Annabelle Comes Home (2019)

Ik vond dit meer een Horror / Mystery film voor kinderen/tieners dan voor volwassenen en de bioscoop (ik was naar de voorstelling van 22:45 uur gegaan) was dan ook voor het merendeel gevuld met deze doelgroep. Had ik dat geweten, dan had ik deze film gewoon overgeslagen en had ik hem naderhand wel eens gepindakaasd als liefhebber en thuis gekeken.

In deze derde film over de pop "Annabelle" spelen ook kinderen (eentje, te weten de 10-jarige dochter Judy Warren, die worstelt met de opkomende paranormale gaven die ze van haar moeder heeft geërfd) en tieners (drie, waaronder babysitter Mary Ellen en diens beste vriendin Daniela en de laatste rouwt om een verloren dierbare) de hoofdrol en zien we de paranormale Lorraine Warren (de echte is dit jaar overleden) en Ed Warren, wederom gespeeld door Vera Farmiga en Patrick Wilson, alleen even tijdens het begin en tijdens het zoetsappige einde.

Zoals "Walter S." het al aangeeft neemt de film een flinke aanloop en moet het daarbij ook vooral hebben van de dreigende sfeer. Er zitten wel een paar spannende en creepy scènes (met name door de demonische bruid, waar men ook weer een eigen film over kan maken en hetzelfde geldt voor de "The Samurai", "The Ferryman" en "The Demon Hound") in, die weliswaar op één hand te tellen zijn, maar echt spannend of eng wordt het helaas nergens en ook vallen er geen doden en dat komt natuurlijk omdat kinderen centraal staan in deze film en dan vindt men het natuurlijk ongepast en zielig om een aantal daarvan op een gruwelijke manier te laten sterven. Natuurlijk zitten er ook wat schrikmomenten in, welke vooral bestaan uit jumpscares die je van te voren al voelt aankomen.

De kinderen zijn eigenlijk ook het grote minpunt in dit verhaal (ondanks dat ik Madison Iseman wel een leuke meid vond), want door hun is het toch vooral flauwheid, onnozelheid (komt vooral op conto van Katie Sarife), voorspelbaarheid en clichématigheid wat de klok slaat en daardoor heb ik me eigenlijk ook nauwelijks vermaakt met deze matige tienerhorrorfilm, die zich grotendeels afspeelt in het huis van het gezin "Warren", met hun leuk gevulde "Artifact Room" (zoals een TV beeldscherm die een gruwelijke toekomst laat zien) en waardoor het ook wel wat wegheeft van een spookhuis film.

P.S. Van mij mag men nu ook wel stoppen met de "Annabelle" films.

Gisteravond een bioscoopavondje gehad met Annabelle en Toy Story 4, een vreemde combinatie maar je moet wat hé Deze Conjuring-franchise spreekt me al een paar jaar aan en we zijn nu dan ook alweer bij de derde film van de spin-off reeks Annabelle beland. Leuk dat de film begint met Ed en Lorraine Warren. Zij zijn toch de rode draad van al deze films, al spelen ze hier alleen een bijrol in het begin en op het einde. De hoofdrollen zijn voor 2 tienermeiden (die het leuk doen) en een het dochtertje van de Warrens.

Voor wie vernieuwing zoekt, zoek dan maar verder. Ook Annabelle comes home volgt het normale pad met een lange opbouw, wat speldenprikjes en een heftige finale. Maar het werkt weer wel. Ik heb me er erg goed mee vermaakt. Echt eng werd het nooit, maar zeker in de best lange finale zaten er genoeg toffe momenten in. De rollende muntjes, het tv-scherm, Annabelle in bed en zo waren er wel meer. De film blijft over het algemeen redelijk licht en gaat bij vlagen zelfs de humoristische kant op, zoals met de aanwezige buurjongen die indruk probeert te maken. Ik kon het allemaal wel hebben. Al te heftig werd het niet, er gaat zelfs niemand dood wat misschien wel wat vreemd is, maar als thriller met horrorelementen erin valt het gewoon goed weg te kijken. Prima geluidseffecten ook, daarmee weet deze franchise zich vaak aardig te onderscheiden. Van mij mag er nog best een vierde film komen.

