Midway (2019)

Met realisme of geloofwaardigheid heeft Emmerich nooit iets gehad. Daar zouden 100.000 veteranen niks aan veranderen. Dit is gewoon ‘pretpark cinema‘.

'Midway' Review: Roland Emmerich's Historical Combat Spectacle - Variety

"This is for Pearl" roept Lieutenant Dick Best [Ed Skrein] uit in de finale van dit stukje Amerikaanse zelfverheerlijking dat desondanks het lef heeft om de film op te dragen "aan alle Amerikaanse en Japanse mariniers die omkwamen bij de slag om Midway". Maar denk maar niet dat er veel aandacht is voor de Japanse kant van het verhaal! Op een schaal van Pearl Harbor (2001) tot Tora! Tora! Tora! (1970) is dit simpelweg Pearl Harbor 2. Scenarist Wes Tooke en regisseur Roland Emmerich vonden het zelfs nodig om die film deels opnieuw te maken, want "Midway" begint met de aanval op Pearl Harbor en het bombardement op Tokyo door James Doolittle [Aaron Eckhart]. Daarbij is veel aandacht voor de slachtoffers en nabestaanden van Pearl Harbor, maar zien we helemaal niets van de gruwelijke gevolgen van het bombardement op Tokyo. De Chinezen komen er ook niet al te bekaaid vanaf, dus van enige historische balans is hier absoluut geen sprake.

Vanzelfsprekend draait de film om soldaten en officieren die daadwerkelijk een sleutelrol speelden en laat het maar aan Emmerich over om die mensen op stripachtige wijze neer te zetten als helden van het volk. De oppervlakkige, holle monologen zijn daarbij een goed hulpmiddel maar het versterkt het gevoel dat je naar een inferieure sequel op Pearl Harbor zit te kijken. De bombardementen zijn technisch goed gemaakt, maar Midway heeft ook op dat gebied niets nieuws te bieden. Het is dat er wat grote namen komen opdraven, waaronder Dennis Quaid en Woody Harrelson, maar dat is dan ook het enige wat deze bombastische nonsens enigszins onderscheid van een B-film.

De vooringenomen meningen buitelen alweer over elkaar heen. En mrklm wist volgens mij van te voren al wat het cijfer zou zijn. Je weet wat je krijgt, over the top popcornvermaak, daar halen velen hun neus neus uiteraard voor op, maar net als rep_robert vind ik het in de bios best prima hoor, dit soort pretentieloze over the top spektakel, net zoals ik ook van een serieuze WWII film kan genieten.

Ik had een donkerbruin vermoeden, soms wordt dat vermoeden inderdaad bewaarheid.

Kom net terug uit de bioscoop. Laat ik vooropstellen dat ik een enorme ww2 fan ben en bijna alles heb gezien. Ik verheug me dan ook altijd weer op nieuwe films in dit genre.

Ik vond het een keiharde film die boven verwachting was. Onwijs mooie beelden, mooie slagvelden en een sterk verhaal.

Het is de harde en realistere versie van Pearl Harbor naar mijn mening. Goeie acteurs en kijkt snel weg. Alleen jammer van dat een goede soundtrack achterwege is gebleven.

Maar Zeker een aanrader!

Bij deze film weet je wat je krijgt. Dat is van tevoren al 100% duidelijk. Vraag me ook af waarom alle kanten altijd zo nodig belicht moeten worden?

Ik snap niet wat voor toegevoegde waarde de film zou hebben als ze ook nog de gevolgen van alle Japanners en Chinezen uitgebreid in beeld moeten brengen. Hoor en wederhoor? Het is geen documentaire of een journalistieke film met hoor en wederhoor. Misschien zijn er ook nog wel onschuldige dieren overleden. Waarom zien we Bambi niet huilen om dr moeder? Belachelijk dat het dierenleed zo onderbelicht wordt!

Je kan het misschien bekrompen vinden dat ze alleen maar de Amerikaanse kant vertellen. Maar het is ook bekrompen om dit aloude argumentje van stal te halen. Behoorlijk vermoeiend. In Japanse en Chineze films zullen ze zich ook niet op Amerikaanse standpunten focussen.

Of zou dit allemaal geen probleem voor je zijn als dat ene zinnetje aan het einde er niet stond?

Ik hoop morgen heen te gaan als ik tijd heb

Sterkte toegewenst

Nou, ik heb de film vanmiddag gezien. Het is precies wat je van Emmerich mag verwachten. Heel veel heroïek en heel veel explosies. Een moment rust is er amper. Vanaf het begin tot eind zit je in een rollercoaster en weet daarom de vele gebreken te verbloemen. Je zit toch bijzonder gemakkelijk de film uit.

