menu

La Vérité (2019)

Alternatieve titel: The Truth

mijn stem
2,72 (16)
16 stemmen

Frankrijk / Japan
Drama
106 minuten

geregisseerd door Hirokazu Koreeda
met Catherine Deneuve, Juliette Binoche en Ludivine Sagnier

Wanneer de dochter van Catherine, Juliette, terugkeert naar Frankrijk met haar man en jonge kind vindt er een stormachtige reünie plaats. Ze verhuisde naar de VS om aan haar arrogante moeder te ontsnappen. Haar acterende moeder, Catherine, heeft juist een rol in een sciencefiction film aangenomen waarin ze een moeder speelt die nooit ouder wordt.

  • Vanaf donderdag 4 juni in de bioscoop

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=XBTP3X72Kz0

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Badalamenti
Kore-eda gaat wel hard, volgende alweer in de maak.......

THE TRUTH ABOUT CATHERINE | Wild Bunch - wildbunch.biz

avatar van kappeuter
kappeuter (crew)
Hirokazu Koreeda gaat een film maken in Frankrijk, met in de hoofdrollen Ethan Hawke, Juliette Binoche en Catherine Deneuve.

Ethan Hawke, Juliette Binoche to Star in Cannes Winner Hirokazu Kore-eda's Next Film | Hollywood Reporter

avatar van kappeuter
kappeuter (crew)
De nieuwe Koreeda!

Vanaf 4 juni 2020 in de bioscoop (September Film Distribution)

avatar van Fisico
3,0
Vanaf 26 februari in de betere (Belgische) zalen.

Trailer:
LA VÉRITÉ Bande Annonce (2020) Catherine Deneuve, Juliette Binoche, Drame Français - YouTube

Naar een Kore-eda kijk ik steeds uit!

avatar van Fisico
3,0
Ik zag vorige week de trailer in de bioscoop, maar werd er niet wild van. Ik verwacht alvast geen meesterwerk. We zijn al te vaak verwend geweest door Kore-eda...

1,0
Vandaag gezien in het Filmhuis Den Haag. Ze doen de komende tijd elke eerste van de maand een Franse film. Pas eind maart gaat deze film in de reguliere agenda. Het is een drama/zwarte humor komedie. Deneuve vertolkt op overtuigende wijze een bitch van een diva zonder echt volledig harteloos over te komen. Mij kon de film echter niet pakken. De twee hoofdpersonages van Deneuve en Binoche hebben nogal een ingewikkelde moeder dochter relatie die naar mijn mening meer uitgediept zou moeten worden. Alles in de film is wat vlak zelfs als er beschuldigingen worden geuit met betrekking tot de mysterieuze dood van Sarah. Het is een ongeluk zegt Binoche, maar de verantwoordelijk ligt bij Deneuve. Dat is nogal wat! Maar het kabbelt maar door...

avatar van Fisico
3,0
Getwijfeld of ik La vérité in de zaal wel wou zien, maar door Kore-eda toch overstag gegaan. Het is geen typische Kore-eda geworden en het werd evenmin zijn beste, laat staan dat het een meesterwerk betreft. Maar ontgoocheld was ik evenmin. La vérité is een degelijke onderhouden film geworden over een filmdiva wiens hoogtepunten achter haar liggen. Haar familie komt haar bezoeken om haar memoires te vieren en om één van haar laatste rollen te aanschouwen.

Catherine Deneuve doet het geweldig als onsympathieke en egocentrische actrice. Ze geeft het zelf aan dat ze liever herinnerd wordt als een goede actrice dan als goede moeder. Haar uitspraken zijn vaak cynisch en ze schuwt de giftige commentaren niet. Ze is verwaand en kan moeilijk om met de nieuwe jonge rijzende (tegenspeel)ster in haar laatste film.
Juliette Binoche was degelijk, maar vooral Ethan Hawke liep er bij voor spek en bonen. Oninteressante rol en zelfs vervelend afwezig of nutteloos. Jammer voor een acteur met zijn palmares.

Niet alles is even goed uitgewerkt. De relatie met Sarah, de gespannen relatie met haar dochter. De waarheid (of verbloeming ervan) komt ook even aan bod, maar ook net te weinig. Toch is La vérité behoorlijk te noemen. Ik zat mee in het verhaal en ook in de sfeer van de zaal die de cynische opmerkingen van Deneuve best konden smaken. Geen idee of ik thuis hetzelfde gevoel zou gehad hebben. Een nipte voldoende alvast met 3,0*.