3,5*

Niets mis met die combinatie, want het zijn beide films voor het hele gezin en in beide films zitten ook nog eens "Toys"

Een mix van de beide films zou een leuke spin-off reeks op kunnen leveren

Toy Annabelle Story. Met Bonnie die een nieuwe pop krijgt...

Goed idee , dan krijg je zoiets als "Demonic Toys (1992)" of "Puppetmaster (1989)".

Het plot van de eerste, iets van vijf jaar geleden gezien, doet me nu ineens denken aan een combinatie van Dead Silence vermengd met wat Chucky.

Ik kan me er weinig van herinneren, het heeft dus niet zo'n indruk achtergelaten en op den duur gaan films allemaal op elkaar lijken..

Mary Ellen (afschuwelijke, oubollige naam eigenlijk) maakt hier het meest indruk, vriendinnetje Daniela mag dan wel een exotischer naam dragen, maar het is haar vriendin die de sterkere momenten weet te brengen tot op het bot.

En ik vond buiten de film vooral het feit eng dat mensen luidruchtig moesten niezen etcetera.

Ik ben echter geen moraalridder, ik doe het net zo erg, maar op de meest belangrijke momenten ben ik wel stil. (hoop ik, iig.)

Ach ja, het is waarschijnlijk menselijk gedrag..

Ooit eens The Conjuring gezien, vond ik best leuk.

Daarna deze serie eigenlijk niet gevolgd, tot afgelopen jaar. Toen keek ik The Nun, en afgelopen voorjaar La Llorona. En nu dan dit, Annabelle Comes Home.

Wat een zeikserie is dit geworden zeg. Die laatste drie delen lijken echt stuk voor stuk Suske en Wiske Goes Horror verhaaltjes. De Nukkige Non, de Mokkende Mamma en de Pissige Pop. Veel meer dan, buiten de beelden die dan soms wel sfeervol zijn, drijven op goedkope schrikeffecten is dit niet.

En dan schrik je nog het meest als een verwacht schrikeffect toch geen schrikeffect blijkt te zijn.

Vreselijk zielloze massaconsumptietroep. Bah.

Know the feeling probeer ook altijd zo stil mogelijk te zijn

Geest uit de fles

Dit was een duur bioscoopbezoekje..zelfs op een voordeeldinsdag. Ik zou namelijk liever geen enkele euro aan dit inmiddels derde deel uit de Annabelle reeks uitgegeven hebben, als ik wist dat dit mij te wachten stond.

Na twee solide eerste delen en een sterke trailer van het derde deel durfde ik dit bioscoopbezoek wel aan, maar werd stevig teleurgesteld. Het grootste mankement is dat dit derde deel veel te braaf blijft. Er komt simpelweg niemand om en er is daarnaast bijna geen druppeltje bloed te zien. Bepaald creature design ziet er creepy uit, maar het had niet veel gescheeld of dit deel had een 12 + rating kunnen krijgen. Niet dat een goede horror valt of staat met een 16+ rating. Een goede horror/thriller valt of staat niet bij de gore, maar juist bij een goede onderhuidse spanning en sfeer. De eerste twee films leunden ook niet op gore en lieten goed zien hoe je een degelijk spookverhaal sterk opbouwt.

Het probleem bij dit nieuwste deel is dat ik mij bij het begin al irriteerde aan een van de personages (Danielle), ook al werden haar acties nog zo duidelijk toegelicht. Om te beginnen was de manier waarop ze de kamer inkwam al heel ongeloofwaardig (Waarom namen Ed & Lorraine die sleutels in godsnaam niet gewoon mee), maar ook de onbeschoftheid en het manipulatieve gedrag van het meisje gaan al snel storen. Dan kan ze wel een grote mond en een klein hartje hebben, dit betekent niet dat alle karakters -inclusief side character Bob's Got Balls die amper in beeld komt- de eindstreep dienen te halen. We hebben hier te maken met een reïncarnatie van het kwaad in een van zijn puurste vormen, in een degelijke horrorfilm zou het niet meer dan logisch zijn dat niet iedereen levend uit deze situatie komt. Nu begon het allemaal veel te veel te lijken op een braaf kippenvel sprookje. Om van het mierzoete Walt Disney einde maar niet te spreken.