Afgaande op bovengaande berichten valt het met de Amerikaanse heroïek echt bijzonder mee. De heroïek voel je vooral op persoonlijk vlak met bijvoorbeeld het personage van Ed Skrein. Nergens wordt het "wij zijn Amerika, wij zijn de beste, machtigste en de Jappen zijn allemaal kwaadaardige wezens". Sterker nog, ik vind dat er bijzonder eervol met de situaties vanuit het Japanse perspectief wordt omgegaan. Nog veel meer dan ik van tevoren had verwacht. Nee, de film is bijzonder lomp op veel gebieden, maar op dit vlak heb ik het echt vele malen erger gezien in andere films.

Waar de film voor mij tegenvalt zijn toch de personages. In films als 2012, The Day After Tomorrow en Independence Day wordt je (hoe overdreven en ongeloofwaardig het ook is) toch meegenomen op een persoonlijk avontuur waar het redden van familie en vrienden centraal staat. Daardoor leef je mee met de personages (althans, dat is de bedoeling). In Midway weet Emmerich dit alleen succesvol uit te dragen met Skrein's personage. Woody Harrelson, Patrick Wilson, Luke Evans lopen er wat mij betreft net even te anoniem en onderbelicht bij. De rest van Skrein's team voelt me ook net even te anoniem aan. De film borrelt wat dat betreft teveel aan de oppervlakte. Niet dat ik het diepgaand had verwacht, maar Emmerich's opzet in eerder genoemde films slaagt net wat meer.

Verder props voor de special effects. De explosies zijn machtig mooi en de luchtgevechten voelen hyperrealistisch aan.

Midway levert daarom gewoon wat het van tevoren al beloofd: een rollercoaster rit vol actie en explosies. Iets waarvoor je graag naar de bios zou willen gaan.

3,0*

Niet zo goed als de vorige verfilming Midway (1976) - MovieMeter.nl waarin de focus ligt op de tactische gebeurtenissen in aanloop naar de zeeslag bij Midway. Daarentegen dendert Emmerich in een sneltreinvaart door de geschiedenis heen. Doordat je van de ene in de andere scene springt komt het verhaal niet goed uit de verf, terwijl de persoonlijke storylines door matig acteerwerk van met name Ed Skrein evenmin overtuigen. Valt er dan niets te genieten? Zeker wel, de actiescènes zijn overweldigend en satisfying. Eigenlijk precies wat je van deze productie mag verwachten.

Je weet wat je gaat krijgen als je naar dit soort films gaat. En daar is niets op tegen. Persoonlijk ben ik altijd zeer geïnteresseerd in WOII films, buitenlands of van eigen bodem. Deze film scoort zeer goed in haar veldslagen en special effects, het ziet er allemaal zeer indrukwekkend uit. Daartegenover staat dat het verhaal mij in het begin nogal rommelig over kwam, maar mogelijk dat bij een tweede kijkbeurt mij meer duidelijk wordt. Ook de verschillende personages kreeg ik maar moeilijk op een rijtje in het begin, 'wie is nu wie?'. Dat maakte de nodige binding met de verschillende personages maar moeilijk en ook het vlakke spel van menigeen droeg niet bij aan de binding. Het deed je toch allemaal niet zoveel.

Opmerkelijker vond ik het menselijk aspect voor en bij de Japanners die nu niet alleen als de noodzakelijke onbekende schuldigen en slachtoffers werden afgeschilderd. Al met al een degelijke en sterke film.

Veel spektakel en ontploffingen en anderhalf uur best goed te doen, maar toen sloeg bij mij de verzadiging wel toe en werd het me teveel van hetzelfde.

Mooi oorlogsfilm echt van genoten veel actie goede acteurs persoonlijk duurde me het iets te lang maar dit was echt niet verkeerd

Puur popcornvermaak. Emmerich geeft niets om personages of enige uitdieping en dat is ergens wel prettig (ik denk aan al die onzin in Pearl Harbor). De film begint met actie en met af en toe en rustpunt tussendoor - vooral op sfeer in bijvoorbeeld een nachtclub met jazzmuziek- en daarna weer verder met de actie.
De film is een enorm mager beestje op emotioneel vlak. Als er al iets van een conflict kan komen is er een kort gesprek en het conflict is voorbij. Ook het tactische aspect wordt maar vluchtig verteld. En ergens is de film op momenten ook niet heel begrijpelijk omdat het echt racet van actie naar actie. De film kent zo een enorm tempo, verveelt ook nergens, maar laat je ook redelijk koud. Dat wreekt zich in het laatste halfuur wel wat, als de film net te lang gaat duren. Maar veel van de bijrollen worden goed ingevuld, beter dan de erg magere Skrein die toch een soort van hoofdpersoon is. De actie verder is wel aardig met enkele aardige POV-shots uit de vliegtuigen. Maar dit is ook zeker geen overdonderende actie zoals we enkele jaren terug zagen in Hacksaw Ridge. Daarvoor is het allemaal te gewoontjes. Maar wel prima vermaak op een luie zaterdagmiddag. 3,0*.

p.s. Ik moest bij dat bombardement op Tokyo toch even denken aan de burgerslachtoffers. Als die Amerikanen net zo'n parlement hadden als wij nu hebben, dan hadden we gewoon Duits gesproken.

