Les Misérables (2019)

Kreeg veel lof in Cannes, ook onder de aanwezige Nederlanders. Ik was iets minder enthousiast, daarvoor is de film me wat te simpel en rechtdoorzee. Maar wel een knap, indringend debuut.

Actueel (maar tegelijk ook tijdloos, zoals de titel benadrukt), steengoed geacteerd en goed geregisseerd. Elke scene werkt. Daardoor een beklemmende ervaring.

De meningen of het laatste half uur nou wel of niet een goed idee is, lopen uiteen. Ik ben er wel blij mee.

Zonder dat laatste halfuur was de film niet zo dwingend geweest, toch?

Erg goed en verschrikkelijk tegelijk. Ik wou dat ik me Polisse nog beter herinnerde om een zinnige vergelijking te kunnen maken. Dit was alleszins een erg beklemmende ervaring, waarin op geen enkel moment partij wordt gekozen. Je gaat mee aan boord met de patrouillewagen, komt even boven op het einde van de werkdag en de volgende halve dag slik je je doorheen de apotheose.

Vanaf 20 februari 2020 in de bioscoop (Paradiso)

Michael Mann over Les Misérables (2019) : twitter

Rauw en hard drama.
Een heel sterke, en ongetwijfeld realistische situatieschets van de toestand in de Parijse banlieus.
De acteurs,
de beelden en camerastanden,
het verhaal dat geen moment inzakt,
de spanningsopbouw,
sobere, maar heel goed ingebouwde muziek,
...: Les Miserables staat er op alle vlakken, en misschien nog het meest als confrontatie, als noodkreet; naar burger en politicus.
Het geweld in de film is hard; maar het zien van de leefomstandigheden van honderdduizenden mensen in een grootstad, grijpt me nog meer bij de keel.
Ik weet niet of de laatste 20 minuten een stap te ver gingen. Ik hoop van wel, maar ik weet het niet.
Het (half)open einde: meestal m'n ding niet; hier heel sterk.

Een interview met de regisseur:
https://www.dewereldmorgen.be/artikel/2019/11/19/ladj-ly-les-miserables-is-een-alarmkreet/

Ik ben echt heel erg benieuwd naar deze film !

Behalve dat het verdomd eentonig was, vond ik het eerder comedy dan drama. Dit was niet echt serieus te nemen hoor, zeker die roze varken was wel heel karikaturaal. Maar dat was niet de enige.

Maar het was bedoeld als drama, en dan blijft het onbedoelde comedygehalte toch ook in de ach-ja fase steken.

Niet iets waar ik erg positief over ben. Ook niet door iedereen goed geacteerd.

Zojuist in de sneak gezien.

Soort van Franse Training Day, maar dan rauwer.

Zeker geen slechte film, maar de politie agenten waren voor mijn smaak iets te veel een karikatuur.

De agent die het werk al lang doet en verrot is door de ellende die hij al heeft gezien, zijn partner die hem steunt en volgt en dan de nieuwe "good cop" die de goede vrede wilt bewaren en volgens het boekje wilt werken.

Neemt niet weg dat ik de rauwheid wel kan waarderen en het slot juist erg sterk vind.

Goede film , maar eerlijk gezegd heb ik 'm beter verwacht . Tijdens het kijken had ik het gevoel dat de filmmaker zich nog een beetje verder moet ontwikkelen . De film voelt ook heel erg Europees ( Frans ) aan . Verder doet de audiovisuele stijl van deze film mij een beetje denken aan de filmstijl van de gebroeders Dardenne . Ik zie deze film dan ook als een kruising tussen de films van Dardenne , Audiard en bijv. La haine (1995) .

Oppervlakkige rellen.

Hier had ik eerlijk gezegd meer van verwacht.

Aan de hand van brigadier Stéphane Ruiz word je meegenomen naar zijn eerste werkdag in de banlieue van Parijs. Hij wordt hier ingewerkt door twee oudgedienden die het klappen van de zweep al kennen en op zijn zachtst gezegd nogal roekeloos te werk gaan. Het wordt voor hem in ieder geval een dag om nooit meer te vergeten.