Erg jammer want de locatie - de artefactenruimte in het huis van de Warrens- was al een droom voor een setting toen ik deze ruimte voorbij zag komen in de eerste Conjuring film. Dit concept bood eindeloos veel potentie waardoor het jammer is dat de makers constant op de rem blijven staan en nooit echt goed los lijken te gaan. Erg jammer want o.m. de veerman, bruid en televisie die een blik in de nabije toekomst gaf, boden enorm veel potentie. Deze werd niet ten volste benut doordat de film veel te veel begon te neigen naar een spook verhaaltje voor kinderen die ook vooral een happy end moest hebben.

2,0*

Ach wat kan je erover zeggen. Ik blijf een kerel en dat meisje in de hoofdrol heeft mij de hele speelduur betoverd. Ik ben altijd wel voor coming-of-age elementen in films. Ik neem dan maar voor lief dat de manier waarop het hele plot wordt getriggerd eigenlijk te dom voor woorden is en de film vol met jump scares zitten. De ene beter uitgevoerd dan de ander.

Het duurt gelukkig allemaal niet lang, waardoor dit derde deel alweer makkelijk uit te zitten valt.

The Conjuring Universe heeft met deel 1 en deel 2 toch veruit de sterkste en licht briljante horrorfilms opgeleverd. The Nun en La Llorona zijn matig en deze Annabelle reeks is gewoon oké. Ik vind het toch jammer dat als James Wan zelf een film regisseert, de film gewoon honderd keer meer sfeer en spanning bevat.

Leuk voor een keer kijken en na een paar jaar weer opnieuw als je hem weer bent vergeten.

3,0*

De film heet weliswaar Annabelle Comes Home, maar dat had net zo goed The Conjuring 3 kunnen zijn. Patrick Wilson en Vera Farmiga keren terug, hoewel enkel voor het begin. Daarna gaat de film volledig over hun dochter, haar oppas en diens vriendin. De pop Annabelle doet wederom ook geen hol, ze zit doodstil in haar vitrinekast en - na haar vrijlating - ligt ze af en toe op bepaalde plekken. Toch bijzonder dat er nu al een hele trilogie is gemaakt rondom een levenloos voorwerp dat ook daadwerkelijk de hele film levenloos is. Annabelle Comes Home is dan ook meer een opzet naar een hoop andere spin-offs. Want zoals The Conjuring 2 personages als de non en de Crooked Man introduceerde, komen nu weer andere geesten voorbij, die op hun beurt weer een eigen film - en bij succes trilogie - kunnen krijgen. Zo zijn we voorlopig nog niet klaar met het Conjuring universum, ben ik bang.

Annabelle Comes Home verschilt qua toon wel van de vorige twee Annabelle films. Waren die nog enkel duister en gothic, daar is Annabelle 3 deels een romantische tienerkomedie, compleet met typetjes die niet zouden misstaan in een of andere American Pie direct-to-video vervolg. Ik heb niets tegen iets meer lucht in deze serieuze Conjuring serie, maar qua toon ging dit alle kanten op. Zowel tijdens wat geflirt tussen Bob en onze schattige hoofdrolspeelster, maar ook tijdens de ‘enge’ scènes wisselt de film nogal van toon. Zo’n Bob vs een weerwolf voelt compleet misplaatst in deze hele Conjuring serie. Sowieso kan men beter bij make-up effecten blijven, want die zijn toch een stuk overtuigender dan de CGI die hier soms voorbij komt.