1,0
Fisico schreef:
Getwijfeld of ik La vérité in de zaal wel wou zien, maar door Kore-eda toch overstag gegaan. Het is geen typische Kore-eda geworden en het werd evenmin zijn beste, laat staan dat het een meesterwerk betreft. Maar ontgoocheld was ik evenmin. La vérité is een degelijke onderhouden film geworden over een filmdiva wiens hoogtepunten achter haar liggen. Haar familie komt haar bezoeken om haar memoires te vieren en om één van haar laatste rollen te aanschouwen.

Catherine Deneuve doet het geweldig als onsympathieke en egocentrische actrice. Ze geeft het zelf aan dat ze liever herinnerd wordt als een goede actrice dan als goede moeder. Haar uitspraken zijn vaak cynisch en ze schuwt de giftige commentaren niet. Ze is verwaand en kan moeilijk om met de nieuwe jonge rijzende (tegenspeel)ster in haar laatste film.
Juliette Binoche was degelijk, maar vooral Ethan Hawke liep er bij voor spek en bonen. Oninteressante rol en zelfs vervelend afwezig of nutteloos. Jammer voor een acteur met zijn palmares.

Niet alles is even goed uitgewerkt. De relatie met Sarah, de gespannen relatie met haar dochter. De waarheid (of verbloeming ervan) komt ook even aan bod, maar ook net te weinig. Toch is La vérité behoorlijk te noemen. Ik zat mee in het verhaal en ook in de sfeer van de zaal die de cynische opmerkingen van Deneuve best konden smaken. Geen idee of ik thuis hetzelfde gevoel zou gehad hebben. Een nipte voldoende alvast met 3,0*.


Mag ik je iets vragen over de film? Wie denk jij wie Sarah precies was? Niet een dochter van Deneuve en dus een zus van Binoche. Maar de relatie was wel dusdanig intiem dat Deneuve nog een jurk van haar heeft die ze kado doet aan haar tegenspeelster. En zoals het nu gepresenteerd werd heeft Sarah zichzelf iets aangedaan? Maar lag de verantwoordelijkheid deels bij Deneuve?

avatar van Fisico
3,0
Ed Kroket schreef:
(quote)


Mag ik je iets vragen over de film? Wie denk jij wie Sarah precies was? Niet een dochter van Deneuve en dus een zus van Binoche. Maar de relatie was wel dusdanig intiem dat Deneuve nog een jurk van haar heeft die ze kado doet aan haar tegenspeelster. En zoals het nu gepresenteerd werd heeft Sarah zichzelf iets aangedaan? Maar lag de verantwoordelijkheid deels bij Deneuve?


Sarah was een collega-actrice, vriendin en tegelijk rivale van Catherine. Ze was ook een moederfiguur voor Lumir, een moeder die Catherine nooit voor haar eigen dochter geweest is. Wat er precies gebeurd is, komt niet aan bod, behoudens het feit dat Lumir Catherine verantwoordelijk stelt voor haar dood. Ik vermoed eventueel een zelfmoord omwille van het geniepige harde karakter van de jaloerse (?) Catherine. Tenslotte moest ook Lumir wegvluchten naar NY omdat er onmogelijk valt samen te leven met dan mens.

avatar van yeyo
3,0
geplaatst:
Sacrebleu, wat ben ik in mijn nopjes dat Koreeda de geneugten van het Franse bourgeois praatdrama heeft ontdekt! Juliette Binoche, kolonisator van de arthouse cinema, is een ware kruistocht bezig tegen de auteurs van de derde wereld. Na Kiarostami en Hou, gaat nu ook Koreeda voor de bijl. En dan kunnen jullie allemaal wel komen beweren dat dit Koreeda grand koru is, want het gaat over familiebanden en er zijn sterke kinderrollen, maar ik daag elke beunhaas uit om mij te verduidelijken in welke mate deze film verschilt van pakweg Le Voyage du Ballon Rouge. Laten we wel wezen, Juliette Binoche is gewoon de auteur van deze film. Dat La Vérité meta zou zijn, omdat Deneuve een beetje met haar eigen persona lacht en zo, is larie, dat doet ze immers altijd. Wat ik pas echt meta zou vinden, is een docufictie waar we zien hoe de tournage van een dergelijke Binoche / uitheemse Cannescoryfee filmer combo in zijn werk gaat. Ik beeld me een bedeesde Aziaat in, die heel minzaam knikt telkens wanneer Binoche weer maar eens in een opvlieging een aanpassing aan het scenario voorstelt omdat ze iets bedacht dat sympa of chouette of misschien zelfs rigolo zou zijn. En toegeven, rigolo is het allemaal wel. De generatiekloof tussen Deneuve en Binoche is lollig weergegeven, de eerste nostalgisch naar het Frankrijk van weleer, de andere een prototype van de hippe, Engelssprekende mondiale elite in the age of Macron. De minachting van Deneuve voor het nieuwe, multiculturele Frankrijk druipt eraf, met name de scene waar ze met veel dedain in een desolaat Chinees restaurant over de ondergang van haar fiere natiestaat reflecteert. Ook Ethan Hawke vond ik verrassend sterk, in een moment van zeldzame zelfrelativering bereikt hij Tom Skerrit-hoogtes qua briljante zieligheid. Genoeg gelachen! Ik ben alvast benieuwd waar le voyage de la matrone rouge ons nog zal leiden: Chang-dong Lee, Gan Bi en Xiaoshuai Wang, wees gewaarschuwd!

