Midway (2019)

Pearl Harbor 2.0.

Een stuk beter dan het erg zoetsappige Pearl Harbor uit 2001, wat de plant totaal mis sloeg. Deze film legt de nadruk op de actie en het historisch verloop van WOII in de pacific, en niet teveel op romances of rare liefdesdriehoeken. Helaas is het weer zo'n typisch Amerikaanse film met karakters en sfeer die mij als niet-Amerikaan vooral veel met de ogen doet rollen. Met name het karakter gespeeld door Ed Skrein, Dick Best (what's in a name...), irriteerde mij mateloos. Daartegenover staan acteurs als Woody Harrelson en Dennis Quad die weer heerlijk doen wat er van hun verwacht wordt.

Inderdaad. Ik vond de CGI best meevallen, nergens aan gestoord zoals bv wel in de trein scene van Black Panther. Blijkbaar gaan sommige mensen tegenwoordig alleen maar naar de film om de CGI af te zeiken. Fijn leven heb je dan...

Weinig subtiel tweede wereld-oorlog spektakel van de hand van Roland Emmerich, met veel vlaggewapper en een overdaad aan lelijke cgi. Vooral de openingsscene, de aanval op Pearl Harbor, ziet er wat dat betreft heel slecht uit. Men had beter kunnen kiezen voor ouderwetse schaalmodellen; dan had het er waarschijnlijk veel beter uitgezien. Gelukkig wordt de film gaandeweg wel beter, met een grote reeks spannende en spectaculaire vliegscenes. Met name de haast verticale duikvluchten zien er geweldig uit. Cast en dialogen zijn verder erg wisselvallig, maar het kan er net mee door.

“Pearl Harbor is the greatest intelligence failure in American history.”

Ik ben dit weekend aardig in de oorlogfilms belandt, en dat vind ik helemaal niet erg. Echter vallen beide films mij toch een beetje tegen en ook deze ‘Midway’ vond ik nou niet bepaald goed. Ik kreeg deze meermaals getipt door kameraden die de film in de bioscoop hadden gezien, deze overweging had ik ook gemaakt maar achteraf ben ik toch blij om te zien dat ik deze niet in de bioscoop heb gezien want man o man, het was echt een lange zit op veel momenten. Wel geinig dat mijn kameraden mij goed genoeg kennen.

Ik ben als persoon (en dat heb ik al meermaals gezegd) verwaand fan (met name interesse) van de tweede wereldoorlog. Ik vind het erg interessant om hier dingen over te lezen, musea’s te bezoeken en om documentaires te kijken. Ook de speelfilms kunnen mij over dit onderwerp bekoren al weet ik van mijzelf dat ik nog niet echt weg ben van die Amerikaanse films omtrent de oorlog tegen de Jappen. Ook deze ‘Midway’ zwemt weer in het egoïsme hoe wij moeten zien dat Amerika o zo goed was in zijn oorlogen. Ik ben meer weg van het nazi rijk om daar informatie van te verschaffen, het trekt me meer en het blijft een gruwel wat daar gebeurd. Het neemt niet weg dat de Jappen jarenlang al zware strijders zijn en ook in de tweede wereld oorlog hebben ze zeker hun wilskracht laten zien en hun stempel gezet.

Maar dan, als de film eenmaal begint en ik er met hoge verwachtingen in ging viel de film mij al snel tegen, wat een ongelooflijk slechte CGI kende deze film zeg. Het werd zelfs even amateuristisch lachwekkend hoe ze het gemaakt hadden en hier faalde de film kennelijk al erg snel en veelte vaak in. En dan is het niet een paar scenes met CGI gevuld nee, Roland Emmerich heeft er voor gekozen de gehele film de CGI te gebruiken. De ongeloofwaardigheid spatte er daardoor van af en dat maakt mijn zit al een stuk minder aangenaam, en ik vind een film dan al gauw erg saai om te kijken.