Je valt als kijker van de ene verbazing in de andere, hoewel de comedy en de karikaturen wat mij betreft weggelaten hadden mogen worden. Op deze wijze ontkomt 'Les Misérables' niet aan de clichés; ik mis een stukje vernieuwing. Weliswaar gebruikt men hedendaagse gebruiksvoorwerpen als smartphones en drones, maar de vergelijking met genregenoten is al gauw gemaakt.

Ik heb begrepen dat Ladj Ly zelf ook is opgegroeid in een soortgelijke wijk. Dit komt de authenticiteit zeker ten goede. Op een soort van documentaire-achtige stijl weet hij de spanningen goed vast te leggen. Dit levert zonder twijfel een aantal indringende momenten op die rauw overkomen. Het is alleen jammer dat het geheel vrij oppervlakkig blijft.

Al met al een prima drama, maar ik mis net dat stukje extra dat de film naar een hoger niveau tilt.

Dikke 3,0 sterren.

Privacy settings - volkskrant.nl

Beklemde film over problemen waar wij in nederland ook steeds meer mee krijgen te maken

Film verveelt geen minuut

Sterk einde

Dik drie sterren

Wat wijst er op dat we in Nederland steeds meer met corrupte domme agenten te maken krijgen?

Dat is niet wat ik bedoel

Een steeds groter probleem met jongeren op het criminele pad

Wat ook de oorzaak mag zijn, we zullen het onder ogen moeten zien

Een woning overval in mijn dorp door drie tieners

Met wapen geweld om 6 uur in de ochtend is iets van deze tijd

Scholen trekken niet voor niet aan de noodrem over wapens op school

Het geweld begint steeds jonger

Dat er altijd geweld geweest is ben mee eens

Maar tieners !!!!

Lees eens een boek van Charles Dickens. Of lees een boek van Victor Hugo, bijvoorbeeld..... Les Misérables.

Overigens is Sarah Waters ook wel iemand waar je misschien iets van kunt lezen.

Film is toch wat minder spectaculair en spannend dan de trailer doet vermoedden. Maar toch sterk portret van de Parijse buitenwijken. Beetje de situatie van LA in de jaren 80. Film doet ook enigszins aan Colors denken.

Gelukkig zijn wapens hier verboden....

4

Dit was een tegenvaller... Niks geen vuige beelden van een losgeslagen buitenwijk die op documentaire wijze onder je huid kruipt, maar een voorspelbaar verhaaltje dat netjes verteld en geacteerd wordt met redelijk karikaturale personages (de ene agent is ietwat te heftig; de nieuwkomer ietwat te lief) en enkele overbodige scènes (leeuwscène, expliciete Victor Hugo verwijzingen) waar ik tegenaan bleef kijken.

in sneak gezien

weer zon film waarin de blanke de bad cop is

en het allochtone straattuig de slachtoffers zijn van het systeem

brrrr

het enige positieve is dat de islam er ook slecht afkomt met die baardmans en zijn broodjeszaak als humorloze ronselaar voor de slechte zaak

kan niet in de schaduw staan vh rauwe La Haine en zelfs t nederlandse Wolf was beter

Ik vind het een sterke politiefilm. Het genre is natuurlijk nogal cliché – me dunkt dat er in wezen één soort Amerikaanse film is en dat is de cowboyfilm waarvan de eindeloze reeks politiefilms slechts een variant op zijn – en ook deze (Franse) film is in dat opzicht weinig bijzonder en herhaalt braaf de Amerikaanse clichés: we gaan opnieuw mee met een paar politieagenten – de een al corrupt, de ander nog eerlijk – die de burgers moeten beschermen maar bovenal hun eigen hachje moeten zien te redden in een gevaarlijke, criminele wereld bij wijze van het hedendaagse Wilde Westen.

Maar deze film steekt ver boven de middelmaat uit. In de eerste plaats is de film gewoon van het begin tot het einde spannend waarbij het gevaar van alle kanten lijkt te komen (en ik hou ook wel van de macho humor van de agenten, hoe cliché ook die is). In de tweede plaats geeft de film een scherpe kritiek op de ‘miserabele’ situatie in de Franse banlieus waar armoede en uitzichtloosheid hand in hand gaan met wetteloosheid en ordeloosheid waarbij politie, buurtvaders, criminelen en moslimbroeders er de macht delen en nog enigszins de orde of in ieder geval de vrede proberen te handhaven in een explosieve situatie van angst en geweld maar ook met elkaar in een machtsstrijd zijn verwikkeld. Het leven is er een jungle waar respect moet worden afgedwongen en het recht van de sterkste geldt.