Alsnog is het gevoel dubbel, want tijdens die rare momenten gebeurde er wel iets. En dat is vrij uniek voor Annabelle Comes Home. Om de speelduur te rekken tot ruim 100 minuten (en ja, dat is echt véél te lang), laat debuterend regisseur Gary Dauberman opbouwende scares echt oneindig lang duren. Maar dan ook echt oneindig. Voor mijn gevoel zit ik nog steeds in de bioscoop te kijken naar iemand die tergend langzaam met een zaklamp door een donker huis rondloopt. De vloer kraakt, de lampen flikkeren. Dan valt er een muntje. En nog een muntje. En nog een muntje. En uiteraard wordt elke minutenlange opbouw afgerond met een simpele jumpscare, waarna we weer opnieuw kunnen beginnen. Elke Conjuring film maakt zich schuldig aan dit gedoe, maar in Annabelle Comes Home was het nog wel het ergste. Zelden werden scènes voorafgaand aan een ‘boe’- moment zó pijnlijk lang gerekt. Dauberman, die de vorige drie Annabelle films (en The Nun) schreef en deze film regisseerde, zou de taken eens door mogen geven. Want gebaseerd op de vier films waar hij nu aan werkte komt hij qua horror niet verder dan wat goedkope jumpscares. Tijd dat echt horrortalent zich eens met die Conjuring spin-offs gaat bemoeien.

2 sterren.

Tja.

Ik sluit me heel hard aan bij Chainsaw. Dit noemt zich "Annabelle Comes Home", maar eigenlijk is het gewoon "Annabelle and Friends". Het is dan ook helemaal geen core Annabelle film, maar een soort van franchise samenkomst waarbij Annabelle vooral als posterpop moet dienen om zo het volk in de bios te krijgen.

Misschien ben ik te cynisch, maar ik verwacht de komende jaren films van The Ferryman & The Hellhound. La Llorona mocht ook nog eventjes opdraven, maar die heeft haar film al gehad. Het is hoe men tegenwoordig franchises opzet, het zure is dat je zo amper nog naar een film zit te kijken, maar eigenlijk naar een trailer van 90 minuten voor films uit de toekomst.

Aan de befaamde en beruchte Dauberman (wie kent em niet) om dit deel te regisseren. Hij toont talent wanneer het gaat om het opbouwen van fake jump scares, maar de pay-offs heeft hij veel minder onder controle. Zo bouwt hij de spanning wel redelijk goed op, maar wanneer het dan echt moet knallen blijft het maar wat mak. Dat kan er ook mee te maken hebben dat de horror in het Wan universum al 10 jaar hetzelfde is en er maar weinig verandering/vernieuwing te vinden valt. Ik heb het al meerdere keren gezegd, maar het is tijd dat dit soort films even de ijskast is gaan. Binnen een jaartje of 20 kan met dan weer lustig gaan rebooten en prequellen.

De film zelf is weinig opzienbarend. Het vermaakt nog nét, met een cast van simpele tieners (waarvan er niet eens eentje sterft, wat klassiek haunted house gebeuren en een resem typische Wan-horror momenten. Maar het voelt allemaal erg by the book aan.

Niet echt de moeite vond ik. De scene met de TV was nog het leukst, vervelen deed het ook niet, maar je mag toch meer verwachten van een film als deze. Verder rest de zure nasmaak van de franchisemachine die volop draait.

2.5*

Valt me nog mee, je 2,5*

Ik skip deze wellicht gewoon. Ik vond Annabelle: Creation (2017) verrassend genoeg best tof, maar sinds The Nun geloof ik het eigenlijk wel eventjes met dit universum.

Met een beetje budget en wat effectieve scenes kom je best ver in dit genre. Het is ook zelden zo dat het echt saai is of enorm sleept.

Alleen proef je gewoon het marketingconcept doorheen deze film. Die laatste Mummy film had dat ook bijvoorbeeld. Dat hele Marvelcircus kan niet snel genoeg in elkaar totteren, zodat alle copycats ook kunnen verdwijnen en er gewoon weer wat meer stand-alone films gemaakt kunnen worden. Een sequel of remake links en rechts is niet erg, maar dat je bij een bepaalde film al merkt dat ze reeds met de vier volgende bezig zijn vind ik toch een beetje te gortig.

Waardeloos.