Het is zo'n heldenoorlogsfilm waarbij iedereen euforisch uit de zaal komt. Verder is het niet heel bijzonder. Iedereen krijgt wel respect voor de personages in een oorlogsfilm dat kan niet anders. Maar om nou te zeggen dat het zo spectaculair was is ook niet nodig.

Roland Emmerich was niet mijn favoriete regisseur, maar ik moet wel zeggen, dat hij er iets moois van heeft gemaakt. Spannende oorlogsfilm met goede acteurs, technische hoogstandjes zoals de Enterprise. Beetje lang gebleven bij Pearl Harbor maar dat is mijn enige punt van kritiek op deze wervelende film met alles erin wat een goede oorlogsfilm nodig heeft. Zelfs aan de kleine details is gedacht zoals de Japanse brieven of orders met prachtige Japanse tekens. Hij heeft zijn best gedaan Roland Emmerich dat moet ik hem na geven. Kritiek kan je altijd hebben maar ik vond het de moeite waard om te gaan zien met mijn gastzoon.

HIj vond het prachtig 17 jaar. Mooier compliment kan je niet geven toch gekregen van een tiener.

Prachtige film zeker gaan zien.

Niets mis met dit filmpje hoor. De actie is simpel, eentonig, maar goed in beeld gebracht. Geen overbodige romances. Eerlijk in respect voor beide partijen. Soms zelfs mooie plaatjes. Maar het steekt er nergens ook bovenuit, nergens een diep "wauw"-gevoel.

Precies wat je verlangt dus, als je bewust een avondje spendeert aan een Roland Emmerich-film. Die man is namelijk de C&A onder de filmmakers: als je weet dat je iets degelijks maar doorsnee zoekt, slaag je er altijd, zonder ooit iets speciaals tegen te komen.

Hij zit voor mij toch wat dichter tegen Zeeman aan. Niet om aan te gluren.

Jawel, alleen zeg ik dat het een beetje standaard is en dat het niet bijzonder meer is.

Te hoog pief paf poef gehalte, en deze film had ook in een uurtje gepast. Nee ik vind t een saaie film, mooi in elkaar geknutseld en er is inderdaad geen moment rust, maar na een uurtje heb je de pief paf en poeffen wel gezien en gehoord.

Hoe je op basis van een trailer / tv-reclame, al totaal geen zin meer kan hebben in een film. Ook een kunst op zich hoor...

Edit: ow wacht Emmerich, 'la ma zitten'.

Aardige film over de Amerikaanse en Japanse strijd op zee in WOII.

De film duurt bijna 2,5 uur, maar dat is ook we nodig omdat het van Pearl Harbor tot aan de slag om Midway 'vliegensvlug' langs alle gebeurtenissen gaat. Het lijkt daarom allemaal wel erg veel op elkaar en wordt nergens echt uitgediept, dat vond ik jammer. Ik vond bijvoorbeeld de aanval op Pearl Harbor er ook dramatisch slecht uit zien, echt B-film niveau. Als je dit vergelijkt met de 18 jaar!! oudere film van Micheal Bay dan mag je je best schamen. Alsof ze tijdens het maken van de film even bedacht hebben: "laten we dat er ook maar in doen, want dat kennen de mensen".

Ik vond het mooi dat er best veel tijd besteed werd aan de Japanse kant van het verhaal, alleen zijn het wel alleen maar de officieren die hierin een rol spelen. Van de Amerikanen volgen we ook een aantal piloten, maar deze zijn allemaal vrij inwisselbaar en zelfs moeilijk uit elkaar te houden. Er is ook maar weinig ruimte voor een verhaal rondom deze mensen. Het blijken dan wel echt bestaande personen te zijn dus hier kon ook niks bij gefantaseerd worden. Realistisch, maar ik vond het wel jammer. Ik miste toch wat emotie. Er is ook nauwelijks muziek, daardoor is het wel veel dreigender allemaal. Een beetje zoals bij Dunkirk.

Het heeft me allemaal wel vermaakt, dus ***

Tenzij je echt doordrenkt bent van Hollywood-haat of anti-amerikanisme, moet je toegeven dat dit gewoon een hele goede film is. Over smaak valt te twisten, absoluut, maar wat sommige 'reviewers' allemaal over deze film schrijven is gewoon ronduit onzin. Dit is dus géén Pearl Harbor 2.