Daarnaast voelt het te vaak erg spanningsloos aan en is het soms vrij lachen hoe ze omgaan met een paar situaties. Het slalommen van de boten als of ze inderdaad met race wagens aan de gang zijn, het slaat eigenlijk al gauw nergens meer op. Echter vond ik het begon wel leuk, de aanval op ‘Pearl Harbor’ en doorgaand op nog een paar slagen (o.a. de Slag in de Koraalzee waar ik ook nog wel een film van wil zien) werden genoemd tot we bij de daadwerkelijke ‘Slag om Midway’ kwamen. Ach het was wel leuk en aardig maar het duurde me te lang.

De keuze voor de vele CGI vechtscenes vielen mij tegen, zeker het begin bij Pearl Harbor zag er niet uit al werd het daarna wel beter. Harrelson vond ik leuk acteren en ook Patrick Wilson deed het wel leuk (eens een keer wat anders dan die horrorfilms). Maar de gehele film viel mij echt te zwaar tegen, had hier veel meer van verwacht.

2.5*

Pfff.. een film waar het alleen maar draait om .. Hoe goed Amerika is..

En sappig en zoet,...

ok.. de vliegtuig scenes waren prima... maar dat is ook alles.

2.5 **

Jemig, wat komt deze film gehaast over... Ik had echt moeite de verhaallijn te volgen en kreeg totaal geen binding met de karakters. Zeer chaotisch allemaal.

De actiemomenten zijn spectaculair en de special effects de moeite waard.

Werkelijk alles doet aan als een B film. Belichting, special effects en verhaal. Personages had ik helemaal geen gevoel bij.

Het begin laat heel duidelijk zien wat de reden was voor Pearl Harbor. De Amerikanen waren gewaarschuwd om Japan niet te boycotten vwb de olie. Maar de Amerikanen zochten een reden om zich in de oorlog te mengen dus was er een provocatie nodig. Dat kregen ze met Pearl Harbor. Waarschijnlijk was de top ook nog geïnformeerd maar kozen ervoor om niet te waarschuwen. Gelijk aan wat er gebeurt is met de USS Liberty (bewezen) en 9/11 (onbewezen).

Helaas verzandt de film dan in kijk hoe goed wij Amerikanen waren en hoe slecht de Japanners met een hoop vlieg cgi. Zolang Hollywood het voor het zeggen heeft zullen we dit soort pulp moeten accepteren vrees ik.

Machtige scènes van vliegtuigen die de raarste capriolen uithalen, maar verder is deze 'Midway', samen met al haar personages, zo oppervlakkig als de pest. Het deed me daarom, buiten de vermakelijke actie-scènes om ook verrekte weinig; zeg maar niks. Emmerich doet weer wat we van hem gewend zijn.

Emmerich probeert met deze film de twee kanten te belichten maar slaat daar helaas niet in. Dat komt omdat er teveel gefocust wordt op de Amerikaanse kant. In het Japanse kamp krijgt niemand echt de kans om zich waardig te ontwikkelen in de film. De ene na de andere Amerikaanse held krijgt dan weer wel voldoende screentime. Doolittle, McClusky, Layton, Best, Pearce, en ga zo maar door.

De slag zelf is visueel wel mooi in beeld gebracht. Tussendoor zien we hoe nieuwe intel wordt vergaard en geïnterpreteerd. Vervolgens proberen de officieren er zo goed mogelijk op te reageren door nieuwe (tegen)aanvallen uit te voeren. Hier en daar tracht Emmerich wat melodramatisch te worden. Dat lukt hem zeker wel, hoe simplistisch uitgevoerd ook. Ik heb altijd wel een zwak voor helden en mensen die anderen inspireren.

Veel bekende acteurs met een paar grote namen zoals Harrelson en Wilson (in de horrorwereld toch). Ik vond het persoonlijk niet echt een geschikte rol voor Harrelson maar hij maakt er zich nog goed vanaf. Ed Skrein ziet er een eikel uit dus speelde hij dat heel natuurlijk.