Door middel van een citaat uit Hugo’s Les Misérables lijkt de schuld bij de overheid en/of het politiegeweld te worden gelegd maar ik vind dat moeilijk te beoordelen: het kan zijn dat de banlieus zijn verwaarloosd maar mensen hebben ook een eigen verantwoordelijkheid en ik vind de politie in de film niet overmatig gewelddadig maar dat zij juist erg veel stenen tegen hun hoofd accepteren voordat ze hun wapen trekken. Hoe dan ook, de film laat overtuigend zien dat er een vicieuze cirkel van geweld is ontstaan in de achterstandswijken: mensen wantrouwen en respecteren de politie niet die constant wordt uitgedaagd en aangevallen en als de politie uit zelfverdediging een keer geweld gebruikt is dat weer reden om te rellen, etc.

Al met al weet de film uitstekend spanning en maatschappelijke relevantie te combineren.

Protagonisten ( en in dit geval politieagenten ) worden inderdaad karikaturaal / clichématig weergegeven , maar we zien wel dat de antagonisten steeds jonger worden .

' Boefjes ' worden steeds jonger en anno 2020 heeft de politie in de meeste probleemwijken van grote steden in het westen van Europa handen vol aan ontspoorde kinderen .

In La haine (1995) zijn straatschoffies nog twintigers en hier zijn ze tieners ...

Dat is toch wel heel kort door de bocht, en geeft me het gevoel dat je de boodschap van de regisseur helemaal niet begrijpt.

Ly baseert het verhaal voor een groot deel op z'n eigen jeugd en leefomgeving, en ik denk niet dat er mensen rondlopen met de gedachte 'was ik maar geboren met een bruin kleurtje ergens in de banlieus'.

Misschien eens de interview opzoeken met die kerel rond deze film...?

Zeer gedegen film over het dagelijks leven in een buitenwijk van Parijs. De film geeft een rauw beeld van het leven in een dergelijke wijk. De personages worden hier en daar wellicht net iets te karikaturaal neergezet, met name twee van de drie agenten, maar dat stoort niet heel erg. De achtergronden voor het wangedrag van de jongeren worden wat in het midden gelaten, al valt het gebrek aan (ouderlijke) begeleiding en bijsturing wel op. De film wordt gaandeweg steeds beter (en beklemmender) en de ontknoping is uitstekend.

Beklemmend is het goede woord.

Iedere generatie krijgt de jeugd die het verdient.

De film opent met totale massahysterie: Frankrijk wordt kampioen, en heel even is iedereen gelijk: jong en oud, zwart en wit, arm en rijk. Door al het gezwaai met de Franse vlag voor de Arc de Triomph lijkt het wel alsof er een massale opstand gaat uitbreken. Maar niets is minder waar. Het alledaagse leven gaat rustig door, en de opstand gebeurt niet massaal, maar meer onderhuids. En zeker niet in het toeristische centrum van Parijs, maar in de buitenwijken.

We volgen agent Ruiz die een nieuwe baan heeft bij de politie, en daardoor in een wereld terecht komt die voor hem, en veelal ook voor de kijker nieuw is: de buitenwijken van Parijs. Troosteloze hoogbouw, arme gezinnen, bendes, sjacheraars, en ook een aantal charismatische mannen die elk op hun eigen manier leiding proberen te geven aan de buurt. De één als zelfbenoemde burgemeester, de ander als prediker voor de Islam.
Tussen deze diversiteit probeert een groepje kinderen de alledaagse verveling in de wijk te doorbreken met kattenkwaad, wat direct een negatieve spiraal in werking zet.
Omdat we samen met de agenten deze wijk betreden, zetten we net als zij een voet in een wereld die niet de onze is. Want hoewel de agenten veel mensen uit de wijk bij naam kennen, is er geen sprake van gelijkheid of wederzijds respect. Angst voert hier de boventoon.

