien niet echt origineel, al is de uitwerking wel geslaagd. Zeer vlot verteld, met een vrij hoog tempo. De voorspelbaarheid staat het allemaal niet in de weg, wellicht dankzij dat tempo. Samara Weaving doet het goed als opgejaagd wild.

3

Prima film! Heb me vermaakt!

Deze film had wel even mijn interesse toen hij net uitkwam, maar is vrij vlug daarna van mijn radar verdwenen. Nu dan toch gezien en het is best een onderhoudende film. Humor en horror gaan met elkaar aan de haal hier: het is allemaal behoorlijk over de top en valt natuurlijk geen moment serieus te nemen. Groot voordeel is dat Samara Weaving heel sterk en fijn is in de hoofdrol, waardoor het kijken een stuk gemakkelijker wordt. De film slaagde er namelijk niet constant in mijn aandacht vast te houden: de bijrollen vond ik flauw en halverwege, tijdens het gedoe met de auto, had ik even een moment dat ik er wel klaar mee was. Gelukkig maakt de bizarre climax dan weer het een en ander goed. Voor mij is het niet het meesterwerk dat sommigen erin zien, maar wel alleszins acceptabel. Overigens grappig dat het landhuis precies dezelfde set is die gebruikt werd in Billy Madison. Dat herkende ik gelijk terug.

3*

Fucking rich people!

Zoals gebruikelijk zaterdag op de na-avond nog iets van horror die uiteindelijk toch veel meer een zwarte komedie bleek te zijn maar daardoor niet minder te doen was. Want echte horror of griezel is dit natuurlijk niet maar er lekker tussendoortje wel

Maar afijn, iets met een trouwerij en het bruidje die voor een onverwachte verrassing komt te staan wordt me duidelijk als verhaal. Toch kon die hele aanloop niet slaapverwekkender, wellicht iets dat perse zo gedaan is voor het contrast, want het intro tot aan het spelletje is me toch een hoop bla bla, tsjonge jonge. Maar gelukkig valt er al snel een ongemakkelijk stilte bij het getrokken spel 'hide and seek' en gaat het daarna vol gas los in een bijzonder nostalgische setting met dito muziek. Samen met het zware wapentuig komen ook al snel de nodige unresolved family issues naar boven en verschilt de inzet van de familieleden daarna van ronduit lethargisch tot aan op het randje maniakaal wat een even groot gevaar vormt voor het wild als de familie.

En binnen dat kader gaat de film op heerlijke wijze verder tussen de kibbelende familieleden, vallen er verschillende slachtoffers die met de nodige Gore aan hun einde komen, een bak foute humor, het wild in de vorm van Grace die zich toch wel als 'tough cookie' ontwikkelt en de vraag bij het zien van dit alles hoe het mogelijk is dat deze familie zichzelf nog niet uitgeroeid heeft. Is het orgineel, is het bijzonder, is het bovencategorie? Nee, nee en nog eens nee, maar kostelijk met veel bloed en smerige humor is het wel net als vader Le Domas die regelmatig een driftbui heeft en niet te vergeten de mooie Samara Weaving. Top250 materiaal is dit natuurlijk niet maar een kostelijke en humoristische zit is dit zeker wel. Lekker hoor!