Zonder twijfel beter dan de eerdere verfilming uit 1976, minder sentimenteel en recht toe recht aan deze nieuwe versie. Neemt niet weg dat ook dit wat beter had gekund. Feitelijk word dit Emmerich project gered door het uitstekende laatste uur, in al zijn afschuwelijkheid is de slag om de midway eilanden adembenemend sterk in beeld gebracht, puntje van je stoel werk. De vertoonde aanval op Pearl Harbor waar deze film mee begint, is relatief recent(2001) ambitieuzer en geslaagder in beeld gebracht door Michael Bay, ook al omdat Emmerich zich enkele momenten van slechte CGI permitteert(kan echt niet meer bij zo een blockbuster anno 2019). Helaas is ook de karakterisering bij deze nieuwe update aan de magere kant en mist nuancering. Met name de hoofdrol van Ed Skrien gaat gaandeweg wat irriteren, heldhaftiger en onbevreesder kan een man niet zijn. En dat nauwelijks verholen patriottisme komt eigenlijk bij alle Amerikaanse soldaten aan bod, duidelijk dus met wie we hier moeten sympathiseren want de vijandige japanners zijn lange tijd niet meer dan anonieme beeldvulling. Wat dat betreft blijft Tora! Tora! Tora!(1970) vrij uniek omdat die oorlogsfilm er wel cum laude in slaagde de waanzin van oorlog objectief vanuit beide kampen te laten zien.

Redelijk. Het blijft allemaal wat oppervlakkig en fragmentarisch in alle opzichten: strategie, persoonlijk verlies, conflicten in de leiding, het wordt hooguit aangestipt. En de effecten overtuigen vaak te weinig. Hoewel de luchtgevechten spectaculair zijn krijg je nooit het gevoel er echt in te zitten. En de kogelregens laten het vooral lijken dat de helden die de Japanse schepen lieten zinken een kans van 1 op 1 miljoen hadden hun aanval te overleven. De soundtrack is verder eentje van dertijn uit een dozijn trompetschallers.

Het haalt het door al deze factoren bij lange na niet bij Dunkirk. Niettemin een verdienstelijke prent en het siert Emmerich dat niet louter de Amerikaanse vlag wappert, maar ook bepaalde Japanners eer wordt toegekend, zonder de wreedheden van anderen te ontkennen.

Onderhoudend kijkvoer, maar niet erg interessant als film of historisch 'document'.

“It is a day which will live in infamy.”

Prima oorlogsfilm van Emmerich. Subtiliteit komt niet in zijn woordenboek voor, maar Emmerich weet hoe hij bombastische oorlog/rampenfilms moet maken. In de eerste 30 minuten wordt even het Japanse offensief op Pearl Harbor behandeld, en je weet daardoor eigenlijk al gelijk met wat voor film je te maken hebt.

Een hoog tempo, uitstekende special effects, heroïek, Amerikaans patriottisme, schmierende acteurs (Skrein en Quaid) en uiteraard bij de eindcredits de foto’s van de echte helden. De actiescènes zien er misschien niet al te geloofwaardig uit, maar spectaculair zijn ze wel. En daarvoor ga je natuurlijk ook naar een Emmerich film kijken. Puur popcornvermaak, en dat is soms heel erg lekker.

Behoorlijk spectaculaire oorlogsfilm, boordevol actie. Het gebeurt niet vaak dat ik geconcentreerd kan blijven bij een film van zulke speelduur, maar hier was dat geen probleem. Er is meer dan genoeg te beleven en we krijgen geen anderhalf uur geouwehoer in Washington voor de kiezen. Fameuze cgi zeg, de dollars spatten bijna van het scherm. De oer-Amerikaanse saus die erover heen gegoten wordt, nemen we erbij voor lief.

Goeie film over het Amerikaanse antwoord op de Japanse aanslag van Pearl Harbor. Onderhoudend van begin tot eind. Aan spektakel geen gebrek en de vele actie-scenes bevatten ook genoeg spanning. Het ziet er allemaal ook goed uit. Uiteraard vol heldendaden, maar dit is passend binnen het geheel en daarom niet storend.

Films over WOI of WOII hebben mij nooit echt aangesproken, tenzij het echte toppers zijn. Deze film is verhaaltechnisch ok gezien het waargebeurd is, maar daar is alles mee gezegd. Grafisch zeer mooi, vandaar mijn 3*, maar geen voeling met de vrij veel personages. Ook de actie trok mij niet mee in het verhaal. Op einde film had ik geen ‘waw’-gevoel. Enkel voor de grafische kant een aanrader maar verwacht dus inhoudelijk niet te veel...

Een leuk cast wil niet altijd zeggen dat je een leuke film krijgt. Dikke vette tegenvaller dit.