Ik heb op een gegeven moment de moed opgegeven toen bleek dat er totaal geen ontwikkeling in het verhaal zat, geen spanningsopbouw en geen variatie. Uiteindelijk toch nog kort maar lekker tukje gedaan hierom, zonder al te veel gemist te hebben: met Annabelle heeft het weinig te maken, maar wel met andere nog-uit-te-melken CGI monsters en demonen. Amateuristische belichting - waar Slender Man ook al last van had.

1,5*

Leuk.

Helemaal geen verkeerd deel in het universum uiteindelijk. Ondanks dat het overduidelijk meer een soort trailer is voor nog meer films in het universum, doet dat niet af in de beleving. Ik vond het een heel leuke film uiteindelijk eigenlijk.

Ik verwachtte van tevoren een hele ton schrikmomenten. Maar dat viel nog best mee uiteindelijk. Dit deel gaat meer voor de opbouw en spanning. Het is wel jammer dat de pay-off nooit zo interessant wordt en nooit zo griezelig wordt.

Enkele gemene schrikmomenten, maar in het algemeen is het vooral een lange opbouw van schrikmomenten die vaak niet helemaal lekker afgerekend worden. Heel bang zou je er niet van worden na zo'n enorm lange opbouw.

Het beste aan de film vond ik wel het cameragebruik en sets. Hele leuke mistmachines die een soort Halloween sfeertje geven. Cameragebruik is prachtig. Heerlijke bewegingen die visueel het steentje dan weer bijdragen. Ik vond het heerlijk om die trucjes te zien.

Acteerwerk is ook gewoon prima. Enkele leuke horrorideetjes erin verstopt en richting het einde een gevoel alsof je in een spookhuis zit van een kermisattractie. Het is helemaal geen verkeerde horrorfilm. Niet de engste, maar ook niet de minste.

Leuke film. Eigenlijk is de pop in tegenstelling tot bijvoorbeeld Chucky, niet meer dan een pop. Af en toe is de positie verwisseld of locatie maar dat maakt de pop eigenlijk alleen maar enger.

Voor de rest draait deze film meer over het tienermeisje wat zichzelf haar vaders dood niet vergeven kan en het daarom niet kan laten zich in te laten met occulte zaken,in de hoop een boodschap van gene zijde te krijgen.

Wel lijkt de toekomst van de Conjuring franchise gegarandeerd nu de dochter van de Warrens haar moeders gave(of vloek?) ge-erft blijkt te hebben

Leuke "popcorn" film met behoorlijk tempo maar verwacht geen ingewikkeld subtiel verhaal.

Simpel vermaak, maar best te genieten. Ik laat horrorfilms doorgaans wachten tot ze beschikbaar zijn in de 'veiligheid' van mijn eigen huiskamer (en omdat ik vrienden nooit meekrijg naar de bioscoop), maar gisteren was het toch tijd om voor het eerst eens jumpscares op het grote scherm te ervaren.

Annabelle Comes Home voelt aan als een sidequest en behoorlijke filler in de verhaallijn. Er was geen noodzaak om dit verhaal te vertellen, want het vertelt niets nieuws. Het enige dat we nu weten, is dat er weer een aantal zijpersonages geïntroduceerd worden die kunnen dienen als nieuwe franchise. Om eerlijk te zijn vond ik daarvan the Ferryman nog het meeste zorgen voor een aantal spannende scenes, maar op het moment dat er weer een vrouw in het wit komt, of we zelfs worden blootgesteld aan een CGI-weerwolf houdt het voor mij ook even op.

Het scheelt gelukkig een stuk dat de drie meiden die gevolgd worden op zich redelijk sympathiek zijn en ik zodoende nog een stukje empathie kon opbrengen voor hun lot. Ik ben de Warrens als personages verder echt wel compleet zat in de zoetsappige manier hoe ze constant worden afgebeeld, maar gelukkig zaten zij er niet heel veel in (al zorgden ze wel voor een walgelijk zoet einde). Na de trage start zijn er echter genoeg leuke tot spannende momenten die de sfeer er goed in houden. Enkele malen goed geschrokken en het staren in de duisternis (waar het gros van de tijd niets gebeurt) blijft een leuke bezigheid. Verder wel absoluut het minste deel in de reeks.