avatar van kinjutsu
yeyo schreef:
Na Kiarostami en Hou, gaat nu ook Koreeda voor de bijl.

Niet te vergeten Kawase!

avatar van Collins
3,0
geplaatst:
La Verité is gebaseerd op leugens. De onlangs gepubliceerde autobiografie van de Franse actrice Fabienne Dangeville (fijne rol van Catherine Deneuve) verbuigt in het boek haar leven zodanig dat haar levensverhaal leest als de geschiedenis van de verhevenheid. Het is een schaamteloze zelfpromotie vol leugens. Zo beleeft dochter Lumir (overtuigende rol van juliette Binoche) in het boek een gelukkige jeugd, wordt haar eerste man Pierre niet eens genoemd en veegt zij ten faveure van zichzelf de vloer aan met acterende tijdgenoten.
Hoeveel verwoestende kracht haar zelfingenomen en narcistische houding heeft, wordt overigens al duidelijk voordat de autobiografie ter sprake komt. In één der eerste scènes zien we dochter Lumir met haar gezin op bezoek komen bij Fabienne, die te zelfder tijd een interview geeft en hooghartig voort oreert over haar fantastische carrière en het familiebezoek geen blik waardig keurt.
Regisseur Hirokazu Koreeda creëert met die scène alras een spanningsveld dat de gehele film redelijk spannend suddert maar echter nooit een heuse escalatie beleeft. Dat is ook logisch als de personages in de film de weg van de berusting bewandelen. Berusting als probaat midel om verzoening in stand te houden. De familie, het personeel en de bewonderaars berusten in Fabienne‘s gedrag van zelfgenoegzaamheid. Geen gemakkelijke weg want Fabienne‘s penetrante narcisme haalt het bloed onder menig nagel vandaan. Jammer genoeg zorgt al die bewonderenswaardige berusting ook voor weinig verbaal vuurwerk.
De film vertelt geen lineair verhaal dat begint bij onmin en in de laatste scène eindigt bij harmonie. Het ligt hier anders. Fabienne en Lumir verdwalen constant in gezamenlijke herinneringen, raken daar lichtelijk gepikeerd van en wuiven het issue de volgende dag luchtig weg met een grap of met een fijne gemeenschappelijke herinnering. De intimiteit waarmee dat gebeurt drukt onuitgesproken liefde en respect uit en dat biedt dan weer een begrijpelijke solide basis voor berusting.
Ieder gebaar dat naar verzoening neigt heeft iets in zich dat oprecht is. Hoe doorzichtig of gekunsteld het gebaar ook is. Ware gevoelens laten zich niet onderdrukken. De sentimentele boodschap van Koreeda lijkt duidelijk.
Tijdens de dagen die Lumir en haar gezin bij Fabienne doorbrengen, werkt de diva aan een nieuwe science-fiction film. Lumir bezoekt haar op de filmset en ziet hoe Fabienne in de film de dochter speelt van een moeder die nooit ouder wordt en slechts één keer in de zeven jaar uit de ruimte terugkeert om haar te bezoeken. Met tranen in de ogen kijkt Lumir op dat moment op de filmset naar haar eigen moederloze leven.
Een wondermooie scène, die eindelijk eens geen leugen verbloemt. Van die oprecht emotionele scènes zijn er te weinig. Koreeda speelt in deze film vooral met oprecht sentiment. Niet zo aan mij besteedt, maar zelfs in een sentimentele scène zit natuurlijk iets dat oprecht is. Volgens Koreeda's boodschap althans.
Ondanks de dramatische thematiek is de film trouwens redelijk lichtvoetig. Die luchtigheid wordt veroorzaakt door handelingen van andere personages dan moeder en dochter. Handelingen die uitstijgen boven het familiedrama. Gewone grappige of gezellige huis-, tuin- en keukenmomentjes uit een dagelijks leven, die het drama voorzien van een licht randje.
Oh ja. Ethan Hawke deed ook mee. Ik vroeg me steeds af waarom.

Gast
geplaatst: vandaag om 00:36 uur

geplaatst: vandaag om 00:36 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.