Jammer dat Midway de belofte niet waar gemaakt heeft...De film had de potentie om in de prijzen te vallen ( Oscar bijvoorbeeld ) maar dit niveau heeft de film helaas niet gehaald. Ik miste de binding met de hoofdpersonen en het echte meeslepende verhaal die je echt mee liet leven die ik bijvoorbeeld wel had in de geweldige oorlogsfilm Fury ( 2014 )

Desalniettemin een erg goeie film met enorme goeie sound effects en schitterende actie

*3,5

Leuk geheel.

Emmerich is back. Lange tijd geleden dat ik weer een echt leuke blockbuster van Emmerich zag. Als regisseur stelt hij zelf niet al te veel voor, maar tegenwoordig, op het gebied van actie, komt hij wel een heel eind met het spektakel in beeld brengen.

En deze film volgt braaf de Emmerich richtlijnen. Waardeloos script, saaie karakters maar wel overweldigende actiespektakelscenes. Nu doet Emmerich een poging om een stukje historie in kaart te brengen, maar wetende dat hij Emmerich is zal dat niet erg subtiel gaan worden.

Qua special effects ook de meest onrealistische oorlogsfilm die ik waarschijnlijk heb gezien. Dit kan je natuurlijk als serieuze actiefilm totaal niet serieus nemen. Maar het heeft stiekem wel iets. Lijkt een beetje op een opgepoetste game, en het kent genoeg grootheid en detail om nog door de mand te kunnen.

Emmerich heeft ook zo te zien weer een behoorlijk Amerikaanse kast bij elkaar geschraapt. Denk niet dat je een cast Amerikaanser kan krijgen. Quaid, Wilson, Harrelson & Eckhart. Ze zitten er echt allemaal in. Skrein is dan weer relatief nieuw, maar het zal niet lang duren voordat hij bij pro-Amerikaanse typering gevoegd gaat worden.

Emmerich weet wel een aantal opvallend spannende en intense actiescènes te brengen, ongeacht of het er realistisch of niet uitziet. Alle scenes komen met genoeg overgave en vooral met genoeg spektakel. Ziet er allemaal heerlijk groots uit, en daardoor vervelen de actiescènes niet.

Dus ik vond de actie wel prima. Aan het script is alleen niet veel gewerkt. Veel, veel oninteressante en soms afgeraffelde zijplotjes. Ook zijn de rustige momenten tussen het epische spektakel door nogal saai omdat het nogal een killer voor het tempo is. Zo zie je al snel dat Emmerich vooral gewoon iemand is die opdrachten uitvoert en niet aan het script mag zitten.

Maar het is wel 138 minuten aan vermaak geblazen met lekker overweldigende en soms spannende actiescènes die met genoeg overgave gebracht worden. Mocht allemaal wel iets minder arrogant van Amerikaanse kant, maar het is wel typisch blockbuster materiaal. Ook weer eens iets anders dat er wel een poging gedaan wordt om de Japanse kant te belichten.

Het CGI gehalte is (te) hoog in deze Midway. Onlangs zag ik de oudere versie nog en dat ziet er dan een stuk natuurlijker uit. Vooral het begin is bijna tekenachtig computerwerk. Erg jammer want het geheel komt nogal fake over alsof je naar een computergame kijkt. En behoorlijk onrealistisch. Na Pearl wordt het allemaal wel wat beter gelukkig en kijkt ie nog best lekker weg, maar de hele film komt een beetje gehaast over. Karakters zijn vlak. Pluspunt zijn de Japans sprekende Japanners. Naar het eind toe ziet het er wel fijn uit. Heerlijk crossende vliegtuigen met prima geluid. De ontploffende boten zien er ook lekker uit. Maar het is zeker geen Pearl die een veel betere opbouw had. Zoals gezegd wil men denk ik in Midway teveel slagen laten zien. Krappe voldoende voor het spektakel en geluid. Minpunten voor het CGI werk met name in het begin!