De film stelt keer op keer de vraag wie hier nu goed en fout is, en of die scheidslijn wel zo duidelijk is. We zien zowel de politie als het volk regelmatig wetten overtreden en de vraag die al snel opkomt, is of deze buurt werkelijk beter af is met de aanwezigheid van de politie. Het lijkt namelijk alsof de bewoners het zelf redelijk onder controle hebben, en de inmenging van de agenten zorgt veelal voor meer spanningen en problemen dan wanneer ze er niet bij waren geweest.

De film eindigt met een gewelddadige climax zoals we ze kennen uit de rellen in Parijs van 2005, maar bijvoorbeeld ook uit LA 92. Beelden zoals we ze van een afstand kennen uit het journaal, worden hier zonder mededogen in beeld gebracht.
Persoonlijk vond ik dit laatste deel bijzonder spannend, maar de film had ook goed zonder gekund. Het voelde namelijk als een extra verhaal dat er achteraan kwam. Op 2/3e van de film kregen we na de hectische werkdag een prachtig drone-shot van de hoogbouw te zien met ondergaande zon. Dat beeld voelde symbolisch: weer een dag voorbij in de buitenwijken, een dag als alle andere. Wat mij betreft had de film daar ook kunnen stoppen. Hoe het met de jeugd af zou gaan lopen, kon je als kijker ondertussen zelf wel invullen.

Krachtig is dat de film over de hele linie de spanning weet vast te houden. Het ongemakkelijke gevoel van onveiligheid houdt continu aan en blijft hangen na afloop.
Sterk vind ik ook dat de regisseur geen duidelijk standpunt in neemt. Zowel de agenten als de buurtbewoners zijn mensen die er op hun eigen manier het beste van willen maken, en elk begaan ze hun eigen fouten. Die fouten vallen niet goed te praten, maar zijn wel begrijpelijk gezien de erbarmelijke omstandigheden waarin deze mensen zich bevinden.

Na twee uur totale uitzichtloosheid en een continue spiraal van ellende geeft het open einde en het citaat van Victor Hugo een sprankje hoop mee voor de toekomst.

3.5*

Ik heb me wel vermaakt met de film. Nergens vond ik het bikkelhard of wat dan ook, iets wat ik in de comments wel veel terug lees. Het geweld viel me juist gigantisch mee. Ook qua hoe agressief en geweldadig de jeugd is, viel het me ook behoorlijk mee...tot het @stuk op het eind natuurlijk. Zij gingen toen helemaal los op de agenten, vanwege wat er met Issa was gebeurd.

Daarover gesproken trouwens, natuurlijk ging die agent aan alle kanten te ver om die rubberen kogel af te vuren, hoe hectisch die situatie ook was met Kids die allemaal troep naar hun aan het gooien waren.

En die kids riepen wel hard van "hij heeft niks gedaan" behalve dan dat hij een leeuwenwelp had gejat en dat wisten ze ook, en dan toch zo tegen die agenten te keer gaan. Not good.

Waarom gingen ze trouwens helemaal los op die "burgemeester"? Issa klapt hem eerst tegen de grond en dan begint de rest van die kids ook flink op hem in te trappen. Hoe dan ook, ik vond de kids in het begin juist erg normaal, rustig, vielen niemand lastig. Totdat dus de agenten Issa gingen arresteren op dat basketbalveldje.

En dat eind, het lijkt er dus op dat Issa de molotov ook laat voor wat het is? De agent stopt met richten en Issa is duidelijk aan het twijfelen.




Mooi in beeld gebracht verder. Maar wederom, rauw en geweldadig? Valt zwaar mee.

Tja.. dat einde waarin geciteerd wordt, dat vind ik dan ergens toch weer jammer.

Dat heeft voor mij de film wat verpest

Afgezien van de goede verhalen ging ik er redelijk leeg in. Maar die Fransen blijven me maar verrassen met uitstekende films. Ook Les Misérables (best een risicovolle naam lijkt me, commercieel gezien) is erg sterk. Realistisch geacteerd, zeker de kinderen maken veel indruk. Het verhaal an sich is vrij simpel, maar mede door de beelden is het tot eind spannend.

4*