Mijn verwachtingen waren vrij laag, aangezien de trailer dus wel een PH2 beloofde. Kijkend naar de regisseur, Emmerich, wist ik ook waar ik aan toe was en ging in de zaal zitten met het idee dat ik Independence Day in een WO2 jasje zou gaan zien. Boy, was I wrong.

Midway is een film die het verhaal vertelt van de slag om Midway en de belangrijkste gebeurtenissen die daar toe leidden. Emmerich wil direct duidelijk maken dat Amerika totaal onvoorbereid was op een oorlog in 1941/42, terwijl Duitsland en Japan inmiddels al tientallen landen onder de voet hadden gelopen. Om de toekomstige expansiedrift in Azië veilig te stellen, moest Japan de Amerikaanse vloot (en daarmee Amerika's slagkracht in en rond Azië) voor minimaal een paar jaar buiten dienst stellen. Aldus geschiedde met de aanval op Pearl Harbor, daarmee de oorlog aan Amerika verklarend (direct gevolgd door Duitsland, overigens). De Amerikaanse vloot was aangeslagen maar in leven, gehavend maar nog in staat om te vechten. Maar niet voor lang meer, Japan had een veel grotere en aanzienlijk modernere vloot. Met superieur strategisch en tactisch denkwerk, geholpen door uitmuntende inlichtingen, werd die Japanse vloot buiten werking gesteld in één meesterlijke zeeslag, waarbij vliegtuigen en individuele piloten een doorslaggevende rol speelden.

Waarheidsgetrouw volgen we de gebeurtenissen van Pearl Harbor, de slag om de Marshall eilanden naar de Midway climax. Verteld vanuit personages, die allemaal non-fictief zijn, aan zowel Amerikaanse als Japanse zijde. Hoewel een van de hoofdpersonages behoorlijk op een hollywood-karikatuur lijkt met zijn kauwgom en cowboygedrag, is zelfs hij gebaseerd op iemand die ook daadwerkelijk zo was. In heel veel opzichten is Midway dus een oprecht waarheidsgetrouwe oorlogsfilm, en dat mag bijzonder heten anno 2019, zéker voor een Hollywood productie.

De film staat ook bol van de prachtige special effects, cinematografische hoogstandjes en absoluut uitstekend acteerwerk van een ware all-star cast. Er was werkelijk geen enkele acteur zonder indrukwekkende CV achter zijn naam en er is duidelijk gekeken naar gelijkenissen met hun real-life counterparts.

Is dit dan een instant klassieker? Nee, zo goed is Midway dan weer net niet. Waar regisseurs als Spielberg of Nolan een godgegeven talent voor verhaal-vertellen hebben, daar ontbreekt het bij Emmerich wat meer aan. De eerste helft van de film voelt snel aan, de tweede helft aanzienlijk trager. Het is minder een geheel dan films zoals Saving Private Ryan of Dunkirk, al valt dat wellicht volledig toe te schrijven aan het grote aantal personages en de beperkingen van de daadwerkelijke gebeurtenissen in 1942. Door zich niet te focussen op een of twee hoofdpersonages en een klassieke antagonist vermijdt Emmerich de fout die Bay maakte met Pearl Harbor, wat écht een (leuke) onzinfilm is, door WO2 als achtergrond voor een fictief verhaal te gebruiken.

En mensen die deze film als onrealistisch afschrijven... Dan heb je duidelijk geen kaas gegeten van WO2 geschiedenis. Emmerich en zijn team hebben uitstekend werk afgeleverd om de film zo waarheidsgetrouw als mogelijk af te leveren en daarin zijn ze met vlag en wimpel geslaagd.

Wordt altijd zo moe van mensen die voor anderen bepalen wat ze moeten.

Ik word(*!) altijd zo moe van mensen die deze stijlvorm (veel te) letterlijk nemen.

Wat ik bedoel te zeggen is dat dit puur objectief een goede film is. Dat wil niet zeggen dat je hem leuk of vermakelijk moet vinden, je kunt het alsnog een 1-* film vinden. Maar veel reviewers (en dan doel ik ook op IMDB bijvoorbeeld) doen deze film af als onrealistisch en Pearl Harbor achtig, en dat is dus simpelweg niet waar.

(Graaf Machine) wordt altijd zo moe van mensen die denken dat ze puur objectief iets "goed" kunnen vinden.

Tsja, ik zie wat je bedoelt - solide, dan? Ik zeg ook soms over films dat ze niet goed, maar wel heel erg leuk waren.. of wel goed, maar geen zak aan. Je snapt toch wel wat ik bedoel Graaf, komop zeg.