Potjandorie wat een bagger van de onderste plank dit

Nou hij was nog wel enigszins te pruimen, maar men wilde gewoon teveel met deze film. Waarom moest de aanval op Pearl Harbor nog een keer snel afgewikkeld worden. Had dat weggelaten en was pas dan begonnen. Maar het leek alsof we er weer even aan herinnert moesten worden. Die tijdsmomenten hadden ze beknopt evt. moeten laten zien in het begin. Overigens er zit nog een hele tijd tussen deze aanval juni 1942 en de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki in 1945. Over deze periode horen we niet zoveel.

Noem 1 ding wat goed was aan deze film? De special effects waren jaren '90, de karakters allemaal zo plat als een dubbeltje, het scenario was van de hak op de tak en echt te dun voor woorden, en de emo wannabe-John Williams soundtrack kon het ook niet redden. Niet vaak gehad dat het uitkijken van een film zoveel irritaties met zich mee bracht. En zoals je al aanhaalt ronduit beschamend dat de gruweldaad van Hiroshima en Nagasaki volledig achterwege gelaten wordt, om het maar extra heroïsch te maken vanuit het Amerikaanse perspectief. Echt een prul. 1.5* is nog teveel eigenlijk.

Vraag mij echt af hoe Ed Skrein het tot leading man in Hollywood heeft weten te schoppen. Die man irriteert mij in in iedere film of serie waarin ik hem tegenkom. Iedereen heeft wel zo'n acteur, gok ik.

De lage scores die deze film krijgt verbazen me wel.

Ik hou van dit soort films, in de jaren '60 werden ze bij de vleet gemaakt zulke oorlogsepossen, en deze past prima in het rijtje.

De beelden van de actiescènes zijn prachtig en vooral die van het materieel, dat in deze film niet allemaal glitter is, de vliegtuigen zien er 'afgeleefd' uit, net zoals de schepen dat zijn.

Ik vond het er allemaal heel realistisch uitzien.

Ook het scenario, uiteraard gebaseerd op de feiten was prima. Het scenario bevat ook geen onnodig romantische deel, wat bijvoorbeeld in de film 'Pearl Harbor' wel was en me dusdanig stoorde dat ik blij ben dat men het in deze film wel achterwege heeft gelaten.

Nog een pluspunt in deze prent, ieder spreek zijn eigen taal, men begint het eindelijk te snappen in Hollywood !!

Ook de cast deed het prima, ik had nooit verwacht Woody Harrelson ooit in de rol van Nimitz te zien, en hij lijkt er verdorie nog goed op ook !

Kortom: een puike oorlogsfilm die zeker gezien mag worden, en ondanks de vele slechte kritieken die deze film krijgt is het voor mij een topper !!!

Midway x Emmerich = ..... sterren ( )

Heb je geen hogere wiskunde voor nodig, hooguit 5 - 4 = 1.

Heerlijke Hollywood spektakelfilm die van begin tot eind boeit.

Emmerich staat niet bekend als een meester verhalenverteller dus een uitgebreide uiteenzetting over het hele gebeuren bij de slag om Midway had ik ook niet verwacht. Nu moet ik wel zeggen dat Emmerich zich prima aan de historische feiten houdt. Onlangs toevallig een documentaire over deze slag gezien en wat in deze film te zien is komt overeen met de info uit de documentaire.

Toch is van diepgang, in allerlei opzichten, geen sprake. Zo zijn de karakters zo plat als maar kan en zijn de dik aangezette stereotyperingen van de Amerikanen en Japanners niet te missen.

Maar als er één de actie fraai in beeld kan brengen is het Emmerich wel. Hij wordt daarbij, vooral bij de aanval op Pearl Harbour, niet echt geholpen door de door computer gegenereerde special effects, maar het is wel indrukwekkend om te zien. Naar het einde toe zijn ook de special effects wat beter zodat de aanval op Midway wel als het hoogtepunt van de film beschouwd kan worden.

Ik snap dat er genoeg aan te merken valt op deze film, maar soms wil je gewoon een lekkere ouderwetse oorlogsknaller zien en deze film volstaat absoluut. Heerlijke wegkijker met fantastische actie.

Ruim voldoende.

Een middelmatig film die wat spannende momenten kent , maar niet beter is als de originele midway.

Ergens jammer, ik had er iets meer verwacht.

Dit! Had nog nooit van hem gehoord maar mijn hemel wat een verschrikkelijke acteur.