Blumhouse is alle schaamte voorbij en presenteert de nieuwe Annabelle alszijnde een 'film', wanneer het meer fungeert als een soort showreel gevuld met potentiële nieuwe spin-offs, zoals Annabelle zelf dat óók al is. Helaas kan ik mij weinig voorstellen van een 'The Hellhound', 'The Ferryman' of 'The Bride'. Het zijn allemaal matige hengeltjes die worden uitgeworpen om te kijken naar welke het grote publiek het meeste hapt / achteraf bespreekt. De steeds jonger wordende cast dwingt deze, van oorsprong genrefilms, ook meer richting het hokje 'young adult' en de jongere doelgroep is meer dan ooit te voelen in het eindresultaat.

De nieuwe Annabelle is (weer) een blaffende hond die niet bijt. Alles raast voorbij zonder gevolgen. Alle protagonisten zijn ten alle tijden buiten echt levensgevaaar; probeer daar maar eens spanning aan te binden. Dat is scenario-technisch gewoon jammer voor Dauberman, die alles wel prima weet op te bouwen, maar als het puntje bij paaltje komt, is er gewoon geen effectieve scare om de belofte in te lossen. Het is überhaupt beledigend slecht geschreven, snap niet dat men dit slikt. Het feit dat er niets meer nodig is dan een sprookjesfiguur aan een kruis en de overweldigende kracht van twee 50 kilo wegende tienermeisjes om een deurtje dicht te duwen (poeh poeh) om de bezeten Annabelle aan te pakken..... wtf Really?

Maar uiteindelijk weet ik ook wel dat ik niet tot de doelgroep behoor, al zal ik ze ook nooit laten liggen. Dit is perfect voor het jonge publiek dat nog niet heel bekend is met wat het genre te bieden heeft, of daar überhaupt al klaar voor is. 'Onschuldig' vermaak zou ik het niet willen noemen, men mag best wat strenger zijn tegenover dit soort halve films. De scripts liggen kant en klaar op de planken (met wat lege plekken waar het nieuwe 'kwaad' zijn naampje ingevuld ziet worden) en worden volledig afgemeten (gevoelloos) geproduceerd door de minst creatieve bende in het huidige horrorklimaat.

Wat een sh*tfilm. Letterlijk, want ik kreeg er enorme aandrang van. Niet door de spanning van de film, maar door de enorme bagger die wij 100 min lang hebben zitten kijken. Ik had er een avondje voor uitgetrokken met een vriendin en vol verwachting zaten wij in de bios. Maar wat een aanfluiting. Ten eerste, het high school musical drama gehalte was om de barfen zo hoog. Ze hadden er alleen nog bij moeten zingen en dansen en het verhaaltje was compleet. Dit deel heeft een opbouw, zo lang, ik had wel een halve marathon kunnen rennen. Het schoot maar niet op, iets wat mij persoonlijk enorm irriteerde. Ook zijn de personages erg cliché en er gebeurd simpelweg niks. Ik wil koppen zien rollen, dood en verderf want het gaat om een demoon van het ergste soort. . Ook had ik het idee dat Annabelle niet centraal stond en zoals eerder werd gezegd, ze puur een pop was voor de poster.

Conclusie ; ben je op zoek naar een horror *kuch high school musical kuch* film die slaapwekkend sloom is en waaraan je je gaat ergeren? Dan is dit jouw film! Bij mij had het effect op mijn spijsvertering dus ideaal als je obstipatie hebt!!

Horror kwam hier eigenlijk niet echt in voor wat ik wel had verwacht. Dit was gewoon een tegenvaller. De film begint erg traag, alleen het laatste kwartier ging het nog, maar dan hoeft het voor mij al niet meer, een hele kleine 2 * voor de moeite.

Ik snap niet zo goed waarvan al die slechte comments komen... Ik vond dit echt een goede film, en veel beter als Annabelle 1 en 2. Ik en een vriend hebben hem samen gezien in de cinema en allebei erg van genoten! Gewoon een topfilm met veel spanning!

De slechtste film uit de reeks.

Niet bijzonder. Een cliche verhaal waar de ouders weg gaan en de kids op het huis moeten passen. Oftewel op de dochter in dit geval. Een nieuwschierige vriendin die dan op onderzoek uitgaat. Tja..
Ik had wel verwacht dat er wat meer zou gebeuren of dat Annabelle wel wat meer zou doen dan af en toe ergens opduiken(ik bedoel liggen). En de rest van de demonen/geesten doen niet eens een poging om ervoor te zorgen dat ze het deurtje niet dicht krijgen.
Toen dat klaar was dacht ik echt van oke was dit het? Kreeg er een soort goosebumps gevoel van wat vroeger altijd op tv was en ik als klein kind keek.
Vind deze film te licht en daarom geen voldoende.

Ik snap de negatieve reacties niet, niet omdat ik het niet eens ben met hun meningen maar meer omdat het toch algemeen bekend is dat dit soort films altijd hetzelfde blijven..... tenminste ik had niks anders verwacht na alle conjuring films en spinoffs etc. Ze blijven allemaal in het zelfde straatje, het word nooit echt horror. Voor de mensen die snel bang worden [en die zijn er!] is dit wel een goede horror film zonder veel geweld en gore. Ik daar in tegen vind dit meer een thriller maar desondanks vond ik het ook een leuke film. Leuk om te zien hoe de pop in het huis terecht komt na de shots die je hebt gezien in the conjuring zelf en ik vond het hedendaagse wel weer een keer leuk. Toch vond ik het vorige deel wel wat creepier.

Beetje een gemiste kant. Het idee op zich is zeker niet mis. Het verhaal dat deze Annabelle comes home vertelt leent zich perfect om een hoop griezelige momenten te creëren. Jammer genoeg blijft het allemaal vrij braaf en buiten een paar creepy momenten gebeuren de scares bijna allemaal d.m.v jumpscares. Ook het verhaal op zich gaat eigenlijk niet echt verder. Je komt amper tot niets nieuws te weten over Annabelle zelf. Ed en Lorraine Warren zijn overgins amper in de film te zien. Enkel aan het begin en op het eind. Wat jammer is want zij zijn de sterke van deze franchise. Toch heb ik me ook weer niet verveeld. Dus als besluit, goed verhaal, leuke geesten waar je wel wat mee kan doen. Jammer genoeg te voorspelbaar, en mocht het allemaal toch wat spannender en griezeliger zijn.

Viel nog best mee, beter nog dan ik had verwacht want meestal vind ik zo'n films maar niks.

Top was het nu ook niet, ik vond het nogal lang duren.

Ik was vooral weg van die knappe blonde haha.

Redelijk filmpje die dus zeker de moeite waard is om eens gezien te hebben.

Bij dit soort van films moet je niet al te veel diepgang verwachten (kanodiepte?), dan valt het niet erg tegen.

En daardoor, ook voor ons tweetjes, viel deze film positief uit. We hadden een nog mindere versie verwacht dan de voorgangers zoals je vaker ziet na een eerste kassuccesfilm. Het verhaal loopt in feite door uit het verleden, Annabelle heeft een "huis" gekregen en brengt haar dagen door in een vitrinekast met om haar heen opgebouwd een vriendenschare. Daar had ze schijnbaar niet op gerekend maar wie zich niet gedraagt.....

Helaas zijn er altijd mensen die zich ook niet gedragen en door andermans huis gaan zwerven totdat ze zoiets als Annabelle tegenkomen en dan zijn de grenzen te snel overschreden.

Ook in "Annabelle comes home" gebeurt er zoiets en met Annabelle en haar 'vriendjes' kan je gemakkelijk meer dan 100 minuten film maken. Zoals geschreven, de film viel ons niet tegen en de waardering is een 7-!

Ik ben mega fan van zulke films, zeker de Conjuring en Annabelle films n dat is bij deze zeker niet anders. Hou zo enorm van dat sfeertje n geesten/demonen. Ach kan gewoon weinig negatiefs zeggen over deze film, gewoon dat ie bracht wat ik verwachte en hoopte.

Bericht verwijderd ivm slecht taalgebruik.